دسته: کوهنوردی

زمان مطالعه: 8 دقیقه

اولین باری که به عنوان یک فرد بالغ شروع به کوهنوردی کردم ، فکر می کردم تنها یک چراغ قوه ، نیاز من را در تاریکی، برطرف می کند . اما می خواهم چیزی از شما بپرسم؟ تا بحال دستشویی رفتن در دل طبیعت و تاریکی را، در حالیکه یک چراغ قوه به دست دارید ، تجربه کرده اید؟

فقط می خواهم در ذهنتان، کندن یک حفره با بیلچه ، چمباتمه زدن و نشستن در حالی که دستمال توالت را در دست دارید، مجسم کنید!

در اولین صعود و کمپینگ خود ، به دوست خودم که یک هدلایت داشت و خیلی راحت از آن استفاده می کرد ، حسادت میکردم . او می توانست خیلی راحت در مسیر تاریک قدم بردارد، تجهیزات خود را در کوله پشتی پیدا کند و بله ! خیلی راحت هم می توانست به دستشویی برود زیرا دستانش کاملا آزاد بودند! خواندن مقاله “دستشویی در طبیعت” را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همین ها باعث شد تا خیلی زود سراغ خرید یک هدلایت بروم.

سال های زیادی از اولین خرید هدلایت من گذشته است . ( یک مدل Coleman CHT 4 ارزان قیمت که هنوز هم آن را دوست دارم ) . از آن زمان به بعد، چیزهای زیادی راجع به خرید هدلایت ها یاد گرفتم . در این مقاله به چند نکته ی ظریف و مهم در خرید هدلایت ها اشاره می کنیم تا بهترین انتخاب را بسته به نیاز خود، داشته باشید.

دورهدلایت های ارزان قیمت و بی کیفیت را خط بکشید !

اولین هدلایت های ارزان قیمتی که در فروشگاه های آنلاین و یا محل به آن برخوردم ، قیمتی معادل 10 تا 15 دلار داشتند . تقریبا همه ی آن ها شکلی شبیه هدلامپ بالا دارند.

هرچند که برچسب قیمت آن خیلی وسوسه کننده بود، اما برحسب تجربه به شما می گویم : خرید اینچنین تجهیزات ارزان قیمت، جوابگوی شما نیستند و ارزشی برای خرید ندارند !

بگذارید تا یک راز را با شما در میان بگذارم ! این هدلایت های ارزان قیمت، در کمپانی های سطح پایینی در چین تولید می شوند . این کارخانه ها، تعداد زیادی از این تجهیزات بی کیفت کوهنوردی را تولید می کنند و آن را به صورت عمده در سایت های مثل Ali Express می فروشند .بعد از آن ، خریدار آن ها ، این تجهیزات بی کیفیت را در بازار ما برای فروش می گذارند !

این هدلایت در عکس بالا ، تقریبا ارزشی نزدیک 191 دلار برای یک بسته ی 50 عددی دارد ! تقریبا 3.82 دلار برای هرکدام !

در اینجا به چند دلیل که چرا نیازی به خرید این هدلایت های بی کیفت و ارازن قیمت ندارید ، اشاره خواهیم کرد :

• بسیار بزرگ و حجیم هستند : با هر قدمی که برمیدارید ، احساس میکنید که چیزی روی سر شما تکان می خورد !
• باطری ها شما را به سرعت خالی می کنند : تقریبا بعد از گذشت 3 ساعت ، باطری شما کاملا خالی شده است .
• پلاستیک های ارزان و بی کیفیت : شاید این هدلایت های ارزان قیمت و 3 دلاری زمانی که برق خانه شما رفت ، به کمک شما بیایند و بتوانید از آن استفاده کنید . اما مطمئن باشید آن ها تجهیزاتی نیستند که بتوانید در دل طبیعت وحشی به آن اتکا کنید !
•  

عمر باطری بسیار مهم است !

من تقریبا همیشه بار و کوله پشتی سبکی با خود حمل میکنم . شاید این سبک شخصی من باشد و یا از روی نیاز مجبورم این کار را انجام دهم !

نه ، من تقریبا مجبور به این کار هستم ! چون من ماشینی برای کمپینگ ندارم و با دختر کوچکم نیز به کوهنوردی می پردازم ! من جای اضافی و یا شاید هم قدرت حمل باطری های اضافه را در کوله پشتی خود، ندارم ! هرچقدر باطری های هدلایت بیشتر دوام بیاورند ، به باطری های پشتیبان کمتری نیاز دارم! و این یعنی سبک شدن کوله پشتی !

همچنین عمر بیشتر باطری ها، ایمنی و سلامت شما را در مسیر تضمین می کند.

مثلا فکر کنید گم شده اید و نیاز دارید تا تمام شب، هدلایت خود را روشن بگذارید ! مطمئنان دوست ندارید نگرانی بابت خاموش شدن هدلامپ ها داشته باشید !

خود من هیچگاه هدلایت هایی که باطری آن زیر 20 ساعت خالی می شوند را ، توصیه نمی کنم . بعضی از هدلایت ها، زمان استفاده ی خیره کننده ای دارند . مثلا مدل Black Diamond Icon را در نظر بگیرید . این هدلامپ در حالت بالا برای 75 و در حالت کم برای 175 ساعت باطری نگه می دارد !

زمانی که در تاریکی کوهنوردی می کنید ، آخرین چیزی که می خواهید خالی شدن باطری های هدلایت شما است !

در قدرت روشنایی و مقدار لومن آن، دقت کنید !

یک هدلایت 160 لومنی باید بهتر از یک هدلایت 60 لومنی باشد ؟ اینطور نیست ؟

شیوه ی اندازه گیری لومن، توسط یک وسیله به نام کره ی البخریت integrating sphere ، با اندازه گیری مقدار کل روشنایی توسط LED و یا لامپ ها می باشد . اما این مقدار به شما نمی گوید روشنایی شما چه مقدار صاف و متمرکز است .

من در این زمینه تخصصی ندارم ،اما می توانم به شما بگویم که بعضی از هدلایت ها با لومن بالا، در روشنایی، عملکرد بهتری نسبت به هدلایت 40 لومنی من ندارند !

بجای آن به نوع و مسافت پرتو آن توجه کنید !

بجای توجه به مقدار لومن هدلایت ها، نگاهی به نوع پرتو آن بکنید . برای این کار، باید بدانید که دو نوع پرتو نوری در هدلایت های با کیفیت وجود دارد :

• پرنوی نوری وسیع : نور آن عریض تر اما کمتر است . برای روشن کردن محیط نزدیک، دسترسی به وسایل موردنیاز و … بسیار خوب است . ( مثلا زمانیکه دخترم در چادر خوابیده است و من در گوشه ای از چادر مشغول نوشتن هستم ). هدلایت های بسیار ارزان فقط این نوع نور را دارند و خبری از نور نقطه ای ( فوکوس ) نیست !
• پرتوی نوری نقطه ای ( فوکوس ) : نور آن به صورت نقطه ای و متمرکز بر یک موضع می تابد . بسیاری از اوقات در کوهنوردی داشتن یک هدلایت با نور نقطه ای که مسافت بالایی را روشن میکند، بسیار کاربردی است . مثلا زمانی که نیمه شب از چادر بیرون میزنم تا ببینم پشت درخت ها چه خبر است ؟ ظاهرا فقط سنجاب ها برای خود مهمانی کوچکی گرفته بودند!
•  

هر کدام از این دو نوع پرتوی نوری ، میزان و مسافت روشنایی متفاوتی دارند . درست مثل لومن، اندازه گیری مسافت روشنایی آن ها کمی گیج کننده و سخت است . هرچند ، نوع پرتوی یک هدلایت ، ویژگی بهتری برای قیاس و خرید نسب به مقدار لومن می باشد !

علاوه بر این، بر اساس نیاز خود می توانید نوع پرتوی هدلایت را مشخص کنید. در آخرین نکته، بیشتر راجع به این مورد صحبت خواهیم کرد .

تنظیمات نور قرمز، بسیار کاربردی و مفید هستند.

هدلایت Coleman CHT4 من، تنظیمات نور قرمز را دارد در حالیکه مدل Petzl Tikka Pro این قابلیت را ندارد !

بعد از استفاده از هر دوی آن ها، می توانم یک چیز را با قاطعیت به شما بگویم : من هیچ گاه هدلایتی را بدون قابیلت نور قرمز، نمی خرم !

چند دلیل وجود دارد که وجود آن ها را بسیار کاربردی و مفید کرده است :

• وقتی نور آن را به صورت کسی می اندازید ، او را کور نمی کنید !
• مصرف باطری در این حالت بسیار کم است !
• زمانیکه که آن را در چادر کوهنوردی خود روشن می کنید، کسی را از خواب بیدار نمی کنید !
•  

همچنین ممکن است در فروشگاه، به هدلایت هایی با نور سبز و آبی نیز بربخورید . از این رنگ ها می توانید برای فرستادن سیگنال و علامت استفاده کنید . ظاهرا شکارچی ها از نور های رنگی برای شناسایی حیوانات کمک می گیرند . البته من یک گیاه خوارم هستم و چیزی هم راجع به این موضوع نمی دانم !

سعی کنید هدلایتی بخرید که مانند دیگر تجهیزات شما، از یک نوع باطری، استفاده کند !

زمانیکه می خواهید یک هدلایت بخرید ، به نوع باطری مصرفی آن نگاه کنید . باطری های مصرفی آن ها یا AA و یا AAA هستند.

مطمئن شوید تمام تجهیزات کوهنوردی شما که با باطری کار می کنند ( چراغ قوه ، دوربین ، رادیو و … )، از باطری هایی همانند هدلایت شما استفاده می کنند . در این حالت ، تنها یک نوع باطری پشتیبان با خود می آورید و می توانید باطری ها را به سادگی بین تجهیزات خود، جابجا کنید .

بعضی از هدلایت ها دارای باطری هایی با قابلیت شارژ هستند . به شخصه، عاشق این نوع تکنولوژی هستم اما هیچ گاه آن ها را امتحان نکردم .

ضد آب بودن هدلایت ها :

زمانی که در محیط کمپینگ و یا مسیر کوهنوردی شروع به ریزش باران می کند ، ما سریعا خود را به چادر و یا پناهگاهی میرسانیم . اگر در چادر خود باشیم، ترجیجا با دخترم بازی کوچکی انجام می دهیم و یا برنامه ای تماشا می کنیم . پس تقریبا نگرانی بابت خیس شدن هدلایت ها نداریم . اما خوب میدانم که ضدآب بودن هدلایت ها، ویژگی کلیدی برای بسیاری از کوهنوردان می باشد .

