دسته: کوهنوردی

امروزه ورزش های مرتبط با طبیعت یکی از گرایشهای جدی و جذاب مردم در زندگی ماشینی است، این ورزشها با توجه به تنوع مناطق طبیعی رشته های مختلفی را شامل می شود. از یک فعالیت آرام و لذت بخش کوهپیمایی یک روزه گرفته تا یک برنامه هیمالیانوردی جدی، همه این فعالیتها علاقمندان زیادی دارد.

توسعه هیمالیانوردی در دو دهه اخیر و بروز حوادث در سال‌های اخیر که می تواند جو حاکم بر جامعه کوه‌نوردی را تحت تاثیرات منفی خود قرار دهد باعث گردیده نگاهی تازه به کوه‌نوردی حرفه ای و هیمالیانوردی داشته باشیم …
هیمالیانوردی در دنیا از مرحله جوانی به مرحله بلوغ خود رسیده ولی در کشور ما هنوز تجربه صعود به هیمالیا به تکامل خود نرسیده است و در حال گذار از دوره نوجوانی به کسب تجربیات بیشتر می باشد وجود هیمالیا نوردان قوی و قدرتمند در این دو دهه موجب کسب افتخارات بسیاری برای ورزش کوهنوردی کشور بوده که نشان از وجود قابلیت های بسیاری در ورزش کوهنوردی و هیمالیانوردی کشورمان است.

هیمالیا نوردی چیست؟

رشته کوههای هیمالیا بزرگترین سلسله جبال و بلندترین کوه های جهان را در خود جای داده است. این رشته کوه در روسیه، قزاقستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان، قسمتهای وسیعی از غرب چین، هند، نپال، سی کیم، بوتان، و تا شمال کشور برمه گسترده شده است که شاخه پهناور فلات تبت نیز به آن افزوده می شود. هیمالیانوردی در اوایل صعود انسانها به قلل مرتفع (عرصه های هیمالیا از چین گرفته تا قره قروم پاکستان و مناطق پامیر) از رواج کمتری برخوردار بود ولی امروزه هر سال هزاران کوهنورد را بسوی خود می کشاند. هیمالیانوردی آنقدر جاذبه دارد که از یک ترکینگ ساده به کمپ های اصلی تا صعود قلل بلند ۸۰۰۰ متری و گذر از خط الراس های طولانی (در ارتفاعات بلند بالای ۶۰۰۰ متر) می تواند از صفر تا بینهایت کنجکاوی انسان را جوابگو باشد.

اقدامات لازم برای یک برنامه هیمالیانوردی 

یک کوهنورد ابتدا باید هدف خود را برای همیالیا نوردی مشخص کند که  آیا هدف او  صرفا آشنایی و گشت و گذار در مناطق هیمالیا می باشد و یا می خواهد یک هیمالیانورد حرفه ای باشد یک هیمالیانورد باید برای هدفی که انتخاب کرده اطلاعات کافی داشته باشد. برای انتخاب یک قله می توان به سایت های مختلف و یا گزارش برنامه های مختلف سر بزنید و از تجربیات و نوشتارهای سایر هیمالیانوردان و کوهنوردان استفاده کنید.

تامین هزینه های مالی برای هیمالیانوردی

یک هیمالیانورد علاوه بر اطلاعات کافی، دانش فنی و… هزینه های زیادی دارد که باید از پس این مخارج زیاد بر بیاید.

تجهیزات مورد نیاز برای هیمالیانوردی

داشتن تجهیزات فنی استاندارد و لوازم حرفه ای از لوازم فنی گرفته تا پوشاک حرفه ای و کفش تخصصی ارتفاع بلند می تواند تضمین کننده صعودی موفق و ایمن برای شما باشد.

مجوزهای مورد نیاز برای صعودهای برون مرزی

شما باید با قوانین کشور مقصد آشنایی کامل داشته باشید امروزه به یمن وجود ابزارهای مختلف دریافت اطلاعات نظیر اینترنت به شما می تواند کمک کند تا با صرف وقت نه چندان زیاد از قوانین و مقررات حضور در کشورهای مقصد اطلاعات لازم را کسب کنید تا در صورت جضور در آن کشور دچار زیانهای احتمالی و بیهوده ناشی از عدم اطلاع از برخی قوانین نشوید.

تمرینات و آمادگی جسمانی برای هیمالیانوردی

داشتن یک برنامه  ورزشی کوهنوردی مناسب و با کیفیت برای ایجاد آمادگی قبل از برنامه می تواند موفقیت تیم را در برنامه اصلی صعود تضمین کند. اجرای دقیق و منظم اردوها، پرکردن فرمهای لازم ارزیابی نفرات تیم، حذف افرادی که می توانند ضریب موفقیت تیم را کاهش دهند. و در نهایت منجر به عدم موفقیت تیم شوند می تواند جلوگیری کننده هزینه های اضافی برای بیم باشد همچنین رعایت این نکات میتواند بروز خطرات را در برنامه اصلی تیم بطور چشمگیری کاهش دهد.

معرفی 5 هیمالیانورد ایرانی

هر ساله تیم های کوهنوردی بسیاری از سراسر دنیا برای کشف قله های سر به فلک کشیده عازم این مسیر می شوند. که در این مقاله 5 هیمالیانورد محبوب ایرانی رو معرفی می کنیم:

1- محمد اوراز

نفر اول لیست بهترین کوهنوردان ایران محمد اوراز (۱۳۴۸–۱۳۸۲) کوهنورد ایرانی کرد تبار است. او پس از هومان آپرین، که در سال ۱۹۹۰ میلادی به قله اورست صعود کرد،دومین فرد ایرانی محسوب می‌شود که به این قله صعود کرده‌است. توانایی او به حدی بود که به قله‌های بالای ۸۰۰۰ متر بدون کپسول اکسیژن صعود می‌کرده‌است.

2- عظیم قیچی ساز

عظیم قیچی‌ساز (متولد ۱۳۶۰، تبریز) کوهنورد اهل ایران است. او تنها هیمالیانورد ایرانی است که توانسته به همه چهارده قله هشت هزار متری صعود کند.

3- پروانه کاظمی

کوهنورد ایرانی است که به صورت مستقل چندین قله هشت هزار متری جهان را فتح کرده و نخستین زن در جهان است که در طول یک فصل، صعودی موفقیت‌آمیز به دو قله اورست و لهوتسه داشته‌است. وی با صعود به این دو قله در مدت یک هفته توانسته رکورد جهانی را کسب کند.

4- مهدی عمیدی

کوهنورد، هیمالیانورد مستقل و نخستین ایرانی بود که توانسته قلۀ اورست را بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود نماید. بلافاصله پس از اورست، قلۀ لهوتسه را فتح کرد.

5- مقبل هنرپژوه

نفر پنجم لیست بهترین کوهنوردان ایران مُقبـِل هنرپژوه (۱۳۶۲–۱۳۸۶) کوهنورد جوان بوکانی بود که در آخرین سفرش به هیمالیا سرپرستی تیم ملی کوهنوردی ایران را در صعود به قله برودپیک بر عهده داشت.

اولین هیمالیانورد جهان

نخستین صعود به قله اورست توسط تنزینگ نورگای و ادموند هیلاری تحت سفر اکتشافی بریتانیا در ۱۹۵۳ انجام شد. تنزینگ نورگای همه راه را با ادموند هیلاری، زنبوردار اهل نیوزلند همراهی کرد. این دو در طول سه دهه با وجود چندین تلاش ناموفق برای صعود به قله باز به تلاش خود ادامه دادند. تنزینگ در طول دو دهه یکی از افرادی بود که در شش تلاش برای صعود به قله شرکت داشت؛ از جمله صعود سال ۱۹۵۲ که تا نزدیکی قله هم رسیده بودند.

نکات مهم جهت صعود برون مرزی(تغذیه، ویزا، تجهیزات پزشکی)

-آشنایی با رژیم های غذایی کشورهای مقصد، چگونگی تهیه مواد غذایی با کیفیت در مناطق هیمالیا، همراه داشتن مواد غذایی و کمکی و مکمل های لازم غذایی در طول صعود، آشنایی با رژیم غذایی سایر همنوردان و اعضاء تیم برای دریافت انرژی و کالری کافی و تهیه برنامه غذایی کامل ایام صعود می تواند تضمین کننده یک صعود موفق باشد.

-شما در صورت داشتن یک رژیم غذایی خوب و پر کالری ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خود را در یک برنامه ۸۰۰۰ متری از دست دهید و این خود اولین قدم ضعف بنیه و افزایش احتمال بروز خطر می باشد.

– آشنایی با بیماریهای ارتفاع و خطراتی که صعود به ارتفاعات انسان را تهدید میکند، آشنایی با ادم ریوی، ادم مغزی، هیپوترمی و سرمازدگی، آفتاب سوختگی، برف کوری، ارتفاع زدگی و … می تواند فرد را برای مقابله و پیشگیری از این بیماریها آماده کند. نحوه درمان این بیماریها از اصول اولیه است که یک هیمالیا نورد خوب باید فرا گرفته باشد.

– یک پزشک با تجربه و با سابقه صعود به ارتفاعات بلند می تواند در داشتن صعودی سلامت و ایمن بسیار موثر باشد. مشکلات ناشی از در نظر نگرفتن هزینه های حضور یک پزشک ارتفاع در تیم های هیمالیانوردی سلامت صعود را به خطر می اندازد. چه بسا تیم هایی برای کاعش هزینه های خود از حضور پزشک کوهنورد در تیم سرباز میزنند.

-آشنایی با انواع صعودهای آلپی و هیمالیایی، شرایط و مراحل صعود، چگونگی انجام صعودها و برنامه مدون و از قبل طراحی شده هم هوایی و … می تواند ضریب موفقیت تیم را بسیار بالا برد.

معرفی وبسایت های هواشناسی کوهستان

در هیمالیانوردی اطلاع از وضعیت آب و هوای منطقه و دریافت گزارشات پیش بینی از هوای روزهای آینده در داشتن یک صعود موفق و استفاده از بهترین زمان صعود قله بسیار موثر است. هواشناسی و گذراندن دوره های آموزشی هواشناسی کوهستان در دریافت و پیش بینی داشتن یک هوای خوب برای روزهای حساس صعود بسیار موثر است. برای مشاهده وضعیت آب و هوا میتوانید از سایت های زیر نیز استفاده کنید:
www.windy.com

www.mountain-forecast.com

www.snow-forecast.com/maps

کلام آخر

هیمالیانوردی در دنیا از مرحله جوانی به مرحله بلوغ خود رسیده ولی در کشور ما هنوز تجربه صعود به هیمالیا به تکامل خود نرسیده است و در حال گذار از دوره نوجوانی به کسب تجربیات بیشتر می باشد و مسلما گذر از این مرحله هزینه هایی خواهد داشت از جمله اینکه با حوادث مختلفی همراه بوده و خواهد بود. وجود هیمالیا نوردان قوی و قدرتمند در این دو دهه موجب کسب افتخارات بسیاری برای ورزش کوهنوردی کشور بوده که نشان از وجود قابلیت های بسیاری در ورزش کوهنوردی و هیمالیانوردی کشورمان است.

معمولاً تاثیر ورزش بر پریود برای بسیاری از زنان یک مشکل بزرگ است. با این حال، مطالعات مختلف ثابت می‌کند که تمرینات ورزشی در طول دوره یا فعالیت‌های تناسب اندام، به تسکین درد و بهبود خلق و خو و کمتر شدن درد قاعدگی کمک می‌کند. ترشح اندورفین در بدن شما در حین ورزش نیز استرس دوران قاعدگی را از بین می‌برد.  عوارض ورزش در قاعدگی آن‌قدر کم است که اگر به صورت اصولی آن را انجام دهیم ، قابل چشم‌پوشی است. در این مقاله تاثیر ورزش بر پریود و مهم ترین مزایا و مضرات ورزش درقاعدگی بانوان را بررسی کنیم با بریم کوه همراه باشید

فواید ورزش در دوران پریود(قاعدگی)

دوره پریودی یک دوره پیچیده از نظر هورمونی است. هر دو هورمون پروژسترون و استروژن در تمام طول دوره چرخه قاعدگی در پایین‌ترین حد خود هستند، که می‌تواند باعث شود شما احساس خستگی کنید و انرژی کمتری داشته باشید. اما با این حال، تاثیر ورزش بر پریود ، انرژی و احساس شما را بهتر می‌کند!

• ورزش علائم PMS را کاهش می دهد

علائم پیش از قاعدگی  قبل از قاعدگی همیشه یک موضوع آزاردهنده برای بانوان می باشد. این موضوع می‌تواند با ایجاد اختلالات عاطفی، نوسانات خلقی، مشکلات تمرکز و اختلالات خواب، زندگی عادی و روال روزانه شما را مختل کند همچنین ممکن است نفخ، خستگی و میل بیش از حد به غذا را در این دوران تجربه کنیدکه با تاثیر ورزش بر پریود تا حدی می توانید این علائم را کاهش دهید

• با ورزش پریود خود را منظم کنید

یکی از دلایل قاعدگی نامنظم، افزایش سطح چربی در بدن است. از سوی دیگر، استرس هم می‌تواند یکی از فاکتورهای قاعدگی نامنظم باشد. داشتن یک برنامه تمرینی منظم می‌تواند در کاهش سطوح چربی بدن موثر باشدو باعت تنظیم قاعدگی شما شود که از تاثیر ورزش بر پریود به شمار می رود.

• کاهش خونریزی قاعدگی با تاثیر ورزش بر پریود 

از تاثیر ورزش بر پریود  می توان گفت با شروع  تمرینات ورزشی، میزان خونریزی قاعدگی کمتر خواهد شد.  از دیگر تغییرات احتمالی که ممکن است باعث کاهش میزان خونریزی ماهانه بشود، کاهش وزن ملایم به همراه ورزش منظم است.

بافت چربی در بدن با تولید بیش از حد هورمون استروژن سبب می‌شود تا دیواره ضخیم‌تری در رحم شکل بگیرد. به هر میزان که این لایه ضخیم‌تر باشد، خونریزی قاعدگی نیز سنگین‌تر خواهد بود. با کاهش وزن در اثر ورزش، میزان استروژن در بدن کاهش یافته که همین موضوع به نوبه خود کاهش ضخامت دیواره رحم را به دنبال دارد و این لایه نازک‌تر هم به معنای کاهش میزان خونریزی قاعدگی است.

• ورزش گرفتگی عضلانی را کم می کند

مطالعات نشان داده‌اند که تاثیر ورزش بر پریود بتا اندورفین‌ها را در بدن شما آزاد می‌کند که مانند یک آرام‌بخش داخلی برای درمان گرفتگی و درد عمل می‌کند و از آن به عنوان مورفین انسانی نیز یاد می‌شود. بنابراین تسکین درد با ورزش در دوره‌های پریود امکان‌پذیر است. . مهم است که علائم خود را در طول تمرینات کنترل کنید و سه بار در هفته به مدت حداقل ۳۰ دقیقه ورزش کنیدتا از تاثیر ورزش بر پریود بهره مند شوید.

• ورزش خلق و خو را بهبود میبخشد

طبق نظر انجمن تخصصی زنان و زایمان آمریکا، تمرین های ورزشی منظم میتواند احساس افسردگی را در زنان کاهش دهد.

