دسته: تجهیزات

زمان مطالعه: 4 دقیقه

نیش زدن حشرات از عواملی است که می تواند خیلی زود لذت صعودتان را از بین ببرد . همچنین، نیش بعضی از حشرات می تواند بیماری های خطرناکی به انسان منتقل کند. بهتر است تا قبل از صعودتان اطلاعاتی هرچند اندک راجع به این حشرات بدست آورید.

در این مقاله قصد داریم شما را با نکاتی مهم راجع به حشرات و چگونگی استفاده از اسپری های دافع حشرات آشنا کنیم .

 

اسپری دافع حشرات چگونه عمل می کند؟

 

در ابتدا بگذارید چند کلامی راجع به حشرات با شما سخن بگوییم.

پشه ها توسط کربن دی اکسید ( بازدم شما ) ، لاکتیک اسید ، آمونیاک ، فنل ها ، رطوبت و دیگر گاز هایی که از انسان انتشار می یابند، جذب می شوند. زمانیکه این اسپری ها را روی پوست خود میزنید ، مقداری گاز بی رنگ سرتاسر پوست شما را فرا میگیرد و مانع انتشار گاز ها و مایعاتی که باعث جذب پشه ها می شوند، خواهند شد . در این حالت شناسایی شما توسط پشه ها بسیار سخت خواهد شد، زیرا روی پوست شما یک ماسک قوی قرار گرفته است . از آنجایی که این اسپری ها به عنوان یک گاز مانع عمل می کنند، اگر از آن ها زیر لباس های خود استفاده کنید تاثیر چندانی نخواهند داشت !

 

نکاتی راجع به اسپری های دافع حشرات ( DEET ) :

 

• قبل از استفاده ، تمام بروشور و دستورالعمل های داخل بسته بندی اسپری را مطالعه کنید.
• به هیچ عنوان روی زخم ، بریدگی و پوست حساس استفاده نکنید.
• به هیچ عنوان از آن روی دستان، نزدیک چشم و دهان کودکان استفاده نکنید.
• دور از دسترس کودکان نگه داری کنید و به آن ها اجازه استفاده از آن را ندهید.
• به مقدار کافی روی لباس و یا قسمت هایی که در معرض گزیدگی قرار دارند، اسپری کنید.
• از آن ها زیر لباس های خود استفاده نکنید.
• بعد از بازگشت به خانه ، پوست خود را با صابون و آب بشویید.
• اگر از آن ها روی لباس خود استفاده می کنید ، حتما لباس های خود را هنگام بازگشت به خانه بشویید.
• توجه کنید در بعضی مواقع، استفاده از این اسپری ها می تواند باعث التهاب پوست شما شود.
• سعی کنید آن ها را در محیط های بسته روی پوست خود اسپری نکنید . برای اسپری کردن روی صورت خود ، ابتدا آن ها را به دستان خود بزنید و سپس به صورت خود بمالید . به هیچ عنوان به شکل مستقیم روی صورت خود از آن ها استفاده نکنید.

 

سوال : چرا پشه ها به بعضی از افراد بیشتر جذب می شوند؟

 

محققان در دانشگاه فلوریدا آمریکا به این نتیجه رسیده اند که پوست انسان چیزی حدود 300 نوع ماده شیمیایی از خود ترشح می کند و همین گستردگی ترشحات می تواند از شخصی به شخصی دیگر متفاوت باشد و برای پشه های جذاب تر باشد ! این بدین معنی می باشد که شاید تاثیر یک اسپری روی پوست شما نتیجه ی متفاوتی روی پوست دوستان شما داشته باشد . در این حالت بهتر است به دنبال یک برند دیگر از این اسپری ها باشید.

نکاتی راجع به استفاده از این اسپری ها :

 

• سعی کنید در نقاط بادخیز، کمپ و یا استراحت کنید. پشه ها معمولا در شناسایی هدف های خود در محیط های بادخیز و طوفانی مشکل دارند.
• برای استفاده از این اسپری ها با کرم های ضدآفتاب، سعی کنید ضد آفتاب را 15 دقیقه قبل از بیرون آمدن استفاده کنید. بعد از استفاده از کرم های ضدآفتاب، 15 دقیقه به پوست خود اجازه دهید تا آن را جذب کند و سپس از اسپری ها استفاده کنید .
• برای کاهش جذب حشرات به خود، از پوشیدن لباس های تیره و یا استفاده از عطر، پرهیز کنید.
• اگر از این اسپری ها در محیط های بسته استفاده می کنید، از تنفس گاز آن به شدت خودداری کنید.
• زیر لباس های خود از آن ها استفاده نکنید. ( فقط در قسمت هایی که توسط لباستان پوشش داده نشده است، استفاده شود )
• همیشه دستورالعمل و بروشور های داخل جعبه را مطالعه کنید.

نکاتی راجــــــع به پشـــــه ها :

 

• نزدیک به 3000 هزار پشه مختلف در دنیا وجود دارد که بعضی از آن ها از خون تغذیه نمی کنند !
• بیشتر پشه ها در تاریکی و غروب خورشید تغذیه می کنند.
• یک پشه بالغ می تواند تا 5 ماه عمر کند.
• یک پشه ماده بالغ ( تنها پشه های ماده نیش میزنند ) وزنی حدود 2 میلی گرم دارد !
• یک پشه ماده بالغ چیزی 5 میکرو لیتر ( 0.000005 لیتر ) خون را به عنوان یک وعده غذایی خود مصرف می کند!
• سرعت بال زدن پشه ها چیزی حدود 500 تا 600 بار در ثانیه می باشد.
• پشه های نر، جفت ماده خود را با صدای بال آن ها پیدا می کنند . نوع صدای بال زدن پشه ها، جنسیت آن ها را مشخص می سازد .
• سرعت پرواز پشه ها 1/6 تا 2/4 کیلومتر در ساعت است.
• پشه ها می تواند دی اکسید کربن بازدم شما را از فاصله ی 18 تا 22 متری احساس کنند !

منبع : Rei.com

زمان مطالعه: 4 دقیقه

دراین مقاله میخواهیم ابتدا ذهن شما را برای کوهنوردی وتمامی چیزهایی که باید قبل صعود بدانید آماده کنیم.ممکن است شما نیاز به برخی از آموزش کوهنوردی پایه ، قبل از صعود به محل داشته باشید که باشگاه های کوهنوردی می توانند در دوره های آموزشی این مهارت ها را یاد بدهند.

با این حال، بهتر است نکات و آموزش های زیر را بدانید:

آموزش کوهنوردی : لوازم کوهنوردی

ازمهم ترین نکات قابل توجه در کوهنوردی لوازم کوهنوردی است که از لوازم اصلی و ضروری میتوان به کیف کمکهای اولیه ،کفش ،کوله پشتی ،کیسه خواب و باتوم اشاره کرد. برای صعود مؤثر به کوه‌ها نیاز به ابزارهای متفاوتی است. البته در هر صعود بسته به نوع صعود، منطقه مورد نظر، زمان و فصل اجرای برنامه ممکن است ابزار و تجهیزات متفاوتی مورد استفاده قرار گیرد .

اصول گام برداری صحیح در کوهنوردی

 با رعایت یک سری قواعد ساده می توانیم با گام برداری  صحیح در کوهنوردی و تقسیم انرژی مناسب از آسیبهای رایج ورزش کوهنوردی اجتناب کنیم. خیلی از دوستان همنورد هستند که به علت رعایت نکردن همین اصول ساده، زانوهای خودشان را به دست فیزیوتراپها سپرده اند.

با خواندن مقاله اصول گام برداری صحیح در کوهنوردی با اصول و قواعد گام برداری آشنا میشوید.

تمرینات برای کوهنوردی

شاید این سوال به ذهن شما هم خطور کرده باشه ” مگر بدن شما با انجام کوهنوردی ، خود به خود تقویت و تمرین نمی بیند ؟ ” باید گفت که یک راه، همین است ، اما اگر قصد دارید که بعد از یک الی دو فصل به کوهنوردی برگردید یا دلتان می خواهد مسیر های طولانی تری را برای رسیدن به قله های بلند تر طی کنید، مطمئنا تمرین های خاص کوهنوردی، اهمیت دو چندانی پیدا می کنند

آموزش کوهنوردی : تنفس در کوهستان

باید عمیق و آرام نفس بکشید و عمل دم را از بینی انجام دهید زیرا تنفس از راه دهان باعث تشنگی و خشکی گلو و در هنگام سردی هوا باعث سرماخوردگی و چرک کردن لوزه ها می شود. توجه داشته باشید که تعداد ضربان قلب شما در دقیقه بیش از حد بال نرود، مدت استراحتهای موقت نباید بیش از ۱۱ الی ۱۵ دقیقه به طول انجامد چرا که بدن کوهنورد کم کم سرد می شود و حالت خشکی پیدا می کند. این امر، حرکت مجدد را با مشکالت روبه رو می سازد.

با مطالعه مقاله تکنیک‌های تنفس صحیح در کوهنوردی میتوانید تکنیک های بیشتری یاد بگیرید.

لباس و پوشش های مناسب کوهپیمایی

 به سه (۳) دست لباس احتیاج دارید: یک دست مخصوص بالا رفتن ، یک دست برای ماندن در کمپ و یک دست مخصوص پایین آمدن . می‌توانید آن را به ۲ دست لباس نیز کاهش دهید ، یک دست لباس برای بالا رفتن و دیگری نیز برای استفاده در محیط و پایین آمدن . اگر هوا در محیط کمپ شما سرد می شود حتما یک ژاکت و شلوار راحتی با خود بیاورید . 

آموزش کوهنوردی : اصول تغذیه در کوهستان

 بحث مهمی در کوهنوردی است و  ﻣـﻮاد ﻏـﺬاﻳﻲ ﺑـﻪ ﺳـﻪ دﺳـﺘﻪ ‫ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪:

1.غذاهایی که ازحیوانات بدست می آیند مانند :ماهی ، گوشت ، تخم مرغ ،کره و…..

2.غذاهایی که از گیاهان بدست می آیند مانند : غلات، حبوبات ، سبزیجات ، میوه ها و….‪

3. ﻣﻮاد ﻏﺬاﻳﻲ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﻛﻪ از ﻣﻮاد ﺣﻴﻮاﻧﻲ‪ ،ﮔﻴﺎﻫﻲ و ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ

انواع بهداشت در کوهستان

بهداشت محیط ، بهداشت غذا ، بهداشت فردی ، بهداشت اجتماعی ، بهداشت خواب و ….

بهداشت فردی به مجموعه اقدامات و فعالیتهای اطلاق می گردد که یک فرد باید برای سالمت خود بکار بندد.با توجه به اینکه پیشگیری کم هزینه تر و راحت تر از درمان است، پس چه پسندیده است که با رعایت بهداشت ، خود را در مقابل عوارض برر وز بیماری و نیز ناتوانی هایی که در اثر آن ایجاد میشود ، مصون نگه داریم .رعایت بهداشرت فردی در محیط کوهرتان استراتژی خاصی رابا توجه به موقعیت مکانی و امکانات می طلبد که در این نوشتار سعی می گردد بهداشت اجزاء بدن بطور خالصه توضیح داده شود.

برای کوهنوردی در هرفصل نیازمند تجهیزات ،لباس مناسب آن فصل و تکنیک های تخصصی هستید.

فصل زمستان: باید در مورد بهمن ، کمپینگ زمستانی ، سرما زدگی اطلاعاتی داشته باشید هم چنین باید بدانید برای گرم ماندن باید چیکار کرد.

فصل بهار : ( خطراتی که در فصل بهار وجود دارد ،صاعقه و راه های مقابله با آن در کوهنوردی) باید با این موارد آشنا باشید و اطلاعات کاملی در موردشان داشته باشید.

فصل تابستان : به نحوه پیشگیری و درمان گرمازدگی در کوهنوردی ، لباس مناسب این فصل ،مقدار مناسب نوشیدن آب در کوهپیمایی توجه کنید.

جهت یابی در کوهستان

یافتن جهت های جغرافیایی در بسیاری از موارد کاربرد دارد. به طور مثال هنگامی که در جنگل، کوهستان و… راه را گم کرده ایم(هنر زنده ماندن در طبیعت) و یا حتی برای فهمیدن ساعت،جهت یابی لازم است.بهترین و دقیقترین روش برای تعیین جهت و مکان یابی، استفاده از GPS و قطب نما می باشد اما همیشه این ابزار، یا در دسترس نیست و یا احتمال خرابی آنها وجود دارد.

دوره آنلاین آموزش طراحی مسیر در کوهنوردی فرصتی عالی است برای یادگیری اصول و تکنیک‌های طراحی مسیرهای کوهنوردی. شما می‌توانید برای شرکت در این دوره و کسب اطلاعات بیشتر به سایت برم کوه مراجعه کنید.

خطرات کوهستان

خطر عموما شرایطی است كه دراثر ضعف یا عدم تشخیص در مراحل كنترل گروه بوجود می آید. گاهی خطر به حدی پیشرفت می‌کند كه گروه را وارد شرایط اضطراری یا بحران می‌کند. لذا بایستی خطر را بدرستی شناخت و آمادگی كامل را برای مقابله بدست آورد.

مهم نیست اگر برای بار اول و یا بیستم به کوهنوردی می پردازید . داشتن چند دوست کنارتان در هنگام صعود، نه تنها باعث حمایت روحی و روانی شما می شود، بلکه در بعضی مواقع نیز ضرورت خاصی دارد .پس بهتر است بجای انفرادی ، به صورت گروهی کوهنوردی انجام بدید.

برای اینکه بتوانید ازبرنامه ی گروه ها و باشگاه های کوهنوردی مطلع شوید و در برنامه آنها شرکت کنید میتوانید به سایت https://berimkouh.com/ مراجعه کنید .

