خانه / سنگنوردی / اصطلاحات صخره نوردی که باید آن ها را بدانید
صخره نوردی

اصطلاحات صخره نوردی که باید آن ها را بدانید

صخره نوردی، ورزشی ماجراجویانه برای اشخاص پرهیجان است. ورزشی بسیار پر تنش که دانستن اصطلاحات و تعاریف مربوط به آن، باعث درک بهتر شما از فعالیت های ورزشی شما می شود.

این مقاله، فقط بعضی از اصطلاحات اساسی صخره نوردی را برای شما توضیح داده که برای کمک به مبتدیان و علاقه مندان، کفایت می کند. هنگامی که سطح تجربه شما بالا می رود، شروع به یادگیری عبارات بیشتری، خواهید کرد. نشریات مرتبط را بخوانید و با کوهنوردان حرفه ای، ارتباط  برقرار کنید.

لیست اصطلاحات

دستگاه آبالاکو  ترد (Abalakov Thread): به V-Threa هم معروف است. این روش، شخص را قادر می سازد تا در شرایط یخ زدگی فرود بیاید.

آپلاین استارت : شروع یک مسیر در صبح زود.بیدار شدن زمان سحر
کوهنوردان در آلپ برای رسیدن به بهترین موقعیت برف و یخ در آلپ از این روش استفاده می کنند تا در صف کوهنوردان گیر نکنند.

آبسیل: در این روش، شخص به وسیله طناب، از ارتفاع، پایین می آید. با نام راپل هم شناخته می شود.

لنگر:  نصب تجهیزاتی برای تحمل وزن بالای طناب

اسندر: ابزاری است که جهت بالا رفتن از طناب کاربرد دارد.

باشی (Bashie): ابزاری مسی که در شکاف کوه قرار می گیرد.

حمایت :  روشی برای جلوگیری از سقوط صخره نورد با استفاده از پیچاندن طناب یا استفاده از وسیله ای که اصطکاک را افزایش می دهد.

بیواک: اردو زدن در وسط کوه نوردی. حتی زمانی که هیچ مکانی جهت استراحت وجود ندارد

بولارد: برآمدگی سنگی یا یخی که بتوان یک میانی یا نقطه حمایت ایجاد کرد.

بلدرینگ : سنگ نوردی روی نکه سنگهای کوتاه

پیچ: صخره را سوراخ کرده و  یک پیچ در آن سوراخ، ایجاد می شود که از آن برای نصب چوب لباسی، استفاده می شود.

سطل : دستگیره ای بسیار بزرگ

دست انداز: حرکت دادن سریع دست از یک تکیه گاه به تکیه گاه دیگر

تخته کامپاس : صخره نوردی بدون استفاده از پا ها

کارابین: حلقه های فلزی و قلاب هایی که اغلب از آن ها برای وصل طناب به محل اتکا استفاده می شود

چاس:  صخره های فشرده یا شکننده

برش: عمل  اتصال به  لنگر.

خم: کشیدن تکیه گاه با حد اکثر نیروی ممکن

چین: مکانی است که فقط  به وسیله نوک انگشتان قابل نگه داشتن است.

دشوار: یعنی سخت ترین قسمت هر کوه نوردی

لنگر مقاوم:  لنگری است که به عنوان محافظ  در زیر یخ  یا  برف، دفن شده است.

کف: زمین

دیسندر: وسیله  ای  است که فرد  اجازه می دهد  تا بر روی صخره، فرود بیاید.

تکنیک طناب دو تایی: صعود کردن  با استفاده از ۲ طناب جداگانه، که  معمولا برای صعود به قله کوه استفاده می  شود.

داینو : پرش یا جهشی که به منظور گرفتن یک تکیه گاه ، صورت می گیرد.

زانو های الویس: زانوهای خسته  کوهنوردان

کوه نوردی عمودی:  صخره  نوردی به صورت عمودی با استفاده از گیره های انگشت.

طناب ثابت:  طنابی  است  که  نقطه اتصال ثابتی دارد.

متزلزل:موقعیتی که در آن، از پا برای تعادل استفاده می شود نه برای فشار دادن.

فلش: موفق شدن در صعود، با اولین تلاش

صعود آزاد: صعود کردن  بدون  استفاده ازهیچ گونه طناب یا کمکی

سراشیبی: استفاده ازدیوار شیب  دار یخی برای به دست آوردن موقعیت بهتر.

گراول:  استفاده از تکنیک ها  و مهارت  های سطح  پایین.

گومبی:   به کوهنوردی  تازه  کار   یا عجول  گفته  می  شود.

مهار: به کمربندی گفته  می شود که دور کمر صخره نورد بسته  می شود و به او اجازه می دهد تا از طناب آویزان شود.

تونل:   به   تندباد  ناگهانی  که   روی  صخره    ها  رخ  می دهد

های   بال:   به  تخته سنگی  گفته  می  شود   که   از  بالا به  پایین  می   افتد.

تکیه گاه:   مکانی   برای  نگه  داشتن  خود در هنگام  کوه  نوردی

گرفتگی: قرار دادن  قسمتی  از  بدن  در  شکاف کوه

جیب: نگه  داشتن  نسبتا  کم  پا

جاگ: نگه  داشتن  نسبتا   زیاد   پا

کوهنورد راهنما: متصل  کردن  طناب ها و قلاب  های محافظ  توسط کوهنورد با تجربه

استراحت دست:  زمانی  که  به  دستانتان  برای   کوهنوردی  احتیاجی  ندارید و  پاهایتان  به تنهایی  برای محافظت از بدنتان کافی  است.

جای دست: تکیه گاهی کوچک جهت نگه  داشتن انگشتان.

پوست انداختن: سقوط کردن

پاندول:تاب  خوردن از اطراف به  منظور این که خودتان  را نگه دارید.

میخ: میله های فلزی بلند که داخل برف گیر می کنند، و به عنوان لنگر کار می کنند.

پک لوازم: تمام تجهیزاتی که هنگام صعود کردن، حمل می شوند.

محوطه فرار: بخشی از مسیر که فوق العاده خطرناک است.

سنگریزه: صخره های کوچکی که به آسانی می شکنند.

نیم طناب :برای استفاده در مسیرهای تیز و خطرناکتر بیشتر در یخنوردی بکار می رود یک رشته طناب در میانی سمت چپ و یک رشته در میانی سمت راست انداخته می شود.

گیر انداختن خود: فرو بردن تبر در یخ، به منظور جلوگیری از سقوط هنگام بهمن

پایان نوک:انتهای طنابی، که به کوهنورد راهنما متصل است.

شل: بخشی از طناب کوهنوردی که کشیده نمی شود.

اسپرگ: دستگیره ای که در آن انگشتان جهت مخالف دارند

نوک : بالاترین نقطه یک قله

تراورس: حرکت افقی در حین بالا رفتن

کوله پشتی تجهیزات (ماه گرگ) : کوه نوردی شبانه

این ها فقط تعداد کمی از اصطلاحاتی بودند که کوه نوردی استفاده می شوند.اصطلاحات فنی بیشتری هم وجود دارد. اما این ها برای افراد مبتدی کافی هستند.

منابع : http://biwak.ir/

http://iran20.com

درباره‌ی الناز محمدی

همچنین ببینید

لباس کوهنوردی

لباس کوهنوردی

 یکی از مباحث مهم در تجهیزات کوهنوردی ، لباس کوهنوردی است. پوشاک کوهنورد به علت …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *