دسته: کوهنوردی

  • مهارت‌های عبور از رودخانه‌ها

    مهارت‌های عبور از رودخانه‌ها

    زمان مطالعه: 11 دقیقه

    دسترسی به کوهستان و قله‌های سر به فلک کشیده یا به عبارت بهتر کوهپیمایی در هر کشوری اغلب با عبور از زمین‌های کم ارتفاع، دره‌ها، خط القعرها همراه است و طبیعتاً در این گذرگاه‌ها، رودخانه‌ها نقش حساسی در دسترسی به این مناطق دارند.
    روش های عبور از رودخانه‌ها و تاثیرات عمق آب، سرعت جریان آب و عرض رودخانه یکی از مسایل پیش روی کوهنوردان است که قبل از یک برنامه کوهنوردی باید به آن توجه کرد و آموزش های لازم در این زمینه را فرا گرفت.

    در هر برنامه کوهنوردی یا طبیعت گردی شما می بایست قبل از حرکت از شرایط محیطی و طبیعی آن منطقه اطلاعات کسب کنید و با توجه به نوع برنامه و محیط خود را آماده سازید. اگر در برنامه شما رودخانه ها یی وجود دارد و شما برای رسیدن به مقصد مجبور به عبور از آن هستید خواندن این مقاله را به شما توصیه می کنیم.

    عبور از رودخانه

    بررسی مسیر، شیب، شدت جریان آب رودخانه ها، پل‌های موقت محلی، پیچ و خم رودخانه ها و نحوه عبور از آنها مواردی است که باید با دقت و هماهنگ با تعداد و قدرت و کارایی اعضای گروه به سرپرستی فردی شایسته انجام گیرد تا برنامه مورد نظر با موفقیت به پایان رسد. توجه داشته باشید اجرای برنامه موفق فقط رسیدن به مقصد نیست بلکه برگشتن به سلامت به مبداء نیز مورد نظر است.

    هنگام بارش شدید باران، جریان رودخانه‌ها قوی‌تر شده و می‌توانند مشکلات بسیار زیادی برای کوه‌پیمایان و افرادی که برای طبیعت گردی به کوهستان می‌روند، فراهم آورند. عبور از جریان شدید رودخانه‌ها می‌تواند مشکلاتی فراتر از خیس شدن کفش یا لباس و حتی لغزیدن پا و افتادن در آب را ایجاد نمایند. راه حل اصولی اجتناب از برخورد با این نوع جریان‌های شدید، هنگام کوه‌پیمایی و اجرای برنامه‌های گلگشت است.

    دقت در برنامه‌ریزی همراه با بررسی دقیق وضعیت و موانع طبیعی تقریباً‌ می‌تواند از مواجهه با مشکلات و بروز حوادث جلوگیری نماید. در هر حال جاری شدن سیل در رودخانه‌ها ی محلی همیشه قابل پیش‌بینی نیست و گاهی نیز عبور از مسیر رودخانه‌ها الزامی است. جریان شدید رودخانه‌ها دارای قدرت بالقوه زیادی است و عبور از آن نیاز به مهارت دارد. در صورت نداشتن مهارت‌های اولیه، بروز مشکلات قطعی خواهد بود.

    مقاله پیشنهادی : چگونه در هنگام وقوع سیل، جان خود را نجات دهیم

    عبور از رود خانه

    آب رودخانه‌ها سرد و کف آنها لغزنده و ناهموار و پوشیده از سنگ‌هایی با ابعاد مختلف است. هر کدام از موانع موجود در مسیر جریان آب مانند درختها، آبشارها، سنگ‌های بسیار بزرگ که آب از روی آنها و یا از کنار آنها عبور می‌کند می‌تواند برای شخصی که هنگام عبور از رودخانه پایش لغزیده و در داخل آب افتاده است خطرناک و حتی کشنده باشد. وسایل و ابزار آلات کوه‌نوردی برای عبور از آب‌های جاری رودخانه ساخته نشده‌اند و معمولاً‌ این وسایل هنگام عبور از رودخانه‌ها بیشتر بازدارنده و مشکل‌ساز هستند تا کمک کننده.

    اگر هنگام عبور از رودخانه کاری اشتباه صورت پذیرد، می‌تواند مشکلات بسیار جدی برای اعضای گروه بوجود آورد؛‌ پخش و پراکنده شدن اعضای گروه و قطع ارتباط با یکدیگر و ابتلای بعضی از اعضای گروه به بیماری هیپوترمی، افتادن و مفقود شدن.وسایل در آب به هنگام عبور از آب، مجروح شدن اعضای گروه در اثر برخورد آنها با موانعی که در مسیر رودخانه وجود دارد و غیره از این دست مشکلات است.

    انتخاب محل عبور ازرودخانه‌ها

    اگر انتخاب جایگزینی برای عبور از جریان خروشان رودخانه‌ها وجود نداشته باشد مانند عبور از روی پل‌های دایم یا موقت و شما مجبور هستید از رودخانه عبور کنید. در اینصورت انتخاب محل عبور باید با دقت و توجه به دو مورد مهم یعنی نقطه عبور و جریان پایین دست مسیر رودخانه باشد. محل عبور افراد بومی و یا محلی که افراد کمتری ممکن است در آن مسیر بلغزند؛ مناسب‌ترین محل و نقطه عبور، جایی است که جریان آب کم عمق و آهسته می‌شود. مسیرهای کم عرض، زمان عبور از آب را کاهش می‌دهند و ارتباط بین افراد را قابل اجرا و عملی‌تر می‌سازد. ولی شدت جریان بیشتری دارند. بستر تقریباً‌ آرام و یکنواخت رودخانه هیچ نقاط مشکوک و گودی‌های ناشناخته نخواهد داشت.

    متاسفانه معیارهای فوق اغلب منحصر به شرایط خاص می‌باشد. مثلاً‌ گاهی در مسیرهای تنگ، آب رودخانه‌ها شتاب بیشتری دارد و برای عبور از آن مشکلات مختلف ایجاد می‌کند. در هر حال حتی از مسافت دور نیز می‌توان مسیر مناسب برای عبور از رودخانه را تشخیص داد. عموماً باید از عبور در پیچ و خم رودخانه اجتناب نمود زیرا جریان آب در کناره‌های مسیر رودخانه فرورفتگی‌هایی را ایجاد کرده و سبب فرسایش و برش‌های ناهماهنگ شده است بطوری‌که جریان در داخل فرورفتگی‌ها آرام و در قسمت‌های بیرونی آن شتاب پیدا می‌کند و با سرعت عبور می‌نماید. هنگام عبور در امتداد مسیر آب باید مراقب درخت‌ها، کنده درخت‌های کنده شده و شناور در آب، خرده آشغال‌های جمع شده در نقاط ساکن مسیر بود چراکه می‌توانند مشکل‌ساز و خطرآفرین باشند. توجه به شاخه‌های بزرگ و کوچک درختان که می‌توانند نقش یک صافی را ایفا کنند و آب از میان آنها عبور می‌کند ولی شخص شناور را به زیر آب فرو می‌برند، لازم است. حتی در زمانی که هیچ مشکل و خطری در مسیر عبور آب به نظر نمی‌رسد. علاوه بر موارد ذکر شده،‌ ممکن است موارد دیگری نیز وجود داشته باشد که عبور از رودخانه را مشکل و خطرساز نماید مانند شتاب جریان آب که در بعضی از مکان‌ها به‌علت موقعیت زمین و گودی‌های ناشناخته شتاب داشته و سبب افزایش سرعت آب می‌شود.

    • نکته ی اولی که باید آن را بدانید این است که وقتی دو رود با هم حالت تلاقی پیدا می کنند، در نتیجه ی آن سطح آب کمی بالا می آید و جریان آب نیز آرام تر است و در نهایت صدای ملایم آب را می توانید تا بشنوید.
    • یادتان باشد که از محل اتصال رودخانه ها با یکدیگر تا جایی که امکانش هست اصلا و ابدا عبور نکنید بلکه برعکس، جایی که رودخانه تقسیم می شود را برای نقطه ی گذر کردن خود انتخاب نمایید.
    • اگر از جنگل عبور می کنید به یاد داشته باشید که در جنگل، از درختانی که حالا به هر دلیلی که به روی رود افتاده اند شما می توانید تا از آن ها به عنوان پل استفاده کنید و از آن ها برای رد شدن استفاده کنید.

    آماده‌سازی برای عبور از رودخانه:

    تمام وظایف و نقش‌ها را در یک گروه باید برای اعضا بسیار روشن و مفهوم باشد. هماهنگ کننده باید قبل از عبور از رودخانه مکان آرامی پبدا کند و در آنجا برای اعضای گروه وظایف و نقش هریک را توضیح دهد، این عمل حتی برای اعضای گروه‌هایی که تصادفاً گرد هم جمع شده‌اند نیز انجام شود. یکی از اعضای گروه باید نقش یا وظیفه هماهنگ‌کننده را داشته باشد و موقعیت‌ها و شرایط خطر را برای دیگران بطور جدی توضیح دهد تا هنگام بروز مشکلات از ایجاد سوء تفاهم‌ها و تشتت تصمیم‌گیری‌ها جلوگیری شود. قبل از اقدام به عبور از رودخانه باید پوشاک مناسب و لازم درنظر گرفته و پوشیده شود. تسمه کوله پشتی باید شل شود، سگک‌های تسمه‌های سینه و قسمت پایین کوله هر دو باز شوند. حال اگر شخصی هنگام عبور از رودخانه بلغزد و در آب افتد، کوله می‌تواند مهره‌های پشت و ستون فقرات را حفاظت کند و اگر کوله از جنس پولیستر یا ضد آب باشد شناور می‌شود و می‌تواند برای شخص کمک خوبی باشد.

    عبور از رودخانه

    هرگز نباید کفش یا چکمه‌ها را بدون جوراب پوشید. پوشیدن جوراب خیس نامناسب است ولی تهدیدکننده نیست. شلوارهای گشاد مانند شلوار کردی یا شلوارهای گشاد محلی مانع حرکت مناسب می‌شود ولی گتر می‌تواند اینچنین شلوارها را در وضعیت مناسب نگه دارد. در بعضی از موارد مشاهده شده‌است که افراد گروه حتی با دمپایی یا کفش‌هایی نظیر آن اقدام به عبور از رودخانه می‌کنند، این نوع کفش‌ها شرایط لغزندگی شخص روی سنگ‌های صیقلی کف رودخانه را افزایش می‌دهد. توصیه می‌شود پای برهنه از رودخانه عبور نکنید زیرا در کف رودخانه ممکن است اشیاء تیز و برنده وجود داشته باشد و سبب بریدگی کف پا و ایجاد جراحت‌های عمیق و عدم توانایی شخص برای ادامه برنامه بشود.

    روش و تکنیک عبور از رودخانه

    اصل بر این است که انتخاب هر نوع روش برای عبور از رودخانه باید همراه با جرأت و جسارت باشد. لغزش پا بزرگترین خطر هنگام عبور از رودخانه است و اگر شخص هنگام گذر از رودخانه به پشت بیفتد در حالیکه پایش در میان دوقطعه سنگ بزرگ گیر کرده باشد، فشار و جریان آب می‌تواند سر او را به زیر آب فرو برده و در همان جا نگه داشته و او را خفه کند. هنگام حرکت باید پاها روبه جریان بالای مسیر آب قرار گیرد و باید با دقت و اطمینان قدم‌ها را در جای محکم قرار داد. اگر شخص در امتداد جریان آب بلغزد مطمئن‌ترین روش شناوری در آب آن است که پاهای خود را در امتداد جریان آب و رو به بالا قرار داده تا بتواند بدن را محافظت و از غلتیدن در آب جلوگیری کند. ضمناً در همین فرصت دیگر اعضای گروه نیز باید به سرعت به پایین دست رودخانه رفته تا بتوانند به او کمک کنند. یکی از مناسب‌ترین روش‌ها، ارائه چوب‌دست کوهنوردی یا چوب‌دست بلند به شخص شناور در آب است تا او بتواند آن را آسان‌تر بگیرد. این روش شانس نجات او را زیاد می‌کند.