میزان مقاومت و ضدآب بودن هدلایت ها با درجه ای به نام IPX مشخص می شود . می توانید جزئیات بیشتری راجع به نمره های IPX را در این قسمت بخوانید . در پایین ، به صورت مختصر آن را توضیح داده ایم :

• IPX-4 :در باران شدید، میزان مقاومت بالایی دارند.
• IPX-7 : زمانی که در آبی با عمق 1 متری و برای 30 دقیقه، فرو بروید ، همچنان کار می کنند.
•  

در بدترین شرایط ممکن، باید قابلیت دیدن چه چیزی را، داشته باشید ؟

من و دخترم معمولا کار پیچیده ای در محیط انجام نمی دهیم . فقط تا محیط کمپینگ، کوهنوردی می کنیم ، چادرها و تجهیزات را تا شب برپا می کنیم و خیلی هم زود به خواب می رویم .

پس وجود یک هدلایت 40 لومنی ارزان، برای ما کفایت میکند و تمام کار ها را با آن انجام می دهیم.

اما ، یکبار دخترم ( ایزابل ) “عروسک گورخر” خود را در مسیر کوهنوردی جا گذاشت و مجبور شدیم برای نجات عروسک (!) دوباره به مسیر برگردیم . کوهنوردی در شب معمولا چیزی است که من از انجام آن، امنتاع می کنم ( پیچ خوردن پا واقعا عذاب آور است ! ) ، اما به گفته ی دخترم، باید ” گورخر را نجات می دادیم !” درست همان موقع بود که به اهمیت و داشتن یک هدلایت با پرتو نور بالا و نقطه ای پی بردم ، چون به ما این اجازه را می داد تا مسیر خود را بهتر ببینیم .

زمانی که هدلایت خود را می خرید ، سخت ترین و بدترین حالتی که ممکن است در آن گرفتار شوید را، تجسم کنید:

شاید آسیب دیدگی پیش آید که نیاز سریع به مراقبت و تجهیزات پزشکی داشته باشد. پس مجبورید با سرعت زیاد در دل طبعیت وحشی برای کمک ، بدوید.

شاید هم گم شده باشید و نیاز به هدلایتی دارید که تمام شب را برای شما، روشن بماند !

شاید هم کمی دست و پا چلفتی هستید و مدام در رودخانه و نهرها می افتید ! پس بهتر است به فکر هدلایتی با درجه IPX باشید تا مطمئن باشید آسیبی به آن نمی رسد.

به این ” بدترین حالت های ممکن ” فکرکنید . در آخر، همین حالت ها هستند که مشخص می کنند به چه هدلایتی نیاز دارید و کدام یک از آن ها فقط برای خوشگلی و پز دادن هستند !

منبع : MomGoesCamping

زمان مطالعه: 6 دقیقه

فرقی نمی کند برنامه ای چند ساعته و یا چند ماهه برای کوهنوردی داشته باشید . ایمنی، همیشه قدم اول است . در این مطلب به 10 وسیله ی ضروری برای کوهنوردی اشاره خواهیم کرد که همراه داشتن این تجهیزات از ” باید” های کوهنوردی می باشد .

شاید استفاده از همه این تجهیرات در کوهنوردی امری غیر محتمل باشد ،اما اگر زمانی به یکی از آن ها احتیاج پیدا کردید ، می توانید با خیال راحت در کوله پشتی خود آن ها را پیدا کنید .

1 – کفش و بوت مناسب کوهنوردی

برای کوهنوردی های ساده که نیازی به کوله پشتی های پر و سنگین ندارید و مسیرتان نیز ، تا حدی ساده و هموار است ، کفش های پیاده روی بهترین انتخاب برای شما می باشند . برای کوهنوردی های طولانی که قاعدتا کوله پشتی سنگین تر و مسیری سخت و ناهموار تر، پیش رو دارید ، پیشنهاد ما به شما استفاده از بوت های کوهنوردی می باشد زیرا تعادل و حمایت بیشتری به پاهای شما می بخشند .

2 – نقشه ، قطب نما و جی پی اس

یک نقشه و قطب نما ، نه تنها موقعیت شما و فاصله ی باقیمانده تا مقصد را برای شما مشخص می کند، بلکه به شما کمک می کنند تا محل های کمپینگ ، اردوگاه ها ، آب و مسیرهای خروج اضطراری را، هنگام بروز حادثه، به راحتی پیدا کنید . هرچند امروزه جی پی اس های موقعیت یاب، تمام این موارد را انجام می دهند، اما سعی کنید یک نقشه و قطب نما نیز برای مواقع ضروری با خود داشته باشید. برای آشنایی بیشتر، مقاله ی ” 6 روش جهت یابی در روز ” را در سایت مطالعه کنید .

پیشنهاد ویژه: تجهیزات کوهنوردی خود را از فروشگاه بریم کوه تهیه کنید

3 – بطری آب یدکی ( و شیوه ای برای تصفیه کردن در طبیعت )

بدون آب کافی، ماهیچه و عضو های بدن شما به درستی کار نمی کنند! مصرف کم آب در کوهنوردی نه تنها شما را تشنه نگه می دارد، بلکه امکان بروز هیپوترمی ( سرمازدگی ) و بیماری های ارتفاع ( ارتفاع زدگی ) را افزایش می دهد !

4 – غذای اضافه و پشتیبان

هر اتفاق خواسته و ناخواسته ای ممکن است مدت زمانی که در طبیعیت سپری می کنید را افزایش دهد : ممکن است گم شوید ، دلتان بخواهد بیشتر در کنار آبشار و دریاچه ها بمانید ، آسیب دیدگی و یا حتی مسیر ناهمواری که انتظار آن را نداشته اید ، از مواردی هستند که وقت بیشتری از شما می گیرند. داشتن و مصرف غذای بیشتر و پشتیبان نه تنها انرژی شما را افزایش می دهد بلکه از لحاظ روحی نیز شما را تقویت می کند . برای رعایت اصول تغذیه ، مقاله ی ” اصول تغذیه در کوهستان ” را مطالعه کنید .

5 – تجهیزاتی برای باران و پوشش های یدکی در کوهنوردی

فکر می کنید هواشناسان اشتباه نمی کنند؟ داشتن پوشش های چند لایه ، بدن شما را در تغییرات جوی و آب و هوای متفاوت ،محفوظ نگه می دارد . فقط دو قانون کلی را در نظر بگیرید : از پوشیدن لباس هایی با جنس کتان پرهیز کنید زیرا رطوبت را جذب و به سطح پوست انتقال می دهند و همیشه یک کلاه با خود داشته باشد . برای شناخت آب و هوای مقصد ، مقاله ی ” شناخت آب و هوا در کوهنوردی ” را مطالعه فرمایید. همچنین برای اطلاع از وضعیت آب و هوای کوهستان میتوانید به سایت هواکوه مراجعه نمایید.

6 – تجهیزات ایمنی کوهنوردی ( فندک ، کبریت ، چراغ ، سوت )

گرمای آتش و یک نوشیدنی داغ ، بدن شما را از خطر سرمازدگی حفظ می کند . همچنین برافروختن آتش ، یکی از بهترین راه ها برای علامت دادن در زمانی است که فکر میکنید گم شده اید . اگر اینطور است، خونسردی خود را حفظ کنید و حتما یک سوت با خود همراه داشته باشد . مطمئن باشید دمیدن در یک سوت، بسیار بهتر از صدای شما برای درخواست کمک ، عمل می کند ( 3 بار پشت سرهم و به صورت کوتاه سوت بزنید ) . یک عدد چراغ قوه و یا هدلایت نیز با خود داشته باشید تا اگر در تاریکی شب گرفتار شدید، بتوانید نقشه و مسیری که در آن قدم میزنید را به درستی، ببینید .

7 – کیف کمک های اولیه

این کیف ها ، به تعداد زیادی در بازار یافت می شوند . سعی کنید کارایی و استفاده از آن ها را با دانشی صحیح دو برابر کنید . سعی کنید در یک دوره آموزشی کمک های اولیه شرکت کنید . با مطالعه ی مقاله ی ” چگونه در مقابل آسیب دیدگی های کوهنوردی آماده باشیم “ آمادگی خود را در برابر صدمات کوهپیمایی افزایش دهید .

8 – چاقو و تجهیزات همه کاره ( چاقوی سوئیسی )

با کمک چاقو می توانید در هنگام جراحت ، مقداری از لباس خود را ببرید و با آن بانداژ درست کنید ، چوب و خارهایی که در عمق پوست شما نفوذ کرده اند و دردی عذاب آور دارند ر،ا خارج کنید ، به راحتی شیشه عینک آفتابی خود را تعمیر کنید و به طور کل، هر تجهیزاتی که عملکرد درستی ندارد را، اصلاح کنید . پس به هیچ وجه کارایی آن ها را دست کم نگیرید!

9 – کرم ضدآفتاب و عینک آفتابی

بخصوص زمانی که درخت های انبوه را رد کردید و به ارتفاعی رسیدید که ترکیب خورشید و بارش برف ، پوست شما را ملهتب می کند و می سوزاند ، شما به یک عینک آفتابی برای دید بهتر در برف و کرمی ضدآفتاب برای جلوگیری از آفتاب سوختگی نیاز پیدا خواهید کرد .

10 – کوله پشتی کوهنوردی

شما به کوله ای نیاز دارید که در آن احساس راحتی کنید و با دارا بودن ویژگی های فراوان، کوهنوردی شما را آسان و بدون دردسر کند . پوشش های ضد آب کوله پشتی را فراموش نکنید ، در بعضی از مدل ها ، یک پوشش ضدآب نیز همراه با کوله پشتی وجود دارد . دیگر تجهیزات ضروری را در کوله پشتی خود قرار دهید و مطمئن باشید برای صعود خود بیش از پیش آماده هستید . قبل از خرید ، حتما مقاله ی ” چگونه بهترین کوله پشتی را برای کوهنوردی انتخاب کنیم ” را ، مطالعه فرمایید.