تهیه شده توسط مجله بریم کوه

زمان مطالعه: 8 دقیقه

رعایت بهداشت لازمه سلامتی می باشد که در تمام مکانها و زمانها اجتناب ناپذیر است و بالطبع محیط پاک کوهستان نیز از آن مستثنی نمی باشد. بهداشت اجزاء متعددی دارد که در این مقوله جزء فردی آن مورد بررسی قرار می گیرد.

ضرورت و اهميت بهداشت :

1 پیشگیری از بیماری و حفظ تندرستی

2 ایجاد جامعه و محیط مناسب برای زندگی سالم

3 بهره گیری از محیط پاکیزه و صعود موفق در کوهستان

انواع بهداشت

بهداشت محیط ، بهداشت غذا ، بهداشت فردی ، بهداشت اجتماعی ، بهداشت خواب و …

بهداشت محيط : شامل آب ، هوا ، خاك و جانداران است.

الف( بهداشت آب )

مطمئن ترین آب آشامیدنی ، آب لوله کشی شهر است وبهتر است کوهنورد پیش از حرکت قمقمه خود را از آب تصفیه شده شهر پرکند. تمیزی یا طعم خوش آب چشمه ، دلیل سالم بودن آن نیست . بهترین روش اطمینان از سلامت آبهای سطحی و یا زیرزمینی ) چشمه ، چراه و.. ( جوشاندن آنها است. جوشاندن کافی آب باعث از بین رفتن آلودگی های باکتریایی و انگلی میشرود. یکی دیگر از روشهای گندزدایی آب اسرتفاده از قرص ها یی مانند کلر یا تنتوید است. کوهنوردان باید از آلوده کردن آب های سطحی به مدفوع و زباله جلوگیری نمایند.

ب(بهداشت هوا )

اگر زباله ها و پسمانده غذاها در گوشه ای انباشته شوند ، در اثر گرما تخمیر شده و گازهای آلوده سراز تولید میکنند . سوزاندن الستیک و پالستیک نیز موجب آلودگی هوا میشود.

ج(بهداشت خاك )

مساله زباله و چگونگی دفع آن از مشکالت همیشگی کوهنوردان بوده است.توجه به نکات زیر موجرب کاهش حجم زباله میشود :

استفاده کمتر از وسایلی که نیاز به باطری دارد.

استفاده کمتر از کنسرو و ظرف های یکبار مصرف

تامین غذا از روستاها و آبادی های سر راه

مصرف خشکبار ، میوه و سبزی به یاد داشته باشید :

پلاستیک ، مواد نفتی ، فلزات ، شیشه و کاغذ را حتماً به شهر برگردانید.

برای حمل بهتر قوطی های خالی کنسرو ، باید آنها را با سنگ کوبید و پرس نمود تا حجم آنها کمتر از حجم اولیه شود.

مازاد مواد خوراکی را در محلی دور ازمنظر و مسیر عبور ، برای استفاده احتمالی حیوانات وحشی قراردهید.

د( بهداشت محیط زیست)

جانداران و گیاهان از چیدن گلها ، لگدکوب کردن گیاهان و شکستن شراخه های سبزدرختان خودداری نمایید. به تخم پرنردگان دسرت نزنید و جانوران کوچک مانند لاک پشت و … را جابجا نکنید . ترساندن ، آزردن و کشتن جانوران در شان کوه نورد نیست .

بهداشت غذا

روش های نگهداری غذا

فریز کردن سرما در کوهستان از برف ، یخ یا آب خنک چشمه یا نهرمی توان برای سالم نگه داشتن غذاها استفاده کرد. نمک سود کردن روشی که برای نگهداری انواع گوشت بکار میرود . کنسرو کردن کنسرو محصولی است که از مواد غذایی تازه ) سبزی ها و گوشت ها … ( در نوعی مایع ) معموالً آب نمک 2 تا 8 درصد ، روغن ، سس … و به روش حرارتی تهیه و در قوطی های فلزی غیر قابل نفوذ بسته بندی و نگه داری می شود .

کنسرو کردن : کنسروی باد کرده ، زنگ زده ، تاریخ گذشته ، و غیر استاندارد را نخرید و به تاریخ و طریقه مصرف درج شرده روی قوطی کنسرو توجه نمایید.

خشک کردن : بهتر است میوه و سبزی را در شهر شسته و پس از ضدعفونی برای نگهداری،آنها را در کیسه ای پارچه ای قرار دهیم . برای غذاها از ظروف دردار و مناسب قابل شستشو استفاده کنید و بهتر است درب آنها دارای واشر آب بندی باشد.

آلودگی هاي شایع مواد غذایی

نان ، شیرینی و دانه های روغنی که کامال خشک نشده اند ،سریعتر از سایر مواد غذایی به کپک آلوده میشوند. درصورت مساعد نبودن شرایط نگهداری ، شربت ها و مرباها عموما به قار )کپک( آلوده می گردند. در صورت عدم نگهداری صحیح فرآورده های شیر)به استثنای ماست( معموالً آنها به باکتری مولد بروسلوز آلوده میشود.

علائم مسموميت غذایی

تب ، سردرد، دل درد، ضعف ، تشنگی ، تهوع ، استفراغ و اسهال از علائم مهم محسوب میشود.کنسروها می تواند مسمومیت بوتولیسم پدید آورد که علائم آن دو بینی ، دشواری گفتار ، فلج عضالنی ، و خفگی است.

بهداشت فردي

بهداشت فردی به مجموعه اقدامات و فعالیتهای اطلاق می گردد که یک فرد باید برای سالمت خود بکار بندد.با توجه به اینکه پیشگیری کم هزینه تر و راحت تر از درمان است، پس چه پسندیده است که با رعایت بهداشت ، خود را در مقابل عوارض بروز بیماری و نیز ناتوانی هایی که در اثر آن ایجاد میشود ، مصون نگه داریم .رعایت بهداشت فردی در محیط کوهسرتان استراتژی خاصی رابا توجه به موقعیت مکانی و امکانات می طلبد که در این نوشتار سعی می گردد بهداشت اجزاء بدن بطور خالصه توضیح داده شود.

1 -پوست و مو

پوست بزرگترین ارگان بدن می باشد و با توجه گستردگی و شکل های متفاومت آن در قسمت های مختلف بدن بحث خاص خود را میطلبد.

الف(پوست صورت)

پوشاندن کامل پوست صورت ، تقریباً غیرممکن است زیرا ناگزیر باید اطراف چشم و بینی باز باشد.گاهی نیز در اثر شدت گرما مستور کردن صورت عملی نیست. برای حفاظت پوست صورت از آفتاب ،بهترین کار استفاده از مانع فیزیکی، مانند کلاه یا چتر میباشد.ولی چون با افزایش ارتفاع میزان اشعه ماوراء بنفش نیز افزایش می یابد و نیز بازتاب این اشعه از سطح برف و یخ چال ها صورت می گیرد ، بهتر است همزمان از کرم های ضد آفتاب که ضریب حفاظتی بالای (SPF(06 داشته باشد نیز استفاده گردد.

در محیط های سرد نیز شایسته است علاوه بر حفاظت پوست صورت با پارچه ، آن را با لایه ای مناسب از وازلین یرا گلیسرین نیز پوشاند ، تا رطوبت سطحی پوست در اثر سرما یا وزش باد از بین نرود. به خاطر داشته باشید که در این موارد استفاده از کرم هرای مرطوب کننده باعث تشدید خشکی پوست و بدتر شدن آن میگردد. به آقایان توصیه می گردد که قبل از برنامه از اصلاح صورت خودداری نمایند ، چون صورت تازه اصلاح شده نسبت به عوامل آسیب رسان حساس تر است. برای حفاظت از لب ها نیز می توان از مواد چرب کننده مخصوص Lipstick های SPF دار استفاده کرد.

ب(پوست دست )

این عضو نیز در صورت امکان باید با محافظ فیزیکی مانند دستکش پوشانده شود.توجه شود که شستسشوی مکرر دست باعث خشکی میگردد و به آن آسیب می رساند. بنابراین درمحیط کوهستان فقط در مواقع لزوم مثالً موقع صرف غذا باید دست ها را شست. درمواردی که پوست در اثر سرما یا آفتاب خشک میگردد ، وازلین یا گلیسرین بهترین انتخاب برای چرب کردن دست میباشد .

ج(پوست تنه)

بهتر است که هنگام پوشیدن لباس زیر که درتماس با پوست قرار دارد به این نکته توجه کنید که جنس لباس زیر نخی باشد تا پوست را کمتر تحریک نماید.به عنوان یک توصیه کلی به یاد داشته باشید که پوست بدن باید با مالیمت شسته شود.اقداماتی مثل کیسه کشیدن باعث از بین رفتن چربی سطح پوست شده و آن را تحریک پذیر و آسیب پذیر مینماید. پس سعی نماییرد تا شستشو با صابون گلیسیرین دار یا شامپو بدن صورت گیرد تا ضمن پاکیزه شدن ، چربی حفاظتی پوست آسیب نبیند.

د( پوست پاها)

سعی نمایید در هر فرصت ممکن پاها را از کفش درآورده و جوراب ها را خارج نمایید تا تنفس سرطحی پوسرت پرا صرورت گیرد. در هر محلی که عملی بود جوراب ها را بشویید، حتی اگر با آب تنها این عمل صورت گیرد.

ه-( مو و ناخن)

این دو عضو که از ضمائم پوست هستند نیز به مراقبت خاص خود احتیاج دارند.موها باید قبرل از برنامره شسرته شرده و بردون استفاده از وسائل خشک کننده حرارتی خشک گردند. بهتر است موها در حین برنامه کوتاه باشند تا از جذب گررد و غبرار و نیز تعریق اجتناب گردد. موها نیز باید در هر فرصت ممکن در معرض هوا قرار گیرند. البته باید در برنامه زمستانی وضعیت هوا را به خوبی مد نظر داشت تا برهنه کردن موها از زیر کاله باعث سرماخوردگی نگردد. ناخن ها نیز باید سره روز قبرل از هرر برنامه کوتاه گردند. کوتاه بودن ناخن ها از اجتماع آلودگی در زیر آنها جلوگیری مینماید.

2 -چشم :

این عضو بسیار حساس بدن ، نیاز به مراقبت خاص خود دارد . برای اجتناب از آسیب چشم از نور آفتاب ، باد ، گررد و غبرار و … باید از عینک مناسب استفاده نمود.برای حفاظت از نور آفتاب باید از عینک آفتابی مناسب که عملکرد خوبی درحفاظت ازاشعه بنفش داشته باشد) عینک هایی با UV400 ) استفاده نمود.میتوان به عینک های فتوکورمیک اشاره کرد کرده شیشه در اثر سایت اشعه تغییر رنگ داده و تیره میشود و اشعه را به خود جذب می نماید. در حین استفاده از عینک ، سایه ای بر روی چشم ایجاد گردیده و مردمک چشم گشاد میگردد و اگر عینک درجه حفاظتی خوبی نداشته باشد، این گشاد شدن مردمک راه را برای ورود بیش تر اشعه های مضر باز می نماید. به عنوان آخرین نکته باید یادآور شد که عینک بایرد شیشه بزرگ داشته باشد تا تمام چشم را پوشش دهد و مانع رسیدن اشعه اولتراویوله )UV ) به چشم گردد.

3 – دهان و دندان

بهداشت دهان و دندان از مسواك کردن با خمیر دندان مناسب شروع می گردد.بایدتوجه کرد که حداقل شب ها دندانها مسواك گردند.حتماً از نخ دندان استفاده گردد، چون مسواك توانایی تمیز کردن فضای بین دندان ها را ندارد. همچنین بهترر اسرت بعرد از مصرف شیرینی ، دهان با آب شسته شود زیرا در حین کوهنوردی هم ترشح بزا کمتر شده و هم میزان آب بزا ترشح شده کرم تر است و به همین دلیل توانایی تمیز کردن سطح دندان ها را ندارد.

4 -دستگاه تنفس

بهترین راه حفاظت از دستگاه تنفس در ست نفس کشیدن است . به این ترتیب که نفس به صورت دم عمیق و از بینی صورت گیرد که این نوع تنفس در برنامه های زمستانی و یا ارتفاعات اهمیت بیشتری دارد ، زیرا ساختمان بینی به ترتیبی است کره جریان هوا حین عبور از آن گرم می گردد و به ریه آسیب نمیرسد . درحین صعود معمولا تنفس سریعتر است ، بهتراست هر چند مدت یک بار جهت اجتناب از انباشته شدن هوا در فضاهای ریوی که باعث غیر فعال شدن حجمی از ریه میگردد ، یک دم و بازدم شدید )نفس عمیق( صورت گرفته و این هوا تخلیه گردد .

5 -دستگاه گردش خون

جهت حفظ سالمت این دستگاه گردش خون باید در طی برنامه های دراز مدت تمرینی و ورزشی بازدهی و نیز توان کاری آن را افزایش دهیم تا در حین فعالیتهای کوهنوردی که جزء فعالیتهای سنگین ورزشی طبقه بندی می گردد ، دچار مشکل و افزایش بار وارده به آن نگردیم .

6 -دستگاه ادراري

کلیه ها که وظیفه تصفیه خون از مواد زائد را دارند ، برای حفظ سالمت ، به آب و مایعات نیاز دارند تا بتوانند وظایف محوله را به خوبی انجام دهند . به همین علت باید از هر فرصتی برای نوشیدن مایعات استفاده نمایید تا فعالیت دستگاه اداری به خوبی صورت گیرد . همچنین باید ادرار حاصله را در اولین فرصت تخلیه نمود تا از انباشته شده آن در مثانه که هم باعث درد و هم باعث ته نشین شدن ذرات آن می گردد اجتناب شود . البته در برنامه هایی که آب کمی در اختیار دارید بامصرف متعادل آب می توان کلیه هرا را به شرایط موجود عادت داد .

7 -دستگاه گوارش

دومین عضو بزرگ بدن که انرژی مورد نیاز فعالیت بدن را تامین می نماید ، دستگاه گوارش است . پس حفظ سلامت آن طی انجام برنامه از هر حیث مهم است . نظر به اینکه این عضو اجزای مختلف دارد مهم ترین آنها بطرو جداگانه مورد بررسی قرار میگیرد .

الف- معده

برای حفظ سالمت معده ، ابتدا باید غذا خوب جویده شود تا به قطعات کوچکتر تبدیل گردد تا برای هضم آماده شود . همچنین به منظور فعالیت مناسب معده باید همراه غذا نوشیدنی )آب ، نوشابه و… ( مصرف نگردد . غذا در چندین وعده و با حجم کم مصرف شود .

ب- روده ها

راز حفظ سلامت روده در تخلیه کردن آن است . به ترتیبی که به محض احساس دفع ، برای تخلیه روده ها اقدام گردد . مصرف موادغذایی فیبردار مانند حبوبات ، میوه و سبزی های باعث تسریع و تسهیل در حرکات روده ها میگردد .

بهداشت اجتماعی

1 حفظ پاکیزگی کوهستان (مقاله پیشنهادی :۱۰ راهکار برای اینکه با محیط زیست خود، مهربان تر باشید.)

2 از خود گذشتگی و خویشتن داری در گروه به منظور افزایش موفقیت .

3 برخوردصمیمانه و ملایم با کوهنوردان بویژه در صعود های بلند مدت و در شرایط تنش زا .

4 احترام به اهالی بومی مناطق کوهستانی بهداشت خواب بطور متوسط 83 تا 80 سال از عمر انسان در خواب می گذرد .

خواب راحت نیاز به مقدماتی همچون لباس راحت ، کیسه خواب مناسب ، زیر انداز مناسب و دور کردن حشرات دارد . در هنگام بیخوابی می توان ازت رفنردهایی همچون شمردن ، اندیشیدن به کارهای روزانه و تمرکز فکری استفاده کرد . مصرف قرص خواب آور آخرین ترفند در مبارزه با بی خوابی است که آن هم باید حتما با صلاحدید پزشک گروه باشد . روی صورت خود را در هوای سرد بپوشانید و از گوشی مناسب برای جلوگیری از ورود حشرات در اقلیم گرم یا مرطوب استفاده کنید.

منبع :طرح درس کوه پیمایی

زمان مطالعه: 9 دقیقه

گذر از رودخانه های مسیر ، یکی از مهم ترین مهارت هایی می باشد که یک کوهنورد می تواند آن را یاد بگیرد. در این مقاله قصد آشنایی شما با این مهارت را داریم و آن را به 4 قسمت زیر تقسیم می کنیم :

• از کجا باید کارمان را شروع کنیم ؟
• آمادگی برای گذر از رودخانه
• تکنیک های گذر از رودخانه
• بدترین حالت ممکن !

 

از چه قسمتی وارد آب شویم ؟

 

 

بیشتر اوقات، اکثر کوهنوردان با بی توجهی به این موضوع، نزدیک ترین راه را برای ورود به آب انتخاب می کنند. در اکثر مواقع این نزدیک ترین راه، محل برخورد مسیرتان با رودخانه می باشد . سعی کنید کمی فکر کنید و گزینه های پیش روی خود برای گذر از رودخانه را بررسی کنید.

چه گزینه های را مورد بررسی قرار دهیم ؟

 

سرعت و عمق رودخانه :

اگر سرعت حرکت آب ها سریع بود و عمق آن نیز به بالاتر از زانو های شما می رسید ، ورود شما به آب خطرناک خواهد بود ! اگر عمق آن به بالاتر از زانو های شما می رسید و جریان آن هم سریع بود ، شاید بهتر باشد مسیر ورودتان به آب را تغییر دهید و یا مدتی در این محیط کمپ کنید و ساعتی بعد تلاش کنید. به یاد داشته باشید اگر با رودخانه ای سرو کار دارید که قسمت اعظم آب آن از طریق آب شدن برف ها تامین می شود ، گذر از آن در اول صبح بسیار آسان تر خواهد بود ، زیرا در طول روز و گرم تر شدن هوا ، حجم بیشتری از برف ها آب می شوند و حجم آب بسیار بیشتر خواهد شد.

عرض رودخانه :

به طور کلی برای ورود به رودخانه باید به دنبال نقطه ای باشید که عرض آن زیاد ، عمق آن کم و دارای نقاطی برای ورود و خروج آسان از آب باشد . به هیج وجه سراغ نقاط باریک رودخانه نروید زیرا در اکثر مواقع شدت جریان آب در این نواحی بسیار زیاد است .

نقطه پایانی روخانه :

وقتی موارد بالا را بررسی کردید، نوبت به مشخص کردن نقطه پایانی رودخانه می باشد. . اگر نقطه پایانی آن به آبشار ها و یا سرازیری های بلند ختم می شد و شدت جریان آب نیز زیاد بود ، شاید بهتر باشد از این کار صرف نظر کنید.

شرایط بستر رودخانه :

اکثر بستر رودخانه ها ناهموار می باشند . قبل از ورود به آب ، توقع رویایی با موانع بسیار و گودال هایی در بستر رودخانه را داشته باشید . اگر سرعت آب زیاد ، رنگ آن تیره و زباله و باقیمانده های زیادی در سطح آن دیده می شد، یا گذرتان را به زمانی دیگر موکول کنید و یا به دنبال نقطه ای دیگر برای ورود باشید.

صبر پیشه کنید :

اگر تمام موارد بالا را به دقت بررسی کردید و هنوز هم همراه همنوردان خود برای گذر از رودخانه شک دارید ، شاید بهتر باشید کمی صبر به خرج دهید . مدتی در این نواحی کمپ کنید و منتظر کاهش سرعت آب بمانید .

آمادگی برای ورود به آب :

 

ایمنی :

علاوه بر جمع کردن وسایل در کوله پشتی و یا کیسه های فشرده ساز ، بهتر است تا تمام وسایل الکترونیکی و با ارزش خود را در یک کیسه ی کوچک ضد آب دیگر ذخیره کنید. قبل از ورود به آب ، لاینر خود را گره بزنید و یا با یک بند پلاستیکی کاملا محکم کنید . اگر این کار را دست انجام دهید ، در بدترین حالت ممکن ( در ادامه مقاله به آن اشاره خواهیم کرد ) نیز ، هوای ذخیره شده در آن به آن حالت شناور خواهد داد .

کاهش مقاومت :

از پوشیدن دامن و یا شلوار های گشاد پرهیز کنید . لباس های خود را دربیاورید و با یک لباس زیر وارد آب شوید . به طور کل ، باید از هرچیزی که میزان مقاومت شما در آب را افزایش می دهد ، دوری کنید. اگر از کیسه خواب و یا تشک های جمع شوند استفاده می کنید و آن را در قسمت بیرونی کوله پشتی خود جای می دهید ، بهتر است قبل از ورود به جریان های شدید ، بجای قسمت های زیرین آن ها در قسمت بالایی ذخیره کنید .

کفش های خود را به پا داشته باشید :

اگر جریان آب شدید و عمق آن نیز زیاد بود ، کفش های خود را به پا داشته باشید . درست است که کفش های شما خیس آب می شوند ، اما پوشیدن کفش ها باعث افزایش کشش ، استحکام و محفاظت بیشتر از پاهایتان می شوند.

بند های کوله پشتی :

دو انتخاب پیش روی شما می باشد . شل کردن بند ها و یا باز کردن کامل سگک ها . زمانیکه قصد گذر از آب های سریع و بستر های ناهموار دارید ، باید تعادل خود را افزایش دهید . ( حمل یک کوله ی سبک وزن به شما کمک خواهد کرد ) اگر تمام سگک های کوله پشتی را باز کنید ، هنگام گذر از آب ، تعادل شما به دلیل وزن کوله پشتی کاهش می یابد . ما پیشنهاد می کنیم کوله پشتی را همچنان روی شانه های خود داشته باشید اما مقداری بند های شانه ، سینه و کمربند آن را شل کنید. حواستان باشید آن را بیش از حد شل نکنید زیرا این کار نیز باعث کاهش تعادل شما در جریان آب خواهد شد.

تکنیک های عبور از رودخانه :

 

برای افزایش بالانس و تعادل خود در گذر از رودخانه های خروشان ، به یک و یا دو جفت ” پای اضافه ” در قالب باتوم های کوهنوردی و یا چوب های محکم نیاز خواهیم داشت . در این قسمت به تکنیک سه پایه ( یک باتوم کوهنوردی ) اشاره خواهیم کرد ، اما تمامی موارد ذکر شده در تکنیک چهار پایه ( دو باتوم کوهنوردی ) قابل استفاده خواهد بود .

تکنیک سه پایه و یا چهارپایه :

 

 

وارد جریان آب شوید . از باتوم کوهنوردی خود برای افزایش تعادل کمک بگیرید . با دو دست خود محکم آن را بگیرید .

روی زانوهای خود خم شوید و کمی بدن خود را سمت آب های پیش رو کج کنید . چوب و یا باتوم کوهنوردی شما به عنوان وسیله ای برای افزایش اصطکاک شما با بستر رودخانه باید کاملا در جلوی شما قرار گرفته باشند . درست مثل کشتی گیر های ژاپنی که تلاش می کنند مرکز جاذبه خود تا حد امکان کاهش دهند.

در همین حالت سه پایه خود ، سعی کنید به سمت جلو قدم بردارید . اگر دوست دارید سرعت خود را افزایش دهید کمی به سمت پایین رودخانه زاویه بگیرید . این بدین معنی می باشد که بجای قدم گذاشتن در جهت مخالف آب ، در جهت موافق آن حرکت کنید.

با هر قدم ، از سفت بودن جای پاهای خود مطمئن شوید . گرفتی پا ها یکی از مهم ترین عوامل سقوط در آب و غرق شدن می باشد. چوب و یا باتوم کوهنوردی به عنوان یک عمق سنج و تثبیت کننده تعادل در جلوی شما قرار گرفته است . به طور پیوسته حرکت کنید اما هیچ گاه عجله نکنید ( علی الخصوص اگر با صخره های ناهموار در بستر رودخانه سر و کار دارید ! )

اگر به جایی در رودخانه رسیدید که احساس می کردید ادامه کار خطرناک می باشد ( عمق و سرعت آب بیشتر از چیزی می باشد که فکر می کنید ) به هیچ عنوان برای بازگشت خود و انتخاب نقطه ای دیگر برای ورود تعلل نکنید ! ( یا شاید هم بخواهید کمی صبر کنید تا از سرعت آب کاسته شود )

عبور گروهی از آب :

 

اگر گذر از آب را دشوار می بینید و به صورت گروهی نیز کوهنوردی می کنید ، چند انتخاب متفاوت پیش روی شماست :

هر یک از اعضا به صورت جداگانه وارد آب شوند :

در این حالت به شما توصیه می کنیم تا همنوردان شما به صورت نوبتی در انتهای روخانه قرار بگیرند تا اگر حادثه ای پیش آمد ، با یک طناب ، باتوم کوهنوردی و یا تکه چوب به شما کمک کنند. باتجربه و قوی ترین فرد گروهتان باید به عنوان اولین نفر وارد آب شود تا امن ترین مسیر گذر را به شما معرفی کند .

تمام اعضا با یکدیگر وارد آب می شوند :

در این حالت ، همنوردان شما با گرفتن کمربند و یا بند های شانه دیگری ، تعادل و حمایت بیشتری به یکدیگر می بخشند . گروه شما باید به صورت خطی موازی که کمی به سمت انتهای رودخانه زاویه گرفته است واردآب شود . همچنین قوی ترین و سنگین ترین همنورد شما باید به سمت بالای رودخانه و نزدیک به سرچشمه قرار گرفته باشد.

بدترین حالت ممکن !

در شرایطی که در آب سقوط کردید و کنترلی در حرکت خود نداشتید ، چه باید بکنید ؟

خونسردی خود را حفظ کنید :

بعد از سقوط در آب ، اولین دغدغه شما ، رسیدن صحیح و سالم به ساحل می باشد. سعی نکنید با فکر کردن به گم شدن وسایل و یا خیس شدن آن ها شرایط روحی خود را بدتر کنید . بعد از بیرون آمدن از آب زمان زیادی برای فکر کردن راجع به این موارد دارید .

آیا باید کوله پشتی خود را حفظ و یا رها کنیم ؟

 

اگر در آب سقوط کردید و به سمت انتهای رودخانه در حال حرکت بودید ، یا به سرعت کوله پشتی خود را باز کنید و یا آن را به منظور شناوری جلوی سینه ی خود قرار دهید . تنها جایی که نمی خواهید کوله پشتی را در حالت سقوط با خود داشته باشید ، روی شانه های شما می باشد زیرا با این کار باعث افزایش وزن خود و غرق شدن خود می شوید . به طور کلی دو پیشنهاد در این حالت وجود دارد :

کوله پشتی خود را حفظ کنیم:

 

مزیت نگه داشتن کوله پشتی این است که هوای ذخیره شده در کیسه های داخل کوله پشتی ، به شما حالت شناور می دهد . چیزی مثل جلیقه نجات ! نکته ی منفی راجع به آن این است که در این حالت تنها با یک دست می توانید شنا کنید و کارتان برای رسیدن به ساحل سخت تر خواهد شد .

کوله پشتی خود را رها کنیم :

 

اگر کوله پشتی خود را رها کنید ، آز آنجایی که دو دست آزادانه دارید خیلی راحت تر به سمت خشکی شنا خواهید کرد . نکته منفی راجع به این انتخاب این است که بسته به شرایط بستر و موانع رودخانه ، شانس کمتری برای پیدا کردن دوباره کوله پشتی خود خواهید داشت . اگر به صورت انفرادی کوهنوردی می کنید و تمام تجهیرات و مواد غذایی شما داخل کوله پشتی قرار دارد ، به شما توصیه می کنیم برای بقا در کوهستان ، کوله پشتی خود را حفظ کنید.