    عبور شخص تنها از رودخانه

    زمانی پیش می‌آید که شخص مجبور است به تنهایی از رودخانه عبور کند، در این صورت تنها شانس او استفاده از چوب‌دست‌ها برای حمایت و عبوری مطمئن است. (دو چوب‌دست کوهنوردی یا یک یا دو چوب بلند و محکم) زمانی که بر چوب‌دست‌ها تکیه می‌کنید، باید رو به جریان بالا دست آب باشید و در هر زمان فقط یک نقطه از چهار نقطه تکیه‌گاه خود را حرکت دهید. نظیر همان اصلی که در سنگ‌نوردی نیز رعایت می‌شود. یک پا را در جهت حرکت رودخانه یا پایین‌تر از پای دیگر قرار دهید. شبیه حرکت خرچنگ در زیر آب یعنی کمی مورب و کمی مستقیم به جلو، ضمناً موقعیت بدن باید کمی نیم‌رخ یا مورب در مقابل نیروی جریان آب باشد و با این عمل می‌توان فشار جریان آب بر سطح بدن را تا حد ممکن کاهش داد. هنگام حرکت، پا باید تقریباً‌ به شکل کشیدن بر زمین باشد، شبیه به جستجو برای یافتن محلی خوب و مناسب برای قرار دادن پا، البته امتیاز تنها عبور کردن در آن است که فرد برای عبور دیگران و مراقبت از آنها انرژی از دست نمی‌دهد ولی در مقابل، امکان حمایت از سوی دیگران هم برای او وجود ندارد

     

    عبور گروهی از رودخانه

    هنگام عبور چند نفر از رودخانه اعضای گروه باید روشی را درنظر گیرند که همراه با حمایت متقابل باشد. در هر حال هرچه تعداد بیشتری در یک زمان در آب قرار گیرند امکان حمایت افراد از یکدیگر نیز بیشتر خواهد بود. هنگام عبور گروهی از آب تا آنجا که ممکن است ضمن آنکه در یک خط حرکت می‌کنید، نسبت به جریان آب، سطح برخورد کوچکی ایجاد کنید. در این روش شخص راهنما یا جلودار بوسیلة نفرات پشت‌سر حمایت می‌شود و این عمل تسلسل‌وار تا انتهای گروه ادامه می‌یابد. نفر پشت‌سر باید دست‌های خود را بر شانه یا باسن نفر جلویی قرار داده و با فشار دادن به پایین موقعیت او را در آب بیشتر تثبیت کند. این عمل امکان لغزش در امتداد جریان آب را کم می‌کند. چرخش‌های کوچک آب که بوسیلة نفر جلویی ایجاد می‌شود نشانه کاهش فشار آب بر اعضای پشت سر است

    عبور از رودخانه

    حرکت گروه به شکل گوه یا سه گوش:

    در این روش بزرگ‌ترین و قوی‌ترین فرد در نوک و رأس این مثلث قرار می‌گیرد در جایی که می‌تواند چرخش‌های کوچک آب در پشت سر خود ایجاد کند تا دیگر اعضای گروه از نیروی اصلی فشار آب در امان بوده و بتوانند تقریباً در ایمنی لازم از رودخانه عبور کنند. در این روش عبور از رودخانه، حداقل اعضا باید سه نفر باشند. در صورت حضور سرپرست رسمی در گروه بهتر است سرپرست گروه به همراه هر گروه سه نفره مسیر را طی کند. البته این به‌شرطی است که امکان بازگشت یک نفر وجود داشته باشد و خطری متوجه سرپرست نشود. عبور از رودخانه بدون آنکه تمامی لباس‌ها خیس شود شرط احتیاط اولیه و روش خوبی است به شرط آنکه همگی اعضای گروه به وظیفه خود به‌خوبی آگاه باشند.

    استفاده از طناب:

    استفاده از طناب آخرین چاره برای عبور از رودخانه است. زیرا اگر طناب بصورت نامناسب استفاده شود امکان غرق شدن شخص در آب زیاد است. در بررسی روش‌های مختلف عبور از رودخانه‌ها نشان می‌دهد که ایمنی عبور از رودخانه با استفاده از طناب اغلب مبهم است. روش طناب نسبت به دو روش مثلثی (گوه‌ای) و مورب (زیگزاگ) کاربرد کمتری دارد.

    – با توجه به مطالب فوق آیا عبور از رودخانه الزامی است؟ باید توجه داشت که عبور از رودخانه همراه با مشکلات و گاهی خطرناک است. تصمیم عبور از آن هنگام اجرای برنامه بسیار مهم است. زیرا تصمیم‌گیری نسنجیده سبب عدم موفقیت برنامه و پراکنده شدن افراد گروه می‌شود بنابراین باید روش جایگزین همیشه مدنظر باشد.

    – آیا عبور از رودخانه راه حل نهایی است یا با طولانی‌تر کردن مسیر می‌توان به راه مطمئن‌تر نیز دسترسی پیدا کرد. اگر در استفاده از روش جایگزین نیاز به طی مسافت بیشتر ولی مطمئن و ایمنی است، آن را انتخاب کنید.

    عبور از پل همیشه راه حل مطمئن و ارزشمندی است حتی اگر همراه با یک راهپیمایی طولانی باشد. قبل از اجرای برنامه محل پل‌ها را از روی نقشه محلی بررسی کنید. در صورت امکان از افراد محلی سئوال کنید و هنگام اجرای برنامه بررسی‌های لازم را به عمل آورید. برای اینکار می‌توانید با اعزام یک یا دو نفر در مسیرهای بالادست و پایین دست رودخانه به منظور شناسایی، پل‌های محلی و یا محل مناسب برای عبور را بیابید. جریان‌های رودخانه در کوهستان همیشه همراه با ریزش‌های تند و بلند است و حتی در طی روز جریان آب رودخانه‌ها در بعدازظهر تندتر از صبح زود یا اوایل صبح است.

    عبور از رودخانه

    لذا در مواردی که مجبور به عبور از رودخانه هستید توجه داشته باشید پس از بارش باران و اوایل غروب مواجه با جریان شدید رودخانه خواهید شد و اگر تصمیم به برپایی اردو دارید توصیه می‌شود صبر کنید و حتی اردوی موقت برپا کنید تا زمان مناسب فرا رسد و یا روش بهتری برای عبور از رودخانه پیدا کنید.

    • حتما لباس ها و کیسه خوابتان را در بسته های ضد آب قرار دهید. مطمئن شوید که کوله ی همراهتان تعادل کافی داشته باشد. آن را محکم ببندید به طوری که لوازم داخل آن به هیچ عنوانی بیرون نریزد.
    • به یاد داشته باشید که در یک رودخانه نوردی موفق شما باید حتما با اطمینان در آب قدم بگذارید. مطمئن شوید که خطر پرش با پاهای لیز، ایستادن روی سنگ ها و رگ به رگ شدن قوزک پا در صورتی که محکم و با اطمینان قدن بردارید برای شما وجود ندارد.
    • حتما به مناطق پر حباب پشت صخره ها دقت کنید. ترکیب آب و هوا خاصیت شناوری هر موجودی را در نهایت از بین می برد. اگر در ناحیه ی پر تلاطمی به آب افتادید، به یاد داشته باشید که حتما بدنتان هم به زیر آب می رود.

    درهنگام افتادن درون جریان تند رو به یاد داشته باشید که:

    • اولین کاری که باید انجام دهید این است که کوله پشتی تان را سریعا در آورده و بیاندازید.
    • به هیچ عنوان صبر نکنید. به کمک پاهایتان تعادل خود را حفظ کنید. به یاد داشته باشید که از پاهایتان برای خارج و دور کردن موانع از بدنتان استفاده نمایید تا تعادلتان حفظ گردد.
    • در حرکت آخر در هنگام رودخانه نوردی به سمت ساحل، حاشیه ی رود و یا جایی که جریان آب آرام است بروید تا بتوانید تعادل خود را به دست آورده و در نهایت بتوانید محکم بایستید.

    وقتی می‌خواهید روش جایگزین انتخاب کنید به نقشه نگاه کنید و تمامی موارد مربوط به: امکان عبور از پل‌ها، نقاط قابل دسترسی به محل عبور مناسب، چند شاخه شدن رودخانه، شاخه‌ها و انشعابات کوچک رودخانه، مکان‌هایی از رودخانه که امکان کاهش شدت جریان آب موجود است را ارزیابی کنید. سرعت جریان آب در محل‌های ورود به دریاچه‌ها و حتی اگر سطح دریاچه کم‌عمق باشد از محل خروج آب می‌توان با احتیاط عبور کرد

    چند نکته اضافی:
    ۱- ترجیحاً با کفش از رودخانه عبور کنید. کفش شما محافظ شما در برابر سنگ‌های تیز و برنده، مارهای زهرآلود در بعضی از مناطق، سر خوردن در آب و پیچ‌خوردن پا در وسط سنگ‌ها خواهد بود. البته راه رفتن با کفش خیس می‌تواند سبب تاول زدن پای بعضی از افراد تیم شود. لذا قبل از ادامه طریق به نحو مناسب اقدام به خشک کردن کفش و تعویض جوراب کنید. (آموزش عبور از رودخانه و جریان‌های آب)
    ۲- قبل از وارد شدن در آب نسبت به آب‌بندی بودن وسایل خود اطمینان حاصل کنید، به‌ویژه کبریت، اسناد و مدارک، نقشه، پول، کیسه‌خواب، لباس‌های خشک اضافی، غذا و وسایل صوتی و دیجیتالی خود و غیره.
    ۳- در کف بعضی از رودخانه‌ها امکان وجود تورهای ماهیگیری وجود دارد، توجه داشته باشید که گیر کردن پای شما در تور می‌تواند باعث گرفتن جان شما شود.
    در صورتی که عبور از رودخانه ریسک بالایی دارد، مبادرت به این‌کار نکنید و برگشتن را بر به خطر انداختن جان خود و دوستانتان ترجیح دهی

    منبع : https://dalahoo.com

  • پیش بینی آب و هوا با کمک ابرها

    پیش بینی آب و هوا با کمک ابرها

    زمان مطالعه: 3 دقیقه

    ابرها یکی از مهم ترین منابع برای پیش بینی آب و هوا قبل از صعود می باشند. برای اینکار، شما باید 10 نوع مختلف ابر را به سادگی شناسایی کنید، اما اگر با حفظ کردن اسم ها مشکل دارید فقط این نکته را به خاطر داشته باشید :
    “هرچقدر ابرها در قسمت بالاتری از آسمان تشکیل شده باشند ، آب و هوای بهتری در انتظار شما است ! “

    ابرهای سیروکومولوس ( Cirrocumulus ) :

    ابر های سیروکومولوس، شکلی شبیه امواج آب در سطح دریاچه دارند

    سیروکومولوس: ابرهای خاصی هستند که تشخیص آنها تا حدودی دشوار است. در صورت شناسایی صحیح در برخی گونه ها معرف ناپایداری در ساعت های آینده میباشد.

    همچنین بخوانید : شناخت آب و هوا در کوهنوردی

    ابرهای آلتوکومولوس ( Altocumulus ):

    ابرهای آلتوکومولوس معمولا شکلی شبیه تکه های بزرگ گوی مانند از قطره های آب دارند

    بنا به دلایل مختلفی در شکل های مختلف تشکیل میشوند که باتوجه به نوع تشکیل آنها پیامدهای مختلفی میتواند داشته باشد. اعم از پایداری و ناپایداری.

     

     

    ابرهای کومولونیمبوس ( Cumulonimbus ) :

    ابرهای کومولونیمبوس شکلی شبیه توده های بزرگ ابر دارند و معمولا باعث ریزش تگرگ، طوفان ، رعد و برق و صاعقه می شوند

    این ابرها شکلی شبیه توده های بزرگ ابر دارند و معمولا باعث ریزش تگرگ، طوفان ، رعد و برق و صاعقه می شوند . سطح بالایی این ابرها شبیه سندان و معمولا مسطح می باشند.

     

    ابرهای کومولوس ( Cumulus ) :

    ابرهای کومولوس به دلیل ظاهر بزرگ ، سفید و پف کرده شان ،به راحتی قابل تشخیص می باشند

    ابرهای کومولوس به دلیل ظاهر بزرگ ، سفید و پف کرده شان ،به راحتی قابل تشخیص می باشند. بیشتر از جریان های هم رفتی و بالارونده هوا تشکیل میشوند و در صورت افزایش ضخامت، ویژگی قاعده
    ناپایداری میباشد.

     

    ابرهای سیروس ( Cirrus ) : 

    ابرهای سیروس از مرتفع ترین ابرها در آسمان می باشد. شکلی شبیه پر مانند و ظاهری بسیار شفاف دارند و معمولا در آب و هوای خوب و صاف دیده می شوند.

    ابرهای سیروس از مرتفع ترین ابرها در آسمان می باشد. ابرهایی که حالت نخ مانند و رشته رشته دارند که بیشتر معرف ورود به توده هوای گرم هستند به ویژه فصل پاییز و زمستان
    و در صورت ضخیم و پوششی شدن، معرف ناپایداری می باشند.

     

    ابرهای سیرواستراتوس ( Cirrostratus ) :

    ابرهای سیرواستراتوس معمولا از کریستال های یخ تشکیل شده اند و یک هاله ی نورانی به دور خورشید می سازند.

    این ابرها در شرایط مختلفی تشکیل میشوند ولی بیشتر در طول پاییز و زمستان با افزایش ضخامت و گستردگی بیشتر معرف ناپایداری هوا در ساعات آتی می باشد.

     

    ابرهای آلتواستراتوس ( Altostratus ) :

    ابرهای آلتواستراتوس معمولا شکلی شبیه لایه های خاکستری ( متمایل به آبی ) را بالاتر از خورشید و یا ماه تشکیل می دهند

    نوعی از ابرهای پوششی هستند که در صورت افزایش ضخامت و محیا بودن شرایط میدانی و سیستمی معرف شرایط جوی ناپایدار در ساعات آینده می باشند.

    به یاد داشته باشید اگر این ابرها ظاهر تیره و ضحیم تری به خود بگیرند، یکی از نشانه ای اصلی بارش در ساعت های آینده می باشند.

     

    ابرهای نیمبواستراتوس ( Nimbostratus ) :

    ابرهای نیمبواستراتوس، لایه ای نازک و تاریک را در پایین جو می سازند و معمولا از نشانه های اصلی بارش برف و باران هستند.

    نوعی از انواع ابرهای پوششی هستند که پتانسیل بارش دارند. ابر های نیمبواستراتوس معمولا برای چندین ساعت در آسمان باقی می مانند.

     

    ابرهای استراتوکومولوس ( Stratocumulus ) :

    ابرهای استراتوکومولوس معمولا به صورت یک توده ی کروی موج دار بزرگ در آسمان دیده می شوند و معمولا نشانه ای از بارش های خفیف می باشند.