• ورزش نفخ دوران پریود را کاهش می‌دهد

یکی از مزایای تمرین در دوران عادت ماهانه، رفع نفخ و دردهای شکمی است. به دنبال ورزش و افزایش فعالیت بدنی، در بدن اندروفین ترشح می‌شود که خود در واقع نوعی هورمون تسکین‌دهنده است. همچنین تعریق در حین ورزش سبب خروج سموم بدن و در نهایت رفع نفخ شکم می‌شود که با استفاده از تاثیر ورزش بر پریود حاصل می شود.

|آیامی دانید ورزش کوهنوردی چه تاثیراتی بر بانوان دارد؟ در مقاله فواید کوهنوردی برای بانوان در مورد این مزایا توضیح داده ایم.|

معایب و مضرات ورزش در دوران قاعدگی(پریود) چیست؟

از مضرات ورزش در دوران پریودی ،هیچ دلیل علمی وجود ندارد که در طول دوره قاعدگی تمرینات ورزشی نباید صورت گیرد. بنابراین توصیه عاقلانه این است که در دوران پریود همچنان به تمرینات ورزشی خود ادامه دهید

از ورزش‌های شدید یا طولانی مدت اجتناب کنید این نوع ورزش در پریودی ممکن است، برای بدن مفید نباشد! به طور مثال یک جلسه بدنسازی سنگین یا یک ساعت بازی پرفشار فوتبال ضربان قلب و فشار خون را بالا می‌برند و ممکن است خونریزی را شدیدتر کنند.

ورزش‌هایی مثل شنا یا بدنسازی سنگین که به کمر یا شکم فشار وارد می‌کنند در دروان قاعدگی، ممکن است درد و خونریزی را بیشتر کنند که از مضرات ورزش در دوران پریودی می باشد .

نکته: اگر به طور غیرعادی احساس خستگی، حالت تهوع، افزایش درد یا ناراحتی می‌کنید، ورزش در پریودی را متوقف و استراحت کنید. به بدن خود گوش دهید!

بهترین ورزش ها در دوران قاعدگی

پیاده روی 

پیاده‌روی آسان‌ترین تاثیر ورزش بر پریود است که به تجهیزات، لباس یا مکان خاصی نیاز ندارد. تا جایی که انرژی و توان دارید پیاده‌روی کنید و از هوای آزاد لذت ببرید. پیاده‌روی به کاهش درد و علائم قاعدگی کمک می‌کند.

ورزش سبک هوازی

در اینجا به کلمه سبک دقت کنید. قرار نیست دوچرخه سواری‌های طولانی یا دوی ماراتن شرکت کنید؛ ورزش هوازی موردعلاقه‌تان هرچه که هست آن را در یک جلسه کوتاه و سبک انجام دهید تا از مزایای تاثیر ورزش بر پریود استفاده کنید.

از دیگر تاثیر ورزش بر پریود ، ورزش‌های هوازی باعث افزایش ترشح اندورفین در مغز و در نتیجه ایجاد احساس شادابی و نشاط می‌شود. همچنین اندورفین سبب کاهش درد و کاهش التهاب خواهد شد. در نتیجه هرچقدر اندورفین بیشتری ترشح کنید در دوران قاعدگی، درد کمتری هم احساس خواهید کرد.

یوگا

یوگا فقط با تمرینات کششی و تنفسی می‌تواند خلق و خوی بد و تحریک پذیر شما را آرام کند. بسیاری از حرکات یوگا به افزایش گردش خون شما کمک می‌کند و شکایات شما در دوران پریودی را برطرف می‌کند. از نظر علمی ثابت و آزمایش شده است که یوگا به آرامش بدن شما و تسکین علائم پریود مانند گرفتگی و نفخ کمک می‌کند.

ورزش های ممنوعه در دوران پریودی

بوکس و بدنسازی

ورزش‌هایی که نیاز به حرکت‌های شدید دارند، مانند بوکس، کیک بوکسینگ، ورزش‌های بدنسازی و قدرتی

شنا و اسکی

ورزش‌هایی که خطر آسیب به ناحیه شکمی را افزایش می‌دهند، مانند شنا، ورزش‌هایی که نیاز به لغزیدن دارند، مانند اسکی و هاکی روی یخ

شنا و قایقرانی در دوران پریودی ممنوع است

ورزش‌هایی که خطر عفونت را افزایش می‌دهند، مانند شنا، قایقرانی و ورزش‌های آبی

ورزش های قدرتی

ورزش‌هایی که خطر آسیب عضلانی و مفصلی را افزایش می‌دهند، مانند بدنسازی، ورزش‌های قدرتی و ورزش‌هایی که نیاز به حرکت‌های شدید دارند.

تاثیرات پریود بر ورزش کوهنوردی

ارتفاع روی قاعدگی تاثیر می گذارد ، موجب قطع، طولانی شدن مدت آن ، کوتاه تر شدن مدت آن یا نامنظمی آن می شود.
در میان سایر عوامل و احتمالا” مهمتر از ارتفاع ، تمرینات ورزشی ، سرما ، وزن و پرواز زدگی (مسافرتهای هوایی) روی دوران قاعدگی تاثیر زیادی دارند.
هر بانویی دوره پریود را به طور خاص خود تجربه می کند و تجربه هیچ کس برای دیگران قابل استفاده نیست. خونرویزی برخی سنگین است. برای دیگری مدت آن بیشتر است و… اما اینها اهمیت ندارد .

مهم این است که هر بانویی بتواند به امور عادی خود ادامه دهد. پیشنهاد می کنیم در دوران قاعدگی کوهنوردی نکنید یا یا به صورت سبک کوهنوردی کنید همچنین ممکن است کوهنوردی کردن در زمان قاعدگی، ایجاد ارتفاع زدگی را افزایش دهد.

فراموش نکنید در مورد لیست وسایل کوهنوردی که هنگام پریودی باید همراه داشته باشید اطلاعات داشته باشید تا در این زمان به مشکل برنخورید.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ارتقاع زدگی اینجا کلیک کنید!

4 حرکت ورزشی و تاثیر این ورزش ها بر پریود

حرکت بچه یا کودک

حرکت بچه یا کودک ، یک حرکت کششی است و میزان سختی بالایی ندارد. اما این حرکت با کششی که در کمر ایجاد می کند باعث می شود درد در کمر کاهش یابد ، و خستگی را از بین میبرد. نه تنها این حرکت یوگا برای کاهش درد پریود موثر است ، بلکه برای افراد شاغل که ساعت های متوالی را در پشت میز و یا ایستاده می گذرانند  هم مناسب است.

1. برای انجام این حرکت ابتدا بهتر است یک زیر انداز پهن نمایید.
2. زانو های خود را خم کنید و روی زمین بگذارید.
3. دست های خود را دراز کنید و تا جایی که می توانید راحت خم شوید.
4. در صورت امکان، پنج نفس عمیق بکشید، پیشانی خود را بر روی تشک جلوی خود تکیه دهید،در این هنگام می توانید سر خود را به دو طرف بچرخانید و در هر چرخش یک نفس عمیق بکشید.
5. شما در این حرکت می توانید باسن خود را شل کنید و به آرامی عضلات پایین کمر را بکشید.

حرکت جسد

از دیگر تاثیر ورزش بر پریود می تواند حرکت جسد را نام برد این ژست یک ژست پایانی برای یوگا است و می تواند در تمرین آگاهی ذهنی ، و همچنین برای غلبه بر درد قاعدگی مفید باشد. این حرکت کمتر در مورد کشش بدن شما و بیشتر در مورد آرامش یا تمرکز ذهن شما است. ژست جسد ساواسانا نیز نامیده می شود.

1. صاف به پشت دراز بکشید و کف دست ها را به سمت بالا استراحت دهید.
2. به آرامی بدن خود را شل کنید، از بالای سر، سپس گردن، شانه‌ها، ستون فقرات، بازوها و دست‌ها، ران‌ها، ساق پا، مچ پا و در نهایت پاهایتان را شل کنید.
3. نفس عمیق بکشید و سعی کنید به چیزی غیر از درد پریود فکر کنید. ژست جسد بهترین زمان برای تمرین تنفس دیافراگمی (یا تنفس شکمی) است. نفس های طولانی، عمیق و کنترل شده بکشید و از تنفس سریع و کم عمق خودداری کنید.

حرکت کبوتر

اگر از درد پریودی رنج می برید می توانید از تاثیر ورزش بر پریود استفاده کنید، یوگا برای کاهش درد پریود مناسب می باشد. همین حالا زیر انداز خود را پهن کنید و تمامی این حرکات را انجام دهید. کافی است فقط 30 دقیق زمان بگذارید ، تا کمتر شدن درد پریودی خود را احساس کنید.

ژست کبوتر به کمر شما کمک می کند تا احساس آرامش بیشتری داشته باشد زیرا فشار ناشی از دردهای قاعدگی را تحمل می کند. حالت کبوتر به کشش و تسکین درد احساس شده در کمر کمک می کند.

1. ابتدا خود را در حالت نشسته عمودی قرار دهید.
2. زانوی راست خود را خم کنید و پای چپ خود را در پشت خود دراز کنید. در حالی که دستان خود را روی باسن خود قرار می دهید.
3. پشت خود را قوس دهید.
4. اگر بازوهایتان را بالای سرتان بگذارید و دست‌هایتان را به هم نزدیک کنید، می‌توانید کشش شدیدتری به دست آورید.
5. خود را روی چهار دست و پا قرار دهید.
6. زانوی راست خود را به سمت مچ دست راست به سمت جلو بیاورید و مچ پای راست خود را به گونه‌ای دراز کنید که در راستای باسن سمت چپ باشد.
7. به آرامی پای خود را به عقب بلغزانید. برای تعادل و بسته به انعطاف‌پذیری‌تان، ممکن است لازم باشد دست‌هایتان را روی زمین قرار دهید.
8. همانطور که پای شما به عقب کشیده می شود، کشش لگن چپ خود را احساس خواهید کرد و همچنین ممکن است در امتداد سمت راست خود احساس کشیدگی کنید، اما نباید این حرکت برای شما دردناک باشد. اگر دردناک است،لازم است که وضعیت خود را تغییر دهید.
9. قبل از بازگشت به حالت عادی، در این حالت چند نفس عمیق بکشید و این حالت را با پای راست خود و زانوی چپ خم شده 5 تا 10 بار تکرار کنید.

حرکت مار کبری

آیا قفسه سینه، شانه ها، شکم و گردن شما گرفته است؟ آیا از درد طاقت فرسای قاعدگی رنج می برید؟ این حرکت یوگای ساده را به تمرینات روزانه خود اضافه کنید.

1.  روی زمین دراز بکشید و شست ها را مستقیماً زیر شانه ها قرار دهید، پاها را دراز کنید و بالای پاها روی زمین باشد.
2.  کف لگن را سفت کنید و باسن را به سمت پایین بکشید و باسن را فشار دهید.
3. شانه ها را به سمت پایین فشار دهید.
4.  فشار را در کف دست کم کنید، دم کنید، و قفسه سینه را چند سانت از زمین بلند کنید، و فقط تا حد ممکن بدون فشار دادن به دست ها بالا بیاورید.
5. آرام باشید، بازدم کنید و این کار را به مدت 5 دقیقه تکرار کنید.

این وضعیت آرام یوگا به تقویت پشت کمک می‌کند و در عین حال لگن، زانو، مچ پا و ران را باز می‌کند. و باعث می شود یوگا برای کاهش درد پریود که از مزایای تاثیر ورزش بر پریود می باشد مفید باشد.

نکات مهم برای ورزش کردن در دوران پریود(قاعدگی)

ورزش در دوران قاعدگی می‌تواند اثرات مثبت زیادی بر سلامت جسمی و روانی داشته باشد، اما برای بهره‌برداری بیشتر از این دوران، رعایت نکات خاصی ضروری است. در این بخش به بررسی نکات کلیدی برای انجام ورزش در دوران قاعدگی پرداخته می‌شود که می‌تواند به کاهش علائم قاعدگی و بهبود وضعیت جسمی کمک کند.

1. گوش دادن به سیگنال‌های بدن: در دوران قاعدگی، ممکن است بدن تغییرات فیزیکی و احساسی متفاوتی را تجربه کند. بنابراین، توجه به نیازهای بدن و کاهش شدت تمرینات در صورت احساس خستگی یا درد، اهمیت زیادی دارد. رعایت این نکته می‌تواند از بروز آسیب‌های احتمالی جلوگیری کند و به بدن فرصت استراحت کافی دهد.

2. انتخاب ورزش‌های مناسب و ملایم: ورزش‌های کم‌فشار و ملایم نظیر پیاده‌روی، شنا، دوچرخه‌سواری و یوگا برای دوران قاعدگی مناسب هستند. این نوع فعالیت‌ها نه تنها به کاهش گرفتگی‌های عضلانی و دردهای ناحیه شکم و کمر کمک می‌کنند، بلکه باعث افزایش سطح انرژی و بهبود روحیه نیز می‌شوند.

3. تمرینات کششی و یوگا: انجام تمرینات کششی و یوگا می‌تواند به تسکین گرفتگی‌های عضلانی و کاهش درد در ناحیه کمر و شکم کمک کند. همچنین این نوع تمرینات به آرامش ذهنی و کاهش استرس کمک می‌کنند، که در دوران قاعدگی می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

4. هیدراته نگه داشتن بدن: در دوران قاعدگی، بدن به دلیل تغییرات هورمونی و از دست دادن مایعات نیاز بیشتری به آب دارد. بنابراین، بسیار مهم است که در طول و بعد از ورزش، آب کافی بنوشید تا بدن شما دچار کم‌آبی نشود.

5. انتخاب زمان مناسب برای ورزش: ممکن است در برخی روزها، به‌ویژه در ابتدای دوران قاعدگی، احساس خستگی یا درد بیشتری داشته باشید. بنابراین، توصیه می‌شود که ورزش را به روزهایی که احساس راحتی بیشتری دارید منتقل کنید و از انجام فعالیت‌های شدید در روزهایی که علائم قاعدگی شدیدتر است، خودداری کنید.

6. تغذیه مناسب و متعادل: مصرف غذاهای مغذی قبل و بعد از ورزش به حفظ سطح انرژی بدن کمک می‌کند. به‌ویژه مصرف مواد غذایی غنی از آهن می‌تواند در جبران کاهش سطح آهن در خون که به‌دلیل خونریزی قاعدگی رخ می‌دهد، مؤثر باشد.

سخن پایانی

انجام ورزش منظم برای سلامتی و همچنین ذهن شما بسیار مفید است. هیچ دلیل علمی برای حذف تمرینات روزانه در طول دوره قاعدگی وجود ندارد مگر این‌که علائم شدید داشته باشید. بسیاری از پزشکان پیشنهاد می‌کنند که تاثیر ورزش بر پریود می‌تواند برای بدن شما مفید باشد. بنابراین، تمرینات سبکی انجام دهید تا بدن و ذهن خود را آرام کنید.

تاثیر ورزش بر پریود برای سلامت بدن در این دوران مفید است. معمولاً در چند روز اول پریود احساس ناراحتی بیشتری می‌کنید زیرا خونریزی شدیدتر است، ولی پیشنهاد می‌شود، ورزش در قاعدگی با حرکات و تمرینات ملایم را امتحان کنید و تمرینات خود را در طول هفته تغییر دهید. از عوارض ورزش در قاعدگی، به شرطی که اصول آن رعایت شود، می‌توان صرف نظر کرد.

منبع: health shot

در پاییز  روزها خنک تر، حشرات کمتر و منظره ها به طرز چشمگیری توسط یک بوم رنگارنگ از جنگل ها قاب می شوند. پاییز هرچقدر که زیبا باشد، می تواند یک فصل خطرناک و چالش برانگیز برای کوهنوردی باشد. هنگام کوهنوردی در پاییز باید حسابی مراقب باشید همچنین از زیبایی هایی مسیر نیز لذت ببرید و این زیبایی ها را ثبت کنید.

در ابتدا به مزایا و معایب کوهنوردی در فصل پاییز میپردازیم:

مزایای کوهنوردی در پاییز

کوهنوردی در هوای خنک: در فصل پاییز خبری از هوای گرم و عرق ریختن هنگام پیمایش مسیر نیست.

خلوت بودن مسیر: از دیگر مزیت های کوهنوردی در پاییز خلوت بودن مسیر پیمایش است که البته به همین علت کوهنوردی انفرادی در این فصل به هیچ وجه توصیه نمیشود.