انتخاب ما ؟ :

خود من نیز سعی میکنم در این حالت ، کوله پشتی خود را حفظ کنم مگر اینکه جریان آب بسیار شدید و انتهای رودخانه نیز به آبشار و سرازیری های خطرناک ختم شود . در چنین شرایطی ، مطمئنان شانس بیشتری برای زنده ماندن با رها کردن کوله پشتی و شنا کردن با دستان آزاد خواهم داشت .

جایگیری :

 

اگر جریان آب بسیار شدید می باشد و رسیدن به خشکی را از گزینه های پیش رو نمی دانید ، سعی کنید روی کمر خود شناور شوید و پاهای خود را به سمت انتهای رودخانه دراز کنید . در این حالت اگر صخره و یا موانعی پیش روی شما می باشد ، پاهای شما به عنوان محافظی برای صورت شما عمل خواهند کرد و شانس بیشتری برای زنده ماندن خواهید داشت .

خشکی:

 

 

به محض اینکه به خشکی رسیدید ، اولین اولویت شما گرم و خشک شدن می باشد. چند شنا و پروانه انجام دهید تا گرمای بدنتان بازگردد . اگر هنوز کوله پشتی را با خودتان دارید ، سعی کنید لباس های خیس را با لباس های خشک تعویض کنید .

اگر کوله خود را رها کردید ،سعی کنید پس از رسیدن به خشکی دنبال آن بگردید ، اما اگر در پیدا کردن آن ناموفق بودید ، بسته به وضعیت مسیر و دور بودن شما از دیگر کوهنوردان و مردم ، اولین هدف شما ، روشن کردن آتش برای گرم ماندن و خشک کردن لباس هایتان می باشد. توجه داشته باشید که اگر کبریت و فندک خود را درون کوله پشتی قرار داده اید و به صورت انفرادی نیز کوهنوردی می کنید ، شاید روشن کردن آتش برایتان مقدر نباشد . در این حالت بهتر است در اولین فرصت برای رسیدن به دیگر کوهنوردان و امداد کوهستان تلاش کنید. اگر به صورت گروهی صعود می کنید ، خیلی راحت از دیگر همنوردان خود لباس خشک قرض بگیرید و آتش درست کنید .

منبع : thehikinglife

زمان مطالعه: 7 دقیقه

بهترین دستکش ها برای کوهنوردی ، دستکش های مقاوم و با کیفیتی هستند که در طول صعودتان دست شما را گرم و خشک نگه می دارند. به همین دلیل به شما توصیه می کنیم که حداقل سه نوع دستکش متفاوت در لیست تجهیزاتتان داشته باشید ! در این مقاله، 3 نوع مختلف دستکش ها را بررسی خواهیم کرد و کاربرد هرکدام را در آب و هوای مختلف توضیح خواهیم داد.

بیشتر بخوانید : 10 نکته برای گرم ماندن در کوه پیمایی های زمستانی 

 

بهترین دستکش های برای آب و هوای سرد :

 

 

برای آب و هوای سرد ، سراغ دستکش های ضخیمی بروید که از دستان شما در برابر سرمازدگی محافظت کنند. متاسفانه اکثر کوهنوردان در آب و هوای سرد، فقط سراغ پوشش های بدنی می روند و خیلی راحت از دستان خود غافل می شوند ! دستان شما یکی از مهم ترین و کاربردی ترین اعضا در صعودتان می باشد . معمولا همه ما زمانی که بحث پوشش مناسب در برابر سرما باشد، فکرمان به سمت کلاه و کاپشن و شلوار مناسب معطوف می شود ، اما به هیچ وجه نباید اهمیت گرم بودن دستان در آب و هوای سرد را نادیده گرفت.

به یاد داشته باشید اگر دستان شما سرد و بی حس شود ، انگشتان شما اجازه ی عوض کردن لباس ، باز کردن بطری آب و یا پهن کردن نقشه برای بررسی موقعیتتان در کوهستان را به شما نخواهند داد و تمام این ها کافی است که جان شما در کوهستان در خطر آسیب پذیری قرار بگیرد و یا دست کم لذت و هیجان از آن گرفته شود ! پس حتما دستان خود را با دستکشی مقاوم گرم نگه دارید.

سعی کنید چند جفت دستکش مختلف با خود داشته باشید تا در صورت نیاز خیلی راحت آن ها را با یکدیگر تعویض کنید.

سبک ترین دستکش ها، دستکش های بدون انگشت هستند ! با استفاده از این دستکش ها :

• انگشتان شما برای کنترل ، گرفتن و برداشتن باتوم های کوهنوردی ، بستن بند کفش و زیپ ها کاملا آزاد هستند . این در حالی است که مچ و باقی دستان شما کاملا گرم می ماند.
• خیلی راحت با وصل کردن انگشتان به دستکشی کامل تبدیل می شوند که گرما را به انگشتان شما باز می گردانند. ( اما قادر نخواهید بود از انگشتان خود استفاده کنید زیرا دستکش، دست شما را به دو قسمت انگشتان و شست تبدیل شده است )

خرید دستکش کوهنوردی

دستکش های پشمی :

 

 

معمولا خود من سعی می کنم بجای استفاده از دستکش های یکسره، از دستکش های سبک پشمی استفاده کنم.
این دستکش ها بسیار سبک هستند و جای کمی نیز در کوله پشتی می گیرند. همچنین یکی از گرم ترین دستکش های کوهنوردی نیز می باشند.

به یاد داشته باشید که حتی صعود در یک روز گرم تابستانی، با افزایش ارتفاع ، می تواند تبدیل به آب و هوای طوفانی و سرد شود . پس حتما یک لایه پوششی جداگانه برای بدن و دستان خود داخل کوله پشتی قرار دهید و زمانیکه حس کردید وزش باد ها بیشتر شده است آن ها را به تن کنید ( علی الخصوص زمانیکه بدن شما از مسیر قبلی تعرق زیادی کرده است )

نکته : توجه داشته باشید که این دستکش ها ضد آب نیستند و فقط برای محیط های سرد و بدون ریزش باران مناسب می باشند.

اگر می خواهید دستکشی مقاوم و با تمام امکانات از جمله توانایی کار با تلفن همراه و صفحه ی جی پی اس داشته باشید ، باید مقداری بودجه خرید خود را افزایش دهید.

دستکش های فیبر طبیعی :

 

دستکش هایی با جنس پشم صاریغ در بازار وجود دارد، اما اگر در نیوزلند زندگی نمی کنید، احتمالا تا بحال چیزی راجع به آن نشنیده باشید !

از دیگر انتخاب های پشم طبیعی می توان به دستکش های پشم آلپاکا اشاره کرد .

اهمیت استفاده از دستکش ها در آب و هوای سرد و طوفانی :

 

 

معمولا همه ما در فصل بهار و پاییز سعی می کنیم تا بدنمان را از سرما محفوظ نگه داریم و در عین حال علاقه ای به حمل وزن اضافه در کوله پشتی و یا روی دستان خود نداریم !

در صورت احساس سرما در ارتفاعات سریعا دستکش های خود را بپوشید زیرا :

• دمای بدن شما در حال کاهش می یابد و با پوشیدن دستکش ، گرمای دستانتان حفظ می شود. ( همچنین در صورت به همراه داشتن کلاه ، حتما در این مواقع از آن استفاده کنید )
• پوشیدن دستکش از بی حس شدن ، خشک شدن و ترک خوردگی دستانتان جلوگیری می کند .

همچنین شما می توانید با مراجعه به نقشه های توپوگرافی و یا جی پی اس ها از سرد شدن و طوفانی بودن بعضی از نقاط مسیرتان اطلاع پیدا کنید تا با آمادگی بیشتری در مسیرتان قدم بردارید .

سعی کنید دستکش های را در جایی قرار دهید تا به راحتی به آن دسترسی پیدا کنید، مثل جیب های کت و یا جیب بالایی کوله پشتی که همنورد شما به راحتی بتواند آن را در اختیار شما قرار دهد.( با اینکار نیازی به توقف نیست و بدن شما گرمایی از دست نخواهد داد ! ) این مورد را به یاد داشته باشید تا گرمای بدنتان، برای توقف و زیر و رو کردن کوله پشتی تلف نشود !

چرا دستکش های یکسره برای کوهنوردی مناسب نیستند ؟

 

از نظر ما دستکش های یکسره کارایی چندانی برای کوهنوردی ندارند ! این دستکش های انگشتان شما را به دو قسمت انگشتان میانی و شست شما تقسیم می کنند و گرفتن باتوم کوهنوردی، پوشیدن لباس ، استفاده از تجهیزات و … را بسیار سخت می کنند .

تنها مورد استفاده از این دستکش ها در آب و هوای بسیار سرد می باشد. در این مواقع با پوشیدن این دستکش ها ، انگشتان خود را مجبور می کنید تا با کنار یکدیگر قرار گرفتن ، گرمای بیشتری حفظ کنند. ( سعی کنید قبل از پوشیدن این دستکش ها ، تمام کارهای خود از قبیل کار با جی پی اس ، تعویض لباس و .. را انجام دهید . )

همچنین اگر در کیسه خواب احساس سرما می کنید و خوابتان نمی برد، این دستکش ها را به دست کنید. با این کار گرما به دستان شما باز می گردد و خیلی زود بدن شما در حالت آرامش و خواب قرار می گیرد. علاوه بر این، این دستکش ها از دستان شما در برابر صخره ها و دیگر موانع مسیر به خوبی محافظت می کنند.

استفاده از دستکش ها برای محافظت در برابر نور خورشید :

 

اگر حقیقت را بخواهید خود من نیز تا چند سال پیش استفاده از دستکش ها برای دفع اشعات مضر خورشید را باور نمی کردم ! این تا زمانی بود که مجبور شدم پس از تغییر رنگ دانه ها و ایجاد لکه روی صورت و دستانم به دکتر پوست مراجعه کنم ! حالا خود من یکی از طرفداران سرسخت پوشیدن دستکش های سبک، بدون انگشت و رنگ روشن در صعود های تابستانی هستم !

استفاده از دستکش ها برای دفع نور خورشید درست مثل استفاده از کرم ضد آفتاب برای صورت می باشد ! آیا تا بحال متوجه پاک شدن کرم ضد آفتاب از صورت خود شده اید ؟ آیا بعد از پاک شدن آن، دوباره از کرم های ضدآفتاب استفاده کرده اید؟ اگر جوابتان منفی است پس حتما از کلاه لبه دار و دستکش های سبک در صعود های تابستانی استفاده کنید .

چند نکته دیگر برای خرید دستکش های کوهنوردی :

 

اگر به تازگی کوهنوردی در آب و هوای سرد را شروع کرده اید و قصد اقامت شبانه در کمپ ندارید، می توانید از دستکش های متفرقه و ارزان قمیت استفاده کنید. اما به یاد داشته باشید جنس، نوع دوخت و مقاومت این دستکش ها بسیار پایین می باشد.

اگر قصد صعود به مناطقی دارید که راجع به آب و هوای آن شناخت دقیقی ندارید و یا قصد دارید حداقل یک شب در این آب و هوای نامخشص کمپ کنید ، حتما سراغ برند های معتبر و با کیفیت بروید . جدا از نوع و برند دستکش، حتما بررسی کنید تا دستکش شما با موارد زیر تطابق داشته باشید:

• سایز مناسب با دستان شما
• وجود بندهایی برای سفت تر کردن دستکش و گرم ماندن بیشتر دست
• ضخامت کافی تا از داغ شدن و یا سرد شدن دستان شما جلوگیری کند.
• جنس کف دست دستکش از مواد مصنوعی با کیفیت باشد تا هنگام دست گرفتن باتوم کوهنوردی و یا تجهیزات عکاسی پاره نشود.
• ضد تعرق بودن و خراشیدگی پوست
• بند های مچ برای جلوگیری از خارج شدن دستکش از دستان

دستکش ها صمیمیت درکوهنوردی را دوچندان می کنند !

 

 

اگر به تازگی با چند همنورد تازه کار، کودکان و یا افرادی که نمی شناسید صعود می کنید، سعی کنید چند جفت دستکش اضافه با خود داشته باشید تا زمانیکه به آن ها نیاز پیدا کردند، در اختیارشان قرار دهید . به آن ها یاد دهید که دستکش های عضوی جداناپذیر در پوشش های کوهنوردی و بهترین روش برای مقابله با سرمازدگی در زمستان می باشند. خیلی زود صمیمیت بین شما دوچندان خواهد شد و مسیر صعودتان را در پیش خواهید گرفت !

منبع : hikingforher

زمان مطالعه: 8 دقیقه

یخ نوردی یکی از ورزش های مستقیم کوه نوردی است. اساس این رشته درگیری با آبشارها و یخچال های طبیعی یا مصنوعی و گذر از آنهاست که خود دارای شاخه ای گسترده و فنونی مستقل است. یخ نوردی خود نیز به چند شاخه و فعالیت تقسیم می شود که از آن جمله می توان به صعود یخچالهای بلند یا glacier climbing صعود آبشارهای یخی یا ice fall climbing و صعود مسیرهای سنگی با ابزارهای یخ نوردی یا Dry tooling اشاره کرد.

برای خیلی از افراد، نزدیک شدن به یخ به معنای لرزیدن و سرمای غیر قابل تحمله. اما ورزشی وجود داره که بهتون یاد میده از این سرما و از چالش کنار اومدن با شرایط و آب و هوای استثنایی لذت ببرید. ورزش یخ نوردی یکی از رشته های خیلی محبوب برای عاشقان هیجان و آدرنالینه که دوست ندارن زیبایی های طبیعت سرد رو از دست بدن. اگه شما هم به آب و هوای سرد و چالش های هیجان انگیز علاقه دارین، این مطلب میتونه علاقه مندتون کنه که ورزش یخ نوردی رو امتحان کنید.