11 – یک مورد دیگر

کیسه های زباله :

حتما با خود کیسه هایی برای جمع آوری زباله داشته باشید تا مطمئن باشید مسیری که امروز در آن کوهنوردی کردید، سال ها و برای نسل بعد نیز، زیبا خواهد ماند . زیپ لاک ها ( کیسه های زیپ دار ) یک انتخاب عالی برای جدا نگه داشتن زباله های جمع آوری شده و دیگر تجهیزات شما می باشند . سعی کنید یک جفت دستکش یک بار مصرف نیز با خود داشته باشید تا زمانی که زباله های مسیر را جمع آوری می کنید ، سلامت خود را به خطر نیندازید .

منبـع : AmericanHiking

زمان مطالعه: 6 دقیقه

اگر نظر ما را بخواهید، هیچ چیزی بهتر از یک صعود کوهنوردی برای فاصله گرفتن از زندگی شهری و رابطه ی دوباره با طبیعت، نیست . فرقی نمیکند اگر این صعود ، یک گشت و گذار کوتاه در طبیعت باشد یا یک کوهنوردی یک هفته ای در مسیر های سخت و دشوار. در هر صورت شما به فواید و سادگی های آن، پی خواهید برد .

برای این کار، نیاز خواهید داشت که غذاها را به شکل دیگری ببینید . بجای اینکه توقع غذاهای لذیذ و وعده های زیاد داشته باشید ، باید به چند غذای کلیدی که انرژی لازم را برای سپری کردن روزها درکوه تامین میکنند، باعث کاهش وزن شما و بروز ناراحتی های گوارشی نمی شوند و… توجه کنید . این بدین معنی نیست که غذای شما باید مزه ی بدی داشته باشد . زمانی که در مسیرکوهنوردی هستید ، اگر به تعادلی بین طعم و راحتی پخت و پز در کوهستان ،برسید ، به چیزی بیشتر از انرژی دست یافته اید . این غذا منبع اصلی آرامش ، راحتی ، قدرت و انگیزه ی شما خواهد بود .

غذاهای سبک انتخاب کنید .

مطمئن شوید غذایی که انتخاب می کنید، ساده و سبک باشد و نیاز کمی به تجهیزات پخت و پز داشته باشد . زمانی که برای کوهنوردی خود برنامه ریزی می کنید ، فرض بگیرید که غذاهای کوهنوردی ، 25 درصد حجم و وزن کوله شما را اشغال می کند . به عنوان یک قانون کلی در نظر داشته باشید ، برای هر نفر و هر روز ، غذایی معادل 900 گرم برای صعود ، ذخیره کنید .

یک گزینه ی عالی برای غذاهای کوهنوردی ، غذاهای منجمد شده هستند . شاید این یکی از پرخرج ترین راه ها برای خورد و خوراک در کوهنوری باشند ، اما مطمئن باشید مناسب ترین آن ها هم همین غذاها، می باشند. زمانی که در پایان صعود طولانی خود ، طعمی از لوبیا قرمز با برنج و یا پاستا آلفردو را تنها با اضافه کردن مقداری آب ، زیر زبان خود حس می کنید ، گویی دوباره زنده شده اید . اگر نمی توانید سراغ غذاهای منجمد و بسته بندی شده بروید ، غذای های خشک را امتخان کنید . این غذاها شامل ، غلات ، پاستا ، نان و دیگر محصولات مشابه و همچنین میوه ها و سبزی های خشک شده است .

بسته های طعم دهنده نیز یکی از بهترین راه ها برای لذت بردن از مایعات گرم مانند سوپ است که جای بسیار کمی نیز می گیرند . هات چاکلت ها ، قهوه ، چای ، نودل و سوپ های گوشت و سبزی همه از این موارد هستند .

وعده های غذایی خود را، ساماندهی کنید .

کوهنوردی و صعود ، نیاز به برنامه ریزی دقیقی دارد. این مسئله در مورد غذاهای کوهنوردی نیز، صدق می کند . غذاهایی سبکی انتخاب کنید که سرشار از کالری و انرژی هستند تا زمانی که عضلات شما، توان خود را از دست دادند، با مصرف کمی غذا ، انرژی را به خود برگردانید و انگیزه ای دوچندان برای صعود پیدا کنید . قبل از صعود خود ، تمام وعده های غذایی خود را دسته بندی کنید : مثل صبحانه ، ناهار و شام . این مسئله اهمیت زیادی دارد، زمانی که لازم نبود برای صرف یک صبحانه، تمام تجهیزات صعود خود را زیرو رو کنید ، از من تشکر خواهید کرد !

[adrotate group=”1″]

به اندازه ی کافی، غذا داشته باشید .

نکته ی جالبی که در کوهنوردی وجود دارد، این است که ، نگرانی بابت پرخوری ندارید! مطمئن باشید که هر روز، کالری مورد نیاز برای تقویت بدن خود، که معمولا چیزی بین 3000 تا 4000 کالری برای صعود های متوسط ، و یا 4000 تا 5000 کالری برای صعود های سخت و دشوار است را، مصرف می کنید . شما می توانید این میزان کالری را با ترکیب غذاهایی که انرژی را با سرعت بیشتری به شما بر می گردانند، مانند: نان ها ، حبوبات ، غلات و… و غذاهای کوهنوردی که سوخت شما رادر مسیری طولانی، تامین می کنند ، به دست آورید. چربی ها و پروتئین ها ، برای این غذاها ، ایده آل هستند و شامل شکلات ها ، آجیل ، پنیر و گوشت های خشک می شوند .

برای سفرهای طولانی خود، از قبل برنامه ریزی کنید.

برنامه ریزی برای صعود ، هنگامیکه برای صعود های چند هفته ای و یا ماه، آماده می شوید ، پیچیده تر و سخت تر می شود . برای اینکار لازم دارید از یک نقشه کمک بگیرید تا فاصله ی شهر ها و روستا های مسیر را مشخص کنید ، مکان اقامت خود را مشخص کنید و از هفته های قبل ، برای این مکان ، غذاهای کوهنوردی و خوراکی های خود را پست کنید ! برای مثال ، شاید برنامه ریزی کنید که هر هفته به یک شهر بروید . حمل هر مقداری بیشتر از یک هفته غذای مصرفی ، تبدیل به بار و وزن اضافی برای شما می شود!

غذای ترکیبی بسازید !

اگر قصد صعود به قله های سخت و دشوار، با مسیری طولانی دارید ، غذاهای کوهنوردی و خوراکی های خود را یکنواخت و یک جور انتخاب نکنید ( مثلا ماکارونی و پنیر برای یک هفته پشت سر هم ! ).اگر بدانید پاداش صعود به این قله ها، غذایی خوشمزه و لذیذ است، فتح این ارتفاعات سخت و ناهموار ، بسیار آسان تر می شود ! به دنبال غذاهای منجمد شده باشید و سعی کنید انواع مختلفی از غذاها را با خود داشته باشید .

چند پیشنهاد ما به شما :

از آنجایی که قرارشد تمام وعده های غذایی خود را قبل از صعود خود مشخص کنید ، چند پیشنهاد برای شما داریم:

صبحانه:

یک وعده غذایی گرم ، شروعی عالی برای ماجراجویی شما است . اما سعی کنید از غذاهایی که زمان زیادی برای پخت و پز می خواهند ، دوری کنید . میوه های خشک و اوتمیل ، قهوه و شکلات ها و حتی برنج ، غذایی مناسب و آسان برای برای صبحانه هستند .

ناهار:

شاید زمانی برای پخت و پز ناهار نداشته باشید . سراغ غذاهای کوهنوردی بسته بندی شده و سرشار از کالری و انرژی و یا شکلات های انرژی زا ، گرانولا ، کلوچه های شکلاتی ، چیپس و گوشت های خشک بسته بندی شده مثل تن ماهی و… بروید . اضافه کردن سبزیجات به نان پیتا نیز انتخاب خوب و راحتی برای ناهار است . همچنین با اضافه کردن روغن بادام زمینی ، کالری بیشتری دریافت کنید و طعم آن را نیز بهتر کنید!

شام :

حالا وفت این را دارید که خلاق باشید ! زمانی که چادر خود را بر پا کردید ، از یک اجاق و یا آتش برای جوش آوردن آب و نودل ، جوش آوردن سیب زمینی های خشک شده و یا پخت فاجیتا ( نوعی غذای مکزیکی – آمریکایی ) و هر چیزی که انرژی را به شما بازمیگرداند و شما رو سرحال می کند، استفاده کنید .همچنین، شام، وقتی مناسب برای استفاده از غذاهای منجمد، است ، زیرا این نوع غذاها در پایان روز ، مزه ی بهتر و خوشمزه تری نیز دارند !

خوراکی ها:

فقط خودتان را به مصرف 3 وعده غذایی محدود نکنید ! اگر تمام روز در حال کوهنوردی هستید ، احتمالا پس از یک ساعت و یا دو ساعت بعد از صرف ناهار و شام ، انرژی خود را از دست داده اید . خوراکی هایی مثل آبنبات ها ، میوه های خشک و شکلات و هرچیزی که بتوانید در حال کوهنوردی مصرف کنید را با خود داشته باشید تا سریعا قند شما را بالا ببرند و انرژی را به شما بازگردانند . هیچ چیزی جای یک آبنبات انرژی زا را در مسیر، نمی گیرد !

در تمام دنیا، غذا، مترادفی برای فرهنگ آن منطقه است . پس فرهنگ وغذای مقصد خود را بشناسید و با برنامه ی غذایی کاربردی، ماجراجویی خود را آغاز کنید تا مطمئن باشید بیشترین لذت را از صعود خود کسب کرده اید .

منبع : EMS

زمان مطالعه: 6 دقیقه

ما اولین بار در کتاب The Adventure Gap با تایری مور ( Tyrhee Moore ) آشنا شدیم ، کتابی که در آن اولین آفریقایی – آمریکایی های که برای رسیدن به قله دنالی ( Denali ) تلاش کرده اند ثبت کرده است . تایری جوان ترین صعود کننده از میان 9 نفر بود . رنج سنی از 17 تا 65 سال، متفاوت بود وماموریت آن ها ، فتح بلند ترین قله ی آمریکای شمالی بود . پس از این صعود در سال 2013، تایری دامنه ی صعود های خود را بیشتر کرد و توانست قله های Grand Teton ، Kilimanjaro و Aconcagua را نیز فتح کند . تجربه بالا و چالش هایی که در هر صعود با آن روبرو می شد باعث شد تا توجه همگان به او جلب شود و حالا او به عنوان یک مشوق ، طرفدار و یک شخصیت الهام برانگیز ، برای جوانان سیاه پوست است .