وجود مناظر خاص و زیبا: شاید هیچ منظره ای زیباتر از یک روستای هزار رنگ با قله های برف گرفته و غروب و طلوع نارنجی رنگ کوهستان نباشد.

و مزیت های بیشمار دیگر، شما چه مزیت دیگری برای کوهنوردی در پاییز میتوانید نام ببرید؟؟؟؟؟

معایب کوهنوردی در پاییز

خطرات آب و هوایی: در این فصل تغییرات آب و هوایی زیاد است و قبل از صعود و شروع کوهنوردی باید آب و هوای منطقه را چک کنید.

کم آبی بدن: کم آبی یکی از شایع ترین موارد در محیط های سرد است. دلیل این امر از آنجا ناشی می شود که در هوای سرد، افراد تمایل دارند کمتر از آنچه باید، بخورند و بیاشامند و در نتیجه دچار کم آبی شوند.

خطر گم شدن: به دلایل مختلفی امکان گم شدن در فصل پاییز و زمستان مشخصا از تابستان بیشتر است. باد و کولاک برف، مه، خلوت بودن محیطهای کوهستانی، تغییر شکل مسیر، پر شدن مسیر برف کوبی، جاماندن اعضا از گروه به دلیل سنگینی صعود، از مواردی هستند که احتمال گم شدن را افزایش می دهند.

تجهیزات مورد نیاز برای کوهنوردی در فصل پاییز

برای کوهنوردی در پاییز مجهز شوید! برای کوهنوردی در پاییز همواره اصل همراه داشتن پوشاک کافی و اضافی را به خاطر داشته باشید و قبل از برنامه وسایلتان را بررسی کنید تا از سالم بودن آنها مطمئن شوید.

به لباس کوهنوری خود اهمیت دهید، چند لایه لباس نازک بهتر از یک لباس ضخیم است زیرا هوای بین لباس‌ها مانع هدر رفتن گرما می‌شود همچنین لباس نخی رطوبت را در خود نگاه می‌دارد و گزینه مناسبی نیست.

پس وسایل مورد نیاز کوهنوردی در پاییز شامل وارد زیر است:

• لباس کوهنوردی

در فصل پاییز آب و هوای کوهستان سرد است و ممکن است در ابتدای مسیر صعود، هوا گرم و آفتابی باشد اما در میانه مسیر و انتهای آن، به سرما می‌خورید به همین خاطر تهیه لباس مناسب کوهنوردی ضروری است. لباس‌های مناسب این ورزش، چند لایه و متناسب با مسیر و فصل صعود انتخاب می‌شود.

شما باید لایه بیس را همواره به تن داشته باشید که این شامل بالاتنه و پایین تنه می شود. در فصل تابستان در اکثر مسیرها نیازی به پوشیدن لباس بیس کوهنوردی در پایین تنه نیست اما در پاییز لایه بیس شلوار را همواره مد نظر داشته باشید.

در لایه رویی نیز لازم است کاپشن پلار به همراه داشته باشید که نقش عایق حرارتی را ایفا می کند. همین طور از پوشیدن شلوارهای نخی و شلوارک خودداری کنید چرا که به محافظت محیطی بیشتری نیاز خواهید داشت. به طور معمول شلوارهای وینداستاپر گزینه ای مناسب برای کوهنوردی در پاییز محسوب می شوند.

در صورت عدم پیش بینی بارش هم لازم است لایه های ضدآب مانند کاپشن کوهنوردی ضدآب به همراه داشته باشید. هوای کوهستان در پاییز به سرعت تغییر می کند و باعث غافلگیری می شود.

یک کلاه گرم و دستکش نیز می تواند با سرد شدن هوا در طول فصل مفید باشد و از شما محافظت کند.

• کفش کوهنوردی

کفش کوهنوردی معمولا گران‌ترین بخش تجهیزات کوهنوردان است. کفش نیز متناسب با مسیر صعود شخص انتخاب می‌شود. کفش راهپیمایی، کفش کوهپیمایی، کفش کوهنوردی، کفش کوهنوردی سنگین‌پوش، کفش کوهنوردی سنگین دوپوش، کفش هیمالیانوردی، کفش سنگ‌نوردی و یخ نوردی از جمله مدل‌های آن است. مسیرهای صعود در پاییز ممکن است به دلیل بارش برف یا باران مرطوب شوند و اطمینان از ضدآب بودن کفش ها اهمیت دارد. از طرف دیگر به همراه داشتن یک گتر سبک می تواند برای ادامه صعود در برف اطمینان بیشتری ایجاد کند. از جورابهای پشمی یا الیاف مصنوعی برای گرم ماندن پاها استفاده کنید.

• کیف کمک های اولیه

حادثه هیچگاه خبر نمی‌کند! پس بهتر است هنگام کوهنوردی در پاییز جعبه کمک‌های اولیه داشته باشید. معمولا در این جعبه چسب زخم، باند، بتادین، قرص‌های مسکن و … وجود دارد.

• لوازم روشنایی

کوهنوردان حتما در مسیر صعود مخصوصا در فصل پاییز که هوا به سرعت تاریک می‌شود؛ نیاز به وسایل روشنایی دارند.

مقاله وسایل کوهنوردی را بخوانید!

شرایط آب و هوایی کوهستان در پاییز

همواره قبل از صعود به ارتفاعات باید به پیش بینی های آب و هوایی توجه کنید. اما دانستن این نکته ضروری است که پیش بینی های پاییز عموما از دقت کمتری برخوردارند. هوا می تواند به سرعت و به شکل غافل گیر کننده تغییر کند و این در ارتفاع خطرات زیادی از جمله طوفان و صاعقه در بر خواهد داشت. برای اطمینان پیدا کردن از شرایط آب و هوایی حتما روزهای قبل و بعد از برنامه را چک کنید تا از روند تغییرات جوی آگاه شوید.

 علاوه بر آگاهی از تغییرات شرایط جوی و مخاطره های راه و ضمن آشنایی با دانش مقدماتی هواشناسی، باید نسبت به دگرگونی ناگهانی هوا و نشانه های تغییراتی مانند میزان وزش باد، شرایط ابر و… شناخت داشته باشید. 

پس کوشش کنید که در دانش هواشناسی به خصوص درباره کوهنوردی کوهنوردی در فصل پاییز، آن اندازه که مورد نیاز کوهنوردی است آگاهی به دست بیاورید و ابرها را بشناسید. شناخت شرایط جوی می تواند شما را از شر دشمن بالقوه یک کوهنورد، که آب و هوای ناسازگار است نجات دهد و با پیش بینی شرایط سخت خود را برای آن آماده کنید.

خطر رعد و برق در کوهنوردی از اصلی ترین خطرات نیست، اما در صورت وقوع، قطعاً خطرناک ترین اتفاق ها می تواند باشد؛ که هنگام کوهنوردی در فصل پاییز احتمال آن دو چندان خواهد شد! رعد و برق تخلیه الکتریکی درون یک یا چند ابر و یا بین ابر با هوا می باشد، اما صاعقه تخلیه الکتریکی ابر با زمین است. بدیهی است که کوهنوردان و کسانی که در فضای باز قرار دارند در معرض صاعقه هستند.

برای در امان ماندن از این خطر، اطلاعات و دانش شناخت ابرها باز هم به کمکتان خواهد آمد! ابرهای سیاه به همراه افزایش باد خبر از نزدیک بودن شروع صاعقه است. پس جوانب احتیاط را رعایت کنید.

برای اینکه با ایمنی بیشتری کوهنوردی کنید، سایت هواکوه را قبل از صعود چک کنید.

تغذیه در کوهنوردی پاییزه

یک کوهنورد به طور میانگین باید حداقل 200 کالری در ساعت مصرف کند. بسته به وزن بدن ، متابولیسم و ​​میزان فشار خون ممکن است بدن فرد به کالری بیشتر و یا کمتری احتیاج داشته باشد. برای سفر یک روزه، غذاهای قابل فساد مانند ساندویچ را بسته بندی کنید. و اگر در حال اردو زدن هستید، غلات، مواد غذایی کنسرو شده و غذای فوری یا مخلوط ها را برای خوردن آماده کنید.

بسیاری از کوهنوردان با تجربه توصیه می کنند که میزان کالری مصرفی در فصل سرد حتی می تواند تا دو برابر تابستان نیز افزایش یابد، دلیل این موضوع هم می تواند این باشد که سایر عوامل انرژی بر مانند افزایش شدت باد، وزن بیشتر کوله پشتی …. می توانند روی انرژی مصرفی کوهنوردان تاثیر داشته باشند.

خوردن تنقلات در مسیر که شامل انواع منابع انرژی گوناگون است، به ما کمک می کند تا از خستگی جلوگیری کنیم و همچنین در پیمایش ثبات بیشتری داشته باشیم. مانند بسیاری از چیزها در فصل سرد، مدیریت سرما نیز اهمیت ویژه ای دارد. گرسنگی باعث می شود فرد در موقعیت های خطرناک قرار گیرد. میان وعده هایی مانند انواع آجیل، شکلات، پنیر، انرژی بار، میوه های خشک از گزینه هایی هستند که می توانید برای تغذیه در کوهنوردی استفاده کنید. سعی کنید قدری بیشتر از تابستان تغذیه داشته باشید. همچنین در استراحت های کوتاه، میان وعده های کوچک میل کنید. توقف بلندمدت در هوای سرد معمولا باعث سردشدن سریع بدن می شود و روی سیستم سوخت و ساز تاثیر منفی خواهد داشت، پس خرده خوری و استراحت های کوتاه گزینه ی مناسب تری خواهد بود.

همچنین نوشیدن آب گرم علاوه بر تامین مایعات بدن باعث کمک به سیستم گوارش نیز خواهد شد.

نکات مهم کوهنوردی در پاییز که باید بدانید!

• مراقب سقوط از ارتفاعات در پاییز باشید

شاخ و برگ‌ درختان در پاییز بسیار زیبا اما در عین حال خطرناک است. این خطرناک بودن به معنای خفه شدن زیر نیم تُن برگ افرا که به طور ناگهانی روی شما ریخته شده نیست، بلکه خطراتی از نوع لغزش و سقوط وجود دارد. 

وقتی برگ‌ها کف جنگل را می پوشانند، ریشه ها و سنگها را مخفی می‌کنند؛ درست مانند آن‌ که تختی پر از میخ با ملحفه‌ای نرم پوشانده شده باشد.

به یاد داشته باشید که سقوط خطرناک ترین چیزی است که کوهنوردان تجربه می کنند. طبق تحقیقات انجام شده  بر روی صدمات تفریحی صحرایی که در بخش‌های اضطراری درمان شده‌اند، مشخص شده است که 48٪ از آسیب ها مربوط به سقوط کردن و زمین خوردن است.

• کنه‌ها در پاییز فعال هستند

اگرچه پشه ها و مگس های سیاه تا بهار سال آینده باز نمی‌گردند، کنه‌ها هنوز در پاییز بسیار فعال هستند. آنها به دنبال وعده غذایی بعدی خون خود هستند و در نوک برگها و علفها منتظر رهگذر بعدی خواهند بود.

با رعایت نکات پنج مرحله ای ریز از خود در برابر کنه محافظت کنید.

• در مسیرها بمانید و از مناطق رشد بیش از حد خودداری کنید.
• شلوار بلند و گتر بپوشید تا مانعی مکانیکی در برابر کنه ایجاد کند.
• لباس و چکمه های کوهنوردی را به پرمترین آغشته کنید. این ماده شیمیایی کنه ها را در اثر تماس از بین می برد و تا چندین دوره لباسشویی نیز همچنان بر روی لباس وجود خواهد داشت.
• مواد دافع حشرات را روی پوست خود بمالید.
• همیشه وقتی وارد خانه شدید از عدم وجود کنه‌ها اطمینان حاصل کنید.

اگر یک کوهنورد کنه‌ای بر روی بدن خود پیدا کند، ضروری است که آن را سریعا از روی پوست خود بردارد. اگر خودتان نمی‌توانید براحتی کنه را بردارید، هرچه زودتر به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.

• مراقب آب و هوای متغییر پاییز باشید

من در جمعه به منطقه آدیرونداک پیاده روی کرده ام و در پایان، صعود به قله های یخی را در روز شنبه انجام داده‌ام و روز یکشنبه از میان برف بیرون آمدم. هوای پاییز می تواند کاملا غیر قابل پیش بینی و شدید باشد، گاهی اوقات هر چهار فصل را در چند ساعت مشاهده می‌کنید.

همانطور که انتظار می‌رود، شما باید “آماده باشید” تا شب را در سخت ترین شرایط بمانید حتی زمانی که فقط برای چند ساعت قصد پیاده روی دارید. اطمینان حاصل کنید که ده وسیله ضروری خود از جمله لایه های اضافی، یک پناهگاه و تجهیزات آتش سوزی را به همراه دارید. همواره قبل از قرار گرفتن در شرایط اضطراری ساختن پناهگاه و آتش درست کردن را تمرین کنید.

به خصوص در این فصل، لباس شما باید بخوبی با وضعیت آب و هوا مطابقت داشته باشد و مانند یک سیستم لایه ای عمل کند. 

قبل از این که بیرون بیایید، مطمئن باشید که مجموعه خوبی از لباس هایی  قابل تنفس ضد آب و عایق مانند به همراه خود دارید.

• روزهای پاییز کوتاه تر هستند

با حرکت زمین از اعتدال پاییزی به انقلاب زمستانی، میزان نور روز کاهش می یابد.  بسیاری از کوهنوردان با نداشتن یک چراغ قوه ساده خود را به دردسر می اندازند. به برنامه چراغ قوه در تلفن همراهتان نیز اطمینان نکنید.

برنامه ریزی سفرهای پاییزی خود را با توجه به میزان نور روز انجام دهید و زمان بیشتری را برای بازگشت به مسیر در نظر بگیرید. 

• مراقب آفتاب باشید

امیدواریم شما هم گول سرد شدن هوا را نخورید! زیرا ممکن است هوا رو به سردی برود اما خورشید هنوز هم در آسمان باشد. پس عینک آفتابی و کلاه آفتابگیر و حتی کرم ضد آفتاب را در کوله پشتی خود قرار دهید.

• آب بنوشید

آب هنوز عنصر اصلی زندگی است حتی اگر در پاییز به اندازه تابستان عرق نکنید! متأسفانه در هوای سرد، انسان‌ها زیاد احساس تشنگی نمی‌کنند، اما بدن، واقعاً نیاز به آب دارد. با دور شدن از هوای گرم سال و سرد شدن هوا، بسیاری از افراد فراموش می کنند که نوشیدن آب را در برنامه ی خود جای دهند. احتمال می دهیم این افراد از مضرات بی آبی بدن کوهنوردان بی خبر هستند.

• از گروه دور نشوید و با گروه حرکت کنید

همیشه مهم است که با هم بمانید، اما در هوای سردتر، مهم تر است. حتی اگر یک کوهنورد سریع‌تر هستید، از گروه جدا نشوید. شما مسئول یکدیگر هستید وقتی نفرات از هم جدا می‌شوند و مشکلی پیش می‌آید، به سختی می‌توان بحران را مدیریت کرد.

اگر گم شدید:

• خونسردی خود را حفظ کنید.
• پیش از هر تصمیمی با نقشه و قطب‌نما و سایر وسایل مشابه که در اختیار دارید موقعیت خود را ارزیابی کنید.
• کسی نباید از گروه جدا شود.
• اگر امکانش وجود دارد از راهی که آمده‌اید بازگردید.
• اگر امکان شب‌مانی برایتان وجود دارد و ضعف و خستگی در افراد مشاهده می‌شود هرچه سریعتر کمپ خود را برپا کنید!