این ورزش یکی از سخت ترین و شاید خطرناک ترین ورزش ها و چالش هایی می باشد که ورزشکاران انتخاب می کنند. در این ورزش اولین اشتباه می تواند آخرین اشتباه باشد و به مرگ ورزشکار بیانجامد. از این رو این ورزشکاران علی رغم داشتن مهارت بالا، به وسایل ضروری برای یخ نوردی نیز نیاز مبرم دارند که در ادامه مطلب به این لوازم مورد نیاز اشاره می نماییم .

• 

یخ نوردی شکل دیگری از سنگ نوردی است، به همان اندازه دشوار و مهیج، اما دو عامل سرما و یخ را نیز باید به آن افزود. کسانی که به دنبال نوع دیگری از صعود هستند و فقط رفتن به برنامه های زمستانی راضیشان نمی کند، شاید بخواهند ورزش هیجان انگیز و لذت بخش یخ نوردی را امتحان کنند.

مقاله پیشنهادی : تقویت انگشتان دست در ورزش سنگنوردی

مکان ورزشی یک یخ نورد، یک آبشار یخ زده طبیعی یا مصنوعی و یا یک یخچال طبیعی است. در برخی مکانها تنها زمستان و در برخی یخچال ها در فصول بهار و اوایل تابستان می توان یخ نوردی کرد. صعود یک دیواره یخی یا یخچال درست همانند سنگ نوردی نیازمند دانش تخصصی است.
یخچال های یخار، سیوله و دوبی سل در دماوند، یخچالهای هرم، کسره داغ و یخچال شمالی درسبلان و یخچال علم چال و اسپیلت در علم کوه، خواستگاه این ورزش در ایران هستند

یخ نوردی فعالیت بالا رفتن از اجسام یخی هست. این اجسام شامل صخره های یخی، آبشارهای یخ زده، و تکه های یخی در نواحی خیلی سرد میشه. برای توضیح بیشتر این فعالیت، باید یخ نوردی رو به دو دسته تقسیم کنیم: یخ نوردی کوهستانی و یخ نوردی آبی. یخ نوردی کوهستانی همونطور که از اسمش پیداست، در مکان های کوهستانی اتفاق میفته و معمولا هدف رسیدن به قله هست.

یخ نوردی آبی اما معمولا روی تکه یخ ها و صخره ها اتفاق میفته که در زیر اونها جریان آب وجود داره. یخ نوردی کوهستانی یه مسیر مشخص داره که احتیاج به تکنیک زیادی نداره. اما یخ نوردی آبی برای چالش بیشتری که برای یخ نورد ایجاد می کنه و تکنیک های زیادی که برای موفق شدن احتیاج داره شهرت بیشتری داره.

یخ نوردی یکی از ورزش هایی هست که بدون وجود امکانات امکان پذیر نیست. یه یخ نورد میتونه با توجه به نوع مسیر و جنس یخ، لوازم خودش رو انتخاب کنه و چالش هیجان انگیزی بین خودش و طبیعت ایجاد کنه. مثلا برای یخ نوردی روی یخ مسطح، تقریبا هر نوع چکمه ی استاندارد کوهنوردی میتونه کارتون رو راه بندازه. روی این چکمه وسیله ای به نام کرامپون بسته میشه تا یخ نورد بتونه خودش رو روی سطح لیز یخی نگه داره.

تجهیزات یخ نوردی :

کلنگ

کلنگ یکی از مهم‌ترین وسایل کوهنوردی در برف است. کلنگ‌ها بنا به نوع کاربری آن متفاوت است. امروزه از کلنگ‌های کوتاه ۶۵-۷۵ سانتی‌متری سبک استفاده می‌کنند و کلنگ‌های بلند کمتر در صعود‌های بزرگ کاربری دارند. بعضی از کلنگ‌ها بسیار سبک وزن هستند. این کلنگ‌ها در مسیر‌هایی با برف آلپاین کاربرد دارند. 

کرامپن

وسیله ای فلزی و دارای تیغه های بلند که به زیر کفش بسته می شود و مناسب حرکت بر روی یخ می باشد و به وسیله آن می توان راحت تر روی یخ حرکت نماییم بدون آن که سُر بخوریم. در واقع تیغه ها ایجاد اصطکاک می نمایند. کرامپونها در سه مدل ساخته می شوند که عبارت است از: کرامپون پیاده روی و کوهنوری، کرامپون صعود بر روی آبشارهای یخی و کرامپون معروف به یخ شکن. کرامپون صعود، دارای تیغه های اضافی در جلوی پا می باشند و طوری طراحی شده اند که در هنگام صعود به خصوص بر روی آبشارهای یخی در یخ گیر می کنند و فرد را ثابت نگه می دارد. کرامپونها معمولاً قابل تغییر هستند و روی کفش رگلاژ می شوند و توسط بندهایی محکم به کفش فیکس می شوند و یک کوهنورد با توجه به نوع فعالیتی که انجام می دهد کرامپون مورد نظر خود را انتخاب می نماید

لنگر برف

: یکی از لوازم یخ «لنگر برف» است که مانند لنگر کشتی در برف می نشیند و می توان با آن به خوبی حمایت کرد. لنگر برف دارای سیم بُکسلی کوتاهی است که می توان طناب را به آن بست. لنگر برف اگر درست در برف بنشیند، می تواند چند صد کیلوگرم وزن را تحمل کند. لنگر برف برای سطحهای پرشیب یخ زن به کار می رود، جایی که میخ یا پیچ یخ کارایی چندانی ندارد.

تبر یخ

تبریخ حد وسط چکش سنگ نوردی و کلنگ یخ است. نوک آن شبیه کلنگ و ته آن شبیه چکش، طول آن بین 55 تا 60 سانتی متر و وزن آن 650 تا700 گرم است. گفتنی است که تبر یخ در دیواره های یخی کاربرد دارد.

طناب یخ نوردی

طناب هایی که اغلب افراد در یخ نوردی استفاده می کنند یک یا دو قلو هستند. طناب های دو قلو بیشتر برای یخ های کوهنوردی بکار می روند زیرا یخ دارای لبه های تیز است و ایمنی با دو طناب بیشتر خواهد شد.

از دیگر لوازم فنی یخ نوردی می‌توان به قلاب چند منظوره یخ نوردی، پیچ قلاب دار یخ نوردی، دستگیره برای بستن پیچ یخ نوردی و نگهدارنده ابزار یخ نوردی است

کفش و لباس مناسب برای یخ نوردی

در یخ نوردی آنچه اهمیت دارد پوشش مناسب است به طوریکه افراد بتوانند از بدن خود در برابر سرما محافظت کرده و از طرفی کمترین وزن را داشته باشند.

لباس های پنبه ای برای فعالیت های شدید در فضای باز مناسب نخواهند بود که این شامل شلوار جین و تی شرت نیز می باشد. لباس های مخصوص و مدرن برای یخ نوردی مناسب تر خواهد بود و به طرز چشمگیری یک تجربه ی خوب را رقم خواهد زد.

شرایط لازم برای یخ نوردی

یخ نوردی نیازمند داشتن بدنی قوی و آشنا بودن با تکنیک‌های مخصوص است و برای یخ‌نوردی باید آگاهی و آمادگی کافی داشته باشید. این شرط اصلی یخ‌نوردی است.  محیطی که در آن به این رشته می‌پردازید یخ است.

هر لحظه، هر روز و هر ساعت تغییر شکل می‌دهد. مانند زمین فوتبال نیست که هميشه یک شکل داشته باشد. برای پرداختن به یخ‌نوردی به همراه داشتن ابزار مناسب و آگاهی کامل از تکنیک‌‌های مختلف صعود ضروریست. 

مانند همه ورزش‌‌های دشوار و طاقت فرسای دیگر، یخ نوردان باید از خطرات این رشته آگاهی داشته باشند. با این وجود، نگذارید این خطرات مانع لذت بردن شما از تجربه استثنایی صعود یخ شود. با داشتن دانش و تمرین کافی و بینش صحیح به سوی تجربه صعودی لذت بخش پیش روید!

ورزش یخ نوردی در ایران

یخ‌نوردی به‌صورت محدود و حرفه‌ای در گوشه‌و‌کنار ایران انجام می‌شود و مدرسه یخ‌نوردی میگون، در منطقه رودبار قصران، یکی از معروف‌ترین مدرسه‌های یخ نوردی ایران است.

معرفی برخی از مکان‌های مناسب برای یخ نوردی در ایران

یخچال یخار:

اگر به یخ‌نوردی علاقه‌مند هستید نخستین پیشنهاد ما یخچال یخار است. یخچال شرقی دماوند یکی از سخت‌‌‌ترین مسیر‌‌های صعود به این قله است. این یخچال عظیم و متغیر دارای 5 دهلیز بزرگ یخی بوده که مشهور‌‌ترین و بلند‌‌‌ترین آنها «یخـــار» نام گرفته است. 

در سمت چپ این یخچال دهلیز جنوبی یخار قرار دارد که به ابتدای بام برفی و یال سنگی تپه گوگردی ختم می‌شود. در سمت راست یخار 3 دهلیز فرعی وجود دارد که نخستین دهلیز از سمت راست به یال تخت فریدون (شمال‌شرقی) رسیده و دو دهلیز فرعی دیگر به قله ختم می‌شوند. 

به خاطر داشته باشید که جنس یخ دهلیز‌‌های فرعی مرغوب نبوده و برای صعود مناسب نیستند یخچال اصلی یخار از ارتفاع تقریبی 4100 متر شروع شده و تا قله ادامه می‌یابد که در سال‌‌های مختلف و با تغییر شرایط آب و هوایی بین 1300 تا 1700 متر یخچال ر ا در خود جای داده است و این در حالی است که در نقاط مختلف مسیر با شیب‌‌های متفاوتی از 50 تا 80 درجه میزبان صعود‌کنندگان از این مسیر است.

دلیل اصلی شکل‌گیری این یخچال بزرگ را می‌توان ذوب شدن برف‌‌های همیشگی قله و پس از آن انجماد در پشت دیواره‌‌هاي (برج ها) یخار دانست. 

چرا که زاویه قرارگیری دیواره‌‌های کناری یخار طوری است که تنها 2 تا 3 ساعت از هر روز در معرض تابش نور آفتاب قرار دارد و همین امر نیز باعث سرمای طاقت​فرسای این ناحیه از دماوند می‌شود.

از این رو می‌توان گفت بهترین نوع یخ در بین 5 دهلیز یخار در دهلیز مرکزی وجود دارد که جنس آن از نوع شکننده بلوری و به رنگ سبز و خاکستری است. 

آبشار آب نیک:

بسیاری از یخ نوردان ترجیح می‌دهند به جای یخ‌نوردی در یخچال‌‌های طبیعی، این رشته مهیج را در آبشار‌‌های یخ زده در فصل زمستان پیگیری کنند. یکی از این آبشار‌‌ها آبشار آب نیک است. آبشار در روستای آب نیک از توابع رودبار قصران شمیرانات قرار دارد. 

برای رسیدن به آن باید به 22 کیلومتری لواسان بروید و آن را بعد از فشم و روستای زایگان و سه راهی لالان ببینید. برای رفتن به آب نیک، اگر وسیله نقلیه ندارید، می‌توانید با اتوبوس و تاکسی خود را به میدان تجریش برسانید و از آنجا سوار بر مینی​بوس‌‌ها یا تاکسی‌‌های فشم شوید و از راننده بخواهید شما را تا آب نیک برساند. 

 

خرید تجهیزات برف و یخ 

آینده ورزش یخ نوردی

جام جهانی یخ نوردی در زمینه سبک یخ نوردی توسعه ابزارآموزش وبنا نهادن این ورزش به عنوان ورزشی جدی پیشرفت های چشم گیری داشته است.یخ نوردی از گروه های کوچک متخصص این زمینه تشکیل میشود. اما یکی از بزرگترین تفاوت های این ورزش با دیگر “ورزشهای غیر جمعی” این است که این ورزش برای تماشاگران ورسانه هایی که به صورت فعالانه درگیر این ورزش نمی باشندهم جذاب است زیرا یخ فاکتورهای جذابیت وزنده بودن را با خود دارد که حتی در ساختارهای مصنوعی شکل طبیعی خود را حفظ می کند .هنگامی که این افراد مشاهده گر یخ نوردانی هستند که حرکات آکروباتیک را در شرایط دشوار انجام می دهند ویا با سرعت زیادی یک دیوار یخی عمودی را بالا میر وند آن را حس می کنند خود را درگیر می بینند و این کمک بزرگی برای  این ورزش می باشد و همچنین به بنیاد نهادن وبین المللی کردن این ورزش کمک می کند

در اخر

به خاطر داشته باشید که به همراه داشتن ابزار مناسب و آگاهی کامل از تکنیک های مختلف صعود ضروریست. مانند همه ورزش های دشوار و طاقت فرسای دیگر، یخ نوردان باید از خطرات این رشته آگاهی داشته باشند. 

منابع :
http://gerdali.com

www.asemooni.com

زمان مطالعه: 9 دقیقه

انتخاب تجهیزات و پوشش مناسب در فصل بهار به دلیل تغییرات آب و هوایی سریع و وضعیت متنوع جاده ها، اهمیت دو چندانی دارد. جدا از اینکه در کجای دنیا قصد کوهنوردی دارید ، فصل بهار در همه جای دنیا پیام آور باد و طوفان های شدید ، بارش های رگباری ، گل و لای در مسیر و مه می باشد.

در این مقاله قصد داریم تا شما را با پوشش و تجهیزات مناسب کوهنوردی در فصل بهار آشنا کنیم . با ما همراه باشید.

چکیده مطلب :

لیست تجهیزاتی که در فصل بهار برای کوهنوردی احتیاج خواهید داشت:

• کوله پشتی همراه با کاور ضد آب
• ده تجهیزات اصلی کوهنوردی
• پوشش لایه ای درکوهنوردی( پوشش بیرونی باید ضد آب باشد )
• بوت های ضد آب
• باتوم های کوهنوردی
• غذا با کالری بالا
• آب ( در صورت وجود آب در مسیر، چند بطری آب و چند قرص تصفیه آب به همراه داشته باشید)

در ادامه مقاله ، وارد جزئیات تمام موارد خواهیم شد.