امروز، تایری ، چندی از خاطرات خود را که به موضوع ” فاصله ی طبقاتی میان رنگین پوست ها و سفید پوست ها ” معطوف شده است را برای ما تعریف خواهد کرد . با ما همراه باشید.

تایری مور می گوید :

در سال های اخیر ، بحث و گفت و گو راجع به رنگ پوست مردم در صعود های مختلف، به شکل زیادی، گسترده شده بود . با وجود این صحبت ها و صد البته، در میان بودن اسم من در این گفت و گو ها ، کمی احساس ناامیدی و خستگی کردم . من به یک استراحت نیاز داشتم . من به زمانی احتیاج داشتم تا کمی از این صحبت ها دور بمانم . صحبت هایی که از 18 سالگی وحتی قبل تر از آن، در صعود های کوچکی که در مناطق کوهستانی داشتم،با آن سروکله میزدم. در هر مسیری باید به کسی توضیح میدادم که چه کسی هستم و برای چه کاری به اینجا آمده ام!

این مبحث ، برای مدت زیادی ، یکی از اصلی ترین موضوعاتی بود که روی آن کار میکردم و هنوز هم راه حل درستی برای آن نمی دانم . بقای انسان ها و کره ی زمین ، در خطر است . با خود گفتم دیگر وقت خستگی نیست . من باید برای دورماندن از این صحبت ها ، به سفری بروم . اگرچه ، درست مثل همیشه ، قبل از هر صعود بزرگی، برای آماده شدن، شنیدن صدای ذهن ، بدن و روح خود باید صعود کوتاهی انجام می دادم .

رشته کوه های روئنزوری ( Rwenzori Mountain ) :

ماه پیش ، برای پیدا کردن و شنیدن صدای بدن و ذهنم، قصد صعود به قله ای کردم . این ماجراجویی من ، باعث شد تا به قله های Rwenzori Mountain برسم . رشته کوهایی که بین اوگاندا و جمهوری کنگو قرار گرفته است . این رشته کوه ها از 6 گران کوه تشکیل شده اند که در ارتفاع 16.000 فوت ( تقریبا 4876.8 متری ) از زمین قرار گرفته اند .Mt. Stanley بلند ترین قله بین آن ها بود که در ارتفاع 16,762 فوت از زمین قرار گرفته بود . این قله های مرتفع ، بزرگترین رشته کوه های آفریقا را تشکیل داده اند . همچنین این کوه ها چندی از آخرین یخچال های طبیعی این قاره را نیز در خود جای داده اند .

صعود به قله کلیمانجارو ( Kilimanjaro ) :

در ماه ژوئن 2015 به تانزانیا سفر کردم تا به قله ی کلیمانجارو صعود کنم . این اتفاق درست بعداز فارغ تحصیل شدنم از دانشگاه بود . بدون شک ، این دوره یکی از مهیج ترین زمان های زندگی من بود. کارم با دانشگاه تمام شده بود و دیگر هیچ نگرانی نداشتم وخیلی آسوده به سرزمین مادری خود می رفتم. همیشه داستان های افسانه ای زیادی راجع به کلیمانجارو می شنیدم و دوست داشتم همیشه به تانزانیا سفر کنم . اگرچه ، روح من نیز از این موضوع خبر نداشت که صعود به قله هایی مثل کلیمانجارو ، بسیار سخت و طاقت فرسا است !

کوه پیمایی این کوه، کاملا معمولی است : صبح زود ، سرعت کم ، مسیر طولانی . اما چیزی که این کوه را بسیار شگفت انگیز کرده است حس ” در اکثریت بودن ” است . منظورم کوه پیمایی در عمق یک کوهستان و در طبیعت کاملا وحشی تانزانیا است ! تقریبا مدام از خودم می پرسیدم که انگار کسی از پشت سر به من خیره شده است !

زمانی که در کلیمانجارو گذراندم، بدون شک یکی از خاص ترین دوران زندگیم بوده است زیرا توجه من صرفا به خود صعود و تجربه ی آن بود . بجای این که حواسم با فشار هایی که روی یک فرد رنگین پوست بود، پرت شود ، این فرصت را پیدا کردم تا کمی نفس بکشم . می توانستم تا در هر قدم کوچک خود غوطه ور شوم و هر نفسی را که از بدنم خارج می شود را، بشنوم . برای اولین بار ، نیازی نبود تا ” باری اضافی” را برای رسیدن به قله با خود حمل کنم …

تجـــــربه ای برای تکــــرار :

من تجربه ی دوباره ی کلیمانجارو را ، به هر قیمتی می خواستم . برای اینکه دوباره به یاد بیاورم که چگونه افرادی با عشق و علاقه ، فارغ از هر گونه رنگ پوستی، در دل طبیعت ، زندگی می کنند ، می خوابند و حتی به یکدیگر نیز در این کوهستان، کمک می کنند . برای آن ها ، این طبیعت تنها چیزی بود که می شناختند و هیچ گاه نیز فکر نمی کردند که آیا به اینجا تعلق دارند یا خیر ! من با دیدن این صحنه ها ، الهام گرفتم !

صعــــــــودی دوبـــــــاره :

تا قبل از اینکه به رشته کوه روئنزوری صعود کنم، چیز زیادی راجع به آن نمی دانستم . یکی از دوستانم روئنزوری را در gps من قرار داد و از آنجایی که در آن لحظه، نمی توانستم این کوه ها را از ذهنم پاک کنم ، خیلی سریع فکرم به قله های کلیمانجارو معطوف شد . تمام خاطرات آن جا به سراغم آمد و مصمم شدم تا بار دیگر برای رسیدن به آن خاطرات، تلاش کنم . می خواستم دوباره آن فضای شگفت انگیز را بسازم ، اما این بار این کار را عمدی و برای به اشتراک گذاشتن آن با مردم کشورم انجام می دادم . مردمی که گاها ، اهمیت این وقفه های کوتاه را در زندگی خود، از یاد برده اند و هم چنان درگیر مسائل نژادی و رنگ پوست و گفت و گو های کلیشه ای راجع به ” وقف کل زندگی خود به کار ” هستند !

برایم عجیب بود . مسافتی نزدیک به 7000 مایل ( 11300 کیلومتر ) را، برای رسیدن به کشوری در قاره ی دیگر، طی کردم و هیچ گاه به این سوال که ” برای چه به اینجا آمده ای ؟ ” برنخوردم ! سوالی که از افراد سیاه پوست در کشور و خانه خود ( آمریکا ) بارها پرسیده می شود ! در حالیکه در اوگاندا، حتی بدون پرسش آن، به جواب رسیدم . ” من زاده شده ام تا از زمین خدا لذت ببرم ، درست همانطور که اجداد من، این کار را کرده اند.”

سخـــــن آخــــــــر :

به نظر می رسد که جادویی در خاک های “روئنزوری” نهفته است . آن کوه نوردان، باربر ها ، روستایی ها و همگی ساکنان آن ، شخصیت وجودی من را متبلور ساختند . در صعود های خود در Rwenzori و Uganda، حقیقتا به معنی” زندگی در زمین خدا ” رسیدم . از نوشیدن آب از دریاچه های خروشان و یا ضیافت و خوردن در جنگل های سبز آن . به نظر می آمد همه ی افراد حاضر در این کوه، کاملا با طبیعت ارتباط برقرار کرده اند. این ارتباط با طبیعت ، شکل های گوناگونی داشت . بعضی از آن ها با کار ، کمک به یکدگیر ، حمل و نقل وسایل و خلاصه هر کار مفیدی، این موضوع را به من اثبات کردند . با دیدن این صحنه ها ، مهر تاییدی بر بقای من در طبیعت خورد . من به اینجا تعلق دارم . من به طبیعت وابسته ام !

من از همه کسانی که در مسیر با آن ها آشنا شدم و تجربه من را بسیار لذت بخش تر کرده اند، تشکر می کنم . افرادی که در دانشگاه ، طبیعت را مطالعه کرده اند ، کسانی که برای چند دهه کوهنوردی می کنند ، افرادی که در این کوهستان ها از زمانی که راه رفتن را آموخته اند ، آب می خورند و …. . این یک صعود خاص برای من بود . شما حس ” خانه بودن ” را برای من تداعی کردید . شما به من نشان دادید که ” شکاف های صعود ” ( اشاره به فاصله طبقاتی میان رنگین پوستان و سفیدپوست ها ) در آمریکا، یک چیز ساختگی است و اگر کشور من همچین فاصله ای را درست کرده است ، می توانیم درست مثل شما، آن را از بین ببریم .

منبع : https://www.mountaineers.org

زمان مطالعه: 6 دقیقه

احتمالا خودتان از اهمیت شناخت آب و هوا و کسب اطلاعات جوی مقصدتان ، فارغ از هر فصلی ، مطلع هستید. همین کار باعث می شود تا پوشش مناسبی را در کوله پشتی خود داشته باشید ، تجهیزات موردنیازتان را با خود حمل کنید و از همه مهتر ، تجربه ای بسیار بهتر از کوهنوردی خواهید داشت. وضعیت آب و هوای قله های ایران را از هواکوه پیگیری نمایید.

اگرچه زمانی که به کوهنوردی می پردازید ، دامنه ی متفاوت ارتفاعات و دما در طول روز ، می تواند حسابی شما را غافلگیر کند و سبب تغییر ناگهانی آب و هوا شود. این آب و هوای ناگهانی، از یک نسیم خنک تا یک بارندگی شدید 10 دقیقه ای متفاوت است ! اما در همین آب و هوای ناگهانی نیز ، قبل از بارش ، اخطارهای در آسمان پدیدار می شود که اگر بتوانید آسمان و ابرها را به شکل درستی مطالعه کنید ، خیالتان از بارش برف و باران راحت است و خیلی آسوده تر به کوهنوردی می پردازید .

شــــکل ابرها :

برای شناسی چند شکل متفاوت از ابرهای بارش زا ، نیازی به سال ها تجربه ی کوهنوردی ندارید ! شکل گیری این ابرها، نتیجه مستقیم تغییرات جوی است و به خوبی از آب و هوایی که در انتظارتان است خبر می دهند .