     ابرهای ترکیبی که تاحدودی پوششی و تاحدودی کومولوسی هستند و در شرایط مختلف جو اعم از پایداری و ناپایداری تشکیل میشوند و انواع گوناگونی دارند.

     

    ابرهای استراتوس ( Stratus ) :

    ابر های استراتوس، یک لایه ی یک دست و شبیه مه می سازند و معمولا باعث ریزش های خفیف ( نم نم باران ) می شوند.

    ابر های استراتوس، یک لایه ی یک دست و شبیه مه می سازند و معمولا باعث ریزش های خفیف (نم نم باران) می شوند.اگر در شبانگاه شکلی ضخیم به خود بگیرند و صبح تمام آسمان را پوشانده باشند ، معمولا آب و هوای خوبی در انتظار شما می باشد !

    جهت اطلاع از آب و هوای ، کوه های ایران به سایت هوا کوه مراجعه کنید.

    منبع : SectionHiker

  • خشک کردن مواد غذایی: تمام چیزی که باید راجع به خشک کردن غذا بدانید!

    خشک کردن مواد غذایی: تمام چیزی که باید راجع به خشک کردن غذا بدانید!

    زمان مطالعه: 14 دقیقه

    بدون شک یکی از مواردی که تمام کوهنوردانی که قصد اقامت شبانه در کوهستان را دارند به آن فکر می کنند ، تهیه مواد غذایی و پخت پز آن در کوهستان می باشد. شاید خیلی از کوهنوردان در پایان صعودشان حوس یک بستنی و یا یک برگر داغ بکنند ، اما خیلی از آن ها بدلیل سختی و حمل وزن بیشتر، از آوردن آن ها موارد صرف نظر می کنند . خشک کردن مواد غذایی یک کار آسان و روحیه بخش می باشد ! با خشک کردن مواد غذایی ، رطوبت و آب را از آن می گیرید و در عین حال مواد مغذی و مزه ی خوب آن را نیز حفظ می کنید !

    غذای های خشک شده نه تنها مزه ی بهتری نسبت به غذای های کنسرو و بسته بندی شده دارند بلکه از لحاظ بهداشتی و سلامت آن ها نیز مطمئن هستید . همچنین تهیه این غذا ها بسیار ارزان تر و حمل آن ها نیز سبک تر می باشد و اگر دوست دارید تا مقداری در فضاهای کوله پشتی و وزن آن صرفه جویی کنید ، وقت آن است که رو به غذای های خشک بیاورید .

    بیشتر دستور العمل های برای تهیه غذای های خشک، نیازمند یک خشک کننده غذا می باشد اما همچنان می توانید با یک اجاق در حالت شعله پایین ، مواردی مثل میوه های خشک را تهیه کنید . با یک رنده ی تیغه ای ( اسلایسرها ) و یک زودپز می توانید مراحل تهیه غذای ها خشک را تسریع کنید اما این موارد از نیاز های اصلی تهیه غذاهای خشک نیستند . اگر به اسلایسر دسترسی ندارید و آشپزی با چاقوها را بلدید ، از چاقو ها استفاده کنید.

    همچنین بخوانید : در کوهنوردی چه غذایی بخوریم ؟

     

    خشک کردن مواد غذایی

    خشک کردن مواد غذایی یک روش نگهداری است که با حذف آب، از فعالیت میکروارگانیسم‌ها و آنزیم‌ها جلوگیری کرده و در نتیجه ماندگاری مواد غذایی را افزایش می‌دهد. این فرآیند به دو روش سنتی و صنعتی انجام می‌شود و هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.

     

    انواع روش‌های خشک کردن مواد غذایی:

    • خشک کردن سنتی:
      این روش شامل استفاده از نور خورشید، باد و یا دود برای تبخیر آب است.
    • خشک کردن صنعتی:
      این روش با استفاده از دستگاه‌های خشک‌کن مختلف مانند خشک‌کن‌های هوای داغ، انجمادی، پاششی و تونلی انجام می‌شود. 

     

    چگونه یک دستگاه خشک کن غذا انتخاب کنیم ؟

    دو ویژگی مهم در آن ها وجود فن های توزیع گرما و تنظیمات مختلف دما برای خشک کردن مواد غذایی مختلف می باشد.

    دستگاه های خشک کن غذا، نسبت به فضای سینی و ویژگی هایی که دارند از 30 دلار ، 100 دلار ویا بیشتر در بازار پیدا می شوند . دو ویژگی مهم در آن ها وجود فن های توزیع گرما و تنظیمات مختلف دما برای خشک کردن مواد غذایی مختلف می باشد. اگر خشک کن غذا را در دمای بسیار بالا و یا مدت طولانی برای خشک کردن مواد غذایی روشن بگذارید، ممکن است غذا را بسوزاند و مواد مغذی آن را به طور کامل از بین ببرد.

    اگر می خواهید غذای های زیادی را خشک کنید ، بهتر است به دلیل زمان زیادی که پروسه خشک کردن غذا می برد ، (بین 5 تا 14 ساعت )، به فکر تهیه خشک کن هایی با سینی ها بزرگ باشید. سینی های مربعی شکل فضای بیشتری از سینی های گرد دارند. وجود یک تایمر در خشک کن ، به شما این اجازه را می دهد تا بدون هیچ نگرانی خانه را ترک کنید اما از نیازی های اصلی این دستگاه نمی باشد.

    اگر مطمئن نیستید باید چه دستگاهی را بخرید ، از خشک کن های ارزان شروع کنید و کم کم دستگاه های پیشرفته تری تهیه کنید . حتی می توانید برای شروع سری به سمساری ها نیز بزنید !

    توجه داشته باشید که برای خشک کردن سس ها ، سوپ و میوه ها نیاز به صفحه های نچسب و یا دستمال کاغذی های پوستی دارید. معمولا اکثر برند ها ، صفحه های نچسب سازگار با مدل خود را به طور جداگانه به بازار عرضه می کنند.

     

    چه غذاهایی را می توانید خشک کنید؟

    تقریبا تمام مواد غذایی به جز محصولات لبنی و مواد پرچرب را می توانید به سادگی در خانه خشک کنید

    تقریبا تمام مواد غذایی به جز محصولات لبنی و مواد پرچرب را می توانید به سادگی در خانه خشک کنید. البته توجه داشته باشید که برای خشک کردن میوه ها، گوشت و سبزیجات باید از قبل کمی آن هارا بپزید. به محض اینکه چند مواد غذایی را خشک کردید، می توانید با ترکیب کردن آن ها به هم ، غذای خود را درست کنید. بعضی از غذا ها مثل سوپ و ریزوتو ها را می توانید  بعد از پختن نیز خشک کنید.

    نکته: شما می توانید چند خوراکی خشک متفاوت را درون دستگاه قرار دهید البته به شرطی که تمام آن ها با یک دمای معین خشک شوند.

    آماده کردن غذا: کلید اصلی در خشک کردن غذا

    توجه داشته باشید که اکثر غذا ها در پروسه ی خشک شدن و از دست دادن رطوبت و آب ، بسیار کوچک می شوند .

    توجه داشته باشید که اکثر غذا ها در پروسه ی خشک شدن و از دست دادن رطوبت و آب، بسیار کوچک می شوند. به عنوان مثال نیم کیلو سیب قبل از رنده شدن  تنها فضای یک فنجان را پس از خشک شدن می گیرند. اگرچه باید میوه ها را با برش های نازک تهیه کنید اما حواستان باشد اگر آن ها را بیش از حد خورد کنید، در ترکیب با دیگر مواد غذایی، خورد و له خواهند شد .

    نگهداری خوراکی خشک شده:

    با نگهداری صحیح از میوه های خشک شده ، می توانید از آن ها برای 5 سال آینده نیز استفاده کنید !

    با نگهداری صحیح از میوه های خشک شده، می توانید از آن ها برای 5 سال آینده نیز استفاده کنید! این نکته برای سبزیجات تا 10 سال نیز افزایش پیدا می کند! نکته ی اصلی در نگهداری غذای های خشک شده جلوگیری از ترکیب آن ها با اکسیژن است. اگر قصدتان استفاده از فرآورده های غیر گوشتی در یک سال می باشد، می توانید آن ها را در کیسه های فریزر قرار دهید و هوا را از کیسه خارج کنید. برای حفظ بیشتر آن ها، از بسته های وکیومی و جاذب های اکسیژن استفاده کنید. سعی کنید آن ها را در فضای خنک و تاریک قرار دهید.

    اگر گوشت و غذاهای دریایی را در طول یک ماه مصرف می کنید می توانید آن ها را در کیسه های فریزر و در فضای خنک قرار دهید، اما اگر قصدتان استفاده ی بلند مدت از آن ها می باشد، بسته های وکیومی و انجماد، بهترین راه حل می باشند. اگر گوشت ها را به شکل صحیح منجمد کنید،می توانید تا یک سال از آن استفاده کنید. اگر پس از مدتی غذا ها شکل و یا بوی بدی به خود گرفتند، به هیچ وجه آن ها را مصرف نکنید.

    چگونه میوه ها را خشک کنیم؟

    میوه ها را می توانید با روش های مختلف خشک کنید . بریدن و یا مخلوط کردن آن ها

    میوه ها را می توانید با روش های مختلف خشک کنید. بریدن و یا مخلوط کردن آن ها. میوه های برش داده شده، یکی از بهترین مواد برای مصرف در مسیر کوهنوردی می باشند و یا حتی می توانید از آن ها برای تهیه اوتمیل و یا گرانولا ها نیز استفاده کنید . با مخلوط کردن آن ها، میوه ها را به ورقه های نازک خشک می کنید و می توانید از آن ها برای خوراکی های مسیر و یا پودینگ ها استفاده کنید. ( بخصوص اگر این میوه ها شامل موز نیز بشوند زیرا موز ها حالت خمیری و کرمی شکلی به پودینگ ها خواهد داد )

    دستور غذا: سیب دارچینی

    دستور غذا : سیب دارچینی

    1 –  4 سیب کوچک تا متوسط را چهارقاچ کنید و هسته ی آن را خارج کنید. ( پوست کندن آن اختیاری است ) . با استفاده از از یک چاقو و یا مندولین به صورت مورب قطعه ها را به 8 تیکه برش دهید. ( مثل شکل بالا ). قطعه های بزرگتر را نصف کنید.

    دستور غذا : سیب دارچینی

    2 – سیب ها را درون یک کیسه پلاستیکی و یا کاسه قرار دهید و یک قاشق چایخوری لیمو و یا دارچین (بسته به سلیقه خودتان ) به آن اضافه کنید . اگر سیب های شما مزه ی تندی دارند می توانید یک قاشق چایخوری شکر نیز به آن اضافه کنید. ( اختیاری )

    دستور غذا : سیب دارچینی

    3 – کیسه را کمی تکان دهید تا لیمو و یا دارچین ها به خورد تکه های سیب برود.

    دستور غذا : سیب دارچینی

    4 – تیکه های سیب را روی سینی های خشک کن قرار دهید و آن را در دمای 135 درجه فارنهایت برای 8 تا 12 ساعت رها کنید تا کاملا شکل ورقه ای به خود بگیرند.

    چگونه سبزیجات را خشک کنیم؟

     

    نکته ی کلی راجع به خشک کردن سبزیجات، این است که اگر می توانید آن ها را به صورت خام بخورید ، نیازی به پختن آن ها قبل از خشک کردن ندارید

    نکته ی کلی راجع به خشک کردن سبزیجات، این است که اگر می توانید آن ها را به صورت خام بخورید، نیازی به پختن آن ها قبل از خشک کردن ندارید. اما اگر قصد داشته باشید دوباره آب را به آن برگردانید بهتر است تمام مواد غذایی را قبل از خشک کردن بپزید. اگر می خواهید تنها با اضافه کردن آب جوش به سبزیجات ( بجای جوشاندن خود آن برای یک دقیقه ) آب را به غذای خشک شده برگردانید بهتر است سبزیجات را  قبل از خشک کردن کمی بخارپز کنید.

    می خواهید در زمان صرفه جویی کنید؟ سبزیجات منجمد، راه حل آسانی برای شما می باشند و قبل از خشک کردن آن ها نیز، نیازی به گرم کردن آن ها ندارید! ( البته ذرت ها را بهتر است که بخارپز کرده باشید ). توجه داشته باشید سبزیجات کنسرو شده (بجز چغندر ها ) به دلیل وجود آب زیاد ، خوب خشک نمی شوند!

    نکات  مهم :
    به هیچ وجه پیاز ها در خانه خشک نکنید زیرا بوی بسیار بدی را از خود ساطع می کنند . بجای این کار می توانید پیاز های خشک شده را از خواربار فروشی ها تهیه کنید.

    بیشتر سبزیجات در دمای 125 درجه فارنهایت خشک می شوند. بعضی از سبزیجات که آب بیشتری دارند ( مثل کدو و خیار ) در دمای 135 درجه فارنهایت خشک می شوند.

    چگونه گوشت ،مرغ و غذاهای دریایی را خشک کنیم؟

    گوشت و غذاهای دریایی ، مقداری از میوه و سبزیجات ضحیم تر هستند و باید در دمای بیشتری خشک شوند تا تمام باکتری های آن از بین بروند.