• خطر سیل را از یاد نبرید

همیشه به دنبال باران در ارتفاعات بالاتر احتمال جاری شدن سیلاب های ناگهانی هنگام کوهنوردی در فصل پاییز وجود دارد. حرکت آب همراه گل و لای در اثر ریزش باران شدید، شکسته شدن سد یا آب شدن سریع برف را سیل گویند. برای دور بودن از این بلای طبیعی باید مسیرها را از روی یال ها انتخاب کرد. نکته مهم دیگر این که در بعضی از فصول که احتمال باران به صورت رگبار می باشد به داخل دره هایی که راه فرار ندارند نروید و در قسمت های بالایی رودخانه حرکت کنید.

• ابزار جهت یابی را فراموش نکنید

ابزارهای جهت یابی معمولاً شامل نقشه، قطب نما ، ردیاب GPS و یک چراغ یاب شخصی (PLB) می باشد. در واقع، دستگاه های GPS مانند ردیاب شخص می توانند همه این موارد را برای راحتی در کوله پشتی شما جایگزین کنند. ردیاب شخصی به دلیل امکانات و قابلیت های بالا می تواند برای کوهنوردان یک برگ برنده باشد و در صورت بروز هر گونه مشکلی برای فرد و جدا شدن او از گروه، شخص به راحتی می تواند مسیر بازگشت را پیدا کرده و به گروه بازگردد.

• فراموش نکنید پاییز فصل شکار است

پاییز فصل شکار است و هر ساله شکارچیان برای تعقیب آهو، گوزن و سایر حیوانات به طبیعت می آیند. این بدان معنی است که کوهنوردان باید احتیاط کنند. کوهنوردان به راحتی می توانند در طبیعت در کنار شکارچیان روزهای خود را بگذرانند و همزیستی مسالمت آمیز داشته باشند، اما باید مراقب شیوه های شکار نیز باشند. بهتر است کوهنوردان از پیاده روی در مناطق شکار عمومی به ویژه در چند روز اول پاییز خودداری کنند و برنامه زمانی شروع و پایان فصل شکار را از سازمان مدیریت استانی حیات وحش منطقه به دست آورند. حتما به یاد داشته باشید هنگام پیاده روی در هر نقطه از طبیعت در فصل شکار، لباس نارنجی با تن تند و یا سایر رنگهای روشن و جیغ بپوشید تا شکارچیان با بتوانند شما را ببینند.

در آخر کوهنوردی در فصل پاییز بسیار شیرین و همچنین هیجان انگیز است و خطراتی دارد که در این مقاله به شما این خطرات را گفتیم. شما کوهنوردی در چه فصلی را بیشتر دوست دارید؟

زمان مطالعه: 10 دقیقهارتفاع‌زدگی یا کوه‌گرفتگی (Acute Mountain Sickness – AMS) یک عارضه پزشکی است که به دلیل کاهش میزان اکسیژن در فشار هوای کم در ارتفاعات بالا رخ می‌دهد. این وضعیت معمولاً در ارتفاعات بالای ۲۵۰۰ متر از سطح دریا مشاهده می‌شود و می‌تواند تجربه‌ای ناخوشایند و گاهی خطرناک را برای کوهنوردان رقم بزند. علائم آن از سردرد و خستگی ساده شروع شده و در صورت بی‌توجهی، ممکن است به مشکلات جدی‌تری مانند ورم مغزی یا ورم ریوی ارتفاع تبدیل شود.

هدف این مقاله ارائه یک راهنمای جامع و دقیق درباره علت، علائم و راه‌های پیشگیری از ارتفاع‌زدگی در کوه است. با درک صحیح این بیماری، می‌توانید صعودی ایمن و لذت‌بخش داشته باشید و سلامت خود و همنوردانتان را تضمین کنید.

علت ارتفاع‌زدگی در کوه چیست؟

برای درک علت ارتفاع‌زدگی در کوه، باید با مفهوم هیپوکسی (Hypoxia) یا کمبود اکسیژن آشنا شوید. با افزایش ارتفاع، فشار هوا به شدت کاهش پیدا می‌کند. این کاهش فشار، هوای محیط را رقیق‌تر می‌کند. با وجود اینکه درصد اکسیژن در هوا (۲۱٪) در تمام ارتفاعات ثابت می‌ماند، اما به دلیل رقیق شدن هوا، تعداد مولکول‌های اکسیژن در هر دم که وارد ریه‌های شما می‌شود، به مراتب کمتر از سطح دریا است. این همان دلیل اصلی است که باعث می‌شود در ارتفاعات بالا، نفس کشیدن سخت‌تر به نظر برسد.

وقتی بدن با این کمبود اکسیژن مواجه می‌شود، برای جبران آن دست به کار می‌شود. این فرآیند جبرانی شامل افزایش سرعت تنفس و ضربان قلب است تا اکسیژن بیشتری به سلول‌ها برسد. این پاسخ طبیعی بدن به ارتفاع است، اما اگر این فرآیند به آرامی و در طول زمان کافی انجام نشود، بدن دچار فشار می‌شود.

مهم‌ترین عامل و محرک اصلی ارتفاع‌زدگی، سرعت زیاد صعود است. اگر بدن شما بدون طی کردن فرآیند هم‌هوایی در کوهنوردی (Acclimatization)، یعنی سازگار شدن با ارتفاع جدید، به سرعت به ارتفاعات بالا منتقل شود، سیستم‌های حیاتی بدن، به‌ویژه مغز و ریه‌ها، با کمبود اکسیژن شدید مواجه می‌شوند. این عدم هم‌هوایی باعث اختلال در عملکرد طبیعی بدن می‌شود و در نتیجه علائم ارتفاع‌زدگی مانند سردرد، حالت تهوع و خستگی ظاهر می‌شوند. در واقع، بدن شما برای کنار آمدن با محیط جدید به زمان نیاز دارد و صعود سریع این زمان را از او می‌گیرد.

به همین دلیل، کوهنوردان باتجربه همیشه بر صعود تدریجی و صرف زمان کافی برای استراحت و هم‌هوایی تأکید می‌کنند تا از بروز این عارضه پیشگیری کنند.

چرا در ارتفاعات بالا دچار حالت تهوع و سرگیجه می‌شویم؟

حالت تهوع در کوهنوردی و سرگیجه در ارتفاع تنها چند مورد از نشانه‌هایی هستند که بدن شما برای هشدار دادن در مورد کمبود اکسیژن ارسال می‌کند. این علائم، ریشه در پاسخ‌های فیزیولوژیکی بدن به شرایط محیطی جدید دارند و به طور مستقیم با تأثیر هیپوکسی (کمبود اکسیژن) بر مغز و سیستم عصبی مرکزی مرتبط هستند.

علت حالت تهوع در کوهنوردی

مغز انسان برای پردازش اطلاعات و عملکرد صحیح به میزان ثابتی از اکسیژن نیاز دارد. وقتی در ارتفاع قرار می‌گیرید، به دلیل کاهش فشار هوا، اکسیژن کمتری به مغز می‌رسد. این کمبود اکسیژن، به ویژه بر بخشی از مغز که محل تهوع نامیده می‌شود و مسئول کنترل احساس تهوع و استفراغ است، تأثیر می‌گذارد. در پاسخ به این فشار، مغز سیگنال‌هایی را به سیستم گوارش ارسال می‌کند که باعث احساس شدید تهوع و در موارد شدیدتر، استفراغ می‌شود. این حالت بسیار شبیه به بیماری حرکت (Motion Sickness) است، با این تفاوت که عامل آن به جای حرکت، کمبود اکسیژن است. بدن با این کار، به شما می‌گوید که در حالتی از فشار قرار دارد و باید سرعت خود را کم کنید.

علت سرگیجه در ارتفاع

حفظ تعادل و هماهنگی در بدن توسط چندین سیستم، از جمله سیستم عصبی و گوش داخلی، کنترل می‌شود. این سیستم‌ها به شدت به اکسیژن وابسته هستند. هنگامی که اکسیژن کافی به مغز نمی‌رسد، بخش‌هایی که مسئول حفظ تعادل هستند، عملکردشان مختل می‌شود. این اختلال باعث می‌شود فرد احساس سبکی سر، گیجی، یا عدم تعادل داشته باشد. این سرگیجه می‌تواند در هنگام استراحت نیز وجود داشته باشد، اما به هنگام حرکت یا انجام فعالیت‌های سبک، به شدت تشدید می‌شود. این علامت یک هشدار بسیار جدی است و نشان می‌دهد که بدن شما در حال تحمل فشاری است که می‌تواند به عواقب خطرناک‌تری مانند ادم مغزی منجر شود.

این علائم به ما یادآوری می‌کنند که بدن ما برای سازگاری با محیط جدید به زمان نیاز دارد و نادیده گرفتن آن‌ها می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری داشته باشد. فرد باید زمان مناسب برای هم هوایی و عادت کردن به ارتفاع برای خود فراهم نماید تا دچار سرگیجه و تهوع نشود.

برای مشاهده علت سردرد بعد از کوهنوردی مقاله ما با همین نام را مطالعه نمایید.

| برای آشنایی بیشتر با خطرات کوهنوردی و راه های پیشگری آن ، مقاله ما با همین نام را از دست ندهید |

علائم ارتفاع زدگی در کوه

ارتفاع زدگی ممکن است با یک یا چند مورد از علائم زیر همراه باشد که شدت آن‌ها بسته به شرایط فرد و میزان صعود متفاوت است:

• سردرد مداوم و آزاردهنده
• تهوع و استفراغ، به‌ویژه در ارتفاع‌های بالاتر
• احساس خستگی و ضعف عمومی حتی بدون فعالیت زیاد
• سرگیجه یا احساس عدم تعادل
• اختلال در خواب یا بیدار شدن‌های مکرر در شب
• تنگی نفس به‌خصوص هنگام فعالیت‌های سبک
• کاهش هماهنگی حرکات بدن هنگام راه رفتن یا بالا رفتن
• تورم در اندام‌ها مانند دست‌ها، پاها یا صورت
• بی‌اشتهایی یا کاهش میل به غذا
• سرفه‌های خشک یا گاه همراه با درد قفسه سینه

در صورت بروز این علائم، توصیه می‌شود که صعود متوقف شده و در صورت لزوم به ارتفاع پایین‌تر بازگردید.

| اگر شما هم به شناخت کوه ها علاقمند هستید مقاله بلند ترین کوه های جهان می تواند برای شما مفید باشد |

انواع بیماری ارتفاع و علایم هرکدام

درک علائم ارتفاع‌زدگی برای هر کوهنوردی حیاتی است. این علائم معمولاً بین ۶ تا ۲۴ ساعت پس از رسیدن به ارتفاع جدید ظاهر می‌شوند و می‌توانند از یک ناراحتی خفیف تا یک وضعیت تهدیدکننده زندگی متغیر باشند. به همین دلیل، شناخت تفاوت میان انواع این بیماری اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. علائم ارتفاع‌زدگی به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند که در ادامه به تفصیل توضیح داده شده‌اند:

بیماری حاد کوهستان (Acute Mountain Sickness – AMS)

این شایع‌ترین و خفیف‌ترین نوع بیماری ارتفاع است که اغلب با علائم شبیه به آنفولانزا یا سرماخوردگی اشتباه گرفته می‌شود. اگرچه AMS خطر مرگ ندارد، اما نشانه‌ای جدی از آن است که بدن شما به سرعت در حال تطبیق با ارتفاع نیست و در صورت نادیده گرفتن، می‌تواند به انواع شدیدتر تبدیل شود.

• سردرد: این شایع‌ترین علامت ارتفاع‌زدگی است که اغلب به صورت ضربان‌دار و مداوم احساس می‌شود و با فعالیت بدنی تشدید می‌گردد.
• تهوع و استفراغ: احساس حالت تهوع در کوهنوردی و بی‌اشتهایی از دیگر علائم رایج هستند که به دلیل تأثیر کمبود اکسیژن بر سیستم گوارش و مغز ایجاد می‌شوند.
• خستگی و ضعف عمومی: حتی بدون انجام فعالیت سنگین، فرد احساس خستگی و بی‌حالی می‌کند.
• سرگیجه و عدم تعادل: سرگیجه در ارتفاع می‌تواند در هنگام بلند شدن یا راه رفتن احساس شود و نشانه‌ای از اختلال در هماهنگی حرکات بدن است.
• اختلال در خواب: بیدار شدن‌های مکرر در طول شب یا ناتوانی در به خواب رفتن نیز از علائم شایع AMS هستند.

ادم مغزی ارتفاع بالا (High Altitude Cerebral Edema – HACE)

HACE شدیدترین و خطرناک‌ترین شکل ارتفاع‌زدگی است و یک شرایط اورژانسی محسوب می‌شود. در این حالت، مایع در مغز جمع شده و باعث تورم و افزایش فشار می‌شود که می‌تواند منجر به کما و مرگ گردد. HACE معمولاً به دنبال بدتر شدن علائم AMS ظاهر می‌شود.

• گیجی و عدم هوشیاری: فرد توانایی فکر کردن واضح را از دست می‌دهد، ممکن است رفتارهای غیرمنطقی داشته باشد یا در پاسخ به سؤالات ساده دچار مشکل شود.
• عدم تعادل در راه رفتن: این یک نشانه بسیار مهم و اورژانسی است. فرد نمی‌تواند در یک خط مستقیم راه برود و ممکن است دچار لکنت زبان یا عدم هماهنگی در حرکات دست و پا شود.
• تغییرات رفتاری: بی‌تفاوتی شدید، توهم، یا رفتار غیرعادی از دیگر علائم هشداردهنده HACE هستند.
• سردرد شدید: سردردی که با مسکن‌های معمولی بهبود نمی‌یابد و دائماً بدتر می‌شود.

ادم ریوی ارتفاع بالا (High Altitude Pulmonary Edema – HAPE)

HAPE یک وضعیت بسیار خطرناک و کشنده است که در آن مایع در ریه‌ها جمع می‌شود و باعث اختلال شدید در تنفس می‌شود. علائم HAPE معمولاً پس از دو تا چهار روز حضور در ارتفاعات بالا ظاهر می‌گردد.

• تنگی نفس شدید: این علامت، حتی در هنگام استراحت نیز وجود دارد و یکی از نشانه‌های اصلی HAPE است.
• سرفه‌های مداوم: سرفه‌ها ممکن است خشک باشند، اما گاهی همراه با خلط کف‌آلود و صورتی رنگ هستند که نشان‌دهنده وجود مایع در ریه‌ها است.
• احساس سنگینی یا درد در قفسه سینه: این احساس می‌تواند ناشی از فشار مایع بر ریه‌ها باشد.
• کبودی لب‌ها و ناخن‌ها: این علامت به دلیل کمبود شدید اکسیژن در خون (سیانوز) ظاهر می‌شود و نشان‌دهنده یک وضعیت بحرانی است.

در صورت مشاهده هر یک از علائم HACE یا HAPE، باید فوراً اقدامات لازم برای کاهش ارتفاع و انتقال فرد به یک مرکز درمانی انجام شود، زیرا تأخیر در درمان ارتفاع زدگی در کوهنوردی می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری داشته باشد.

پیشگیری از ارتفاع‌زدگی: راهنمای عملی برای صعود ایمن و موفق

پیشگیری از ارتفاع‌زدگی مهم‌ترین گامی است که هر کوهنورد، چه مبتدی و چه حرفه‌ای، باید بردارد. هیچ آمادگی جسمانی فوق‌العاده‌ای یا تجربه قبلی نمی‌تواند جایگزین رعایت اصول اساسی پیشگیری شود. با درک صحیح و به‌کارگیری این راهکارها، می‌توانید از یک صعود لذت‌بخش و بدون خطر اطمینان حاصل کنید.

صعود تدریجی و هم‌هوایی (Acclimatization)

هم‌هوایی فرآیند تطبیق تدریجی بدن با محیط کم‌اکسیژن در ارتفاعات بالاست. نادیده گرفتن این اصل، شایع‌ترین علت بروز ارتفاع‌زدگی است.