ابرهای عدسی شکـــل ( Lenticular cloud ) :

| راهنمای صعود به قله توچال |

 

این صحنه را فرض کنید : شما در حال کوهنوردی در دامنه ها هستید و آسمانی آبی، شما را از هر دو طرف محاصره کرده است . سرتان را بالا می آورید و به نوک قله ای که در دوردست ها واقع شده است، نگاه می کنید . یک ابر بیضی شکل را مشاهده می کنید که درست بالای قله ی کوه ، ساکن شده است . بعضی ها می گویند این شکل ابری ( که به ابرهای عدسی مشهور هستند ) ، درست شبیه سفینه های UFO هستند ! در حقیقت ساختار آن ها به صورت چند ابرعدسی لایه ای است که روی هم جمع شده اند و شکلی مواج درست کرده اند . این ابرها به شما می گویند که در فاصله های نزدیکتر باد بسیار شدیدتر خواهد شد و رطوبت هوا نیز بالاتر می رود !

اگر قصد صعود به قله ای دارید که این گونه ابرها، بالای آن حضور دارند ، می توانید تقریبا مطمئن باشید که شرایط جوی از 6 تا 18 ساعت ، بسیار شدید تر خواهید شد . این زمان کافی را به شما می دهد تا پوشش های پشمی خود ، بارانی های مردانه و زنانه خود و هرگونه تجهیزات موردنیاز در آب و هوای طوفانی و بارانی را به تن کنید تا مسیر خود را به سلامت طی کنید .

ابرهای کومولونیمبوس ( Cumulonimbus cloud ) :

یکی از شناخته شده ترین و روشن ترین نشانه های رعد و برق ، وجود ابرهای کومه‌ای‌بارا است. هواشناسان این ابرها را با نام علمی ” کومولونیمبوس ” می شناسند . سطح فوقانی این ابرها مسطح است و دارای شکوفه ها هستند که به صورت عمودی افزایش پیدا کرده اند . سطح بالایی آن نیز ، شکلی شبینه سندان دارد .این ابرها به نام ابرهای رعدوبرق نیز معروف‌اند و بارندگی آنها به‌ صورت رگباری است . طوفان هایی همراه با رعد و برق ، یکی از روشن ترین پیامد های وجود آن در آسمان، می باشد .

اگر مشغول کوهنوردی هستید و اینگونه ابری را در آسمان مشاهده کردید ، شاید بد نباشد برای پناه گرفتن از بارش باران ، به داخل ماشین یا کمپ خود بازگردید . این ابرها معمولا باعث بارندگی های شدید و رعد و برق های خطرناک می شوند . هم چنین احتمال وقوع پدیده هایی مانند تورنادو نیز وجود دارد!

رعد و برق :

اگر در فاصله های دورتر رعد و برق را مشاهده کردید ، می توانید فاصله ی تخمینی برخورد را با شمارش ثانیه ای بین صاعقه و صدا، اندازه گیری کنید . هر 5 ثانیه تفاوت میان رعد و برق معادل یک مایل ( 1.6 کیلومتر ) است ، پس اگر از دیدن اولین شاخه ی صاعقه تا شنیدن صدای غرش آسمان ، 10 ثانیه صبر کردید ، رعد و برق در فاصله ی دو مایلی ( 3.21 کیلومتر ) شما اتفاق افتاده است . اگر در حال کوه نوردی هستید و رعد و برقی مشاهده کردید ، سریعا از قله و برآمدگی کوه فاصله بگیرید و جایی پناه بگیرید .

به آسمان نگاه کنـــــید :

علاوه بر شکل ابرها ( که در بالا به آن ها اشاره شد ) شما می توانید با در نظر گرفتن حالت کلی آسمان نیز ، آب و هوایی که در انتظارتان است را پیش بینی کنید. اگر ابرها به صورت پر مانند و دور از هم در بالای آسمان تشکیل شده باشند ، می توانند نشانگر این باشد که جبهه ای از هوای سرد با فشار کم در انتظار شماست. اگر رطوبتی در هوا مشاهده می کنید که غالبا به شکل یک حلقه به دور خورشید و یا ماه پدیدار می شود ، می تواند بیانگر این باشد که بارش باران در راه است .

اگر تمام این موارد، همراه با مشاهده ی ابرهای کم ارتفاع و حجیم در 48 ساعت بود، می توانید تقریبا مطمئن باشید که بارش در نیمه ی بعدی روز شروع خواهد شد . پس بهترین فرصت است که چادر های کوهنوردی خود را بر پا کنید !

فشــــار هوا :

قطعا شما نیز اصطلاح ” فشار هوا ” را از هواشناسان در تلویزیون خود شنیده اید . معنی آن ، شاید بسیار آسان تر از چیزی باشد که فکر می کنید .حتی اگر فکر می کنید شاهد تغییرات جوی در ارتفاعات نیستید حتما یک ارتفاع سنج با خود داشته باشید .

این دستگاه، تغییرات فشار هوا را اندازه گیری می کنند و زمانیکه موقعیت خود را در ارتفاعات عوض می کنید، ارتفاع دقیق شما را مشخص می کند . کاهش سریع در فشار هوا ، بیانگر تغییر اوضاع جوی است ، پس اگرعقربه های ارتفاع سنج شما به طور ناگهانی پایین آمد ، می توانید این نکته را در نظر بگیرید و برای اطلاعات بیشتر، بدنبال هرگونه تغییر در ابرها و آسمان باشید .

همیشه آماده باشید :

وقتی به دل طبیعت صعود می کنید و دانش کافی ای نیز از ابرها، آسمان ، طوفان ها و جبهه های سرد دارید ، اگر تجهیزات و پوشش مناسبی را بهمراه نداشته باشد ، این اطلاعات کاری بیشتر از یک ” اخطار ” برای شما انجام نمی دهند !

حتی اگر در تابستان به کوهنوردی می پردازید ، حداقل یک پوشش سبک پشمی ، ضدآب و قابل تنفس را در کوله پشتی خود به همراه داشته باشید . این موضوع وقتی که قصد صعود به ارتفاعات بلند دارید اهمیت دوچندانی پیدا میکند زیرا در بالای کوه، دما همیشه به شکل چشمگیری کاهش پیدا میکند و بسیار سردتر می شود . درست در همین مناطق است که تغییرات شدید جوی باعث وقوع طوفان و ریزش باران و برف می شود . شما می توانید نکات بیشتری را راجع به “ کوهنوردی در ارتفاعات ” و ” گرم ماندن در کوه پیمایی های زمستانی ” در سایت مطالعه فرمایید.

همیشه قبل از صعود خود ، مشاهده هواشناسی کوهستان، امری لازم و مفید خواهد بود اما دانستن برخی از نکات در آسمان و یادگیری شکل ساده ی ابرها ، مهارتی کارآمد در کوهنوردی شما می باشد .

منبع : EMS.COM

زمان مطالعه: 5 دقیقه

گشت و گذار در طبیعت یا کوهنوردی، یکی ازمهیج ترین فعالیت هایی هست که می توان انجام داد ، زیرا به شما اجازه می دهد تا چیزهای کوچکی که قبلا راجع به خود و یا جهانی که درآن زندگی می کردید و نادیده میگرفتید را با چشمانی باز و ذهنی آزاد تجربه کنید .
با اینکه توصیه ما این است برای یکبار هم که شده این فعالیت ها را به صورت انفرادی امتحان کنید ، در این مقاله میخواهیم راجع به منفعت و لذت های آن با دوستان شما سخن بگوییم . در حقیقت کوهنوردی با دوستان خود ، تجربه ی لذت بخش و فراموش نشدنی به جای می گذارد .

امنیت

یکی از بهترین دلایل برای صعود با دوستان خود ، امنیت بیشتر است . داشتن یک یا چند نفراز دوستانتان درهنگام کوهنوری ،در زمان بروز حادثه ی ناخواسته ، به نفع شما خواهد بود و می توانند سریعا به کمک شما بیایند. اگر در زمستان به کوهنوردی می پردازید و خطر ریزش بهمن وجود دارد ، به هیچ وجه آن را به صورت انفرادی انجام ندهید . به همین ترتیب، اگر در فصول گرم سال نیز که خطر گرمازدگی و خستگی ناشی از حرارت زیاد وجود دارد قصد صعود دارید ، حتما با دوستانتان این کار را انجام دهید تا در مواقع ضروری کمک خبر کنند. گروه‌ها و باشگاه‌‌های کوهنوردی برنامه هفتگی خودشان را در سامانه بریم کوه ثبت می‌کنند، میتوانید با مراجعه به سامانه بریم کوه در برنامه ها ثبت نام کنید.

راحتی بیشتر در کوهنوردی با دوستان

کوهنوردی با دوستان ، به معنی حمل بار سبک تر است . اگر به صورت انفرادی به صعود می پردازید ، مجبورید تا یک کوله پشتی سنگین پر از وسایل مورد نیازتان را با خود حمل کنید . اما اگر با دوستان خود به کوهنوردی بپردازید ، می توانید خیلی آسان تجهیزات و خوراکی های کوله پشتی را بین دوستان خود تقسیم کنید و بسیار آسوده تر به صعود خود ادامه دهید .

حمایت روحی

مهم نیست اگر برای بار اول و یا بیستم به کوهنوردی می پردازید . داشتن چند دوست کنارتان در هنگام صعود، نه تنها باعث حمایت روحی و روانی شما می شود، بلکه در بعضی مواقع نیز ضرورت خاصی دارد. زمانی که قصد صعود به نقاط مرتفع و سخت دارید و یا زمانی که شرایط جوی هوا تشدید شد ، دوستانتان می توانند با روحیه دادن ، دلیلی برای ادامه کار و صعود شما باشند .

 

| دوره آنلاین آشنایی با راهبری و سرپرستی در کوهنوردی فرصتی مناسب برای افرادی است که می‌خواهند مهارت‌های لازم برای راهبری و سرپرستی در کوهنوردی را بیاموزند. |

 

همیشه عملکرد دو نفر بهتر از یک نفر است .

شاید شما در جهت یابی مسیر و دوستتان در برپایی چادر کوهنوردی تبهر دارید . صعود با دوستان خود نه تنها باعث میشود تا کارها با سرعت بیشتری انجام شود بلکه آن ها را با دقت بالاتری نیز به پایان خواهید رساند . عمدتا در یک گروه کوهنوردی هر فرد ، دارای مهارت و تجربه ی خاص خود می باشد که زمانی که شرایط کمی سخت شد می تواند بسیار موثر و کمک رسان باشد .