    گوشت ، مرغ و غذاهای دریایی، مقداری از میوه و سبزیجات ضحیم تر هستند و باید در دمای بیشتری خشک شوند تا تمام باکتری های آن از بین بروند. همچنین برای برگرداندن آب به آن نیز مقداری دردرسر خواهید داشت!
    فقط از گوشت های کم چرب و نازک استفاده کنید زیرا گوشت های پرچرب خیلی زود فاسد می شوند و غذای شما را خراب می کنند. انواع گوشت ها باید در دمای 145 فارنهایت خشک شوند تا شکلی سفت به خود بگیرند.

    گوشت و غذاهای دریایی که می توانید برای خشک کردن استفاده کنید:
    – گوشت چرخ کرده
    – ژامبون ها ، گوشت بوقلمون و گوشت گاو کباب شده
    – کنسرو های مرغ و یا آب پز شده
    – کنسرو های تن
    – میگو های پخته شده
    – گوشت ماهی

    دستور آشپزی:نحوه خشک کردن گوشت

     

    فقط از گوشت های کم چرب چرخ کرده استفاده کنید. توجه داشته باشید برای برگردان آب به گوشت چرخ کرده باید به آن مقداری خرده نان اضافه کنید تا آب را جذب خود کند. نصف فنجان خرده نان برای هر 500 گرم گوشت کفایت می کند. بعد از خشک کردن گوشت چیزی حدود 2 لیوان گوشت خشک کرده خواهید داشت.

    دستور آشپزی : گوشـــت چرخ کرده

    1 – گوشت خام چرخ کرده را در کاسه بریزید و به آن مقداری خرده نان اضافه کنید. برای مزه ی بهتر به آن نمک و فلفل اضافه کنید. با دست آن را مالش دهید تا نمک و فلفل وخرده های نان به خورد گوشت برود.

    دستور آشپزی : گوشـــت چرخ کرده

    2 – گوشت را روی یک ماهیتابه در دمای متوسط – بالا حرارت دهید تا کاملا پخته و جدا شوند و به رنگ قهوه ای روشن تغییر کند.

    دستور آشپزی : گوشـــت چرخ کرده

    3- انتهای یک ظرف چند دستمال کاغذی قراره دهید و گوشت را داخل آن بریزید . حالا چند دستمال کاغذی روی آن بگذارید تا چربی ها و رطوب باقیمانده در گوشت را به خود جذب کند.

    دستور آشپزی : گوشـــت چرخ کرده

    4 – صفحه های نچسب و یا کاغذهای پوستی را روی سینی خشک کن قرار دهید تا تیکه های گوشت از سوراخ های سینی بیرون نریزند. گوشت ها را به طور یکنواخت روی سینی پخش کنید.

    دستور آشپزی : گوشـــت چرخ کرده

    5 – برای 6 ساعت در دمای 145 درجه فارنهایت در دستگاه خشک کن قرار دهید تا گوشت کاملا تیره و خشک شوند . در حین پروسه خشک شدن هرگونه چربی را از سطح گوشت با دستمال کاغذی پاک کنید و تیکه های درشت گوشت را از هم جدا کنید.

    دستور آشپزی : گوشـــت چرخ کرده

    6 – چند تیکه گوشت را از دستگاه خارج کنید تا مطمئن شوید تمام آن ها کاملا خشک شده باشند.

    دستور آشپزی: مرغ 

     

    به مرغ های پخته شده در خانه نمی توانید آب را برگردانید ، پس باید یا آن ها را کنسرو و یا با زودپز بپزید

    به مرغ های پخته شده در خانه نمی توانید آب را برگردانید، پس باید یا آن ها را کنسرو و یا با زودپز بپزید. اگر خودتان یک دستگاه زودپز در خانه دارید می توانید مرغ را خشک کنید، در غیر صورت کنسرو کردن آن ها تنها راه شماست. گوشت سفید به دلیل چربی کم تر، گزینه ی بهترین برای خشک کردن نسبت به گوشت قرمز می باشد.

    دستور آشپزی : مرغ 

    1 – مرغ های کنسرو را به صورت یکنواخت روی صفحه های نچسب خشک کن قرار دهید. تیکه های درشت را کوچکتر کنید و سعی کنید چربی ها را به صورت کامل از آن بگیرید.

    2 – در 145 درجه فارنهایت برای 6 ساعت در خشک کن قرار دهید تا کاملا خشک و ترد شوند.

    دستور غذا: میگو

     

    سعی کنید از میگو های متوسط استفاده کنید زیرا میگو های کوچک پس از خشک شدن تکه تکه می شوند و میگوهای بزرگ نیز زمان بسیار زیادی برای خشک شدن لازم خواهند داشت .

    سعی کنید از میگوهای متوسط استفاده کنید زیرا میگو های کوچک پس از خشک شدن تکه تکه می شوند و میگوهای بزرگ نیز زمان بسیار زیادی برای خشک شدن لازم خواهند داشت. میگوهای منجمد و از قبل پخته شده باید قبل از خشک شدن کاملا گرما و حرارت ببیند. 500 گرم میگو پس از خشک شدن ، حجمی معادل 2 لیوان به خود می گیرد.

    برای باز گرداندن آب به میگوها به زمان بیشتری نسبت به دیگر غذا ها احتیاج خواهید داشت، پس قبل از پخت، سعی کنید کمی آن ها را داخل آب بگذارید.

    1 – میگو های پخته شده را در سایز های متوسط برش دهید.

    2 – میگو ها را به صورت یکنواخت روی سینی پخش کنید و برای 6 ساعت در دمای 145 درجه فارنهایت داخل خشک کن قرار دهید.

    3 – بعد از 6 ساعت چند تکه میگو را از دستگاه خارج کنید و مطمئن شوید که کاملا مغر پخت شده باشند.

    چگونه غلات، پاستا و حبوبات را خشک کنیم؟

    برنج، کینوآ و لوبیا را می توانید از قبل خشک کنید و سپس آن ها را به غذاهای خوشمزه مثل کینوآ سبزیجات یا مرغ، سوپ لوبیا و اسپاگتی تبدیل کنید. خشک کردن این مواد باعث می شود تا مواد مغذی در آن ها نیز حفظ شود.همچنین پاستاهای خشک نیز پس از پختن ، نیازی به خشک شدن مجدد ندارند و تنها با اضافه کردن مقداری سس و دیگر مواد خشک شده، آب درون آن تخلیه می شود.

    دستور العمل برای پختن غلات، پاستا و حبوبات

    برنج و کینوآ را به شیوه ی دلخواه خود بپزید. برنج را برای 5 ساعت در دمای 125 درجه فارنهایت و کینوآ را برای 8 تا 10 ساعت در درمای 135 درجه فارنهایت خشک کنید. تیکه های بزرگتر را در حین پروسه خشک شدن خورد کنید. 

    پاستا ها را بپزید و آبکشی کنید. برای نودل های کوچکتر، آن ها را به صورت یکنواخت روی سینی قرار دهید . برای نودل های اسپاگتی، آن ها را به صورت حلزونی و لانه شکل قرار دهید و برای 2 تا 4 ساعت در دمای 135 درجه فارنهایت خشک کنید.

    لوبیا های کنسرو خیلی بهتر از لوبیاهای خانه پز آب را جذب می کنند،مگر اینگه آن ها را در زودپز پخته باشید. برای خشک کردن، لوبیا ها را آبکشی کنید و آن ها را به صورت یکنواخت روی سینی قرار دهید. برای 6 تا 8 ساعت در دمای 125 درجه فارنهایت درون خشک کن قرار دهید.

    همچنین می توانید نودل ها را بعد از پختن به سس سویا و یا ماریناد آغشته کنید و سپس آن ها را خشک کنید تا یک سالاد نودل آسیایی خوشمزه همراه با سبزیجات و میگو داشته باشید. برای مصرف آن برای ناهار می توانید صبح مقداری آب سرد به آن اضافه کنید که تا ظهر آب را به خود جذب کند و آماده خوردن باشد.

    چگونه غذا و سس ها را خشک کنیم؟

    چگونه غذا و سس ها را خشک کنیم؟

    اکثر اوقات می توانید غذا ها را پس از پختن کامل خشک کنید تا در مسیر کوهنوردی، کار راحت تری داشته باشید. غذاهایی مثل تاس کباب ، خوراک لوبیا و ریزوتو ها خیلی آسان و زود خشک می شوند.

    خشک کردن غذا ها:

    1 – آن ها را به صورت یکنواخت و نازک روی سینی قرار دهید و سعی کنید با چرخاندن سینی از خشک شدن تمام مواد غذا اطمینان حاصل کنید.

    2 – اکثر غذا ها در دمای 135 درجه فارنهایت برای 8 تا 10 ساعت کاملا خشک می شوند. فقط مطمئن شوید که هیچ رطوبت و چربی هنگام خشک شدن روی غذا باقی نمی ماند.

    3 – اگر لازم است به بعضی از آن ها پنیر اضافه کنید سعی کنید، آن ها را در کیسه ی جداگانه با خود داشته باشید و هنگام مصرف به غذا اضافه کنید.

    این مراحل برای خشک کردن سس های نیز یکسان است. سس های گوجه فرنگی را به صورت یکنواخت روی سینی های نچسب قرار دهید و صبر کنید تا حالت ورقه ای به خود بگیرند. با اضافه کردن آب گرم به آن ها به راحتی می توانید آن هارا مصرف کنید.

    دستورالعمل : سس گوجه فرنگی

     

    دستورالعمل : سس گوجه فرنگی

    1 – سعی کنید برای تهیه سس از موادی استفاده کنید که تیکه های بزرگی ندارند و یا آن ها را داخل مخلوط کن قرار دهید. سپس آن ها را به صورت یکنواخت و به صورت لایه های نازک روی صفحات نچسب قرار دهید. ( از سس های پنیری و خامه ای استفاده نکنید. )

    دستورالعمل : سس گوجه فرنگی

    2 – لایه های گوجه را برای 6 تا 8 ساعت در دمای 135 درجه فارنهایت درون خشک کن قرار دهید تا حالت ورقه ای به خود بگیرند

    دستورالعمل : سس گوجه فرنگی

    3 – ورقه ها باید نچسب و انعطاف پذیر باشند. آن ها را به تیکه های کوچکتر تقسیم کنید تا کار راحت تری برای مصرف در مسیر داشته باشید .

    مخلوط کردن غذای های خشک با یکدیگر:

     

    حالا به قسمت هیجان انگیز کار ،یعنی مخلوط کردن مواد با یکدیگر رسیده ایم. وقت آن رسیده است تا کمی ابتکار به خرج دهیم!

     1 - تمام غذا های خشک شده و اقلامی که از فروشگاه خریداری کردید مثل شیر خشک ، سس ، پوره سیب زمینی ، چاشنی و پنیر ها را کنار یکدیگر قرار دهید و سعی کنید به آشپزی خود کمی ابتکارعمل اضافه کنید!

     1 – تمام غذا های خشک شده و اقلامی که از فروشگاه خریداری کردید مثل شیر خشک، سس، پوره سیب زمینی، چاشنی و پنیر ها را کنار یکدیگر قرار دهید و سعی کنید به آشپزی خود کمی ابتکارعمل نیز، اضافه کنید! همچنین می توانید یک بطری روغن نیز با خود داشته باشید تا مقداری مزه و کالری نیز به غذای خود اضافه کنید.

    کیسه های فریز و یا کیسه های وکیومی بهترین روش برای نگهداری غذاهای خشک شده می باشند.

    2 – کیسه های فریز و یا کیسه های وکیومی بهترین روش برای نگهداری غذاهای خشک شده می باشند. سعی کنید با یک ماژیک نوع غذا و مقدار آبی که قبل از مصرف باید به آن برگردانید را یادداشت کنید. اگر نگرانی دارید که مواد غذایی، کیسه را سوراخ می کنند، چند دستمال کوچک در دو طرف کیسه قرار دهید.

    3 – سعی کنید موادی که رطوبت و آب بیشتری نسبت به دیگر مواد دارند ( مثل میوه ها )، را در یک کیسه جداگانه قرار دهید تا رطوبت وآب را به دیگر مواد انتقال ندهند.

    4 – یک شام معمولی معادل 1 لیوان از غذاهای خشک می باشد. 

    5 – خودتان را فقط به صرف شام محدود نکنید. می توانید دوباره آب را به میوه ها برگردانید و آن ها را با خورده ها نان مخلوط کنید و دسر درست کنید. کینوآ همراه با میوه و دارچین انتخاب خوبی برای صبحانه می باشد.

    چگونه آب را به غذای خشک شده برگردانیم؟

    غذاهای خشک معمولا برای بازسازی و بازگشت به حالت قبل ، به اندازه ی خود غذا ، نیاز به آب دارند

    غذاهای خشک معمولا برای بازسازی و بازگشت به حالت قبل ، به اندازه ی خود غذا، نیاز به آب دارند. این زمان بازسازی و بازگشت آب چیزی حدود 15 تا 25 دقیقه می باشد. دیگ های کوچک همانطور که آب را به غذای شما بر میگرداند حرارت را نیز در سطح خود حفظ می کنند ، پس این دیگ ها انتخاب خوبی برای بازگرداندن آب به غذاهای خشک شده می باشد.

    مراحل بازگرداندن آب به غذا های خشک :

    مراحل بازگرداندن آب به غذا های خشک :

    1 – غذا را داخل یک دیگ قرار هید و هم اندازه ی آن، آب داخل دیگ بریزید. بگذارید برای 5 دقیقه در آب خیس بخورد.

    2 – آب را به نقطه جوش برسانید. کم کم حرارت را کاهش دهید.