• قانون طلایی صعود: سرعت صعود خود را کنترل کنید. از صعودهای سریع به ارتفاعات بالا در یک روز بپرهیزید. پس از رسیدن به ارتفاع ۲۵۰۰ متر، سعی کنید روزانه بیشتر از ۳۰۰ تا ۵۰۰ متر ارتفاع اضافه نکنید.
• استراحت فعال: به ازای هر ۱۰۰۰ متر افزایش ارتفاع، یک روز کامل را به استراحت فعال اختصاص دهید. در این روز می‌توانید پیاده‌روی‌های کوتاه و سبک در همان ارتفاع یا کمی بالاتر انجام دهید و سپس برای استراحت به محل کمپ خود بازگردید.
• قانون “صعود بلند، خواب پایین”: این یک استراتژی بسیار مؤثر است. در طول روز به ارتفاع بالاتری صعود کنید (مثلاً چند صد متر بالاتر از محل کمپ)، سپس برای خواب به کمپ اصلی خود در ارتفاع پایین‌تر بازگردید. این کار باعث می‌شود بدن شما با فشار هوای کمتر در ارتفاع بالاتر آشنا شود، اما در ارتفاع پایین‌تر که اکسیژن بیشتری دارد، استراحت و ریکاوری کند.

آبرسانی و تغذیه مناسب حین کوهنوردی

تأمین آب و انرژی کافی برای بدن در ارتفاعات، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

• آبرسانی کافی: در ارتفاعات، به دلیل تنفس سریع‌تر و تعریق، بدن آب بیشتری از دست می‌دهد. سعی کنید روزانه ۲ تا ۴ لیتر آب بنوشید تا از کم‌آبی جلوگیری شود. کم‌آبی بدن می‌تواند علائم ارتفاع‌زدگی را تشدید کند.
• پرهیز از الکل و کافئین: الکل و نوشیدنی‌های کافئین‌دار (مانند قهوه) باعث از دست دادن آب بدن می‌شوند و در فرآیند هم‌هوایی اختلال ایجاد می‌کنند.
• تغذیه سرشار از کربوهیدرات: در ارتفاعات، بدن برای تولید انرژی به اکسیژن کمتری نسبت به سطح دریا نیاز دارد. کربوهیدرات‌ها راحت‌تر از چربی و پروتئین هضم می‌شوند و برای متابولیسم به اکسیژن کمتری نیاز دارند. بنابراین، مصرف غذاهای سرشار از کربوهیدرات مانند پاستا، برنج، نان و میوه‌ها توصیه می‌شود.

اجتناب از فعالیت‌های سنگین در کوهنوردی

• کوهنوردی هوشمندانه: در روزهای اول صعود، فعالیت‌های سنگین را به حداقل برسانید. سرعت خود را طوری تنظیم کنید که بتوانید به راحتی با همنوردتان صحبت کنید. اگر نفس نفس می‌زنید، سرعتتان بیش از حد است.
• علائم هشدار را جدی بگیرید: همیشه به بدن خود گوش دهید. اگر علائم خفیف ارتفاع‌زدگی مانند سردرد، تهوع یا سرگیجه را احساس کردید، صعود را متوقف کنید و استراحت کنید. نادیده گرفتن این علائم می‌تواند به مشکلات جدی‌تری منجر شود.

مشاوره پزشکی و داروی ارتفاع‌زدگی

• قرص ارتفاع زدگی: در برخی موارد، به خصوص برای افرادی که سابقه ارتفاع‌زدگی دارند یا به ارتفاعات بسیار بالا صعود می‌کنند، پزشک ممکن است داروهایی مانند استازولامید (Acetazolamide) را تجویز کند. این دارو به بدن کمک می‌کند تا فرآیند هم‌هوایی را سریع‌تر انجام دهد.
• نحوه مصرف قرص استازولامید: این دارو حتماً باید با نسخه و مشورت پزشک مصرف شود. معمولاً توصیه می‌شود مصرف آن را ۱ تا ۲ روز قبل از صعود به ارتفاعات بالا آغاز کنید و تا زمان بازگشت به ارتفاع پایین ادامه دهید.
• قرص جادویی نیست: به یاد داشته باشید که داروی ارتفاع‌زدگی جایگزین اصول پیشگیری نیست. این قرص تنها یک کمک‌کننده است و هرگز نباید برای جبران صعود سریع از آن استفاده شود.

پرسش‌های متداول در مورد ارتفاع‌زدگی و علائم آن

درک عمیق‌تر پدیده ارتفاع‌زدگی به شما کمک می‌کند تا با آمادگی بیشتری به کوه بروید. در ادامه به برخی از سوالات متداول که کوهنوردان و افراد علاقه‌مند به سفر در ارتفاعات بالا می‌پرسند، پاسخ داده‌ایم.

آیا آمادگی جسمانی بالا از ارتفاع‌زدگی جلوگیری می‌کند؟

خیر. آمادگی جسمانی بالا به شما در مدیریت فشار فیزیکی صعود کمک می‌کند، اما تضمینی برای جلوگیری از ارتفاع‌زدگی نیست. حتی ورزشکاران حرفه‌ای که در سطح دریا کاملاً آماده هستند، اگر به سرعت به ارتفاعات بالا صعود کنند، ممکن است دچار این عارضه شوند. عامل کلیدی در اینجا، سرعت صعود و هم‌هوایی بدن با شرایط کمبود اکسیژن است، نه قدرت و استقامت بدنی.

ارتفاع زدگی در چه ارتفاعی است؟

احتمال ابتلا به بیماری ارتفاع معمولاً در ارتفاعات بالای ۲۵۰۰ متر از سطح دریا افزایش می‌یابد. این عارضه به ندرت در ارتفاعات پایین‌تر از ۱۵۰۰ متر رخ می‌دهد، اما در ارتفاعات بین ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ متر نیز موارد خفیفی گزارش شده است. هرچه ارتفاع بیشتر باشد، خطر ابتلا به انواع شدیدتر این بیماری نیز بیشتر می‌شود.

آیا کودکان و افراد مسن بیشتر در معرض خطر هستند؟

کودکان و افراد مسن هر دو در معرض خطر ابتلا به ارتفاع‌زدگی قرار دارند. تشخیص علائم این بیماری در کودکان ممکن است دشوارتر باشد، زیرا آنها نمی‌توانند به درستی احساسات خود را بیان کنند. در افراد مسن نیز، وجود بیماری‌های زمینه‌ای مانند مشکلات قلبی یا ریوی، خطر ابتلا و شدت بیماری را افزایش می‌دهد. در هر دو گروه، رعایت اصول پیشگیری از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

آیا می‌توانم با وجود علائم خفیف صعود را ادامه دهم؟

خیر. اگر علائم خفیف ارتفاع‌زدگی (مانند سردرد یا تهوع) را تجربه کردید، باید صعود را متوقف کرده و استراحت کنید. اگر علائم شما با استراحت بهبود نیافت، باید بلافاصله به ارتفاع پایین‌تر بازگردید. ادامه صعود با وجود علائم، به شدت خطرناک است و می‌تواند منجر به بروز انواع شدید و کشنده بیماری (مانند ادم مغزی و ادم ریوی) شود. گوش دادن به بدن، مهم‌ترین اصل در کوهنوردی است.

چه مدت طول می‌کشد تا علائم ارتفاع‌زدگی از بین بروند؟

در موارد خفیف، با استراحت کافی در ارتفاع پایین‌تر، علائم معمولاً طی ۱ تا ۲ روز بهبود می‌یابند. اما در موارد شدیدتر مانند ادم ریوی و ادم مغزی، ممکن است بهبودی کامل هفته‌ها به طول بیانجامد و نیازمند مراقبت‌های پزشکی اورژانسی باشد. به همین دلیل، تشخیص و درمان به موقع اهمیت حیاتی دارد.

جمع‌بندی

به طور خلاصه، ارتفاع زدگی یا کوه گرفتگی (AMS) یک بیماری است که در اثر کاهش فشار هوا و کمبود اکسیژن در ارتفاعات بالا ایجاد می‌شود. این وضعیت معمولاً در ارتفاعات بالای 2400 متر رخ می‌دهد و می‌تواند علائمی مانند سردرد، تنگی نفس، حالت تهوع و خستگی را به همراه داشته باشد. برای پیشگیری از بروز ارتفاع‌زدگی، بهتر است صعود به ارتفاعات به‌صورت تدریجی انجام شود تا بدن فرصت تطبیق با شرایط جدید را داشته باشد. همچنین استراحت کافی در طول مسیر و رعایت اصول صحیح کوهنوردی می‌تواند احتمال ابتلا به ارتفاع زدگی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. در این مقاله به تفصیل در مورد علت ارتفاع‌زدگی در کوه، علائم ارتفاع‌زدگی و راه‌های پیشگیری از ارتفاع‌زدگی صحبت کردیم تا با دانش کافی، صعودی ایمن و لذت‌بخش داشته باشید.

betterhealth.vic.gov.au

زمان مطالعه: 12 دقیقه

کوه‌ های ایران، با تنوع بی‌نظیر و قله‌های سربه‌فلک‌کشیده، بخشی جدایی‌ناپذیر از جغرافیا و فرهنگ این سرزمین هستند. از دماوند، بلندترین قله ایران، تا زردکوه و الوند که هر کدام داستان‌های خاص خود را دارند، این کوه‌ها مقصدی برای کوهنوردان، طبیعت‌دوستان و ماجراجویان هستند.ایران، سرزمینی با تاریخ و طبیعت غنی، در قلب خود کوه‌هایی را جای داده که نه‌تنها مناظر خیره‌کننده‌ای دارند، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی این کشور هستند. کوه‌ های ایران، از البرز در شمال تا زاگرس در غرب و جنوب، تنوعی شگفت‌انگیز از قله‌های مرتفع و مسیرهای کوهنوردی را ارائه می‌دهند.

دماوند، سبلان، زردکوه، الوند و دیگر قله‌ها هر کدام ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارند که آن‌ها را به مقاصد محبوب برای کوهنوردان داخلی و خارجی تبدیل کرده است. این مقاله، با تمرکز بر  کوه‌ های ایران، به معرفی بلندترین و معروف‌ ترین قله‌های این سرزمین می‌پردازد، مسیرهای دسترسی و نکات کلیدی برای صعود را بررسی می‌کند و نقش این کوه‌ها را در فرهنگ و طبیعت ایران برجسته می‌سازد.

اهمیت کوه‌ های ایران در طبیعت و فرهنگ

کوه‌ های ایران تنها عوارض جغرافیایی نیستند؛ آن‌ها نماد استقامت، زیبایی و پیوند عمیق انسان با طبیعت‌اند. رشته‌کوه‌های البرز و زاگرس، که بخش عمده قله‌های ایران را در خود جای داده‌اند، منابع آب، زیستگاه‌های حیات‌وحش و مناطقی برای کشاورزی و دامداری هستند. از نظر فرهنگی، کوه‌ هایی مانند دماوند در اساطیر ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارند و در شعر و ادبیات پارسی بارها ستایش شده‌اند. برای کوهنوردان، این قله‌ها فرصتی برای چالش، کشف و ارتباط با طبیعت فراهم می‌کنند. شناخت کوه‌ های ایران و ویژگی‌های آن‌ها، از موقعیت جغرافیایی تا مسیرهای صعود، برای هر ماجراجویی ضروری است.

نام کوه های ایران

| در مورد کوه های تهران بیشتر بدانید… |

معرفی تک تک کوه های ایران 

ایران کوه‌ های فراوانی دارد که در رشته‌کوه‌های مختلفی پراکنده‌اند. بلندترین کوه ایران، دماوند با ارتفاع ۵۶۱۰ متر است. در ادامه به برخی از مهم‌ترین و بلندترین کوه‌های ایران اشاره می‌شود:

قله دماوند

کوه دماوند در قسمت مرکزی رشته کوه البرز و در جنوب دریای خزر و در بخش لاریجان شهرستان آمل قرار دارد. ارتفاع قله دماوند به 5,610 متر میرسد که باعث شده بلند ترین قله خاورمیانه شناخته شود.

قله دماوند که به عنوان بام ایران شناخته می شود ، بلندترین آتشفشان در آسیا و خاورمیانه است ،در صورت تمیز بودن آب و هوا می توان این قله را از بسیاری از شهرهایی مثل قم ، تهران ، ورامین و استان هایی مثل گیلان اصفهان (ارتفاعات نطنز) و حتی در صورت کاملا پاک بود هوا از بخش هایی در ترکمنستان مشاهده کرد.

و برای صعود به دماوند  چهار مسیر اصلی وجود دارد: مسیرجنوبی، مسیر شمالی، مسیر شمال شرقی، مسیر غربی

موقعیت و دسترسی

دماوند در 70 کیلومتری شمال شرقی تهران واقع شده است. برای دسترسی به قله دماوند که یکی از بلندین کوه‌ های ایران می باشد از تهران به سمت جاده هراز حرکت کنید و به شهر پلور و سپس روستای رینه برسید. رینه نقطه شروع اکثر صعودها به دماوند است.

| برای آماده شدن کامل، مقاله «لیست وسایل کوهنوردی» یه فهرست جامع و کاربردیه. حتماً بخونش! 🎒🧗‍♂️ |

علم کوه از کوه های ایران

علم کوه با 4850 متر ارتفاع بعد از قله دماوند، دومین بام ایران شناخته می شود اما علت اصلی محبوبیت این کوهستان زیبا دامنه شمالی آن است، دیواره ای عظیم که فنی ترین و سخت تری مسیر های صخره نوردی و سنگ نوردی در ایران را دارد.

این کوه از جبهه شمالی به کلاردشت و از جبهه جنوبی به طالقان مشرف است. رودبارک و کلاردشت نزدیکترین شهرها به این منطقه در استان مازندران و پراچان و طالقان نزدیک‌ترین شهرها به این منطقه در استان تهران هستند.

علم کوه دیواره ای دارد که این دیواره از گذشته‌های دور مورد توجه کوهنوردان جهان بوده و کوهنوردان آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، ایتالیایی و … بر روی مسیرهای متعدد این دیواره صعود انجام داده اند. مسیر گرده آلمان ها-فرانسوی ها از اولین مسیرهای روی گرده این دیواره گرانیتی است.

قله علم کوه یکی از قله های رشته کوه البرز است که در جنوب دریای خزر واقع شده ، این قله در منطقه تخت سلیمان، 20 کیلومتری شهرستان کلاردشت استان مازندران واقع شده اما از طریق شهرستان های پراچان و طالقان استان البرز هم میتوان به علم کوه رسید. 

موقعیت و دسترسی

علم‌کوه در غرب مازندران واقع شده است. از تهران، به سمت چالوس و سپس کلاردشت حرکت کنید. از کلاردشت، جاده به روستای رودبارک و سپس ونداربن می‌رسد، که نقطه شروع صعود است.

| دنبال قله‌هایی هستی که هر صعودش یه خاطره فراموش‌نشدنی بسازه؟ مقاله “بهترین کوه‌ های ایران برای کوهنوردی” دقیقاً راهنمای توئه. |

سبلان

سبلان یا به ترکی آذربایجانی «ساوالان»، با ارتفاع ۴,۸۱۱ متر پس از قله دماوند و علم کوه، سومین قله بلند از کوه های ایران به شمار می‌رود.

کوه سبلان از جاهای دیدنی مشگین شهر به شمار می‌رود و در استان اردبیل، ۳۵ کیلومتری شهر اردبیل، ۲۵ کیلومتری شهرستان مشگین شهر قرار دارد. 

سبلان درمجموع سه قله مشهور دارد. بزرگ‌ترین قله سبلان، به «سلطان» شهره است. دو قله‌ دیگر نیز «هرم» و «کسری» نامیده می‌شوند. یکی دیگر از جاذبه‌های این منطقه که می‌توان آن را به‌نوعی نماد سبلان هم دانست، سنگی طبیعی به‌شکل یک عقاب است. این سنگ که با نام قارتال نیز شهرت دارد، در جبهه غربی قله سبلان و در کنار جان‌پناه واقع شده است.