لیست تجهیزات کوهنوردی در فصل بهار : اصول اولیه

راحتی، ایمنی و لذت از اصول اولیه و اساسی کوهنوردی در فصل بهار هستند ! برای شروع کار، از راحتی و ایمنی شروع خواهیم کردو در پایان هم لذت و سرگرمی را به آن اضافه می کنیم. بالاخره در هر فعالیتی باید ” لذت و سرگرمی ” نیز وجود داشته باشد !

برای شروع لیستمان ، به چند مورد تجهیزات اساسی در آب و هوای سرد و خنک اشاره خواهیم کرد.

اصول اولیه برای کوهنوردی لذت بخش در فصل بهار :

اگر شما جزو آن دسته از افرادی باشید که در تمام طول سال کوهنوردی می کنند،احتمالا با آب و هوای سرد و خنک فصل بهار کاملا آشنایی دارید. اما اگر تنها در فصلی خاص کوهنوردی می کنید و برای اولین بار می خواهید کوهنوردی در فصل بهار را تجربه کنید، حواستان باشد که با آب و هوای سرد و طوفان های شدید در مسیر متعجب نشوید ! ( مخصوصا در مکان هایی که توسط درختان سبز احاطه شده اند و یا ابرهایی نزدیک به زمین مشاهده می کنید )

همچنین شاید برایتان جالب باشد با هر 1000 فیت افزایش ارتفاع ( 304 متر ) ، دمای هوا 3.5 درجه کاهش می یابد. پس این نکته ها را به خوبی به خاطر بسپارید تا هم از لحاظ فیزیکی و هم روانی آمادگی رویارویی با شرایط جوی فصل بهار را داشته باشید.

نکته ی آخر، نوسانات دمایی در فصل بهار و رطوبت شدید آن می باشد. برای حل این مشکل، باید سراغ پوشش های خود برویم !

پوشش راحت برای کوهنوردی در فصل بهار :

توصیه ما برای پوشش مناسب در فصل بهار ، انتخاب پوشش لایه ای ( حداقل 3 لایه ) می باشد. لایه ی اولیه ، لایه میانی و لایه ی بیرونی .

• لایه اولیه : نیازی به لباس های زیر بلند نیست اما سعی کنید یک جفت ساق پوش و یک لباس زیر راحت داتشه باشید . اگر احساس می کنید نیازی به پوشیدن ساق پوش ندارید و از ناحیه پاها ، احساس سرما نمی کنید ، می توانید از پوشیدن آن ها صرف نظر کنید.
• لایه میانی : یک تی شرت ویا پیراهن که رطوبت را به خوبی جذب می کند و یک شلوار نایلونی ضد آب. سعی کنید یک سویشرت و یا هودی پشمی نیز در کوله پشتی خود در صورت کاهش شدید دما با خود داشته باشید .
• لایه بیرونی : یک کاپشن ضدآب و یک شلوار بارانی اضافه در کوله پشتی خود داشته باشید .

تجهیزات یدکی با خود داشته باشید !

اگر سرمایی هستید ، حتما قبل از صعودتان یک دستکش و کلاه پشمی نیز به لیست پوشش های خود اضافه کنید و زمانیکه که در مسیر توقف کرده اید و بدنتان تحرکی ندارد ، کلاه و دستکش های پشمی را به تن کنید. همچنین برای گرم ماندن بالاتنه خود ، سراغ یک جلیقه ضخیم بروید و هر زمانی احساس گرما کردید به راحتی آن را در آورید.

پوشش های ضدآب برای بدن ، کوله پشتی و وسایل الکتریکی خود را فراموش نکنید. به محض اینکه اولین قطره باران را روی پوست خود حس کردید، سریعا جایی توقف کنید و پوشش های ضد آب را رو کوله پشتی و بدنتان بکشید. کلاه خود را نیز فراموش نکنید.

اصول ایمنی برای کوهنوردی در فصل بهار :

اکثر مواقع در صعودتان در فصل بهار، شاهد آب شدن برف های زمستان و ریزش باران خواهید بود. این بدین معناست که پاهای شما اکثرا خیس خواهد بود و در مسیرتان شاهد گل و لای و لجن زار ، ریزش کوه ، فرسودگی سنگ ها ، سطح لیز جاده و بعضا صعب العبور بودن بعضی از آن خواهید بود .

برای جلوگیری از خیس شدن پاهایتان، سراغ کفش و بوت های ضد آبی بروید که تا ساق پا بالا می آیند. همچنین گترهای کوهنوردی، از شلوار و کفش های شما در برابر گل و لای و برف ها حفاظت می کنند. ( در مواجه با گل و لای ، سعی کنید از دور زدن آن جلوگیری کنید و با بوت های خود به صورت مستقیم از روی آن رد شوید. با دور زدن و رد شدن از کنار گل و لای ها ، حجم آن را گسترش می دهید ! )

زنجیر کفش های کوهنوردی را فراموش نکنید و در صورت نیاز حتما آن ها را به بوت های خود متصل کنید. اگر قصد صعود به مناطقی دارید که حشرات زیادی در آن نقطه ساکن هستید ، حتما یک قوطی حشره کش نیز با خود بیاورید. همچنین به علت وزن ناچیز پشه بند ها ، حتما یکی از آن ها را در کوله پشتی خود داشته باشید تا اگر قصد خوابیدن در طبعیت باز را داشتید ، بدون آزاد و اذیت حشرات این کار را انجام دهید.

عبور از رودخانه و آب ها :

قبل از صعودتان در فصل بهار، یک نقشه کلی از مسیرتان تهیه کنید و رودخانه های بدون پل و منطقی که نیاز به عبور از آب دارید را مشخص کنید. همیشه از لحاظ روحی و روانی آماده رویارویی با پل های فرسوده و صعب العبور باشید. به یاد داشته باشید اگر در نقشه شما نیز وجود پل تایید شده بود، این بدین معنا نیست که این پل هنوز کارایی قبل را داشته باشد !

اگر تجربه کافی ندارید و می خواهید از یک رودخانه خروشان عبور کنید ، به یاد داشته باشید که با هر بار قدم زدن در این آب های خروشان ، خودتان را در معرض غرق شدن قرار خواهید داد ! اگر مجبور به این کار هستید، حتما از باتوم های کوهنوردی استفاده کنید تا تعادلتان را در مسیر افزایش دهید. همچنین اگر احساس می کنید برای عبور از این آب های خروشان تجربه کافی ندارید ، خیلی راحت مسیر خود را بازگردید. نقشه خود را باز کنید و روخانه را علامتگذاری کنید. هر گاه احساس کردید مهارت و تجربه ی کافی برای عبور از این رودخانه ها را بدست آوردید ، دوباره این مسیر را انتخاب کنید.

برای افزایش مهارت در عبور از رودخانه ها ، از آب های کم عمق شروع کنید و کم کم سطح آن ها را برای عبور افزایش دهید. به یاد داشته باشید که یکی از مهم ترین موارد در عبور از رودحانه ها ، تخمین عمق و قدرت آب می باشد.

چند مورد ایمنی دیگر :

در فصل بهار، به علت بلند بودن روزها و متغیر بودن دما، صعود شما بیشتر و مقداری نیز سخت تر خواهد شد، پس به فکر آوردن غذا و آب بیشتری با خود باشید. همچنین باید مهارتی هرچند اندک در اندازه گیری دما و آب و هوا داشته باشید .

به یاد داشته باشید ممکن است در شروع صعودتان در فصل بهار، هوا آفتابی و صاف باشید اما به محض اینکه چند کیلومتر پیاده روی کردید و وارد مناطق کوهستانی شدید، هوا به سرعت ابری و بارانی شود. حتما قبل از صعودتان، گزارش های هواشناسی را بررسی کنید. هم چنین با مراجعه به سایت هواکوه می توانید از آخرین وضعیت آب و هوایی کوه ها با خبر شوید.

لذت کوهنوردی در فصل بهار :

حالا وقت آن رسیده است تا مقداری لذت و سرگرمی را نیز به لیست تجهیزات مورد نیاز خود برای صعود در فصل بهار اضافه کنیم ! بهار فصل زنده شدن دوباره طبعیت می باشد. پس سراغ طبیعت گردی بروید و از زیبایی های خلقت استفاده کنید. همچنین این فصل، فصل جفت گیری حیوانات نیز می باشد، پس حواستان به حیوانات کوچکی که تازه متولد شده اند نیز باشد.

سعی کنید یک لیست راهنما از گیاهان و جانواران آن منطقه تهیه کنید . آن ها را در مسیرتان شناسایی کنید و با مراجعه به لیست راهنما، اطلاعاتی مفید راجع به آن ها مطالعه کنید . همینطور سعی کنید مقداری از وقتتان را نیز به هوا خوری در طبیعت، گوش کردن به موسیقی و شاید یک ضیافت ساده در کنار دوستانتان اختصاص دهید !

روی یک صخره بشینید و مقداری ذهنتان را آزاد کنید. ده دقیقه سکوت کامل در طبعیت را به همه شما کوهنوردان توصیه می کنیم ! همچنین پیدایش رنگین کمان در طبعیت یکی از محتمل ترین پدیده های آسمان است . پس حتما یک دوربین عکاسی با خود داشته باشید تا این مناظر زیبا را ظبط کنید. حواستان باشد حتما یک قاب ضد آب و ضربه گیر برای دوربین و گوشی خود تهیه کنید.

موارد دیگر برای راحتی و ایمنی بیشتر در مسیر :

هر کوهنوردی ، ممکن است یک لیست از تجهیرات مهم برای احساس راحتی و ایمنی بیشتر در مسیر با خود داشته باشد. حتما آن ها را به کوله پشتی خود اضافه کنید ، اما حواستان به وزن کوله پشتی نیز باشد !

مثال :

• شاید از آن دسته افرادی باشد که یک صندلی تاشو برای کمپ با خود می آورید ! درست است که مقداری به وزن کوله پشتی اضافه می کنید اما اگر احساس راحتی بیشتری می کنید حتما آن را به کوله پشتی خود اضافه کنید ! ( همچنین می توانید از بالشتک های بادی برای استراحت روی سنگ و محیط ناهموار کمپ استفاده کنید. )
• شاید دلتان می خواهد یک فلاسک چای و یا قهوه داغ نیز با خود داشته باشید تا اگر احساس سرما کردید ، سریعا سراغ آن ها بروید.

تغذیه برای صعود :

شاید تعجب کنید که بدن شما چه مقداری کالری برای ثابت نگه داشتن دمای بدنتان می سوزاند ! همین سوزاندن کالری بدن، هرلحظه شما را گشنه تر می کند ! پس به فکر یک ناهار مقوی و مفصل باشید. همچنین در مسیر کوهنوردی، چند خوراکی انرژی زا و مقوی نیز با خود داشته باشید ، مثل شکلات ها و آبنبات های انرژی زا. هرگاه احساس گشنگی و خستگی کردید، یک آبنبات کوچک را درون دهان خود بگذارید و با راه خود ادامه دهید تا به زمان ناهار برسید.

حداقل یک لیتر آب برای صعود روزانه خود کنار بگذارید و هر گاه احساس تشنگی کردید از آن استفاده کنید . اگر منابع آبی در مسیر شما وجود دارد، می توانید مقداری کمتری آب با خود داشته باشید و بجای آب، چند بطری خالی با خود داشته باشید . ( حتما آب را تصفیه کنید )

به یاد داشته باشید تا با نوشیدن آب در هوای گرم ، خطر گرمازدکی را به شدت کاهش می دهید. سعی کنید آبرسانی به بدنتان را به موقع و بسیار انجام دهید . ( حتی اگر تشنه نیستید ، هر از چندگاهی سراغ بطری های آب خود بروید ! )

از صعود خود لذت ببرید !

اینجا پایان کار است ؟ مگر نه ؟؟ از آب و هوای متغیر، محیط سرسبز، صدای جیک جیک پرندگان و بوی مطبوع طبعیت پس از زنده شدن دوباره ، لذت ببرید ! با دوستان خود صعود کنید و زیاد بخندید ! با اینکار علاوه بر تقویت عضلانی خود، از لحاظ روحی و روانی نیز تقویت می شوید. استوار و محکم از روی گل و لای های مسیر رد شوید . اگر لباستان نیز کثیف شد به آن فکر نکنید ! خیلی راحت می توانید آن را در خانه تمیز کنید ! کلی عکس بگیرید و خاطرات شیرین برای خود بسازید . با دوستان خود در مسیر صحبت کنید و از تجربیات آن ها نیز استفاده کنید .

درآخر ، یک قانون را نیز فراموش نکنید ! ” با هر بار صعود ، طبیعت و محیط زیست را تمیز تر از لحظه ی ورود خود بکنید ! ” پس دست به کار شوید و مقداری از زباله های مسیرتان را کاهش دهید تا این نعمت خدادادی برای نسل های دیگر نیز باقی بماند .

منبع : HIKINGFORHER

زمان مطالعه: 5 دقیقه

زنده‌ یاب‌ها انواع مختلفی دارند و تیم‌های امداد و نجات کشورهای مختلف از دستگاه‌هایی با مشخصات متفاوت استفاده می‌کنند.زنده‌ یاب‌ ها  بر اساس نوع و کاربردشان برای حوادث مختلف متفاوت هستند. اما به صورت معمول از حس گرهای حرارتی،صوتی،نوری واکسیژنی و در برخی موارد دتکتور یا شناساگر مایکروویو استفاده می‌کنند.

سنسورهای پیشرفته چنین دستگاه‌هایی در محیط نصب می‌شود و دستگاه قادر است صداها را از زیر آوار تشخیص دهد. در واقع سنسورهای این دستگاه محل حادثه را به یک میکروفن بزرگ و حساس تبدیل می‌کنند. این دستگاه‌ها همچنین قادر هستند که لرزش‌هایی که احتمالا توسط مصدوم در زیر آوار تولید می‌شود را به صدا تبدیل کنند.