    3 – زیر دیگ را خاموش کنید و سطح دیگ را بپوشانید. 10 دقیقه صبر کنید تا غذا کاملا آماده شود.

    4 – مواد دیگر مثل پنیر ، چاشنی و… را به آن اضافه کنید.

    همچنین می توانید آب جوش را داخل کیسه های غذا بریزید ( سطح کیسه باید عایق باشد ) سپس برای 20 تا 30 دقیقه صبر کنید .و کمی کیسه را مالش دهید تا مطمئن شوید غذا آب را به خود جذب می کند. با انجام این روش شاید غذای شما به طور کامل آب را جذب نکند ، اما نگرانی بابت شستن ظرف های اضافه نخواهید داشت!

    نکته : یک نمکدون و قوطی فلفل مسافرتی با خود داشته باشید تا به راحتی به غذای خود مزه دلخواه بدهید!

     

    منبع :  Rei.com

  • پوشش های مناسب جنگل و طبیعت گردی

    پوشش های مناسب جنگل و طبیعت گردی

    زمان مطالعه: 9 دقیقه

    جنگل نیز مانند کوهستان ، نیازمند تجهیزات و پوشش خاص خودش می باشد . این تجهیزات و پوشش ها باید در کنار راحتی ، کاربردی و موثر باشند. شاید مهم ترین نکته در میان انتخاب پوشش ها برای جنگل، لباس هایی هستند که تهویه خوبی دارند و دیر تر بو می گیرند .

    به شما پیشنهاد می کنیم بعد از خواندن این مطلب ، مقاله چگونه برای گردشگری در جنگل آماده شویم ؟را نیز مطالعه فرمایید.

    چه تجهیزاتی را می توانم با خود به جنگل ببرم ؟

    اگر قصدتان سفر و اقامت در هتل می باشد، چمدان ها گزینه بهتری می باشند اما یک کوله پشتی سبک و راحت نیز برای طبیعت گردی روزانه با خود بیاورید.
    • ما به شما پیشنهاد می دهیم بجای چمدان های سنگین سراغ کوله های سبک و یا ساک های ورزشی بروید . بخصوص برای تعطیلات، یک کوله پشتی راحت و یا ساک ورزشی بسیار کاربردی می باشند. اگر قصدتان سفر و اقامت در هتل می باشد، چمدان ها گزینه بهتری می باشند اما یک کوله پشتی سبک و راحت نیز برای طبیعت گردی روزانه با خود بیاورید.
    • کوله پشتی و ساک هایی را انتخاب کنید که با داشتن بند های شانه بتوانید آن ها را روی دوش خود حمل کنید.
    • برای جنگل و طبیعت گردی ، بدلیل اینکه معمولا بارش در جنگل ها زیاد می باشد سعی کنید از ساک های ضد آب استفاده کنید و با تهیه کاور ضدآب برای کوله پشتی، آن را روی دوش خود حمل کنید.

    چه پوششی مناسب جنگل می باشد؟

    اگر قصدتان اقامت در هتل می باشد و بیشتر سفر را در قایق های گردشگری و در دریا می گذرانید ، پس بهتر است سراغ پوشش های سبک ، آستین بلند و لباس هایی بروید که در مقابل تابش آفتاب از پوست شما بخوبی حفاظت می کنند.

    اگر قصدتان اقامت در هتل می باشد و بیشتر سفر را در قایق های گردشگری و در دریا می گذرانید ، پس بهتر است سراغ پوشش های سبک ، آستین بلند و لباس هایی بروید که در مقابل تابش آفتاب از پوست شما بخوبی حفاظت می کنند.یک سویشرت و یا کاپشن ضد آب نیز برای هوای سرد شب و باران احتمالی با خود بیاورید. اگر یک جفت کفش پیاده روی و یا یک جفت کفش رانینگ راحت دارید ، از آن ها استفاده کنید، در غیر این صورت سراغ بوت های سنگین نروید و از صندل ها استفاده کنید. به هیچ وجه سراغ جنس های کتان نروید، زیرا خیلی زود خیس می شوند و خشک شدن آن ها نیز به زمان زیادی احتیاج دارد . بجای کتان ها، سراغ پوشش های مصنوعی که خیلی زود خشک می شوند.

    مایوی شنا و حوله را نیز فراموش نکنید . یک کلاه لبه دار و یک تیوپ کرم ضد آفتاب با خود داشته باشید . وسایل شخصی خودتان را داخل چمدان قرار دهید و به شما توصیه میکنیم یک پاور بانک نیز برای شارژ وسایل الکتریکی خودتان داشته باشید زیرا در بعضی از اقامتگاه ها، امکان شارژ آن ها را ندارید .

    سیســــــتم چرخشــــی :

     هدف شما این است که در پایان روز یک دسته لباس تمیز و خشک برای تعویض با پوشش های فعلی خود داشته باشید و لباس های خیس و کثیف خود را نیز برای استفاده در روز بعد در رودخانه بشویید.

    اگر قصدتان گردشگری با پای پیاده در جنگل می باشد و می خواهید روی هموک شخصی خود نیز بخوابید ، باید یک کیسه لباس جایگزین و یک سیستم شستشو / خشک کردن برای لباس های خود داشته باشید . هدف شما این است که در پایان روز یک دسته لباس تمیز و خشک برای تعویض با پوشش های فعلی خود داشته باشید و لباس های خیس و کثیف خود را نیز برای استفاده در روز بعد در رودخانه بشویید. پس لباس هایی با خود بیاورید که زود خشک می شوند .

    در طول روز می توانید با یک جفت تی شرت ، شلوارک ، شلوار های پیاده روی، صندل های بسته و یا کفش های ورزشی سبک با یک جفت جوراب در جنگل گردشگری کنید. برای جلوگیری از سایش پوست می توانید از شلوارک های دوچرخه سواری بجای لباس های زیر کتان استفاده کنید. اگر دلتان می خواهد می توانید بجای جوراب های ضد زالو از جوراب های بلند ورزشی استفاده کنید . همچنین می توانید از کفش های پلاستیکی سبک برای جنگل استفاده کنید اما این کفش ها در استفاده طولانی مدت در روز می تواند باعث تاول پای شما شوند.

    پوشــــــش خــــواب :

    برای خوابیدن در جنگل به یک کیسه خواب سبک و یا یک لاینر ( ملافه ) کتان و یا ابریشمی نیاز خواهید داشت . معمولا در اقامتگاه ها می توانید یک تشک، یک پتو ، یک توری ضد پشه و یا یک هموک همراه با توری ضد پشه قرض بگیرید . معمولا افراد محلی جنگل برای برپایی هموک و استفاده از برگ های درختان به عنوان پوشش باران به شما کمک خواهند کرد . ملافه ها و لاینر های خواب را فراموش نکنید .

    همچنین به دلیل صدای زیاد در شب به شما توصیه می کنیم یک گوش گیر نیز همراه خود داشته باشید . هنگام خوابیدن می توانید با تی شرت در جنگل بخوابید اما حتما تور های ضد پشه را نصب کنید . سعی کنید صندل و کفش هایتان را هنگام خواب نزدیک خود نگه دارید تا اگر در شب نیاز به دستشویی داشتید ، مشکلی بابت پیدا کردن کفش های خود نداشته باشید .

    نکات مهم راجع به پوشش شما در جنگل :

    نکات مهم راجع به پوشش شما در جنگل
    • از سارونگ ها می توانید برای حمام کردن ، قرار گرفتن زیر آبشار ها و یا به عنوان پوشش های روزمره در جنگل استفاده کنید . همچنین از سارونگ ها می توانید به عنوان پتو هایی سبک و نازک در شب استفاده کنید.
    • به دلیل رطوبت جنگل ، این امکان وجود دارد که در اطراف درز های جوراب ، تاول سراغ شما بیاید . پیشنهاد ما به شما این است که از جوراب های بدون درز استفاده کنید . همچنین برای جلوگیری از نیش زالو ها ، لازم نیست که حتما از جوراب های ضخیم و عذاب آور ضد زالو استفاده کنید . تنها یک جفت جوراب ورزشی بلند ، نیاز شما را برطرف خواهد کرد . اگر زالو ها شما را نیش زدند ، سعی کنید اطراف زخم را به خوبی تمیز کنید تا عفونت پیدا نکند .
    • لباس های خیس خود را از روز قبلی بپوشید و چند دست لباس آستین بلند تمیز در ساک خود داشته باشید تا با رسیدن به محیط کمپ، آن ها را جایگزین لباس های خیس کنید. یک جفت شلوار بلند معمولا نیاز شما را برای یک گرشگری 6 روزه در جنگل برطرف می سازد، اما سعی کنید چند جفت لباس بالاتنه با خود داشته باشید زیرا پوشش های بالاتنه، بیشتر در معرض خیس و کثیف شدن قرار دارند .
    • به هیچ وجه زباله های خود را در جنگل رها نکنید . یک کیسه پلاستیکی با خود داشته باشید تا زباله های خود را در آن بریزید و با رسیدن به روستا ، از افراد محلی بپرسید تا کجا می توانید آن ها را دفع کنید .

    نکات بیشتر :

    • شلوارک ها برای پیاده روی در جنگل گزینه خوبی هستند و اکثر افراد محلی نیز از آن ها استفاده می کنند، اما به یاد داشته باشید که شلوارهای بلند از پاهای شما در برابر خار و خاشاک ، حشرات و زالو ها محافظت می کنند.از شلوار های کتان خودداری کنید و در کل سعی کنید به دنبال پوشش های باشید که خیلی زود خشک می شوند. از لباس های زیر مخصوص دوچرخه سواری، زیر شلوارک / شلوار خود استفاده کنید . تاپ های رانینگ و ورزشی برای استفاده در روز ایده آل هستند . به یاد داشته باشید که همیشه پوشش های مصنوعی به دلیل خشک شدن سریعتر، عملکرد بهتری نسبت به کتان ها دارند . 
    • کفش های رانینگ و ورزشی، عملکرد خوبی در جنگل دارند و به دلیل جنس پلاستیکی آن ها، می توانید به راحتی با آن ها از رودخانه ها عبور کنید . شاید تنها مشکل آن ها، ناراحتی پاهای شما در ابتدای کار باشد، اما با کمی پیاده روی، کاملا به آن ها عادت می کنید. در هر صورت باز هم می توانید از صندل های پیاده روی و یا یک جفت کفش ورزشی سبک و ساده استفاده کنید .
    • اگر قصد شما صعود و کوه پیمایی می باشد، حتما از یک جفت بوت کوهنوری با کیفیت استفاده کنید. همچنین به علت بارندگی بیشتر در ارتفاعات، حتما از ضد آب بودن بوت ها اطمینان حاصل کنید . بوت ها را با جوراب ها و شلوار های بلند بپوشید تا حشرات در تاریکی شب آسیبی به پای شما نزنند . اگر قصدتان تنها گردشگری در جنگل و دیدن مناظر حیات وحش می باشد، یک جفت کفش ورزشی سبک و راحت نیاز شما را برطرف خواهد ساخت .

    دســـــترسی به بـــرق در جنگل  :

    همینطور به هیچ وجه وسایل الکتریکی خود را در معرض رطوبت و آب قرار ندهید. حتما یک قاب پلاستیکی و با کیفیت برای آن ها پیدا کنید و یا آن ها را در کوله پشتی خود قرار دهید . 

    اکثر کلبه ها در اطراف جنگل که به منظور اقامتگاه توسط گردشگران کرایه می شوند ، دارای برق می باشند، اما به یاد داشته باشید که در اطراف جنگل، جایی برای تهیه باطری و شارژ دستگاه الکتریکی شما وجود ندارد ، پس حتما یک جفت باطری اضافه برای دوربین و یک پاور بانک نیز با خود داشته باشید . اگر از گوشی همراه خود به عنوان دوربین استفاده می کنید ، حتما آن را در حالت هواپیما قرار دهید تا شارژ بیشتری برای عکس گرفتن داشته باشید .

    همینطور به هیچ وجه وسایل الکتریکی خود را در معرض رطوبت و آب قرار ندهید. حتما یک قاب پلاستیکی و با کیفیت برای آن ها پیدا کنید و یا آن ها را در کوله پشتی خود قرار دهید . 

     

    چه مواد غذایی را می توانم با خود به جنگل ببرم؟

    چند خوراکی و شکلات انرژی زا تهیه کنید و با خود به جنگل بیاورید. همچنین قبل از صعود ، رودخانه و نهر های نزدیک جنگل را شناسایی کنید . اگر می توانید به آن ها دسترسی پیدا کنید ، تنها چند بطری آب خالی با خود داشته باشید و نیازی به حمل بطری های آب نیست .

    چند خوراکی و شکلات انرژی زا تهیه کنید و با خود به جنگل بیاورید. همچنین قبل از صعود ، رودخانه و نهر های نزدیک جنگل را شناسایی کنید . اگر می توانید به آن ها دسترسی پیدا کنید ، تنها چند بطری آب خالی با خود داشته باشید و نیازی به حمل بطری های آب ندارید . بجای آن چند قرص تصفیه آب با خود داشته باشید . سعی کنید همیشه در نزدیکی آب کمپ کنید تا بتوانید نیاز های آشامیدنی ، شستشو و … خود را به راحتی برطرف سازید . 

    اگر در مناطق پیشرفته تری که هتل وجود دارد، گردشگری می کنید ،می توانید از آب های لوله کشی مناطق استفاده کنید اما در کل پیشنهاد ما به شما این است که از آب های بطری و یا آب هایی که از قبل جوشانده اید، استفاده کنید.