حواستان را از سختی کار پرت می کند .

شکی وجود ندارد که کوهنوردی می تواند بسیار خسته کننده باشد . حتی ممکن است زمانی دلتان بخواهد از ادامه ی کار انصراف دهید و صعودتان را نیمه کاره رها کنید . اما اگر با دوستانتان به این کار بپردازید خیلی راحت حواستان از شیب های ناهموار کوه ها و هوای سرد پرت می شود ! این که فقط یک دوست را برای صحبت کردن کنار خود داشته باشید باعث می شود تا زمان زودتر و لذت بخش تر طی شود . فقط حواستان باشد خیلی هم حواستان پرت نشود !

سرتان را به انجام کاری گرم می کند 

حقیقتا داشتن دوستانی که با یک تماس ساده همراه شما آماده ی صعود می شوند ، یک موهبت خاص است . دیگر با آخرهفته های حوصله سر بر و تعطیلی های خسته کننده خداحافظی کنید . اگر از افرادی هستید که دوست دارید همیشه سرتان گرم باشد ، با داشتن همچین دوستانی دیگر وقت خالی در هفته نخواهید داشت . علی الخصوص اگر به تازگی واقعه ای تلخ و سخت را در زندگی تان پشت سر گذاشته اید ، در کنار دوستان خود بودن می تواند به راحتی حال و هوای شما را دگرگون سازد.

کوهنوردی با دوستان روابط شما را قوی تری می کند 

 

کوهنوردی می تواند شما را از لحاظ روابط اجتماعی به افرادی نسبت دهد که شاید از دیگر جنبه ها امکان پذیر نباشد! با فراهم کردن زمان هایی لذت بخش برای کنار هم بودن ، بدون کوچکترین حواس پرتی که عامل مهمی در جلوگیری از ارتباط با دیگر افراد است، ( مثل تلفن های همراه و یا کار) ، می توانید شرایطی را تجربه کنید که بسیاری از افراد نمی توانند آن را به صورت انفرادی کسب کنند . همچنین زمان زیادی نیز وجود دارد تا بتوانید داستان های زندگی خود را برای یکدیگر بازگو کنید ، نقاط قوت و ضعف یکدیگر را بشناسید و با یکدیگر ارتباط اجتماعی برقرار کنید .

کوهنوردی فعالیتی کم هزینه می باشد .

علاوه بر این که کوهنوردی با دوستان به شما اجازه می دهد تا آذوقه و تجهیزات کوهنوردی را بین آن ها تقسیم کنید ، خرج شما را نیز در صعود کمتر می کند . فکر می کیند اگر بخواهید به یک کافه بروید ، در یک رستوران، غذای خوبی بخورید ، در یک مجتمع خرید، چیزی بخرید و یا در یک باشگاه بدنسازی ثبت نام کنید، خرجتان چقدر می شود ؟ به یاد داشته باشید با اینکه مجبورید کمی پول خرج تجهیزات کوهنوردیتان بکنید ، کوهنوردی یک تفریح رایگان است !

برای سلامت شما خوب است .

کوهنوردی با دوستان هم از لحاظ جسمی ، روانی و هم از لحاظ عاطفی امری مفید برای شما می باشد . می پرسید چرا؟ کمی به آن فکر کنید . کوهنوردی به تنهایی یک فعالیت سالم برای بدن می باشد و داشتن چند دوست کنارتان، آن را مفیدتر و لذت بخش تر می کند . در دنیای امروزی بسیاری از روابط اجتماعی برای ما استرس زا و نامطلوب است و تاثیر چشمگیری در سلامت ما دارد . داشتن دوستانی که شما را در صعود یاری دهند و بتوانند تاثیر مطلوبی بر روح و روان شما بگذارند ، بهترین داروی شناخته شده است . کوهنوردی به شما اجازه می دهد که شاداب باشید ، گویی که تمام انرژی های منفی را از خود دفع و انرژی دیگر افراد را جذب میکنید !

مقاله پیشنهادی : طبیعت گردی برای سلامت جسم و روح

 

 

کوهنوردی با دوستان لذت بخش است!

مهم ترین جنبه ی کوهنوردی با دوستان لذت بخش بودن آن است . احتمالا لذت بخش ترین تجربه ای که در زندگی کسب میکنید، کوهنوردی با دوستانتان است . خاطراتی که برای شما و دوستانتان به یادگار می ماند برای همیشه در ذهنتان خواهد ماند .

کوهنوردی با دوستان نه تنها موقعیتی عالی برای استفاده از طبیعت و زیبایی آن است ، بلکه باعث می شود تا روابط خود را بسیار محکم تر کنید .

منبع : lovethebackcountry

زمان مطالعه: 6 دقیقه

کوهنوردی در مناطق کوهستانی می تواند تجربه ای لذت بخش و مهیج باشد، اما بدون شک خطرات آسیب دیدگی های کوهنوردی نیز در آن وجود دارد . در صورت بروز حادثه در این مناطق، به دلیل در دسترس نبودن اورژانس و کمک های پزشکی ، خودتان باید دست به کار شوید . حتی اگر دکتر نیز نباشید ،تعجب می کنید که چه تعداد افراد کوهنورد می توانند به خودشان یا شما در این سوانح کمک کنند . در این مطلب قصد داریم به شما نکاتی مختصر راجع به رسیدگی به این آسیب دیدگی ها، بیان کنیم .

 

چگونه در مقابل آسیب دیدگی های کوهنوردی آماده باشیم ؟

برای آمادگی در برابر آسیب‌های کوهنوردی، باید نکات زیر را رعایت کنید: آمادگی جسمانی مناسب، استفاده از تجهیزات ایمن، شناخت مسیر و شرایط جوی، انجام گرم کردن صحیح، و داشتن جعبه کمک‌های اولیه. همچنین، یادگیری تکنیک‌های صحیح کوهنوردی و توجه به علائم هشداردهنده بدن از اهمیت بالایی برخوردار است. 

 

 

کیف کمک های اولیه با خود همراه داشته باشد

برای آمادگی بیشتر در نقاط کوهستانی و رسیدگی به این آسیب های ناخواسته ، حتما با خود یک کیف کمک های اولیه به همراه داشته باشید . کیف های کمک‌های اولیه به وفور در بازار پیدا می شوند اما شاید بخواهید خودتان کیف کمک های اولیتان را بسازید . توجه داشته باشید که یادگیری کارایی هر یک از آیتم های داخل کیف اهمیت بسزایی دارد . بسیاری از کیف های کمک‌های اولیه بروشور و یا دستورعمل هایی برای استفاده در خود گنجانده اند اما سعی کنید در پیدا کردن آیتم ها و باز کردن آن ها به درجه ای از آشنایی برسید تا در صورت بروز حادثه سریعا به سراغ آن ها بروید . شرکت در یک دوره آموزشی ایمنی در طبیعیت مطئمنان به نفعتان خواهد بود . در این رابطه ، مقاله ی ” کیف کمک های اولیه و ضرورت آن “ را مطالعه فرمایید .

بهترین مقابله ، پیشگیری از وقوع آسیب دیدگی های کوهنوردی است

بهترین راه برای مقابله و برخورد با این آسیب دیدگی ها ، پیشگیری از وقوع آن ها می باشد . برای این کار سعی کنید لباس و پوشش مناسب داشته باشید ، بوت های مخصوص کوهنوردی به پا کنید ، کوله ی خود را سبک کنید ، در بین راه مدتی به خود استراحت دهید و حتما از تغییرات شدید جوی در ارتفاعات زیاد ، محفوظ بمانید . هرچند بروز بعضی از آسیب ها اجتناب ناپذیر هستند اما سعی کنید با رعایت نکات ایمنی مسیر خود را به سلامت طی کنید. برای شناخت بیشتر خطرات مسیر، مقاله ی ” خطرات کوهستان “ را در سامانه بریم کوه مشاهده کنید .

سطح آسیب دیدگی را ارزیابی کنید

قبل از اینکه سراغ کیف کمک های اولیه بروید ، سعی کنید تا ارزیابی از وخامت آسیب دیدگی های کوهنوردی داشته باشید . شاید یک تاول معمولی باشد یا شاید هم چیزی جدی تر ! آیا این آسیب دیدگی ممکن است جان شما را تهدید کند و یا خیلی آسان درمان می شود ؟ سعی کنید این ارزیابی را خیلی سریع انجام دهید تا بتوانید قدم بعدی خود را مشخص کنید . اگرچه در اکثر مواقع خودتان می توانید به آسیب دیدگی رسیدگی کنید ، بروز بعضی از آسیب دیدگی های جدی در کوهستان نیازمند مداخله ی سریع اوژانس و تجهیزات پزشکی می باشد . اگر در نقاط دوردست در کوهستان هستید ، ممکن است رسیدن کمک به شما مقداری طول بکشد . سعی کنید تا زمان رسیدن اوژانس ، به بهترین نحو از جراحت مراقبت کنید تا آسیب بیشتری نبیند.

چگونگی بهبود چندی از آسیب دیدگی های شایع در کوهنوردی را، فرا بگیرید :

 

اگر آسیب دیدگی شما سطحی است و خودتان می توانید آن را درمان کنید ، خبر خوبی است . در این قسمت تعدادی از آسیب دیدگی های شایع را به همراه درمان جزئی آن، برایتان آماده کرده ایم. مطئمن باشید با وجود جعبه کمک های اولیه و کمی استفاده از مغز خود، از پس درمان آن ها برخواهید آمد!

بریدگی و زخم ها :

اگر سعی به کمک فرد دیگری دارید ، حتما با یاد داشته باشید که دستکش به دست کنید . محل خونریزی را فشار دهید . به تدریج سطح فشار را بالاتر ببرید تا زمانی که خونریزی متوقف شود . سراغ کیف کمک های اولیه بروید . مقداری گاز پانسمان را دور آن بپیچید، اما مواظب باشید که جریان پمپاژ خون به محل را کاملا قطع نکنید. ( مگر اینکه آسیب دیدگی خیلی عمیق و جدی باشد و بخواهید جریان خون را به طور کامل با شریان بند قطع کنید ) زمانی که خونریزی متوقف شد ، زخم را با آب شستشو دهید ( اصلاح پزشکی irrigating the wound ). پماد های آنتی بیوتیک را در محل زخم بمالید ، آن را بپوشانید و سعی کنید هروز پانسمان را عوض کنید تا زخم شما شروع به التیام کند .