فقط توجه داشته باشید: گردشگران و کوهنوردان هنگام حضور در کوه سبلان از نزدیک شدن به خرس قهوه‌ای و توله‌هایش خودداری کنند چراکه این‌کار می‌تواند خطراتی را به دنبال داشته باشد.

موقعیت و دسترسی

سبلان در 35 کیلومتری غرب اردبیل قرار دارد. از اردبیل به سمت مشگین‌شهر و سپس روستای شابیل حرکت کنید، که نقطه شروع صعود است.

به شما پیشنهاد میکنم برای مقابله با حمله خرس و جانوران دیگر و حتی دانستن اینکه هنگام حمله سگ باید چه کنیم؟ حتما فیلم دوره مقابله با حمله جانوران با تدریس استاد هاب چراغی رو مشاهده کنید.

کوه های ایران : قله سماموس

قله سماموس یا قله سمام نام قله‌ایست که، مرتفع‌ترین قلهٔ مشرف به دریای خزر و بلندترین قلهٔ گیلان است. سمام نام عمومی منطقه‌ای در سمت شمال غربی چکاد است که چند پارچه آبادی در آن قرار دارد و در صورت نسبت سمامی خوانده می‌شود. 

ارتفاع این قله 3726 متر است و در رشته کوه های البرز غربی قرار دارد.

قله خلنو

قله خلنو، از جنوب به شمشک و رودبار قصران، از شمال به درهٔ رودخانهٔ وارنگرود، از شرق به دشت لار (محدوده لواسانات) و از غرب به وسیلهٔ خط‌الرأس هرزه‌کوه به درهٔ رودخانه کرج متصل می‌شود. این قله سرچشمه اصلی رودخانهٔ وارنگرود بوده که سرچشمه و منبع اصلی دریاچهٔ سد کرج است.

این قله با ارتفاع 4374 متر یکی از کوه های ایران جزو قلل رشته کوه البرز مرکزی می باشد.

قله شاه البرز از کوه های ایران

قله شاه البرز با ارتفاع 4170 متر بلندترین قله از خط الراس طولانی و شامخی است که در شمال شهرک طالقان و بین دو دره طالقان در سمت جنوب و الموت در سمت شمال قرار گرفته‌است. این خط الراس از جنوب به روستای دره طالقان و روستاهای حسنجون، آرتون، بزج و شهراسر، از شرق به پراچان و دیزان، از شمال به دینه رود، کلان، سیلیکان، اوانک، بالا روچ ، پایین روچ و دره الموت و از غرب به روستای آوه منتهی می‌شود. شاه البرز از سمت غرب به قله زیورچال می‌رسد و از جناح شمالی محدود به دیواره‌ها و سنگ‌های بلند حدوداً ۶۰۰ متری و یخچال‌های دائمی است.

قله آزادکوه 

آزاد کوه نام یکی از بلندترین کوه های ایران در استان مازندران است. اسم آزادکوه توسط محلیان ساکن اطراف برای این کوه گذاشته شده‌است.

به صورت کلی چهار مسیر برای صعود به آن وجود دارد که مسیر نزدیک آن از روستای کلاک بالا آغاز می‌شود. این قله تنها به وسیله یال جنوبی به دیگر قلل منطقه متصل است  و ارتفاع آن ۴۳۵۵ متر است.

کوه های ایران : قله سیالان

قله سیالان ، نام کوهی است که قله آن در مرز استان‌های مازندران و قزوین قرار گرفته‌است. قله سیالان 4175 متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

این کوه از جنوب به منطقه رودبار الموت از استان قزوین و از شمال به دره دوهزار از شهرستان تنکابن در مازندران مشرف است. برای این قله یک جانپناه در سمت شمالی و یکی در سمت جنوبی وجود دارد و به صورت کلی می‌توان از سه مسیر یه سیالان صعود است.

قله دوبرار

ارتفاع  قله دوبرار ،  4080 متر است و برای رسیدن به این قله باید از انتهای روستای هویر در مسیر رودخانه به چشمه ای برسید و سپس از انجا به گردنه ی دو برار برویدو از طریق گردنه هم به قله ی دوبرار شرقی برسید. قله دوبرا از جکله بلند ترین کوه های ایران به شمار می رود.

قله توچال از کوه های ایران

قله توچال با 3964 متر ارتفاع در کوهستانی به همین نام در شمال شهر تهران و قسمتی از دامنه رشته کوه البرز مرکزی واقع شده است. کوهستان توچال به صورت خط الراسی شرقی-غربی در جناح جنوبی رشته کوه البرز قرار دارد. کوه توچال از سمت شمال به دره رودخانه های شهرستانک و جاجرود و از سمت غرب با اتصال به خط الراس های نسبتا کم ارتفاع تری به قلل کوه های استان البرز متصل می شود.

قله کلکچال

قله کلکچال در رشته‌کوه‌های البرز مرکزی و شمال تهران واقع شده و ارتفاع آن حدود ۳۸۵۰ متر است. این قله به دلیل دسترسی آسان از مناطق مثل «درکه»، مقصد محبوب کوهنوردان است. مسیر صعود به کلکچال بیشتر از طبیعت سرسبز و مناظر زیبای تهران عبور می‌کند و برای کوهنوردان مبتدی تا حرفه‌ای مناسب است. در این قله پناهگاه‌هایی برای استراحت کوهنوردان نیز وجود دارد.

کوه های معروف ایران : قله پهنه حصار

قله پهنه حصار به ارتفاع 3375 متر در منطقه البرز مرکزی و در شمال غرب تهران واقع می‌باشد. به این قله “پهنه حصار” ، “پهن حصار” و “پشته بند” هم گفته می‌شود و نام رسمی آن در برخی منابع و سایت‌ها “گندم چال” می‌باشد. پهنه سار از شرق به دره و روستای سنگان، از غرب به روستای خور و از جنوب به روستای واریش منتهی می‌شود.

دنا

اولین رشته بلند سلسله جبال زاگرس کوه دنا است. رشته کوه دنا سراسر شمال و شرق استان کهکیلویه و بویراحمد را در بر می گیرد. شرق و جنوب شرقی این رشته کوه به استان فارس، غرب آن به چهارمحال و بختیاری و در قسمت شمالی به استان اصفهان محدود می شود. به طور کلی بیشتر این رشته کوه از جمله بلندترین قله آن در استان کهکیلویه و بویراحمد واقع شده است.

ارتفاع بلندترین کوه مجموعه دنا یعنی قاش مستان 4459 متر می باشد. در طول این رشته بیش از 40 قله یا به عبارتی 49 قله بالای 4000 متری قرار گرفته است. در واقع کوه دنا مجموعه بیشترین تعداد قلل بالای چهارهزار متر در کشور است.

زردکوه از کوه های ایران

زرد کوه را بایست پس از کوه دنا دومین رشته بلند سلسله جبال زاگرس دانست. این رشته کوه با طول تقریبی 123 کیلومتر و عرض متوسط 20 کیلومتر، از منطقه شهرکرد شروع شده و تا روستای کاج واقع در منطقه کوهرنگ پایان می یابد. بلندترین قله زردکوه، کلونچی به ارتفاع 4225 متر، نام دارد.

سهند

کوه سهند با ارتفاع ۳۷۰۷ متر، یکی از بلندترین کوه‌های آذربایجان و یکی از مهم‌‌ترین کوه‌های آتشفشانی خاموش ایران به ‌شمار می‌رود و از جاذبه های گردشگری تبریز محسوب می‌شود.

برای رفتن به کوه سهند ابتدا باید به مراغه و از آنجا به روستاهای قراتلو و کرده ده بروید، سپس وارد یک جاده خاکی خواهید شد که پس از طی کردن هفت کیلومتر از آن به ارتفاع ۲۵۹۰ متری روی دامنه سهند می رسید. این مکان گوران بولاغی نام دارد.  گوران بولاغی یک چشمه آب و محل های مسطحی دارد که شرایط را برای چادر زدن کوهنوردان فراهم می کند.

پیست اسکی سهند علاوه بر این که به عنوان بزرگ‌ترین پیست اسکی شمال غربی ایران شناخته می‌شود، یک پیست اسکی بین المللی است و بسیاری از مسابقات کشوری و بین المللی در این پیست انجام می‌شود.  این پیست دارای 12 بالابر، هتل ویلایی، تله اسکی و مدرسه اسکی است.

پیست اسکی سهند در ۳۰ کیلومتری جنوب تبریز قرار دارد و بعد از روستای ایرانق وارد این پیست می‌شوید. از تبریز تا پیست سهند تقریبا 20 دقیقه فاصله است.

کوهنوردی در ایران؛ از تفریح تا حرفه

کوه‌ های ایران فرصت‌هایی عالی برای کوهنوردی، اسکی، صخره‌نوردی و طبیعت‌گردی فراهم می‌کنند. مناطق مثل دماوند، علم‌کوه، سبلان، دنا و زردکوه از مقاصد معروف کوهنوردی هستند. بسیاری از این قله‌ها دارای پناهگاه، مسیرهای پاکوب، و راهنمایان محلی هستند که امکان صعود ایمن را فراهم می‌کنند. انجمن‌های کوهنوردی در شهرهای مختلف فعال هستند و برنامه‌های منظم طبیعت‌گردی اجرا می‌کنند. در فصل زمستان، پیست‌های اسکی مانند دیزین و توچال میزبان ورزشکاران و گردشگران داخلی و خارجی‌اند.

نکات کلیدی برای کوهنوردی در کوه‌ های ایران

برای تجربه‌ای ایمن، حرفه‌ای و لذت‌بخش در دل کوه های ایران، رعایت چند نکته کلیدی ضروری است:

• برنامه‌ریزی دقیق: پیش از آغاز صعود، مسیر خود را با استفاده از نقشه‌های دقیق کوهنوردی بررسی کنید. در مسیرهای متنوع کوه های ایران، دانستن موقعیت پناهگاه‌ها، چشمه‌ها، نقاط خطرناک و مسیرهای فرعی اهمیت زیادی دارد.

• تجهیزات مناسب: همراه داشتن تجهیزات استاندارد مانند کرامپون، باتوم کوهنوردی، لباس گرم، چراغ پیشانی و کیت کمک‌های اولیه، نقش اساسی در حفظ جان و سلامت کوهنوردان در ارتفاعات مختلف کوه های ایران دارد.

• بررسی شرایط آب‌وهوا: آب‌وهوای کوهستانی ناپایدار است، به‌ویژه در مناطق مرتفعی چون دماوند، زردکوه یا سبلان. بررسی دقیق پیش‌بینی هواشناسی پیش از حرکت در کوه های ایران، مانع از بروز بسیاری از حوادث ناخواسته می‌شود.

• صعود گروهی: بسیاری از مسیرهای فنی و خطرناک در کوه های ایران بهتر است به‌صورت گروهی و با راهنما طی شوند. صعود گروهی، علاوه بر بالا بردن ایمنی، باعث افزایش انگیزه و مدیریت بهتر بحران می‌شود.

• احترام به طبیعت: طبیعت کوهستانی ایران، بخشی از سرمایه ملی ماست. در هنگام حضور در کوه های ایران، از آسیب رساندن به پوشش گیاهی و جانوری خودداری کرده، زباله‌ها را با خود بازگردانید و به محیط زیست احترام بگذارید.

| با پکیج آموزشی شروع کوهنوردی، صعود ایمن و حرفه‌ای را شروع کنید—همین حالا تهیه‌اش کنید! |

رشته‌کوه‌های ایران

کوه‌های ایران بخش بزرگی از چهره طبیعی کشور را تشکیل می‌دهند و در قالب چند رشته‌کوه مهم گسترده شده‌اند. این رشته‌کوه‌ها به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شوند: البرز، زاگرس، کوه‌های مرکزی و کوه‌های مرزی. رشته‌کوه البرز در شمال کشور واقع شده و بلندترین قله ایران، یعنی دماوند، در آن قرار دارد. زاگرس در غرب و جنوب غربی امتداد یافته و قله‌های معروفی چون دنا، زردکوه و اشترانکوه را در دل خود جای داده است. در مرکز ایران، کوه‌های مرکزی با قللی همچون شیرکوه، کرکس و بزمان گسترده‌اند و در نهایت، رشته‌کوه‌های مرزی در نواحی شرقی و غربی کشور، به‌ویژه در استان‌های آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه دیده می‌شوند.

اگر می‌خواهید با این رشته‌کوه‌ها و ویژگی‌های هر کدام بیشتر آشنا شوید، پیشنهاد می‌کنیم مقاله «رشته‌کوه‌ های ایران» را در بریم کوه مطالعه کنید.

طرح سیمرغ  شامل معروف ترین

طرح سیمرغ کوه‌ های ایران به مجموعه صعود به 31 قله‌ی بلند ایران در 31 استان ایران اتلاق می شود که در سال 1395توسط فدراسیون کوهنوردی وصعود های ورزشی به عنوان یک طرح ملی و اقدام توسعه گرا در صنعت گردشگری به  تصویب رسید. بر اساس این  طرح ، افرادی که بر مبنای اهداف و شرایط لازم مطرح‌شده توسط فدراسیون کوهنوردی هرزمان بتوانند به این مجموعه قلل صعود نمایند و مدارک و مستندات لازم را به فدراسیون ارائه نمایند مفتخر به دریافت نشان سیمرغ کوهنوردی هستند. از مهم‌ترین اهداف طرح سیمرغ کوهنوردی، سفر و گردش کوهنوردان به نقاط مختلف ایران عزیز است که به واسطه آن بتوانند با فرهنگ و اخلاقیات مردمان سرزمینمان ایران، آشنایی یابند.

لیست کامل از کوه های ایران در PDF

لیست این کوه ها را از طریق فایل زیر میتوانید مشاهده کنید.

کوه های ایران

جمع‌بندی

کوه‌ های ایران فراتر از مرزهای جغرافیایی، نمادی از تاریخ، فرهنگ و تنوع طبیعی کشور هستند. از قله افسانه‌ای دماوند گرفته تا زنجیره باشکوه زردکوه و دنا، هر کدام نقشی مهم در شکل‌دهی به اکوسیستم، منابع آبی و اقلیم ایران دارند. صعود به این قله‌ها تنها یک تجربه ورزشی یا تفریحی نیست، بلکه فرصتی برای لمس شکوه طبیعت، بازخوانی اسطوره‌ها و نزدیکی با ریشه‌های فرهنگی این سرزمین است.

آشنایی با کوه‌ های ایران نه تنها به ما کمک می‌کند تا بهتر از آن‌ها حفاظت کنیم، بلکه درک عمیق‌تری از جغرافیای این سرزمین پهناور به ما می‌دهد. کوهنوردی در ایران، ترکیبی از چالش، زیبایی، ماجراجویی و احترام به طبیعت است—سفری که روح را غنی و ذهن را تازه می‌کند.

سؤالات متداول

۱. بلندترین کوه ایران کدام است؟

کوه دماوند با ارتفاع ۵۶۱۰ متر بلندترین قله ایران و خاورمیانه است.

۲. امن‌ترین قله برای کوهنوردان مبتدی کدام است؟

قله‌هایی مانند توچال، کلک‌چال و شیرکوه برای شروع مناسب‌تر هستند.

۳. آیا همه کوه‌ های بلند ایران در البرز قرار دارند؟

خیر، بسیاری از قله‌های بلند نیز در زاگرس، مانند دنا و زردکوه، قرار دارند.

۴. بهترین فصل برای کوهنوردی در ایران چه زمانی است؟

بهار و اوایل پاییز بهترین زمان برای صعود به بیشتر قله‌های ایران هستند.