    واکسیناسیون برای حضور در بعضی از مناطق :

     

    ممکن است وجود بعضی از باکتری ها و ویروس ها در بعضی از مناطق جنگل، به سیستم ایمنی بدن شما آسیب جدی وارد کند . پس فراموش نکنید قبل از شروع سفر خود حتما با پزشک خود راجع به این مناطق خاص مشورت کنید.
    از دکتر خود راجع به داروهای ضد مالاریا مشورت بگیرید و اگر نسخه ای به شما تجویز کرد، حتما داروهای مورد نظر دکترتان را تهیه کنید و از مصرف موارد مشابه خودداری کنید.

    موارد بهداشـــــتی و ایمنی در جنگل :

    موارد بهداشـــــتی و ایمنی در جنگل :

    در جنگل نیز مانند دیگر مناطق گردشگری مثل کوهستان، باید موارد بهداشتی را رعایت کنید. در پایین به چند نکته کلیدی برای ایمنی و بهداشت شما در جنگل اشاره خواهیم کرد :

    دستان خود را ضدعفونی کنید :

    اگر از دستمال های توالت در جنگل استفاده می کنید ، مطمئن شوید از برندهای قابل بازیافت می باشند و آن ها را به طرز صحیحی دفن می کنید.

    توالت های اطراف جنگل همگانی می باشند و معمولا از نظر بهداشتی در سطح بسیار پایینی قرار دارند . حتما یک ژل ضدعفونی کننده با خود داشته باشید. اگر از دستمال های توالت در جنگل استفاده می کنید ، مطمئن شوید از برندهای قابل بازیافت می باشند و آن ها را به طرز صحیحی دفن می کنید.

     

    از پوستتان در برابر خورشید محافظت کنید :

    از کرم های ضدآفتاب قوی استفاده کنید و پوشش های آستین بلند و یک کلاه لبه دار با خود داشته باشید تا صورت ، گردن و گوش های شما را بپوشاند.

    میزان اشعه فرابنفش در نزدیکی خط استوا بسیار بالا می باشد و پوست شما خیلی راحت می سوزد. از کرم های ضدآفتاب قوی استفاده کنید و پوشش های آستین بلند و یک کلاه لبه دار با خود داشته باشید تا صورت ، گردن و گوش های شما را بپوشاند.

     

    گرما زدگی :

    بهتر است تا وسط ظهر، از نور آفتاب دوری کنیم تا گرمازدگی سراغمان نیاید. همچنین باید به طور مرتب به بدنتان آب برسانید تا در گرمای جنگل، خنک بمانید .

    جدا از آفتاب سوختگی، دما و حرارت بالا در بعضی از جنگل ها می تواند باعث گرمازدگی و حتی بروز سکته های قلبی شود . این دو موارد، معمولا با بالارفتن بیش از حد دمای بدن اتفاق می افتند و جان شما را تهدید می کنند. اکثر جنگل های گرم و مرطوب می باشند ، به همین دلیل بهتر است تا وسط ظهر، از نور آفتاب دوری کنیم تا گرمازدگی سراغمان نیاید. همچنین باید به طور مرتب به بدنتان آب برسانید تا در گرمای جنگل، خنک بمانید . وجود یک کلاه لبه دار در جنگل ، امری ضروری می باشد ، پس حتما یک کلاه لبه دار با کیفیت تهیه کنید .

    معمولا بدن شما با گذشت یک هفته و یا بیشتر با گرما و رطوب جنگل وقف خواهد شد . توصیه ما به شما این است که در جنگل، اکثرا زیر سایه درختان و در نزدیکی رودخانه ها گردشگری کنید.

     

    کنترل مواد غذایی مصرفی :

     می دانیم که استفاده از غذاهای محلی و خیابانی در اطراف جنگل ها، جزوی از صعود و سفر می باشد اما مطمئن شوید مواد غذایی که می خورید کاملا پخته شده باشند . فقط غذاهای گرم سفارش دهید که در حرارت بالا پخته شده اند و از غذاهای سرد به شدت خودداری کنید . سعی کنید میوه هایی را در جنگل مصرف کنید که یک پوست روکش غیر خوراکی روی خود داشته باشند ( مثل موز ) . برای آشامیدن، سراغ نوشیدنی های جوشیده و یا با بطری های دربسته بروید و از چفت بودن درب بطری ها اطمینان حاصل کنید.

    صبر داشته باشید تا بدنتان با دما و رطوب جنگل وقف پیدا کند :

    شاید وقتی برای بار اول پا در جنگل می گذارید ، حرارت و رطوبت جنگل برایتان غیر تحمل باشد . اما تنها با گذشت یک هفته بدنتان با این وضعیت دما و رطوبت سازگار خواهد شد

    شاید وقتی برای بار اول پا در جنگل می گذارید ، حرارت و رطوبت جنگل برایتان غیر تحمل باشد . اما تنها با گذشت یک هفته بدنتان با این وضعیت دما و رطوبت سازگار خواهد شد . به همین منظور سعی کنید در ابتدای کار به خود تلقین ناتوانی نکنید و تا حد امکان نیز زیر سایه و در نزدیکی آب قدم بزنید .

    منبع : Adventurealternative

  • تاول پا در کوهنوردی و راه های درمان آن

    تاول پا در کوهنوردی و راه های درمان آن

    زمان مطالعه: 7 دقیقه

    تاول و زخم‌هاي سطح پا كه ناشي از اصطكاك قسمت‌هايي از پوست پا و كفش مي‌باشند غالباً در جريان يك برنامه كوهنوردي و در ميان راه ايجاد شده و با ادامه راه‌پيمايي تا بازگشت از كوه تشديد مي‌شوند. اين ضايعات پوستي در هنگام صعود غالباً در ناحيه پاشنه پا و در مرحلا فرود از كوه به واسطه اعمال فشار زياد به جلوي پا در نواحي انگشتان پا ايجاد مي‌شوند.

    هنگام طبیعت‌گردی هیچ‌چیز نمی تواند به اندازه‌ی تاول زدن پا دردناک باشدهم دردناک است و هم ناراحت‌کننده، حتی یک تاول کوچک نیز می‌تواند شما از ادامه‌ی مسیر باز دارد. تاول یکی از شایع‌ترین آسیب‌های تجربه شده توسط کوهنوردان است. با داشتن اقدامات درست، می‌توان از آنها اجتناب کرد. این مقاله به شما کمک می‌کند تا از بروز آنها حین پیاده‌روی، کوهنوردی و طبیعت‌گردی جلوگیری کنید

    تاول‌ یک منطقه دردناک و متورم پوست است که در آن مایع در زیر لایه بیرونی پوست جمع شده است.

    تاول‌ به طور شایع در نتیجه اصطکاک ناشی از کفشی که اندازه پا نیست یا مالش جوراب بر روی پوست پا به وجود می‌آیند.

    تاول پا

    علت بروز تاول :

    در واقع تاول‌ها، محافظی مهم برای پوست هستند. چه چیزی باعث تاول می‌شود؟ اصطکاک، عامل اصلی آن است. تصور کنید یک جفت پوتین نامناسب دارید، بعد از کمی راه رفتن، پاشنه‌ی شما با پشت پوتین برخوردی دارد که باعث آسیب رسیدن به پوست می‌شود. این آسیب بدن شما را وادار به نشان‌دادن واکنش دفاعی می‌کند که نتیجه‌ی آن تاول است. برای جلوگیری از تاول پا، باید اقداماتی در رابطه با کاهش اصطکاک و تعریق پا داشته باشیم.عواملي چون كاهش فشار اكسيژن محيط در ارتفاعات، سرما و كاهش جريان خون محيطي پوست را آسيب‌پذير نموده و موجبات گسترش ضايعات پوستي را فراهم مي‌سازند. 

     

    اين در شراطي است كه كوهنورد آسيب ديده امكان استراحت مناسب و لازم براي بهبود آسيب پوستي را ندارد و مجبور به ادامه مسير و پيمودن سطوح ناهموار و نامساعد مسر كوهنوردي است. بنابراين در يك جمع‌بندي كلي مشخص مي‌گردد كه كوهنوردا به آساني در معرض ايجاد ضايعات پوستي و تاول خصوصاص در نواحي پاشنه پا قرار دارند.

    مقاله پیشنهادی :اهمیت استراحت در کوهنوردی

    پیشگیری از تاول :

    پيشگيري از بروز اين ضايعات در درجه اول در گرو انتخاب كفش مناسب با سايز مناسب است، همچنين توصيه مي‌شود تا با پوشيدن كفش و پيمودن مسيرهاي كوتاه، به پوست پا در نواحي حساس فرصت داده شود تا با افزايش ضخامت خود و ايجاد پينه از قوام مقاوم‌تري برخوردار گردد و سپس پيمودن مسيرهاي طولاني و سنگين در برنامه كار قرار گيرد. در واقع ايجاد پينه در نواحي حساس پا، نشان از تمرينات مناسب، تطبيق و آمادگي كوهنورد براي فعاليت‌هاي حرفه اي دارد.

    نواحي حساس و آسيب‌پذير پاشنه پا را مي‌توان با نواربندي محافظت نمود. استفاده مناسب از پوشش نوار اكسيد روي در منطقه اصطكاك، از تماس مستقيم كفش با سطح پوست جلوگيري نموده و به كاهش آسيب پوست كمك مي‌كند

    بهترین جوراب برای جلوگیری از تاول کدام است؟

    جوراب‌هایی که برای استفاده در راه انتخاب می‌کنید، باید اصطکاک درون کفش را کاهش دهد. اگر پای شما با نقاط گرم در ارتباط مستقیم است، پس جورابی که انتخاب می‌کنید باید ضخیم‌تر باشد. نقاط گرم و داغ، تحریک‌کننده‌ی عالی برای تاول هستند.

    از پوشیدن جوراب پنبه‌ای نیز خودداری کنید زیرا احتمال تاول زدن را افزایش می‌دهد. پنبه آب را جذب می‌کند و برای خشک شدن نیاز به زمان بیشتری دارد. این محیط مرطوب برای تاول بسیار مناسب است. جوراب‌های دو لایه نیز می‌تواند گزینه‌ی انتخابی خوبی باشند، زیرا اصطکاک را کاهش می‌دهد، همچنین از تماس پا با رطوبت جلوگیری می‌کنند.

     

     | راهنمای انتخاب بهترین جوراب کوهنوردی |

    چه نوع پوتینی را باید انتخاب کنید؟

    باید اطمینان حاصل کنید که پوتین انتخابی دارای کیفیت بالایی است. هنگامی که مسافتی طولانی را طی‌کنید، پاهای شما تفاوت میان نوع مناسب و نامناسب را حس خواهد‌ کرد. به عنوان مثال، اگر کفش ‌هایتان ضد‌آب نباشد، پاها خیس می‌شود و پای خیس مستعد تاول زدن است.

    کفش ها نباید بزرگ یا کوچک باشند، باید کاملا اندازه باشند. زیرا کفش بزرگ باعث لغزش پا و کفش کوچک باعث فشار زیادی به پا می‌شود که در هر دو صورت پای شما تاول می‌زند.

    جوراب و کفش مناسب تنها راه کاهش رطوبت و اصطکاک نیست، بلکه استفاده از پودر و ژل‌های موجود در بازار نیز به شما کمک خواهد‌ کرد. پودر‌های ضد تعریق باعث خشک ماندن پا می‌شوند و ژل‌های روان کننده باعث لغزش پا در جوراب می‌شوند، در نهایت از اصطکاک سایشی جلوگیری می‌کند. با گذشت زمان این پودر و ژل جذب پا می‌شوند، پس باید آنها را تجدید کرد.

    تفاوت انواع جوراب در جلوگیری از تاول پا:

    جوراب های دارای بافت نایلونی در جلوگیری از تاول پا بهتر از انواع کتانی هستند. به گزارش هلث دی محققان دانشگاه های میسوری کلمبیا دریافته اند که در واقع همه جوراب های ورزشی کتانی معمولا خوب نیستند و انواع گران قیمت آن الزاما بهترین نیستند. این اطلاعات علاوه بر کمک به ورزشکاران برای بیماران دیابتی با مشکلات جریان خون جدی و کسانی که اندام های مصنوعی دارند حائز اهمیت است.

    بر اساس این تحقیق جوراب های ۱۰۰ درصد کتان معمولا بدترین نوع جوراب بودند و انواع گران قیمت بر ارزان قیمت ها ارجحیتی نداشتند. آنچه اهمیت داشت ماده بکار رفته در بافت بود که نتایج جنس نابلون در این مورد بهتر از کتان بود. جوراب ها ی غیر کتانی و دارای ماده سنتتیک نه تنها به جلوگیری از ایجاد تاول در پای ورزشکاران کمک می کند بلکه در پیشگیری از ناراحتی پوستی ایجاد شده در دیابتی ها نیز موثرند.

    تاول‌ها ضایعات آزاردهنده‌ای هستند که کار و فعالیت فرد را مختل می‌کنند و ممکن است در هر جایی پیدا شوند ولی شایع‌ترین محل ظهور آنها روی دست و پاست. تاول هنگامی پیدا می‌شود که پوست به حدی ساییده شود که لایه سطحی پوست (اپیدرم) از لایه پشتیبان خود (درم) جدا گردد. این تاول‌ها معمولا آکنده از مایع بافتی شفاف هستند ولی گاهی نیز با پاره شدن عروق خونی کوچک به داخل ضایعه خون آلود می‌شوند، برای پیشگیری از بروز تاول از کفش‌های مناسب و اندازه استفاده کنید و هرگز و هرگز با کفش‌هایی که موجب درد و سوزش پاهایتان می‌شوند از مغازه کفش‌فروشی خارج نشوید.