در حوادثی که تخریب گسترده وجود دارد به صورت معمول از زنده‌یاب‌هایی با حسگر صوتی استفاده می‌شود. از این زنده‌ یاب‌ باید در سکوت مطلق محیط استفاده کرد.

این صدا و لرزش می‌تواند حتی کشیدن شدن ناخن توسط مصدوم روی یک سطح یا کوبیدن با میله یا ابزاری به جسم دیگر باشد. معمولا ا زنده‌ یاب‌ ها با ضبط صداها در حافظه خود به امدادگر امکان می‌دهد تا اصوات شنیده شده را مقایسه کرده و خود را به نزدیکی مصدوم برسانند.

با بررسی نمودارها و گراف‌ها ترسیم شده امدادگر به تدریج می‌تواند به محل دقیق گیر افتادن مصدوم را پیدا کند تا نیروها به کند و کاو محل بپردازند. استفاده از این روش همان طور که گفته شد نیاز به حفظ سکوت در محیط حادثه دارد.

• 

علاوه بر این در حوادث دیگر امدادگران از زنده‌یاب‌هایی با حسگرهای حرارتی استفاده می‌‌کنند. در واقع این حسگرها حرارت زیر آوار را به استفاده از رنگ دسته‌بندی می‌کنند و طیف‌های حرارتی اسکن شده را مشخص می‌کنند. در مواردی که منبع حرارتی زیر آوار نباشد این دستگاه‌ها کمک‌ شایانی به تشخیص حرارت بدن مصدومان و پیدا کردن آنها می‌کنند.

تحقیقات جدیدی هم برای استفاده از دستگاه‌های زنده‌یاب صورت گرفته که با امواج مایکروویو کار می‌کنند. این دستگاه‌ها قابلیت شناسایی سیگنال‌های تنفس و ضربان قلب مصدوم را دارند.

اساس کار آنها به این صورت است که موج مایکروویو قابلیت عبور از میان آوار را دارد و با برخورد با مصدوم زنده در زیر آوار انعکاس موج تغییرات مشخصی دارد. با استفاده از الگوریتم خاص زنده‌ یاب‌ می‌تواند تنفس یا ضربان قلب را در انعکاس موج مایکروویو تشخیص دهد.

چگونه با زنده یاب در کوهستان کار کنیم؟

اگر شما در خارج از پیست اسکی می کنید ، همراه داشتن ۳ ابزار بسیار لازم و حیاتی می باشد. این ۳ ابزار بیل برف ، میل سونداژ و زنده یاب می باشد. حتی با داشتن این ۳ ابزار نیاز به آموزش کار با دستگاه زنده یاب بسیار حیاتی می باشد.

برای راحتی در یاد گیری تمام مراحل پیدا کردن شخص در زیر بهمن این پروسه را به ۵ قسمت تقسیم بندی می کنیم . با فرا گیری این ۵ مرحله تمرین زیاد روزی جان دوست خود را نجات دهید.

پیدا کردن ابتدایی سیگنال

   مرحله اول پیدا کردن سیگنال ارسالی از دستگاه زنده یاب مصدوم می باشد. در ابتدا اطمینان پیدا کنید که بهمن دیگری بوجود نمی آید و در محیط کاملا امن جستجو را شروع کنید.

اول تمامی دستگاه های فرستنده خود و دیگران را به حالت گیرنده تغییر دهید. به آخرین نقطه دیده شده مصدوم بروید با دستگاه گیرنده خود شروع به پیدا کردن سیگنال کنید در این مرحله شما فقط به دنبال سیگنال می باشید.

به حالت عکس بالا جستجو را به سمت پایین بهمن از آخرین نقطه دیده شده مصدوم شروع کنید و هیچ نقطه ای از بهمن را چشم پوشی نکنید. با توجه به زنده یابی که استفاده می کنید فاصله مسیر های رفت و برگشت و تا لبه بهمن متغیر می باشد و طی یک قانون کلی حداقل فاصله تا لبه بهمن باید ۱۰ متر در نظر گرفته شود و فاصله های بین مسی رفت و برگشت بیشتر از ۲۰ متر نباید باشد.

مقاله پیشنهادی :چگونه از ریزش بهمن نجات پیدا کنیم

جستجوی جهت دار

 در این مرحله سیگنال ابتدایی پیدا شده و از این به بعد جستجو باید جهت دار باشد تا در زمان صرفه جویی شود. در این مرحله به فاصله ثبت شده بر روی دستگاه خود توجه کنید و به دنبال سیگنال قوی تر به صورت حرکت منحنی های ۳ متری جهت خود را مشخص کنید.

جستجوی دقیق

    زمانیکه دستگاه زنده یاب فاصله زیر ۳ متر را نشان داد زنده یاب را نزدیک برف کرده و و به دنبال سیگنال قوی تر به حالت عکس بالا باشید . در این حالت جستجوی بعلاوه را انجام دهید تا محل دقیق مصدوم مشخص شود . در این حالت نزدیک ترین فاصله را بر روی برف بصورت یک نقطه تشخیص دهید که محل جستجو با میل سونداژ باشد. به خاطر داشته  باشید که امکان دارد فرد در زیر مترها برف مدفون شده است.

جستجو با میل سونداژ

     در محل قوی ترین سیگنال و کمترین فاصل ثبت شده با زنده یاب جستجو با میل سونداژ را آغاز کنید جستجو باید از مرکز شروع شده به صورت دایره ای از مرکز دور شوید که فاصله هر حلقه از هم بیشتر از ۲۵ سانت نباید باشد و جهت فرو کردن میل باید به صورت عمود باشد.

کندن با بیل

 زمانیکه جای مصدوم را با میل سونداژ مشخص کردید میل را همان حالت برای رهنما رها کنید و با فاصله ۱٫۵ برابر از مقدار فرو رفتن میل سونداژ از پایین شیب شروع به کندن کنید.

مقاله پیشنهادی : نکاتی راجع به صعودی ایمن : در مواقع اورژانسی چه کنیم و چگونه کمک خبر کنیم ؟

منبع :
http://damavandclub.ir

زمان مطالعه: 11 دقیقه

دسترسی به کوهستان و قله‌های سر به فلک کشیده یا به عبارت بهتر کوهپیمایی در هر کشوری اغلب با عبور از زمین‌های کم ارتفاع، دره‌ها، خط القعرها همراه است و طبیعتاً در این گذرگاه‌ها، رودخانه‌ها نقش حساسی در دسترسی به این مناطق دارند.
روش های عبور از رودخانه‌ها و تاثیرات عمق آب، سرعت جریان آب و عرض رودخانه یکی از مسایل پیش روی کوهنوردان است که قبل از یک برنامه کوهنوردی باید به آن توجه کرد و آموزش های لازم در این زمینه را فرا گرفت.

در هر برنامه کوهنوردی یا طبیعت گردی شما می بایست قبل از حرکت از شرایط محیطی و طبیعی آن منطقه اطلاعات کسب کنید و با توجه به نوع برنامه و محیط خود را آماده سازید. اگر در برنامه شما رودخانه ها یی وجود دارد و شما برای رسیدن به مقصد مجبور به عبور از آن هستید خواندن این مقاله را به شما توصیه می کنیم.

بررسی مسیر، شیب، شدت جریان آب رودخانه ها، پل‌های موقت محلی، پیچ و خم رودخانه ها و نحوه عبور از آنها مواردی است که باید با دقت و هماهنگ با تعداد و قدرت و کارایی اعضای گروه به سرپرستی فردی شایسته انجام گیرد تا برنامه مورد نظر با موفقیت به پایان رسد. توجه داشته باشید اجرای برنامه موفق فقط رسیدن به مقصد نیست بلکه برگشتن به سلامت به مبداء نیز مورد نظر است.

هنگام بارش شدید باران، جریان رودخانه‌ها قوی‌تر شده و می‌توانند مشکلات بسیار زیادی برای کوه‌پیمایان و افرادی که برای طبیعت گردی به کوهستان می‌روند، فراهم آورند. عبور از جریان شدید رودخانه‌ها می‌تواند مشکلاتی فراتر از خیس شدن کفش یا لباس و حتی لغزیدن پا و افتادن در آب را ایجاد نمایند. راه حل اصولی اجتناب از برخورد با این نوع جریان‌های شدید، هنگام کوه‌پیمایی و اجرای برنامه‌های گلگشت است.

دقت در برنامه‌ریزی همراه با بررسی دقیق وضعیت و موانع طبیعی تقریباً‌ می‌تواند از مواجهه با مشکلات و بروز حوادث جلوگیری نماید. در هر حال جاری شدن سیل در رودخانه‌ها ی محلی همیشه قابل پیش‌بینی نیست و گاهی نیز عبور از مسیر رودخانه‌ها الزامی است. جریان شدید رودخانه‌ها دارای قدرت بالقوه زیادی است و عبور از آن نیاز به مهارت دارد. در صورت نداشتن مهارت‌های اولیه، بروز مشکلات قطعی خواهد بود.

مقاله پیشنهادی : چگونه در هنگام وقوع سیل، جان خود را نجات دهیم

آب رودخانه‌ها سرد و کف آنها لغزنده و ناهموار و پوشیده از سنگ‌هایی با ابعاد مختلف است. هر کدام از موانع موجود در مسیر جریان آب مانند درختها، آبشارها، سنگ‌های بسیار بزرگ که آب از روی آنها و یا از کنار آنها عبور می‌کند می‌تواند برای شخصی که هنگام عبور از رودخانه پایش لغزیده و در داخل آب افتاده است خطرناک و حتی کشنده باشد. وسایل و ابزار آلات کوه‌نوردی برای عبور از آب‌های جاری رودخانه ساخته نشده‌اند و معمولاً‌ این وسایل هنگام عبور از رودخانه‌ها بیشتر بازدارنده و مشکل‌ساز هستند تا کمک کننده.

اگر هنگام عبور از رودخانه کاری اشتباه صورت پذیرد، می‌تواند مشکلات بسیار جدی برای اعضای گروه بوجود آورد؛‌ پخش و پراکنده شدن اعضای گروه و قطع ارتباط با یکدیگر و ابتلای بعضی از اعضای گروه به بیماری هیپوترمی، افتادن و مفقود شدن.وسایل در آب به هنگام عبور از آب، مجروح شدن اعضای گروه در اثر برخورد آنها با موانعی که در مسیر رودخانه وجود دارد و غیره از این دست مشکلات است.

انتخاب محل عبور ازرودخانه‌ها

اگر انتخاب جایگزینی برای عبور از جریان خروشان رودخانه‌ها وجود نداشته باشد مانند عبور از روی پل‌های دایم یا موقت و شما مجبور هستید از رودخانه عبور کنید. در اینصورت انتخاب محل عبور باید با دقت و توجه به دو مورد مهم یعنی نقطه عبور و جریان پایین دست مسیر رودخانه باشد. محل عبور افراد بومی و یا محلی که افراد کمتری ممکن است در آن مسیر بلغزند؛ مناسب‌ترین محل و نقطه عبور، جایی است که جریان آب کم عمق و آهسته می‌شود. مسیرهای کم عرض، زمان عبور از آب را کاهش می‌دهند و ارتباط بین افراد را قابل اجرا و عملی‌تر می‌سازد. ولی شدت جریان بیشتری دارند. بستر تقریباً‌ آرام و یکنواخت رودخانه هیچ نقاط مشکوک و گودی‌های ناشناخته نخواهد داشت.

• 

متاسفانه معیارهای فوق اغلب منحصر به شرایط خاص می‌باشد. مثلاً‌ گاهی در مسیرهای تنگ، آب رودخانه‌ها شتاب بیشتری دارد و برای عبور از آن مشکلات مختلف ایجاد می‌کند. در هر حال حتی از مسافت دور نیز می‌توان مسیر مناسب برای عبور از رودخانه را تشخیص داد. عموماً باید از عبور در پیچ و خم رودخانه اجتناب نمود زیرا جریان آب در کناره‌های مسیر رودخانه فرورفتگی‌هایی را ایجاد کرده و سبب فرسایش و برش‌های ناهماهنگ شده است بطوری‌که جریان در داخل فرورفتگی‌ها آرام و در قسمت‌های بیرونی آن شتاب پیدا می‌کند و با سرعت عبور می‌نماید. هنگام عبور در امتداد مسیر آب باید مراقب درخت‌ها، کنده درخت‌های کنده شده و شناور در آب، خرده آشغال‌های جمع شده در نقاط ساکن مسیر بود چراکه می‌توانند مشکل‌ساز و خطرآفرین باشند. توجه به شاخه‌های بزرگ و کوچک درختان که می‌توانند نقش یک صافی را ایفا کنند و آب از میان آنها عبور می‌کند ولی شخص شناور را به زیر آب فرو می‌برند، لازم است. حتی در زمانی که هیچ مشکل و خطری در مسیر عبور آب به نظر نمی‌رسد. علاوه بر موارد ذکر شده،‌ ممکن است موارد دیگری نیز وجود داشته باشد که عبور از رودخانه را مشکل و خطرساز نماید مانند شتاب جریان آب که در بعضی از مکان‌ها به‌علت موقعیت زمین و گودی‌های ناشناخته شتاب داشته و سبب افزایش سرعت آب می‌شود.

• نکته ی اولی که باید آن را بدانید این است که وقتی دو رود با هم حالت تلاقی پیدا می کنند، در نتیجه ی آن سطح آب کمی بالا می آید و جریان آب نیز آرام تر است و در نهایت صدای ملایم آب را می توانید تا بشنوید.
• یادتان باشد که از محل اتصال رودخانه ها با یکدیگر تا جایی که امکانش هست اصلا و ابدا عبور نکنید بلکه برعکس، جایی که رودخانه تقسیم می شود را برای نقطه ی گذر کردن خود انتخاب نمایید.
• اگر از جنگل عبور می کنید به یاد داشته باشید که در جنگل، از درختانی که حالا به هر دلیلی که به روی رود افتاده اند شما می توانید تا از آن ها به عنوان پل استفاده کنید و از آن ها برای رد شدن استفاده کنید.