سوختگی :

سریعا محل سوختگی را در آب سرد فرو کنید . سطح سوختگی را با پماد های آنتی بیوتیک بپوشانید ( داخل کیف کمک های اولیه شما وجود دارد ) . محل سوختگی و بالاتر از آن را با گاز پانسمان بپوشانید . یک مسکن مثل ایبوپروفن بخورید و سعی کنید آب زیادی مصرف کنید .

پیچیدگی و رگ به رگ شدن مچ و زانو ها :

اگر هنوز می توانید مفصل ها را تکان دهید ، خبر خوبی است ! به آن ها استراحت بدهید ، مقداری یخ روی آن ها بگذارید، فشار دهید و آن را بالاتر بیاورید . برای به یاد داشتن این نکات ، تنها کلمه ی مخفف ” R I C E ” را به خاطر داشته باشید . R = Rest , I = Ice , C = Compress , E = Elevate

شکستگی استخوان و یا پارگی رباط :

در بهترین حالت ،ممکن است همچنان با شکستگی و درد زیاد آن ، بتوانید به صعود خود ادامه دهید . می توانید با آتل ، باتوم های کوهنوردی و یا هر قطعه ی کوچک و صاف ، محل شکستگی را ببندید تا از تکان و حرکت استخوان ها جلوگیری کنید .

تاول ها :

تاول ها معمولا رنج آور ترین و در عین حال شایع ترین نوع آسیب دیدگی ها، در کوهنوردی هستند . اگر دچار یک یا چند تاول شدید ، نگران نباشید ، چون خیلی آسان می توانید با آن کنار بیایید و به صعود خود ادامه دهید . اولین قدم آن ، خالی کردن محتوای آن با یک سوزن است . زمانی که کاملا خالی و خشک شد، مانند زخم های معمولی با آن رفتار کنید ، اطراف تاول را تمیز نگه دارید و آن را بپوشانید . بعد از بستن آن ، دعا کنید که بعد از راه افتادن دوباره درد آن به سراغ شما نیاید !

آسیب‌های زانو در کوهنوردی

آسیب‌های مفصل زانو در کوهنوردی یکی از مشکلات شایع میان کوهنوردان است که به دلیل فشارهای زیاد، حرکت‌های اشتباه یا فرودهای نامناسب رخ می‌دهد. این آسیب‌ها می‌توانند باعث کاهش عملکرد و حتی توقف فعالیت کوهنوردی شوند. آسیب‌شناسی مفصل زانو در کوهنوردی، به شما کمک می‌کند تا علت‌ها، علائم و روش‌های پیشگیری از این آسیب‌ها را بشناسید و از آسیب‌های جدی جلوگیری کنید.

نترســــــید !

اگر آسیب دیدگی های کوهنوردی جدی بود ، نترسید ! از مغزتان استفاده کنید و به یا داشته باشید که مهم ترین کار، حفظ آرامش است . اگر برایتان محیا است ، برای جلوگیری از آسیب بیشتر و یا بیماری های عفونی ، فرد آسیب دیده را به پناهگاهی منتقل کنید . سعی کنید با فرد مجروح صحبت کنید و او را به آرامش دعوت کنید . به او یادآور شوید که نفس عمیق بکشد .

از زخم های خود به خوبی مراقبت کنید

 

اگر در مسیر صعود ، آسیب دیدید ، ممکن است نتوانید آنچنان که باید از آن مراقبت کنید . زمانی که به خانه رسیدید ، سریعا آن را تمیز کنید و به آن برسید و یا سراغ یک دکتر بروید . صبر نکنید . برای جلوگیری از بروز عفونت هر روز به آن برسید تا کاملا بهبود پیدا کند .

منبع : lovethebackcountry

زمان مطالعه: 6 دقیقه

با یاد گرفتن این اصول تناسب اندام ، در صعودهای خود به ارتفاعات بیشتر لذت ببرید .

1- به جای اینکه هر چندوقت یکبار تمرینات کوهنوردی زیاد و شدیدی انجام دهید ، سعی کنید آن ها را به صورت مستمر و سبک انجام دهید .

اگر در تمرینات کوهنوردی به بدن خود فشار زیادی وارد کنید ، روز بعد احساس درد می کنید و نمی توانید دوباره آنها را، انجام دهید . بهتر است که بجای تمرینات بیش از حد در ابتدای کار ، آن ها را به صورت تدریجی و مستمر در بازه ی یک ماهه انجام دهید . برای یک صعود بزرگ تمرین می کنید ؟ تمرینات کوهنوردی خود را با 20 دقیقه پیاده روی شروع کنید . هر هفته آن را 10 درصد افزایش دهید و خیلی زود آماده صعود خود بشوید .

2- از فوم رولر استفاده کنید .

می توانید از چوب های ماساژ و یا توپ های ورزشی نیز برای اعمال فشار در نقاط حساس عضلات خود، استفاده کنید . فشار های ملایم می تواند کشش را در عضلات شما آزاد کند و طول عضلات را به سطحی بهینه برگرداند . این به معنی ریکاوری زودتر عضلات شما و کاهش احتمال مصدومیت در صعود می باشد. ماهیچه های ساق پا و عضلات عقب و چهار سر ران ، معمولا نتیجه ی مطلوبی از فوم رولر ها می گیرند . اگر در هنگام غلت خوردن روی فوم ، به نقاط دردناک و حساسی برخوردید ، برای 30 تا 90 ثانیه در همان موقعیت بمانید. زمان استراحت در مسیر صعود ، از یک بطری کامل و 1 لیتری آب بجای فوم رولرها استفاده کنید .

3- بعد از هر صعود خود ، تمرینات کوهنوردی کششی انجام دهید .

تمرینات کششی بعد از هر صعود ، احتمال مصدومیت را کاهش، از ناهماهنگی عضلات شما جلوگیری و ریکاوری بدن شما را سرعت می بخشد . زمانی که برای برگشت به ماشین خود رفتید، روی ماهیچه ی ساق پا ، چهار سر ران ، عضلات عقب ران و عضلات خم کننده مفصل ران متمرکز شوید . برای 30 ثانیه این عضلات را کشش دهید تا به حالت مطلوب خود برسند . سعی کنید هر هفته یک بار برای اعمال تمرینات کششی بر کل بدن ، تمرینات یوگا را انجام دهید . برای تمرینات بیشتر مقاله ” تمرینات کوهنوردی “ را در سایت مطالعه فرمایید.

4- قبل از هرگونه تمرینی، عضلات خود را گرم کنید .

برخلاف تمرینات کششی ثابتی که در مورد بالا ذکر شد ، کشش های حرکتی، بهترین تمرین، برای آماده کردن بدن برای انجام فعالیت ها می باشد. 10 مرتبه حرکت بلند کردن پاشنه های پا ( double heel lifts ) ، پرش ( lunge ) و تاب دادن پا ها ( leg swings ) را، قبل از صعود خود انجام دهید . این حرکات کششی احتمال آسیب هایی از قبیل ، پیچ خوردگی مچ پا و کشیدگی عضلات را در مسیر صعود کاهش می دهد .

 

| برای یادگیری نکات تخصصی در زمینه پیشگیری و درمان آسیب‌های مفصل زانو در کوهنوردی، می‌توانید به دوره آنلاین آسیب‌شناسی مفصل زانو در این لینک مراجعه کنید. |

 

5 – با بهبود بخشیدن تعادل بدنتان در مسیر از بروز مصدومیت های جدی جلوگیری کنید .

تعادل، یکی از مهم ترین جنبه های انجام این حرکات ، برای تناسب اندام است . سعی کنید در خانه ، با تمرینات کوهنوردی در محیط های ناهموار و ایجاد حالات کم تعادلی، به سطحی از پیشرفت برسید تا از مصدومیت هایی نظیر : پیچ خوردگی مچ پا و آسیب های زانویی در امان باشید . سعی کنید روی یک پای خود ، حفط تعادل کنید ( می توانید چشمان خود را نیز ببندید تا آن را سخت تر کنید ) و یا تمرین single-leg balance reach progressions را انجام دهید .

6- عضلات میانی خود را تقویت کنید .

تمامی حرکات بدن شما، از عضلات مرکزی شما سرچشمه می گیرند . این عضلات شامل عضلات باسن ، عضلات بالای پا و کمر می باشد . عضلات مرکزی قوی، حالات درست بدن در صعود را مشخص می کنند ، نفس کشیدن را بهبود می بخشند و خطر بروز آسیب های مثل پیچ خوردگی مچ پا و دردهای زانویی را کاهش می دهند . برای بهبود وضعیت کوهنوردی خود در مسیر ، حرکت پلانک ( plank ) را انجام دهید . این حرکت باعث تقویت عضلات و ستون فقرات شما می شود . در حالی که تمرینات floor cobras و ball back extensions، کمر و عضلات پشتی شما را تقویت میکنند تا در حمل کوله پشتی سنگین خود مشکلی نداشته باشید .

7-تمرینات قدرتی شما را به کوهنوردی حاذق تبدیل می کند .

بعضی از تمرینات مانند اسکات ( squats ) ، پرش ( lunges ) ، پله ( step-ups ) و ددلیفت ( deadlifts) در حقیقت شبیه سازی برای آمادگی بیشتر با حرکاتی هستند که در کوهنوری به آن ها نیاز خواهید داشت . انجام این حرکات با وزنی کنترل شده به مفاصل شما اجازه می دهد تا در تمام دامنه ی حرکت خود، حرکت کنند و باعث تقویت عضلات و تعادل بیشتر شوند . در ابتدا با وزن بدن خود شروع کنید ، سپس می توانید برای بالابردن میزان مقاومت خود، دمبل را نیز به آن اضافه کنید .

8- مصرف به موقع و به اندازه ی آب کارایی بدن شما را در صعود افزایش می دهد .

در هرساعت کوهنوردی در مسیر ، حدود 473 الی 828 میلی لیتر آب مصرف کنید. مصرف بیشتر از 828 میلی لیتر آب بدون دفع صحیح نمک های بدن، خطر سرمازدگی را افزایش می دهد . مصرف کمتر از آن نیز خطر گرمازدگی را افزایش می دهد . برای افزایش سرعت جذب مایعات در مسیر ، از سیستم های آبرسانی مخصوص استفاده کنید .

9- غذای شما، سوخت شما می باشد .