    یک کفش نو هرگز نباید به زور به پا برود بلکه از ابتدا باید راحت و اندازه باشد. پوشیدن جوراب‌های نخی ضخیم، پیچیدن بانداژهای آماده، پودرزدن و پوشیدن جوراب‌های تمیز و خشک همگی از پیدایش تاول جلوگیری خواهند نمود. اگر تاول ایجاد شده کوچک و بدون علامت باشد می‌توان آن را دست نزد و نترکاند ولی اگر تاول بزرگ و علامتدار بود می‌توان آن را تخلیه نمود در صورت لزوم بافت نرم روی آن را برداشت. به خاطر احتمال افزوده شدن عفونت ثانویه بر روی تاول بازشده باید از کرم‌های آنتی‌بیوتیک استفاده کرد. در صورت بروز علایمی چون تورم یا قرمزی شدید باید با یک پزشک مشورت نمایید. گاهی تاول‌های مکرر عودکننده که در اثر مختصر سایشی ایجاد می‌گردند ناشی از یک بیماری زمینه‌ای مانند دیابت شیرین رنج هستند. در این موارد باید سریعاً پزشک را در جریان گذاشته و با وی مشورت نماید

      جوراب باعث به وجود امدن یک لایه در زیر پا می شود و پا را گرم می کند و از اصتحکاک بین پا و کفش جلوگیری می کند. جوراب هایی که از پشم یا مواد مصنوعی درست شده اند می توانید این وظایف را انجام دهند ولی جوراب های نخی نمی توانند. جوراب های نخی خیس و از اب اشباع می شوند و به پا می چسبند و پوست پا را نازک می کنند و باعث بروز تاول می شوند. جوراب باید عرق پا را جذب کند. جوراب های از الیاف مصنوعی (مثل: پولیستر و نایلون و اکریل) سریعتر از جوراب های پشمی خشک می شوند.

    خیلی از کوهنوردان دو جفت جوراب روی هم می پوشند. جوراب مجاور پا یک جوراب نازک نخی است که عرق را از پا  دور می کند و به نوعی در جریان کار خشک باقی می ماند. جوراب دوم کلفت و ضخیم تر انتخاب می شود تا بتواند رطوبت عرق پا را از جوراب دیگر جذب کند و تشکیل لایه ای در زیر پا بدهد. بعضی ها هم یک جفت جوراب نیمه کلفت یا کاملا کلفت از جنس پشم یا مواد مصنوعی را ترجیح می دهند. البته استثناهای زیادی وجود دارند. یک سنگ نورد دوست دارد کفش ها با انعطاف کامل به پای او چسبیده باشند.

    از این رو اصلا جوراب به پا نمی کند و یا یک جوراب نازک به پا کند. هر شیوه ای که به کار می گیرید سعی کنید که طوری جوراب بپوشید که بتوانید پاهای خود را در کفش تکان بدهید. اگر جوراب اضافی باعث محدودیت گردش خون شود گرمای اضافی تولید نمی کند. قبل از اینکه جوراب خود را به پا کنید نقاطی که در انجا خطر تاول زدگی وجود دارد مثل پشت پاها را با نوار چسب زخم بپوشانید. این کار بخصوص هنگامی که کفش نو خریده اید و هنوز ان جا باز نکرده است و نیز در اغاز فعالیت های کوهنوردی که پاهای شما هنوز قوی نشده اند بسیار موثر است. یک راه موثر دیگر علیه تاول زدن پودر به پا روی جوراب و درون کفش است .

    قبل‌ از کوهنوردی‌ چیدن‌ ناخن‌ها را نباید فراموش‌ کرد؛ چون‌ بلند بودن‌ آنها سبب‌ فشردگی‌ و ناراحتی‌ پا خواهد شد. اگر می‌خواهید پس‌ از بازگشت‌ از کوه، آرامش‌ در پاهایتان‌ حس‌ کنید و لذت‌ ببرید، بهتر است‌ پاهایتان‌ را با یک‌ پارچه‌ خیس‌ شده‌ در آب‌ سرد، تمیز و بلافاصله‌ آن‌ را خشک‌ کنید و جوراب‌ خشک‌ بپوشید.

    درمان تاول :

    اگر تمام موارد گفته‌شده را رعایت کردید و باز هم پاها تاول زد، از کرم زینک اکسید استفاده کنید. تاول را با لایه‌ای از این کرم بپوشانید. در طول راه‌رفتن مرتب پاها را چک کنید تا قبل از زیاد‌شدن تاول‌ها، چاره‌ای برای آن بیندیشید. اگر نیاز‌ دارید جوراب‌هایتان را عوض کنید یا دوباره از پودر و ژل استفاده‌ کنید. برای جلوگیری از توسعه تاول می‌توانید حتی آن را با باند پوشش دهید.

    تاول‌های بزرگ را می‌توان با دقت بوسیله یک سوزن استریل خالی کرد، و سپس ناحیه را با پماد آنتی‌بیوتیکی و بانداژ پانسمان کرد.

     

    تاول‌ها معمولا بدون درمان به خودی خود بهبود پیدا می کنند. اما شما باید محل تاول را خشک و تمیز نگه دارید. تاول را با یک بانداژ محافظت کنید و کفش هایی را که منطقه تاول را تحریک می کنند نپوشید.

    منابع :

    https://womenclimbers.persianblog.ir

    موسسه علمی پزشکی کوهستان ایرانیان

  • کوهنوردی در فصل بهار

    کوهنوردی در فصل بهار

    زمان مطالعه: 7 دقیقه

    کوهنوردی در فصل بهار، تصویر ظریف درختان جنگل، آبشار های خروشان و کوهنوردانی که در جستجوی طبیعت هستند را، در برابر دیده ما مجسم می کند ! حالا وقت آن رسیده است که زیباترین حالت طبیعت را با چشمان خود نظاره کنیم و از کوهنوردی خود لذت دوچندان ببریم !

    همینطور برای کوهنوردانی که تمام زمستان را از سرما و سختی راه در خانه مانده اند، شروع  فصل بهار، مانند سوت آغازی برای ادامه ی ماجراجویی آن هاست ! شاید خیلی ها صعود اول خود را در بهار انجام می دهند . در این صورت، باید مراقب باشید که تمام وسایل مورد نیاز را با خود آورده اید . همینطور باید زمان شروع و اتمام صعودتان را از قبل مشخص کرده باشید تا موجب نگرانی اطرافیان خود نشوید.

    در این مقاله قصد داریم نکاتی را راجع به صعود در فصل بهار با شما بازگو کنیم . فرقی نمی کند این صعود اولتان و یا صعود هزارم شما باشد ! همیشه سعی کنید تا این نکات ایمنی در صعود را در ذهن خود تکرار کنید تا صعودی آسوده و بی خطر را تجربه کنید !

     

    آماده باشید :

    فراموش کردن وسایل مورد نیاز در میان کوهنوردان، امری بسیار متداول می باشد . این مسئله بخصوص در فصل بهار که مدتی از کوهنوردی هم دور بوده اید، شایع تر است . هر کوله پشتی که می خواهید برای صعود آماده کنید، باید دارای 10 وسیله اصلی باشد . این وسایل عبارتند از : نقشه توپوگرافی ، قطب نما ، غذای اضافی ، پوشش یدکی ، آتش زن ها ، کبریت ، ضد آفتاب ، چاقوی جیبی ، جعبه کمک های اولیه و چراغ قوه !

    بعضی از موارد بالا، اهمیت بیشتری از دیگری دارند :

    پوشش یدکی :

    شاید در ابتدای صعودتان، هوا بسیار گرم باشد، اما به یاد داشته باشید دما می تواند به سرعت در مسیر کاهش پیدا کند ! معمولا بادها، نشانه ای از سرد شدن هوا هستند و اگر در نزدیکی دریاچه کمپ خواهید کرد، مطمئن باشید که دما در آن نقاط پایین تر از مسیر شما می باشد. به صورت لایه ای لباس بپوشید و سعی کنید از پوشش هایی که رطوبت و تعرق را از بدن جذب می کنند ( مثل پشم و پروپلین ها ) استفاده کنید . مهم نیست چقدر هوا صاف و گرم باشد، تجهیزات بارانی خود را ( کفش و پوشش های ضد آب ، چتر ، کلاه ، دستکش و… ) هیچ گاه فراموش نکنید . سعی کنید حتما یک گتر برای خود تهیه کنید تا در هنگام گذر از رودخانه ها و گل و لای مرطوب، پای خود را خشک نگه دارید .

     

    نقشه و قطب نما :

    کوهنوردان در همه حالت باید این دو آیتم با ارزش را با خود داشته باشند. اما در بهار، وجود این دو وسیله به دلیل خطراتی مثل ریزش بهمن و یا سقوط درختان در مسیر و انسداد راه، بسیار ضروری می باشد ! حتما آن ها را تهیه کنید و از همه مهمتر طرز کار کردن با قطب نما و خواندن نقشه های توپوگرافی را یاد بگیرید !

     

    جعبه کمک های اولیه :

    آخرین باری که سری به جعبه کمک های اولیه خود زده اید، چه زمانی بوده است ؟ بهار فصلی است که باید آن ها را باز کنید و آیتم های مصرفی آن را با وسایل جدید جایگزین کنید ! زمانیکه که اولین تاول در پای شما پدیدار شد، از وجود این جعبه با ارزش خوشحال خواهید شد !

     

    غذا و آب :

    کوهنوردی شما را گشنه و تشنه خواهد کرد . پس سعی کنید مرتبا چیزی بخورید و آبی بیاشامید تا سوخت بدنتان در راه تکمیل شود .

     

    مسیر و مقصدتان را به دقت انتخاب کنید و در صورت وجود برف و خطر ریزش بهمن، تجهیزات مناسب با خود داشته باشید .

    سوال همیشگی در کوهنوردی در فصل بهار این است که : برف کجا است ؟ یا اگر بخواهیم بهتر بگوییم: در چه مناطقی برف وجود ندارد ؟ بعد از اتمام ماه های زمستان و برف و بوران، حالا جواب این سوال می تواند کمی مشکل باشد ! مسیر و مقصدتان را به دقت انتخاب کنید و در صورت وجود برف و خطر ریزش بهمن، تجهیزات مناسب با خود داشته باشید .

    گزارشات صعود دیگر کوهنوردان را بخوانید :

    می دانیم این نکته در بیشتر مقالات ” بررسی گزارش هواشناسی ” می باشد ، اما توجه داشته باشید که با دریافت اطلاعات و جزئیات از کوهنوردانی که چند هفته پیش به مقصد شما صعود داشته اند، اخبار موثق تر و قابل اطمینان تری را نسبت به شرایط آب و هوایی و مسیر دریافت خواهید کرد .

     

    با ایستگاه ها و گروه های کوهنوردی تماس بگیرید :

    سعی کنید با اطلاعات مفید و کامل راجع به مسیر و مقصدتان، صعودتان را شروع کنید. در غیر این صورت با ایستگاه ها و گروه های کوهنوردی مختلف تماس بگیرید و از آن ها بخواهید تا شما را در گروه خود جای دهند !

     

    وضعیت آب و هوا و برف مسیر را بررسی کنید :

    امروزه ایستگاه های هواشناسی و وب سایت های زیادی راجع به آب و هوای ارتفاعات  کشور وجود دارد . شما می توانید با مراجعه با وب سایت هواکوه، از آخرین شرایط آب و هوایی و میزان بارش ها در ارتفاعات ایران آگاه شوید. همچنین در این صفحه 10 قله ی پربازدید اخیر ایران نشان داده است و به راحتی می توانید یکی از آن ها را انتخاب و از وضعیت آب و هوایی آن آگاهی پیدا کنید.

    خطر ریزش بهمن و یا طوفان را جدی بگیرید و با تجهیزات کامل سراغ این مسیر ها بروید. سعی کنید به اطرافیان خود زمان تقریبی صعود و اتمام آن را اطلاع دهید تا موجب نگرانی خانواده خود نشوید. در صورت امکان، حتما با یک همنورد ( بخصوص اگر تازه کار هستید )، صعودتان را انجام دهید .

     

    خطرات کوهنوردی در فصل بهار :

    برف، باران، گل و لای و باطلاق ها، سقوط درختان، جاده های ناهموار و ... همگی از خطرات کوهنوردی در فصل باران هستند

    برف، باران، گل و لای و باتلاق ها، سقوط درختان، جاده های ناهموار و … همگی از خطرات کوهنوردی در فصل بهار هستند . اما خبر خوب این است که با گذشت هر هفته، این خطرات در مسیر کم رنگ تر می شوند ! برف ها آب می شوند ! آسمان بارانی جای خودش را به آسمان آفتابی خواهد داد ! شهرداری درختان قطع شده را از مسیر بر می دارد و باتلاق های عذاب آور نیز از مسیر حذف می شوند ! پس اگر کمی خوش شانس باشیم و اندکی صبر نیز پیشه کنیم، مسیر صعودمان هموار تر از دیروز خواهد بود ! پس حالا این سوال مطرح می شود که برای ایمن بودن در مسیر و خوش گذرانی در بهار به چه چیزی احتیاج خواهیم داشت ؟

    برف :

    برف ها چهره ی کوهستان را بسیار زیبا تر می کنند ! اما باعث لغزندگی مسیر نیز خواهند شد ! ( مخصوصا اوایل صبح که سرمای شب، برف ها را تبدیل به یخ کرده است ) این یخ ها می توانند نرم و شکننده باشد و یا باعث ناهمواری و انسداد مسیر شوند ! در بعضی از مواقع نیز تغییر ناگهانی آب و هوا، باعث ریزش بهمن  خواهد شد !