منبع

محمد اوراز در زمین به دنیا آمد و آنقدر نزدیک آسمان شد که دیگر برنگشت. از همان ابتدای تولدش در سال 48 فهمید که زندگی یعنی مشکلات و زندگی کردن یعنی گذر از مشکلات. هنگام تولد محمد اوراز پدرش زنده بود اما در زندان های حکومتی بود و شاید نوای خوش پدر در آن شب به واسطه کوه های نقده به گوش فرزند رسید که محمد اوراز را به دامنه و قله کوه کشاند.

محمد در دوره های مختلف تحصیل خود کوه را هم مسیر درس هایش کرده بود و این همراهی به قدری شیرین شد که محمد دانست درس را برای کوه می خواند و این کوه و قله اش است که او را درگیر خود کرده است. از این رو تحصیلات عالی را در رشته تربیت بدنی ادامه داد تا بتواند در مسیر علاقه خود قدم بردارد.

اما این علاقه آتشی نبود که با چند کتاب و مدرک تحصیلی خاموش شود. محمد اوراز در سال 67 اولین گروه کوه نوردی خود را برای اولین سفر حرفه ای خود آماده کرد. این گروه تا سال 73 توانستند تمام کوه های اطراف نقده و سایر شهر ها را فتح کنند. همین امر باعث شد که محمد بخواهد حرفه ای تر کار کند. از این رو به کمک جمعی از پیشکسوتان این عرصه توانستند کانون کوه نوردی شهرستان نقده را راه اندازی کنند. محمد اوراز به خوبی می دانست که برای موفقیت خودش باید راه موفقیت دیگران را باز کند. این هیئت توانست جوانان بسیاری را به این راه بکشاند و همچون درختی است که امروز نیز میوه می دهد.

سال 76 بود که فدراسیون کوه نوردی برای فتح قله گاشربروم ۲ و راکاپوشی در پاکستان فراخوان زد و این فراخوان توانست مسیر رسیدن محمد اوراز به آرزویش را همراه کند. او بعد از قبول شدن در این فراخوان برای اولین بار به عضویت تیم ملی کوهنوردی در آمد و توانست اولین تجربه هیمالیا نوردی اش را که به قله 7788 متری راکاپوشی به همراه تیم 6 نفره با موفقیت به سپری کند.

از فتح تا فتح

از فتح تا فتح

عضویت تیم ملی و فتح قله 7788 متری موفقیتی بود که محمد اوراز را مصمم کرد تا به موفقیت بزرگ تری برسد. او سیری ناپذیر بود و می خواست هیچ مشکلی را حل نشده باقی نگذارد. او قله اورست را نشانه رفت و آن را در سال 1377 با همراهی یک گروه 3 نفره شکست داد.

اورست قله ای است که هر انسانی نمی تواند به آن برسد و شاید واقعا داستان سیمرغ عطار است که از هزاران مرغ تنها سی تا از آن ها به قله رسیده اند. محمد اوراز روحیه ای قوی داشت که باعث می شد اورست برایش همچون همان کوه های نقده زیبا، دوست داشتنی و جذاب باشند. محمد با کوه رفیق بود و زورآزمایی او با اورست زورآزمایی اش با بهترین رفیق محسوب می شد.

اما محمد اوراز دلش می خواست کوه را حس کند. اگر می توانست سرما را فراتر از توان انسانی تحمل کند لباس هم نمی پوشید تا کوه را بفهمد. همین موضوع باعث شد تا جایی که می تواند از کپسول استفاده نکند و بگذارد نفس کوه در ریه های او جریان داشته باشد. محمد می توانست تا ارتفاع 8000 متری بدون کپسول صعود کند و این باعث شده بود که لقب او نه تنها در ایران بلکه در همه جهان عقاب کوه ها باشد. توانایی تنفس در ارتفاع 8000 متری چیزی نیست که از پس هر انسانی بر بیاید. هرچقدر هم بخواهیم از نظر پزشکی مسئله را نگاه کنیم محمد کاری غیر ممکن را ممکن می کرد و این شاید قدرت علاقه و عشق او به کوه بود. مسلما کوه نیز این علاقه را می دانست و این چنین به او اجازه می داد که درکش کند بی واسطه و بی اکسیژن.

آسمان را هم فتح کرد

آسمان را هم فتح کرد

اهل عرفان آخرین مرحله عشق را در فنا می دانند. همچون پروانه ای که برای رسیدن به شمع خود را به شعبه آن می سپارد و با او یکی می شود. و چه خوشایند فنا شدنی است که به دست معشوق باشد. این اشتباه محمد اوراز نبود که در قله گاشربروم 1 در پاکسان دچار حادثه و سقوط شد. بلکه این خود کوه بود که به واسطه ریزش بهمن او را در کام خود کشید و محمد با تمام وجود با عشق دیرینه خود یکی شد. محمد اوراز در سال 1388 طی سقوط بهمن در قله گاشربروم 1 در پاکستان سقوط کرد و این سقوط باعث شد آخرین صعود وی به آسمان باشد.

پیکر محمد اوراز در کوه سلطان یعقوب نقده به خاک سپرده شد و این یکی از همان کوه هایی بود که محمد را عاشق کرده بود. گویی رفیق قدیمی دوستش را دیده باشد و قرار است دیگر سال ها با یک دیگر هم خانه شوند، کوه سلطان یعقوب نیز محمد اوراز را در خود نگه داشت و برای همیشه او را در دل خود جای داد.

افتخارات محمد اوراز

افتخارات محمد اوراز

• کسب مقام اول آسیا در صعود به قله راکاپوشی در سال ۱۳۷۶

• فتح قله اورست در سال ۱۳۷۷ به همراه کسب (مقام طلای جهان) به خاطر صعود به ارتفاع ۸۸۷۸متر

• صعود به قله چوایو درسال سال ۱۳۷۸ و کسب مدال نقره جهانی در صعود به ارتفاع 8201 متری

• فتح قله شیشاپانگما در سال ۱۳۷۸ به ارتفاع ۸۰۱۲ متر

• فتح قله ماکالو در سال ۱۳۸۰ که بدون ماسک اکسیژن صورت گرفت و باعث کسب مقام طلای جهان شد

• فتح قله لوتسه در سال ۱۳۸۱ که بدون استفاده از ماسک اکسیژن صورت گرفت. این اتفاق در صعود به ارتفاع ۸۵۱۶ متر رقم خورد که موجب کسب مدال طلای جهانی شد

• صعود به قله آرارات در سال سپتامبر ۲۰۰۱ همراه با تیم پیشکسوتان

• انتخاب به عنوان مسئول امور اجرایی فدراسیون کوهنوردی در سال ۱۳۸۱

• اخذ گواهینامه مربیگری درجه ۲ سنگنوردی در سال ۱۳۸۲

• صعود به قله گاشربروم یک تا ارتفاع ۷۹۰۰ متر و کسب مقام طلای آسیا

• کسب اولین مدال طلای تاریخ ورزش آذربایجان غربی

• فتح قله مون بلان در سال ۱۳۷۸که بلندترین قله رشته کوه آلپ می باشد

محمد اوراز فراتر از یک ورزشکار بود. او عاشق بود و عشق را به خوبی درک می کرد. این افتخارات و هدایا و نشان ها تنها می توانست پاداش گوشه ای از این عشق باشد. پاداش واقعی عشقش را لحظه ای گرفت که همراه با بهمن به پایین غلتید و در نهایت در دل رفیق قدیمی خود به خاک سپرده شد. روحش شاد و یادش گرامی.

زمان مطالعه: 7 دقیقهمعمولاً برای کوله‌گردی انفرادی‌ آخر هفته‌ یک کپسول ۱۰۰ گرمی سوخت اجاق‌گاز کافی است. به‌طورکلی، باید این‌قدر سوخت همراه خود ببرید که برای جوشاندن یک لیتر آب برای هر نفر در هر وعده‌ی غذایی کافی باشد. به علاوه، باید زمان جوش و زمان سوختن اجاق‌گازتان را هم در نظر بگیرید. برای آشنایی با نحوه‌ی محاسبه‌ی سوخت موردنیاز به ادامه‌ی مقاله توجه کنید.

در انتهای روزی طولانی که در مسیر گذرانده‌اید، نوشداروی درد پاها، شانه‌های خسته و شکمی که غار و غور می‌کند، غذای گرمی است که روی اجاق‌گاز سفری قابل‌اعتماد شما پخته شده است؛ مگر اینکه سوخت آن تمام شده باشد.

ازآنجایی‌که مجازات دست‌کم گرفتن میزان سوخت موردنیاز می‌تواند صبحانه یا شام سرد (یا بدتر از آن، نخوردن قهوة صبحانه) باشد، خیلی از کوله‌گردها بطری‌های سوخت خود را کامل پر می‌کنند یا کپسول اضافی با خودشان می‌برند. ولی این روش به معنی حمل بار غیرضروری است.

اگر از آن کوله‌گردهایی هستید که روی وزن حساس هستند ـ و از ریاضی خوششان می‌آید ـ می‌توانید قبل از حرکت مقدار سوخت موردنیاز را محاسبه کنید تا مجبور نباشید بیشتر از نیازتان سوخت حمل کنید.

برای اینکه بدانید برای سفر کوله‌گردی چه مقدار سوخت نیاز دارید مراحل کلی زیر را دنبال کنید. ما در این مقاله به اجاق‌گازهای کپسولی می‌پردازیم. می‌توانید با اِعمال تغییرات جزئی از این مراحل برای اجاق‌گازهایی با سوخت مایع هم استفاده کنید ولی قرار نیست در اینجا به تفاوت‌های این دو بپردازیم.

1. برنامه‌ی غذایی تنظیم کنید: هدف این است که بدانید میزان آبی که باید جوش بیاورید چقدر است و غذا باید چه مدت روی اجاق‌گاز بپزد.
2. سوخت موردنیاز خود را بر اساس برنامه‌تان محاسبه کنید: اینجا است که ریاضی وارد عمل می‌شود و از مشخصات اجاق‌گاز شما برای تخمین زمان جوش و زمان سوختن استفاده می‌کند.
3. عوامل موثر بر مصرف سوخت را در نظر بگیرید: برنامه‌ریزی‌ها هیچ‌وقت بدون‌ نقص نیستند، به‌خصوص اگر در باد یا ارتفاع کوله‌گردی می‌کنید.

برنامه‌ریزی وعده‌های غذایی کوله‌گردی

ازآنجاکه بیشتر غذاهای گرم کوله‌گردی (مثل غذاهای خشک‌ انجمادی، قهوه و چای، بلغور جو فوری و غیره) به آب ‌جوش نیاز دارند، اولین مرحله‌ی اندازه‌گیری سوخت تعیین مقدار آب ‌جوشی است که برای سفر نیاز دارید.

تخمین سریع: اگر مشکلی با تخمین کلی میزان سوخت مورد نیاز ندارید، باور عمومی این است که برای هر نفر در هر وعده‌ی غذایی یک لیتر آب ‌جوش لازم است. هر وقت این عدد را محاسبه کردید می‌توانید از مشخصات زمان جوش و زمان سوختن اجاق‌گاز خود برای محاسبه‌ی سوخت موردنیاز استفاده کنید.

برنامه‌ریزی دقیق: آیا برای گرم کردن غذا از اجاق‌گاز استفاده می‌کنید یا در مسیر غذای سرد می‌خورید؟ ممکن است روی جلد غذای خشک‌ انجمادی‌ نوشته شده باشد «برای دو نفر»، اما شاید لازم باشد برای فرونشاندن اشتهای زیادتان آن را دو برابر کنید. آیا لازم است به جای استفاده از آب‌ جوش غذا را آب‌پز کنید؟ آیا لازم است آب را برای نوشیدن بجوشانید یا برف آب کنید؟ تمام این‌ها می‌توانند بر میزان مصرف سوخت شما تاثیر بگذارند. برای اینکه محاسبه‌ی سوخت موردنیاز شما دقیق‌تر باشد می‌توانید جدولی شبیه جدول زیر طراحی کنید. (مشخصات بسیاری از اجاق‌گازها و بسته‌های غذای خشک‌ انجمادی‌ با معیار لیتر درج شده؛ پس ما هم در اینجا از این روش استفاده می‌کنیم.)

نمونه‌ی برنامه‌ی غذایی (برای یک نفر)

روش محاسبة سوخت موردنیاز

وقتی مقدار آب موردنیاز خود را حساب کردید، سراغ مشخصات اجاق‌گاز خود بروید. باید این اطلاعات کلیدی را در نظر بگیرید:

• زمان جوش به شما می‌گوید در شرایط ایده‌آل، اجاق‌گاز شما میزان مشخصی از آب را طی چه زمانی جوش می‌آورد: برای مثال، ۳ دقیقه و ۳۰ ثانیه برای یک لیتر آب.
• زمان سوختن به شما می‌گوید چقدر طول می‌کشد تا اجاق شما میزان مشخصی از سوخت را مصرف کند: برای مثال، ۶۰ دقیقه با کپسول ۲۳۰ گرمی. (بعضی از برندها میزان سوخت کپسول را بر اساس اونس درج می‌کنند، پس شاید مجبور شوید واحدها را تبدیل کنید.)

راه دیگری برای پیدا کردن مشخصات اجاق‌گاز: اگر به مشخصات دستورالعمل روی اجاق‌گاز شک دارید یا اصلاً آن‌ را پیدا نمی‌کنید، می‌توانید در خانه آن را آزمایش کنید و مشخصات کلیدی آن را بیابید: اجاق شما برای جوشاندن یک لیتر آب به چه مقدار سوخت نیاز دارد و با میزان مشخصی از سوخت چند ساعت کار می‌کند. این کار ممکن است کمی پیچیده باشد چون مشخصات بعضی از اجاق‌ها بر اساس اونس درج شده و بعضی هم بر اساس گرم و ممکن است مجبور باشید بعضی از واحدها را تبدیل کنید.

چگونه بهترین اجاق گاز کوهنوردی را انتخاب کنیم ؟

انجام محاسبات

وقتی فهمیدید چه مقدار آب جوش نیاز دارید آن را در زمان جوش اجاق خود ضرب کنید. این کار زمان موردنیاز برای جوش آوردن آب برای غذاها را مشخص می‌کند.

مثال: ۵/۲ لیتر (کل آب موردنیاز) × ۳ دقیقه و ۳۰ ثانیه (زمان جوش اجاق‌گاز شما) = ۸ دقیقه و ۴۵ ثانیه (زمان جوش سفر شما)

سپس حساب کنید برای جوش آوردن این میزان از آب چند درصد از زمان سوختن اجاق‌گاز شما لازم است. برای این کار باید زمان جوش سفر خود را بر زمان سوختن اجاق‌گاز خود تقسیم کنید.

مثال: ۸ دقیقه‌ و ۴۵ دقیقه (زمان جوش سفر شما) ÷ ۶۰ دقیقه (زمان سوختن) = ۱۵/۰ (یا ۱۵ درصد)

سپس از آن درصد برای محاسبه‌ی سوختی که برای جوش آوردن آب نیاز دارید، استفاده ‌کنید. در این مثال، ۱۵ درصد را در میزان مشخص سوختی که در مشخصات زمان سوختن اجاق شما درج شده است ضرب کنید.

مثال: ۱۵ درصد (۱۵/۰) × ۲۳۰ گرم (کل سوخت) = ۳۵ گرم

پس این اجاق‌گاز برای جوش آوردن ۵/۲ لیتر آب در سفر آخر هفته‌ی شما (در شرایط ایده‌آل) حدوداً ۳۵ گرم سوخت مصرف می‌کند. این میزان حدوداً یک‌سوم کوچک‌ترین کپسول‌های بازار است (۱۰۰ گرم، اگر فرض کنیم از اجاق‌های کپسولی استفاده می‌کنید، نه سوخت مایع). این میزان مصرف سوخت به شما آزادی عملی زیادی می‌دهد تا عوامل زیر را که می‌توانند مصرف سوخت شما را افزایش دهند در نظر بگیرید.