آماده‌سازی برای عبور از رودخانه:

تمام وظایف و نقش‌ها را در یک گروه باید برای اعضا بسیار روشن و مفهوم باشد. هماهنگ کننده باید قبل از عبور از رودخانه مکان آرامی پبدا کند و در آنجا برای اعضای گروه وظایف و نقش هریک را توضیح دهد، این عمل حتی برای اعضای گروه‌هایی که تصادفاً گرد هم جمع شده‌اند نیز انجام شود. یکی از اعضای گروه باید نقش یا وظیفه هماهنگ‌کننده را داشته باشد و موقعیت‌ها و شرایط خطر را برای دیگران بطور جدی توضیح دهد تا هنگام بروز مشکلات از ایجاد سوء تفاهم‌ها و تشتت تصمیم‌گیری‌ها جلوگیری شود. قبل از اقدام به عبور از رودخانه باید پوشاک مناسب و لازم درنظر گرفته و پوشیده شود. تسمه کوله پشتی باید شل شود، سگک‌های تسمه‌های سینه و قسمت پایین کوله هر دو باز شوند. حال اگر شخصی هنگام عبور از رودخانه بلغزد و در آب افتد، کوله می‌تواند مهره‌های پشت و ستون فقرات را حفاظت کند و اگر کوله از جنس پولیستر یا ضد آب باشد شناور می‌شود و می‌تواند برای شخص کمک خوبی باشد.

هرگز نباید کفش یا چکمه‌ها را بدون جوراب پوشید. پوشیدن جوراب خیس نامناسب است ولی تهدیدکننده نیست. شلوارهای گشاد مانند شلوار کردی یا شلوارهای گشاد محلی مانع حرکت مناسب می‌شود ولی گتر می‌تواند اینچنین شلوارها را در وضعیت مناسب نگه دارد. در بعضی از موارد مشاهده شده‌است که افراد گروه حتی با دمپایی یا کفش‌هایی نظیر آن اقدام به عبور از رودخانه می‌کنند، این نوع کفش‌ها شرایط لغزندگی شخص روی سنگ‌های صیقلی کف رودخانه را افزایش می‌دهد. توصیه می‌شود پای برهنه از رودخانه عبور نکنید زیرا در کف رودخانه ممکن است اشیاء تیز و برنده وجود داشته باشد و سبب بریدگی کف پا و ایجاد جراحت‌های عمیق و عدم توانایی شخص برای ادامه برنامه بشود.

روش و تکنیک عبور از رودخانه

اصل بر این است که انتخاب هر نوع روش برای عبور از رودخانه باید همراه با جرأت و جسارت باشد. لغزش پا بزرگترین خطر هنگام عبور از رودخانه است و اگر شخص هنگام گذر از رودخانه به پشت بیفتد در حالیکه پایش در میان دوقطعه سنگ بزرگ گیر کرده باشد، فشار و جریان آب می‌تواند سر او را به زیر آب فرو برده و در همان جا نگه داشته و او را خفه کند. هنگام حرکت باید پاها روبه جریان بالای مسیر آب قرار گیرد و باید با دقت و اطمینان قدم‌ها را در جای محکم قرار داد. اگر شخص در امتداد جریان آب بلغزد مطمئن‌ترین روش شناوری در آب آن است که پاهای خود را در امتداد جریان آب و رو به بالا قرار داده تا بتواند بدن را محافظت و از غلتیدن در آب جلوگیری کند. ضمناً در همین فرصت دیگر اعضای گروه نیز باید به سرعت به پایین دست رودخانه رفته تا بتوانند به او کمک کنند. یکی از مناسب‌ترین روش‌ها، ارائه چوب‌دست کوهنوردی یا چوب‌دست بلند به شخص شناور در آب است تا او بتواند آن را آسان‌تر بگیرد. این روش شانس نجات او را زیاد می‌کند.

عبور شخص تنها از رودخانه

زمانی پیش می‌آید که شخص مجبور است به تنهایی از رودخانه عبور کند، در این صورت تنها شانس او استفاده از چوب‌دست‌ها برای حمایت و عبوری مطمئن است. (دو چوب‌دست کوهنوردی یا یک یا دو چوب بلند و محکم) زمانی که بر چوب‌دست‌ها تکیه می‌کنید، باید رو به جریان بالا دست آب باشید و در هر زمان فقط یک نقطه از چهار نقطه تکیه‌گاه خود را حرکت دهید. نظیر همان اصلی که در سنگ‌نوردی نیز رعایت می‌شود. یک پا را در جهت حرکت رودخانه یا پایین‌تر از پای دیگر قرار دهید. شبیه حرکت خرچنگ در زیر آب یعنی کمی مورب و کمی مستقیم به جلو، ضمناً موقعیت بدن باید کمی نیم‌رخ یا مورب در مقابل نیروی جریان آب باشد و با این عمل می‌توان فشار جریان آب بر سطح بدن را تا حد ممکن کاهش داد. هنگام حرکت، پا باید تقریباً‌ به شکل کشیدن بر زمین باشد، شبیه به جستجو برای یافتن محلی خوب و مناسب برای قرار دادن پا، البته امتیاز تنها عبور کردن در آن است که فرد برای عبور دیگران و مراقبت از آنها انرژی از دست نمی‌دهد ولی در مقابل، امکان حمایت از سوی دیگران هم برای او وجود ندارد

 

عبور گروهی از رودخانه

هنگام عبور چند نفر از رودخانه اعضای گروه باید روشی را درنظر گیرند که همراه با حمایت متقابل باشد. در هر حال هرچه تعداد بیشتری در یک زمان در آب قرار گیرند امکان حمایت افراد از یکدیگر نیز بیشتر خواهد بود. هنگام عبور گروهی از آب تا آنجا که ممکن است ضمن آنکه در یک خط حرکت می‌کنید، نسبت به جریان آب، سطح برخورد کوچکی ایجاد کنید. در این روش شخص راهنما یا جلودار بوسیلة نفرات پشت‌سر حمایت می‌شود و این عمل تسلسل‌وار تا انتهای گروه ادامه می‌یابد. نفر پشت‌سر باید دست‌های خود را بر شانه یا باسن نفر جلویی قرار داده و با فشار دادن به پایین موقعیت او را در آب بیشتر تثبیت کند. این عمل امکان لغزش در امتداد جریان آب را کم می‌کند. چرخش‌های کوچک آب که بوسیلة نفر جلویی ایجاد می‌شود نشانه کاهش فشار آب بر اعضای پشت سر است

حرکت گروه به شکل گوه یا سه گوش:

در این روش بزرگ‌ترین و قوی‌ترین فرد در نوک و رأس این مثلث قرار می‌گیرد در جایی که می‌تواند چرخش‌های کوچک آب در پشت سر خود ایجاد کند تا دیگر اعضای گروه از نیروی اصلی فشار آب در امان بوده و بتوانند تقریباً در ایمنی لازم از رودخانه عبور کنند. در این روش عبور از رودخانه، حداقل اعضا باید سه نفر باشند. در صورت حضور سرپرست رسمی در گروه بهتر است سرپرست گروه به همراه هر گروه سه نفره مسیر را طی کند. البته این به‌شرطی است که امکان بازگشت یک نفر وجود داشته باشد و خطری متوجه سرپرست نشود. عبور از رودخانه بدون آنکه تمامی لباس‌ها خیس شود شرط احتیاط اولیه و روش خوبی است به شرط آنکه همگی اعضای گروه به وظیفه خود به‌خوبی آگاه باشند.

استفاده از طناب:

استفاده از طناب آخرین چاره برای عبور از رودخانه است. زیرا اگر طناب بصورت نامناسب استفاده شود امکان غرق شدن شخص در آب زیاد است. در بررسی روش‌های مختلف عبور از رودخانه‌ها نشان می‌دهد که ایمنی عبور از رودخانه با استفاده از طناب اغلب مبهم است. روش طناب نسبت به دو روش مثلثی (گوه‌ای) و مورب (زیگزاگ) کاربرد کمتری دارد.

– با توجه به مطالب فوق آیا عبور از رودخانه الزامی است؟ باید توجه داشت که عبور از رودخانه همراه با مشکلات و گاهی خطرناک است. تصمیم عبور از آن هنگام اجرای برنامه بسیار مهم است. زیرا تصمیم‌گیری نسنجیده سبب عدم موفقیت برنامه و پراکنده شدن افراد گروه می‌شود بنابراین باید روش جایگزین همیشه مدنظر باشد.

– آیا عبور از رودخانه راه حل نهایی است یا با طولانی‌تر کردن مسیر می‌توان به راه مطمئن‌تر نیز دسترسی پیدا کرد. اگر در استفاده از روش جایگزین نیاز به طی مسافت بیشتر ولی مطمئن و ایمنی است، آن را انتخاب کنید.

عبور از پل همیشه راه حل مطمئن و ارزشمندی است حتی اگر همراه با یک راهپیمایی طولانی باشد. قبل از اجرای برنامه محل پل‌ها را از روی نقشه محلی بررسی کنید. در صورت امکان از افراد محلی سئوال کنید و هنگام اجرای برنامه بررسی‌های لازم را به عمل آورید. برای اینکار می‌توانید با اعزام یک یا دو نفر در مسیرهای بالادست و پایین دست رودخانه به منظور شناسایی، پل‌های محلی و یا محل مناسب برای عبور را بیابید. جریان‌های رودخانه در کوهستان همیشه همراه با ریزش‌های تند و بلند است و حتی در طی روز جریان آب رودخانه‌ها در بعدازظهر تندتر از صبح زود یا اوایل صبح است.

لذا در مواردی که مجبور به عبور از رودخانه هستید توجه داشته باشید پس از بارش باران و اوایل غروب مواجه با جریان شدید رودخانه خواهید شد و اگر تصمیم به برپایی اردو دارید توصیه می‌شود صبر کنید و حتی اردوی موقت برپا کنید تا زمان مناسب فرا رسد و یا روش بهتری برای عبور از رودخانه پیدا کنید.

• حتما لباس ها و کیسه خوابتان را در بسته های ضد آب قرار دهید. مطمئن شوید که کوله ی همراهتان تعادل کافی داشته باشد. آن را محکم ببندید به طوری که لوازم داخل آن به هیچ عنوانی بیرون نریزد.
• به یاد داشته باشید که در یک رودخانه نوردی موفق شما باید حتما با اطمینان در آب قدم بگذارید. مطمئن شوید که خطر پرش با پاهای لیز، ایستادن روی سنگ ها و رگ به رگ شدن قوزک پا در صورتی که محکم و با اطمینان قدن بردارید برای شما وجود ندارد.
• حتما به مناطق پر حباب پشت صخره ها دقت کنید. ترکیب آب و هوا خاصیت شناوری هر موجودی را در نهایت از بین می برد. اگر در ناحیه ی پر تلاطمی به آب افتادید، به یاد داشته باشید که حتما بدنتان هم به زیر آب می رود.

درهنگام افتادن درون جریان تند رو به یاد داشته باشید که:

• اولین کاری که باید انجام دهید این است که کوله پشتی تان را سریعا در آورده و بیاندازید.
• به هیچ عنوان صبر نکنید. به کمک پاهایتان تعادل خود را حفظ کنید. به یاد داشته باشید که از پاهایتان برای خارج و دور کردن موانع از بدنتان استفاده نمایید تا تعادلتان حفظ گردد.
• در حرکت آخر در هنگام رودخانه نوردی به سمت ساحل، حاشیه ی رود و یا جایی که جریان آب آرام است بروید تا بتوانید تعادل خود را به دست آورده و در نهایت بتوانید محکم بایستید.

وقتی می‌خواهید روش جایگزین انتخاب کنید به نقشه نگاه کنید و تمامی موارد مربوط به: امکان عبور از پل‌ها، نقاط قابل دسترسی به محل عبور مناسب، چند شاخه شدن رودخانه، شاخه‌ها و انشعابات کوچک رودخانه، مکان‌هایی از رودخانه که امکان کاهش شدت جریان آب موجود است را ارزیابی کنید. سرعت جریان آب در محل‌های ورود به دریاچه‌ها و حتی اگر سطح دریاچه کم‌عمق باشد از محل خروج آب می‌توان با احتیاط عبور کرد

چند نکته اضافی:
۱- ترجیحاً با کفش از رودخانه عبور کنید. کفش شما محافظ شما در برابر سنگ‌های تیز و برنده، مارهای زهرآلود در بعضی از مناطق، سر خوردن در آب و پیچ‌خوردن پا در وسط سنگ‌ها خواهد بود. البته راه رفتن با کفش خیس می‌تواند سبب تاول زدن پای بعضی از افراد تیم شود. لذا قبل از ادامه طریق به نحو مناسب اقدام به خشک کردن کفش و تعویض جوراب کنید. (آموزش عبور از رودخانه و جریان‌های آب)
۲- قبل از وارد شدن در آب نسبت به آب‌بندی بودن وسایل خود اطمینان حاصل کنید، به‌ویژه کبریت، اسناد و مدارک، نقشه، پول، کیسه‌خواب، لباس‌های خشک اضافی، غذا و وسایل صوتی و دیجیتالی خود و غیره.
۳- در کف بعضی از رودخانه‌ها امکان وجود تورهای ماهیگیری وجود دارد، توجه داشته باشید که گیر کردن پای شما در تور می‌تواند باعث گرفتن جان شما شود.
در صورتی که عبور از رودخانه ریسک بالایی دارد، مبادرت به این‌کار نکنید و برگشتن را بر به خطر انداختن جان خود و دوستانتان ترجیح دهی

منبع : https://dalahoo.com