مسیر کوهنوردی جایی برای محدود کردن کالری ها و رژیم شما نمی باشد . پس سعی کنید هر یک ساعت، جایی بایستید و 100 تا 200 کالری خوراکی ، مثل کلوچه ها و یا ژله های انرژی زا بخورید . این باعث می شود تا سطح قند خون شما ثابت بماند و از همه مهم تر، به بدن خود در توقف ، استراحت مختصری داده اید . برای صعودهایی که در آن کل روز را مشغول کوهنوردی هستید ، وعده های غذایی کاملی که حاوی چربی ، کربوهیدارت ها و پروتئین هستند به همراه داشته باشید.

10- برای فتح ارتفاعات، تمرینات اینتروال ( interval training ) را انجام دهید .

این واژه به معنی یک دوره ی کوتاه از فعالیت شدید و پس از آن ریکاوری بدن است . این نوع فعالیت، بدن شما در رویارویی با تپه ها و پله هایی که در مسیر کوهنوردی وجود دارند، آشنا می کند . سعی کنید هر 46 متر در مسیر را با همین شیوه طی کنید و تلاش کنید به تدریج سرعت خود را بالاتر ببرید . برای چند ثانیه شروع به قدم زدن کنید تا نفس شما برگردد ، سپس دوباره آن را انجام دهید .

11- استراحت، بخشی از تمرین است .

زمانی که برای ورزشکاران خود برنامه ای تمرینی طراحی میکنم ، مطمئن می شوم که استراحت، بخشی جدانشدنی از تمرینات کوهنوردی آن ها باشد . یک دوره ی هفتگی ، بین روز های صعود و روزهای تمرینات کششی، به همراه یک روز استراحت کامل در هفته . بعد از یک دوره ی 12 هفته ای تمرینات ، یک هفته را استراحت کنید . این دوره های استراحت ، به بدن شما اجازه می دهد که تمامی ضایعات بدن شما که ناشی از تمرینات است به طور کامل دفع شوند و برای دوره ی دیگر تمرینات، کاملا آماده باشید . این استراحت ها با ایجاد یک وقفه ی روانی از تمرینات کوهنوردی نیز، به تجدید قوای ذهنی و جسمی شما کمک می کنند. برای اطلاعت بیشتر مقاله ی ” اهمیت استراحت در کوهنوردی “ را مطالعه فرمایید.

منبع : Backpacker.com

زمان مطالعه: 4 دقیقه

این روزها بیشتر افرادی که قصد دارند به کوهنوردی یا طبیعت‌گردی بپردازند از عصا یا باتوم کوهنوردی استفاده می‌کنند. عصای کوهنوردی وسیله‌ای است که به شما کمک می‌کند در مسیرهای سخت و دشوار به‌ راحتی حرکت کنید و در عین حال باعث افزایش میزان حفظ انرژی در زمان حرکت می‌شود. شاید تا به حال برای شما این سوال پیش آمده باشد که چرا برای کوهنوردی باید از عصا استفاده کرد و عصا برای افرادی است که مشکل راه رفتن دارند. ولی می‌توان دلایلی ارایه کرد که نشان‌دهنده اهمیت استفاده از عصا در حین ورزش کوهنوردی است. خوشبختانه استفاده از این باتوم‌ها خیلی راحت بوده و با یادگیری چند نکته ساده، می توانید خیلی زود، آماده ی ماجراجویی خود شوید . ضمنن توجه داشته باشید که در یک کوهنوردی یک روزه متوسط استفاده از باتوم کوهنوردی میتواند حدود ۳۰۰۰۰ کیلوگرم بار را از روی زانوهای شما کم کند.

(بیشتر…)

زمان مطالعه: 4 دقیقه

بدن شما معمولا پس از صعود به ارتفاعات برفی و یا کوهستان های ناهموار، مقداری تحلیل رفته و خسته می شود. اکثر مواقع ، درد و ناراحتی های شدیدی در ابتدای کوهنوردی سراغ شما می آید که ممکن است بعضی ها را از ادامه دادن صعود منصرف کند . این مشکل تا زمانی که عضلات شما به اندازه ی کافی قوی نشوند تا شما را در صعودتان یاری دهد، به سراغتان خواهد آمد !

مقاله پیشنهادی :تمرین های کوهنوردی

تقریبا این واقعیت که کوهنوردی در کنار لذت بخش بودنش، سختی ها و مشکلات خودش را نیز دارد بر همه آشکار است . بدن شما پس از مدتی خسته و و از لحاظ روانی نیز فرسوده می شود . دلتان می خواهد از ادامه صعود انصراف دهید و فکر میکنید نه جسم و نه روان شما اجازه ی پیشروی به شما نمی دهد!

اما نگران نباشید …

همه ما ، در این وضعیت بوده ایم . ما نیز لحظاتی که پس از شروع صعود، فکر میکنید که ” من اصلا آماده ی این صعود نیستم! ” را، تجربه کرده ایم . اما در اکثر اوقات ، از پس آن برخواهید آمد . فقط کافی است در بین مسیر کمی توقف و استراحت کنید . در این مطلب به اهمیت و چگونگی استراحت در مسیر صعودتان می پردازیم تا بجای غش کردن در راه ، بتوانید با غرور آن را به پایان برسانید.

 

اهمیت استراحت در کوهنوردی

استراحت در کوهنوردی از اهمیت بالایی برخوردار است و به حفظ سلامتی و ارتقای عملکرد کوهنوردان کمک می‌کند. استراحت مناسب، خستگی را کاهش داده، از آسیب‌دیدگی جلوگیری می‌کند، عملکرد کوهنورد را بهبود می‌بخشد و خطر ابتلا به بیماری‌ها را کاهش می‌دهد.

 

با سرعتی یکنواخت، که با آن احساس راحتی میکنید، ادامه دهید .

این مورد ، یک دلیل خوب برای این است که کوهنوردی به صورت انفرادی نیز، می تواند منفعت های خودش را داشته باشد . شما نیاز ندارید منتظر افرادی باشید که به شما برسند و یا خودتان را به گروهی برسانید . شما فقط به صورت انفرادی، با یک سرعت یکنواخت و راحت شروع به حرکت می کنید . اگر با سرعت زیاد و متغیر حرکت کنید کمی بعد متوجه می شوید که باقی اعضای گروه بسیار یکنواخت و آرام در حال قدم زدن هستند در حالی که شما توان یک قدم گام برداشتن را نیز، ندارید ! البته ما صعود های فردی را به هیچ وجه توصیه نمی‌کنیم پس بهتره دنبال گروهی باشید که با سرعت شما همخوانی داشته باشند.

به بدن خود گوش کنید.

زمانی که احساس می کنید نمی توانید به صعود خود ادامه دهید ، به صدای بدن خود گوش کنید و کمی استراحت کنید . حتی اگر باقی افراد گروه به صعود ادامه دهند ، فشار بیش از حد شما به بدنتان برای رسیدن به آن ها، فقط و فقط وضعیت جسمی شما را وخیم تر می کند . پس، هرگاه احساس کردید نیاز به وقفه ای کوتاه و یا استراحت دارید این کار را انجام دهید . اگر می خواهید صعود گروه خود را به تاخیر نیندازید وهمچنین عجیب و غریب گروه نیز، بنظر نیایید ( !!! ) ، بهترین کار این است که قبل از صعود ، چند وقفه ی کوتاه برای استراحت را، در مسیر مشخص کنید . همچنین ، بهتر است با کسانی سراغ کوهنوردی بروید که در سطح معینی همانند شما قرار دارند .

استراحت به معنی توقف کامل شما نیست !

خواهش میکنم معنی کلمه ” وقفه ی کوتاه مدت ” را با ” توقف کامل در مسیر ” اشتباه نگیرید ! پس از کوهنوردی چند ساعته یا بیشتر ، ( و یا آخرین زمانی که وقفه ای کوتاه داشتید ) بدترین کار این است که در مسیر صعود خود بنشینید و چرت بزنید ! قلب شما به شدت در حال پمپاژ خون است و شما یکباره دست از حرکت بر می دارید و جایی توقف می کنید ! اینکار ممکن است باعث سرما خوردن و مریضی شما بشود . همچنین برای شروع دوباره برای صعود، کارتان چندبرابر سخت تر می شود زیرا بدنتان دیگر دوست ندارد به حالت قبل برگردد . به جای این کار ، کمی قدم بزنید و یا حداقل، سر پا بایستید تا بدنتان کمی ریکاوری کند .

کمی خوراکی بخورید. ( آب را نیز فراموش نکنید. )

تنها دلیلی که شما را در صعودتان به فکر استراحت و توقف می کند، پاهای خسته ی شما نیست ! گاهی اوقات شکم خالی و گرسنه بودن نیز شما را وادار به توقف می کند . خوراکی هایی با خود حمل کنید که مقوی باشند ، به شما انرژی بدهند و خیلی هم شما را سیر نکنند . خوراکی هایی مثل : آبنبات ها ، میوه های خشک ، گرانولا و … گزینه های خوبی برای مصرف در کوه هستند. سعی کنید در هنگام توقف های خود، مقداری زیادی نیز آب بنوشید . اگر هر چند وقت یک بار در مسیر توقف نمی کنید ، پس به اندازه ی کافی نیز آب نمی نوشید .

حرکات کششی را فراموش نکنید.

قبل از اینکه بخواهید دوباره به صعود خود ادامه دهید ، بهتر است چند حرکت کششی انجام دهید . این حرکات ، باعث تسریع حرکت خون ، تقویت عضلات شما و جلوگیری از بروز آسیب های مختلف است . حتما چند ماه قبل از صعود خود، این حرکات کششی را شروع کنید و چند روز مانده به آن نیز کمی از از این تمرین ها را انجام دهید . به یاد داشته باشید، انجام این حرکات کششی، زمانی که در صعودتان برای استراحت توقف کردید نیز، فکر خوبی است .

و به یاد داشته باشید:

گاهی اوقات تغییرات کوچکی در کوهنوردی می تواند تعداد دفعاتی که به استراحت نیاز دارید را، کاهش دهد .مواردی مثل تمرین های تناسب اندام قبل از صعود ، شرکت در صعود های کوتاه ، پوشیدن بوت ها و استفاده از باتوم های مخصوص کوهنوردی می توانند تاثییر بسزایی در صعود شما داشته باشند.

منبع : lovethebackcountry