متغیرهای تاثیرگذار بر میزان مصرف سوخت

مشخصات درج‌شده روی اجاق‌گاز شما، در شرایط ایده‌آل اندازه‌گیری شده‌اند. باد، ارتفاع، دما و شرایط دیگر می‌توانند بر محاسباتی که قبل از سفر انجام داده‌اید تاثیر بگذارند. نمی‌توان به‌آسانی گفت این عوامل چه مقدار بر میزان مصرف سوخت شما تاثیر می‌گذارند. اگر احتمال دارد با یکی از شرایط زیر روبرو شوید بهتر است در زمان محاسبه‌ی سوخت موردنیاز خود، جانب احتیاط را رعایت کنید.

آب‌پز کردن: آیا می‌خواهید پاستا یا غذای دیگری بپزید که به آب‌پز کردن نیاز دارد؟ آیا باید برای تهیة آب آشامیدنی برف آب ‌کنید یا آب را بجوشانید تا تمیز شود؟ در این صورت باید سوخت بیشتری با خود بیاورید.

باد: باد یکی از رایج‌ترین عوامل جوی است که می‌تواند به‌شدت عملکرد اجاق‌گاز سفری شما را تحت تاثیر قرار دهد. باد عملاً گرمایی را که اجاق‌گاز شما ایجاد می‌کند، با خود می‌برد. درواقع، اگر می‌دانید قرار است باد زیادی بوزد (و قرار نیست برای اجاق خود از بادگیر استفاده کنید)، کارشناسان پیشنهاد می‌کنند دو برابر شرایط عادی سوخت همراه خود ببرید.

دمای هوا: دمای محیط هم می‌تواند بر عملکرد اجاق و سوخت مصرفی تاثیر بگذارد. واضح است که اگر دمای محیط پایین باشد، دمای آبی که از محیط جمع‌آوری کرده‌اید هم به‌احتمال‌زیاد پایین خواهد بود و برای رساندن آن به دمای جوش زمان بیشتری نیاز دارید. این یعنی برای جوش آوردن آب باید سوخت بیشتری مصرف کنید. در مناطق دورافتاده و آبی که دمایش نزدیک انجماد است، احتمالاً برای رسیدن به نقطه‌ی جوش زمان بسیار زیادی نیاز است.

ارتفاع: نقطه‌ی جوش آب (یا هر مایع دیگری) با توجه به فشار اتمسفر می‌تواند متفاوت باشد. هرچه در ارتفاع بیشتری باشید و فشار اتمسفر پایین‌تر باشد نقطه‌ی جوش پایین‌تر می‌آید (برعکس این قضیه هم صادق است). به‌عبارت‌دیگر، آب در ارتفاعات سریع‌تر جوش می‌آید.

بااینکه آب در قله‌ی کوه‌ها سریع‌تر جوش می‌آید ـ و زمان آماده‌سازی غذاهای خشک یا خشک انجمادی را پایین می‌آورد ـ درواقع بعضی از غذاها در ارتفاعات دیرتر می‌پزند چون آب را آهسته‌تر جذب می‌کنند. بر اساس اطلاعات شرکت تولید اجاق‌گاز ام‌اس‌آر، در زمان پختن غذاهای خام به ازای هر ۱۰ درجه‌ی سانتی‌گراد کاهش در نقطه‌ی جوش (تقریباً رفتن از سطح دریا به ارتفاع ۳۰۰۰ متری) زمان پخت دو برابر می‌شود.

علاوه بر این، بازدهی اجاق‌گاز در ارتفاعات بر میزان کلی مصرف سوخت تاثیر می‌گذارد. خوشبختانه بعضی از اجاق‌ها طوری طراحی شده‌اند تا فشار سوخت را تنظیم کنند و تحت ‌تاثیر کاهش فشار هوای محیطی قرار نمی‌گیرند. همچنین می‌توان فشار بیشتر اجاق‌هایی را که از سوخت مایع استفاده می‌کنند به صورت دستی با تلمبه تنظیم کرد و تاثیرات منفی‌ای را که ارتفاع بر بازده‌ اجاق‌ها می‌گذارد خنثی کرد.

چند نکته برای بهبود عملکرد اجاق‌گاز

فارغ از اینکه کجا می‌خواهید بروید، چه مدت می‌خواهید بیرون بمانید و چه مقدار سوخت همراه خود می‌برید، رعایت بعضی نکته‌ها‌ می‌تواند عملکرد اجاق‌گاز شما را بهبود ببخشد و به شما کمک کند به شکل بهینه‌تری از سوخت خود استفاده کنید.

• قبل از روشن کردن اجاق، تمام مواد غذایی و ظروف موردنیاز را آماده کنید. به این صورت، وقتی اجاق را روشن کنید آماده پختن هستید و از هدر رفتن ثانیه‌ها و حتی دقایق ارزشمندی از سوخت در هنگام ور رفتن با وسایل جلوگیری کرده‌اید.
• شعله‌ی اجاق‌گاز را کمی پایین‌تر از حداکثر ظرفیت آن نگه‌ دارید تا بهترین بازده را داشته باشید؛ تقریباً یک چهارم ظرفیت کلی اجاق. اگر شعله را تا آخر زیاد کنید آب زودتر جوش می‌آید ولی گرما در اطراف ظرف شما هدر می‌رود و وارد محیط اطراف می‌شود.
• سر ظرف را بپوشانید. همان‌طور که آب گرم‌تر می‌شود سرعت بخار شدن آن نیز افزایش پیدا می‌کند. هر چه میزان تبخیر بیشتر باشد آب دیرتر جوش می‌آید. بستن سر دیگ میزان تبخیر را به حداقل می‌رساند و درنتیجه زمان موردنیاز برای جوش آمدن کم می‌شود.
• از بادگیر استفاده کنید. وقتی درباره‌ی مصرف بهینه‌ی سوخت حرف می‌زنیم مبارزه با خاصیت گرما دزدی باد می‌تواند تغییر زیادی ایجاد کند. بله، بادگیر کمی به وزن کوله‌ی شما اضافه می‌کند ولی وقتی مجبور نباشید سوخت زیادی حمل کنید این وزن جبران می‌شود. نکته: این موضوع بیشتر درباره‌ی اجاق‌گازهای سوخت مایع صادق است. معمولاً برای اجاق‌های کپسولی از بادگیر استفاده نمی‌کنیم چون باید اجازه داد حرارت آن‌ها تخلیه شود (اگرچه بعضی از اجاق‌های کپسولی بادگیرهایی مخصوص به خود دارند).
• سعی کنید اجاق و وسایل خود را بشناسید. در سفرهای خود از عملکرد و مصرف سوخت اجاق‌گاز یادداشت‌‌برداری کنید تا به تصمیم‌گیری شما در سفرهای بعد کمک کند.

کمل بک دارای یک نی یا شلنگ است که کوهنورد یا طبیعت گرد هنگام تشنگی می‌تواند بدون توقف و درآوردن قمقمه آب از آن استفاده کند، مصارف دیگری را نیز می‌توان برای کمل بک ها متصور شد.

کوهنوردان و طبیعت گردها برای مسائل بهداشتی نیاز به آب دارند. آبی که به طور منظم و با فشاری ثابت تحت کنترل باشد و فرد بتواند از آن برای شست‌وشو و حمام و دستشویی و… استفاده کند. همین نیاز باعث شد تا کمل بک‌ها طراحی و تولید شوند، پس برای طبیعت گردی و کمپینگ حتما یکی یا دو تا از این کمل بک ‌ها احتیاج است.

در این مقاله در رابطه با روش انتخاب بهترین کمل بک صحبت میکنیم و یاد میگیریم که چگونه کیسه آب خود را تمیز و نگه داری کنیم.

نحوه استفاده از پک هیدراتاسیون یا کمل بک

ابتدا کیسه آب را باید با آب سر بشویید و آب را تخلیه کنید و پس از آن آب را داخل کمل بک ریخته و درب آن را محکم ببندید تا آب از آن بیرون نریزد، سپس مخزن آب را داخل کوله قرار دهید و نصب کنید.

بعضی از کوله ها یک جا برای قرار دادن کمل بک دارند اما بعضی از آن ها دارای گیره هایی برای نصب کیسه آب هستند.

بعد از نصب کمل بک، شلنگ آن را از شکاف مخصوص روی بدن کوله عبور دهید و مطمئن باشید شلنگ یا نی در طول مسیر گره یا تا نخورده باشد .

حتما توجه کنید که کمل بک را بعد از استفاده بشویی و اجازه دهید به طور کامل خشک شود.

نکته: در حین استفاده از پک هیدراتاسیون باید به این نکته دقت کنید که جنس آن از پلاستیک است نمیتواند دما را داخل خود حفظ کند پس از ریختن آب خیلی داغ داخل کمل بک خودداری کنید.

ظرفیت کمل بک یا کیسه آب

باید اطمینان حاصل کنید که کمل بک و کوله شما مناسب نوع فعالیتی که در پیش دارید هستند:

آب سبک نیست، بنابراین به این فکر کنید که به چه میزان آب در برنامه تان نیاز دارید؟ آیا در طول مسیر می توانید کمل بکتان را مجددا پر کنید؟ البته مطمئنا لازم نیست که کمل بک کاملا پرشود و میتوان بر اساس نیاز مثلا نیمی از ظرفیت آنرا استفاده کرد.

• ۰.۵ لیتری و کمتر (این مدلها بیشتر شبیه به بطری بوده و در انواع کیف کمری یا جلیقه های دویدن به کار برده میشوند.
• ۱یا ۱.۵ لیتر: یک انتخاب مناسب برای مسافت های کوتاه یا دونده ها و دوچرخه سواران.
• ۲ یا ۲.۵ لیتر: این سایز تعادل خوبی بین وزن و حجم ایجاد میکند.
• ۳ لیتر یا بیشتر: مناسب برای پیمایش های طولانی در زمینهای بدون آب مانند پیمایش خط الراس ها در فصول گرم.

راهنمای خرید کمل بک برای کوهنوردان و طبیعتگردان

1- مهمترین نکته در خرید کیسه آب (یا همان کمل بک) این است که جنس آن طوری باشد که پس از مدتی استفاده بو نگیرد . یعنی آب داخل آن طعم نگیرد.

2- استفاده از آن آسان باشد . یعنی در آن راحت باز و بسته شود و جهت تمیز کردن برس به آسانی وارد آن شود.

3- اجزای آن از کیفیت و دوام خوبی برخوردار باشند. مثلا اورینگ ته شلنگ که کار آب بندی را انجام میدهد خراب نشود و یا از جا در نیاید و یا قسمت دهان آن نشتی ندهد.

چگونه کیسه آب را تمیز کنیم؟

برای تمیز کردن کیسه‌ی آب بهترین ماده محلول آب و کمی مایع ظرفشویی بسیار رقیق حل شده در آن است. می‌توانید چند قطره آب‌لیموی ترش و یا مقدار کمی جوش شیرین نیز به این محلول اضافه کنید. این محلول را درون کیسه بریزید و درِ کیسه را ببندید و آن را به خوبی تکان دهید. سپس کیسه را چند بار با آب تمیز پر کنید و درِ آن را ببندید و پس از این‌که خوب تکان دادید، آب آن را تخلیه کنید. این کار را آن‌قدر انجام دهید تا درون کیسه‌ی آب به خوبی تمیز شود و اثری از مایع ظرفشویی در آن باقی نماند.

اگر برس شیشه‌ شوی بسیار نرم دارید هم می‌توانید از آن در شستن داخل کیسه‌ی آب استفاده کنید. برس شما باید بسیار نرم باشد تا پلاستیک نازک کیسه‌ی آب را پاره نکند. در هنگام کار با برس هم به شدت احتیاط کنید تا آسیبی به کیسه‌ی آب وارد نکنید.

بخش بعدی که باید مورد بازرسی و تمیزکاری قرار بگیرد درِ کیسه‌ی آب است. این در معمولا پیچی است و واشری دارد که آن را ضدآب می‌سازد. اطراف این بخش را نیز با یک دستمال تمیز و همان محلولی که درست کرده‌اید به آرامی تمیز کنید و مطمئن شوید هنگام لمس آن حس لیز بودن نداشته باشد.

خب، حالا که کیسه‌ی آب خود را تمیز کردید باید مهم‌ترین بخش کار را انجام دهید. باید کیسه‌ی آب را خشک کنید. چرا که اگر این کار را نکنید تمام زحماتی که در بالا کشیدید بی‌ثمر خواهد بود. برای خشک کردن کیسه‌ی آب ابتدا آن را به خوبی تکان دهید تا آب درون آن خارج شود. فراموش نکنید که هر کاری کنید نمی‌توانید تمام آب درون کیسه‌ی آب را خالی کنید. به همین دلیل باید درِ آن را باز بگذارید و اجازه دهید تا خودش خشک شود. برای این کار کافیست کیسه را به دیوار تکیه دهید و یک هم‌زن دستی یا لیوان درون آن قرار دهید. به نحوی که اجازه دهد هوا درون تمام کیسه جریان داشته باشد.

بعد از این که مدتی گذشت و کیسه خشک شد می‌توانید با خیال راحت آن را در کمد قرار دهید و مطمئن باشید که دفعه‌ی بعدی که می‌خواهید به طبیعت بروید، آبی که در اختیار دارید طعم و بوی بدی نمی‌دهند و تمیز است.

نکته مهم: مهمترین نکته در نگهداری کیسه آب برای اینکه پس از مدتی آب داخل آن طعم نگیرد این است که  پس از هر بار استفاده، در منزل آب داخل کیسه و شلنگ را به خوبی خالی کرده و در مجاورت هوا بگذارید تا خشک شود . برای اینکه هوا داخل کیسه جریان پیدا کند باید دهانه کیسه را باز نگهدارید.

ویژگی های کیسه آب یا کمل بک ها در چیست؟

1. دربرابر پارگی، نشت آب و فشار مقاومند!

کیسه های آب با کیفیت و اصولی ارائه شدند که دربرابر فشار مقاومند. در اثرضربه، خراش یا برخورد جسم خارجی هم دچار آسیب نمی شوند. کیسه آب باید از این نظر قابل اطمینان باشد. چون در کوله ابزار دیگر هم هست، که نباید دچار رطوبت شوند.

2. باکیفیت اگر باشند، به مرور زمان بو نمی گیرند.

از جمله مشکلات همه با پلاستیک و فراورده های نفتی، که برای حمل آب استفاده می شوند، بوگرفتن به مرور زمان است. همچنین روی طعم آب هم تاثیر خواهند داشت. این کیسه های آب وقتی باکیفیت باشند، دارای غشای داخلی ضدباکتری هستند و با تکنولوژی نانو ساخته می شوند. برای اینکه کمترین تداخل میان فراورده های نفتی و آب باشد. برخی از انواع کیسه های آب با غشای فلزی نانومتری، مانندغشای آلومینیومی پوشیده شده اند. برای اینکه تضمین کننده کامل سلامت آب مصرفی تان باشند.

3. طراحی مناسب برای شستشوی کامل

کمل بک های امروزی با درب بزرگ ارائه می شوند تا شستشوی آن ها به راحتی ممکن باشد. همین باعث می شود که سلامت کوهنورد در برنامه ها حفظ شود. درضمن طول عمر کیسه آب به خاطر امکان شتسشوی کامل آن، و خشک شدنش افزایش قابل محسوسی دارد.

    4.  خرید کیسه آب از فروشگاه های معتبر

اگر نیاز به تهیه کیسه آب دارید میتوانید از فروشگاه آنلاین بریم کوه محصول خودتان را تهیه کنید تا در سریع ترین زمان ممکن به دستتان برسد.

شما از چه روش هایی برای تمیز کردن و نگه داری کیسه آب خود استفاده میکنید؟