    کوهنوردانی که می خواهند در مسیر های برفی حرکت کنند، باید دارای تجهیزات ایمنی برای بوت و کفش های خود باشند و مهارت خوبی در مسیریابی داشته باشند. تمام کوهنوردان باید در طول مسیر، از عقل خود کمک بگیرند . همانطور که ادامه و به اتمام رساندن صعود بسیار وسوسه انگیز است، باید در هنگام وضعیت بحرانی از ادامه ی کار صرف نظر کنند و مسیر خود را بازگردند !

     

    آب :

    وضعیت آب و هوایی در هر روز سال کوهستان، بسیار متغییر است، اما در فصل بهار، این تحولات بسیار بیشتر می باشد ! تمام کوهنوردان، باید تجهیزات بارانی با خود حمل کنند و با پوشش چند لایه ای در مسیر حاضر شوند . با پوشش چند لایه ای می توانید به راحتی با باران، برف، گرمی و سردی هوا مقابله کنید . پس آن ها را فراموش نکنید !

    علاوه بر این، همانطور که هوا گرم تر می شود و برف ها شروع به آب شدن می کنند، آب بیشتری به رودخانه و دریاچه ها منتقل می شود و گذر از این منابع آبی بسیار سخت تر و خطرناک تر خواهد شد . سعی کنید یک جفت باتوم کوهنوردی برای خود تهیه کنید تا برای گذر از رودخانه ها و مسیر های ناهموار، از آن ها کمک بگیرید.

     

    گل و لای مسیر و سقوط درختان در اثر طوفان :

    این دو مورد، یکی از شایع ترین مشکلات در مسیرهای کوهنوردی می باشد. هر ساله در تمام کشورها، افرادی بابت رفع این مشکلات در مسیر، داوطلب می شوند تا تجربه لذت بخش تری به کوهنوردان منتقل شود . سعی کنید در صورت مشاهده هر کدام از این مشکلات در مسیر، به نزدیکترین ایستگاه کوهنوردی و امداد کوهستان خبر دهید !

    اگر امکان آن وجود دارد، خودتان دست به کار شوید و درخت را جابجا کنید. زمانیکه کوهنوردان یکی پس از دیگری از اطراف گل و لای و باتلاق عبور می کنند، همین کار باعث گشاد شدن باتلاق خواهد شد و کار را برای دیگر کوهنوردان سخت تر خواهد کرد. سعی کنید تعادلتان را در این مسیرها با باتوم های کوهنوردی افزایش دهید .

     

    جاده های ناهموار :

    سعی کنید وضعیت مسیر خود را قبل از صعود به خوبی بررسی کنید . بسیاری از جاده ها در زمستان بسته شده اند و ممکن است هنوز هم باز نشده باشند . بعضی از آن ها نیز بسیار لغزنده و پوشیده از برف هستند و استفاده از آن ها می تواند بسیار خطرناک باشد. همچنین چند مورد نیز ممکن است بر اثر آسیب های سیل و یا وضعیت کلی آن بسته شده باشد . سعی کنید اخبار مربوط به جاده و راه های کشور را به خوبی بررسی کنید تا صعودی آسوده را تجربه کنید .

     

    لذت های کوهنوردی در فصل بهار :

    لذت های کوهنوردی در فصل بهار

    حالا که کارمان با خطرات کوهنوردی در فصل بهار تمام شده است ، بگذارید مقداری از لذت های آن بگوییم :

    • برگ های سرخس که با بادهای ملایم در طول مسیرتان جابجا می شوند
    • مشاهده ی قطرات باران روی درختان در زمان طلوع آفتاب
    • بوی مطبوع درختان و گیاهان در طول مسیر
    • آبشار ها با آب شدن برف ها پر آب و خروشان شده اند
    • شکوفه های درختان، گل ها و گیاهان رنگارنگ، مسیرتان را درخشان تر کرده اند
    • کوهنوردی بدون حشرات موذی

    منبع : WTA

  • کوهنوردی در بهار: 10 خطری که باید آن ها را بشناسید !

    کوهنوردی در بهار: 10 خطری که باید آن ها را بشناسید !

    زمان مطالعه: 17 دقیقه

    کوهنوردی در بهار، تصویر ظریف درختان جنگل، آبشار های خروشان و کوهنوردانی که در جستجوی طبیعت هستند را، در برابر دیده ما مجسم می کند ! حالا وقت آن رسیده است که زیباترین حالت طبیعت را با چشمان خود نظاره کنیم و از کوهنوردی خود لذت دوچندان ببریم !

    همینطور برای کوهنوردانی که تمام زمستان را از سرما و سختی راه در خانه مانده اند، شروع  فصل بهار، مانند سوت آغازی برای ادامه ی ماجراجویی آن هاست ! شاید خیلی ها صعود اول خود را در بهار انجام می دهند . در این صورت، باید مراقب باشید که تمام وسایل مورد نیاز را با خود آورده اید . همینطور باید زمان شروع و اتمام صعودتان را از قبل مشخص کرده باشید تا موجب نگرانی اطرافیان خود نشوید.

    در این مقاله قصد داریم نکاتی را راجع به صعود در فصل بهار با شما بازگو کنیم . فرقی نمی کند این صعود اولتان و یا صعود هزارم شما باشد ! همیشه سعی کنید تا این نکات ایمنی در صعود را در ذهن خود تکرار کنید تا صعودی آسوده و بی خطر را تجربه کنید !

     

    آماده باشید :

    فراموش کردن وسایل مورد نیاز در میان کوهنوردان، امری بسیار متداول می باشد . این مسئله بخصوص در فصل بهار که مدتی از کوهنوردی هم دور بوده اید، شایع تر است . هر کوله پشتی که می خواهید برای صعود آماده کنید، باید دارای 10 وسیله اصلی باشد . این وسایل عبارتند از : نقشه توپوگرافی ، قطب نما ، غذای اضافی ، پوشش یدکی ، آتش زن ها ، کبریت ، ضد آفتاب ، چاقوی جیبی ، جعبه کمک های اولیه و چراغ قوه !

    بعضی از موارد بالا، اهمیت بیشتری از دیگری دارند :

    پوشش یدکی :

    شاید در ابتدای صعودتان، هوا بسیار گرم باشد، اما به یاد داشته باشید دما می تواند به سرعت در مسیر کاهش پیدا کند ! معمولا بادها، نشانه ای از سرد شدن هوا هستند و اگر در نزدیکی دریاچه کمپ خواهید کرد، مطمئن باشید که دما در آن نقاط پایین تر از مسیر شما می باشد. به صورت لایه ای لباس بپوشید و سعی کنید از پوشش هایی که رطوبت و تعرق را از بدن جذب می کنند ( مثل پشم و پروپلین ها ) استفاده کنید . مهم نیست چقدر هوا صاف و گرم باشد، تجهیزات بارانی خود را ( کفش و پوشش های ضد آب ، چتر ، کلاه ، دستکش و… ) هیچ گاه فراموش نکنید . سعی کنید حتما یک گتر برای خود تهیه کنید تا در هنگام گذر از رودخانه ها و گل و لای مرطوب، پای خود را خشک نگه دارید .

     

    نقشه و قطب نما :

    کوهنوردان در همه حالت باید این دو آیتم با ارزش را با خود داشته باشند. اما در بهار، وجود این دو وسیله به دلیل خطراتی مثل ریزش بهمن و یا سقوط درختان در مسیر و انسداد راه، بسیار ضروری می باشد ! حتما آن ها را تهیه کنید و از همه مهمتر طرز کار کردن با قطب نما و خواندن نقشه های توپوگرافی را یاد بگیرید !

     

    جعبه کمک های اولیه :

    آخرین باری که سری به جعبه کمک های اولیه خود زده اید، چه زمانی بوده است ؟ بهار فصلی است که باید آن ها را باز کنید و آیتم های مصرفی آن را با وسایل جدید جایگزین کنید ! زمانیکه که اولین تاول در پای شما پدیدار شد، از وجود این جعبه با ارزش خوشحال خواهید شد !

     

    غذا و آب :

    کوهنوردی شما را گشنه و تشنه خواهد کرد . پس سعی کنید مرتبا چیزی بخورید و آبی بیاشامید تا سوخت بدنتان در راه تکمیل شود .

     

    مسیر و مقصدتان را به دقت انتخاب کنید و در صورت وجود برف و خطر ریزش بهمن، تجهیزات مناسب با خود داشته باشید .

    سوال همیشگی در کوهنوردی در فصل بهار این است که : برف کجا است ؟ یا اگر بخواهیم بهتر بگوییم: در چه مناطقی برف وجود ندارد ؟ بعد از اتمام ماه های زمستان و برف و بوران، حالا جواب این سوال می تواند کمی مشکل باشد ! مسیر و مقصدتان را به دقت انتخاب کنید و در صورت وجود برف و خطر ریزش بهمن، تجهیزات مناسب با خود داشته باشید .

    گزارشات صعود دیگر کوهنوردان را بخوانید :

    می دانیم این نکته در بیشتر مقالات ” بررسی گزارش هواشناسی ” می باشد ، اما توجه داشته باشید که با دریافت اطلاعات و جزئیات از کوهنوردانی که چند هفته پیش به مقصد شما صعود داشته اند، اخبار موثق تر و قابل اطمینان تری را نسبت به شرایط آب و هوایی و مسیر دریافت خواهید کرد .

     

    با ایستگاه ها و گروه های کوهنوردی تماس بگیرید :

    سعی کنید با اطلاعات مفید و کامل راجع به مسیر و مقصدتان، صعودتان را شروع کنید. در غیر این صورت با ایستگاه ها و گروه های کوهنوردی مختلف تماس بگیرید و از آن ها بخواهید تا شما را در گروه خود جای دهند !

     

    وضعیت آب و هوا و برف مسیر را بررسی کنید :

    امروزه ایستگاه های هواشناسی و وب سایت های زیادی راجع به آب و هوای ارتفاعات  کشور وجود دارد . شما می توانید با مراجعه با وب سایت هواکوه، از آخرین شرایط آب و هوایی و میزان بارش ها در ارتفاعات ایران آگاه شوید. همچنین در این صفحه 10 قله ی پربازدید اخیر ایران نشان داده است و به راحتی می توانید یکی از آن ها را انتخاب و از وضعیت آب و هوایی آن آگاهی پیدا کنید.

    خطر ریزش بهمن و یا طوفان را جدی بگیرید و با تجهیزات کامل سراغ این مسیر ها بروید. سعی کنید به اطرافیان خود زمان تقریبی صعود و اتمام آن را اطلاع دهید تا موجب نگرانی خانواده خود نشوید. در صورت امکان، حتما با یک همنورد ( بخصوص اگر تازه کار هستید )، صعودتان را انجام دهید .

     

    خطرات کوهنوردی در بهار

     

    همانطور که هوای سرد زمستان، کم کم رو به گرما می رود و برف ها نیز از خیابان ها آب می شوند، خیلی از کوهنوردان و طبیعت گردانی که در زمستان به دلیل سرما و برودت هوا از کوهنوردی صرف نظر کرده اند، دوباره وسوسه می شوند که بازگشتی شیرین به طبیعت داشته باشند. با خود می گویند: ” حالا دیگر بهار رسیده است و هیچ عذری پذیرفته نیست ! “

    وزلی تریمبل، مدیر ارتباطات انجمن کوهنوردی آمریکا می گوید : ” وقتی راجع به کوهنوردی در فصل بهار صحبت می کنیم، باید به خطرات بیشتر آن در مسیر نیز اشاره کنیم ! بنابراین همیشه توصیه من این است که تمام کوهنوردان در فصل بهار با تجهیرات کامل صعودشان را آغاز کنند تا از وقوع این خطرات، پیشگیری کرده باشند “

    او می گوید : حتما قبل از صعودتان راجع به مسیر و مقصدتان اطلاعاتی کسب کنید . دفاتر پارک های ملی، صاحبان زمین و یا حتی ایستگاه های محلی کوهنوردی، از بهترین منابع کسب اطلاعات راجع به مسیر و مقصدتان می باشد. از آنجایی که شرایط و وضعیت مسیر کوهنوردی در فصل بهار، غیر قابل پیش بینی می باشد، حتما اطلاعاتی موثق راجع به آن ها کسب کنید .

    قبل از این که کوله پشتی خودتان را جمع کنید، مطمئن شوید که با این 8 خطر کوهنودی در فصل بهار کاملا آشنا هستید ! با ما همراه باشید.

     

    1 – دمای متغیـیـــر :

    در کوهنوردی در فصل بهار، حواستان به تغییرات دمای محیط باشد !

    در فصل بهار، تغییرات دمای محیط بسیار گسترده تر از دیگر فصل ها می باشد. این بدین معنی می باشد که در این فصل، خیلی زود هوای سرد به هوای گرم، ( و یا بالعکس ) تبدیل می شود. ( بخصوص در تغییر ارتفاعات )

    با افزایش ارتفاع، دمای محیط پایین تر می آید و همین باعث می شود که کوهنوردی در این وضعیت، تنها با یک لایه پوششی، بسیار سخت و عذاب آور شود ! بهترین نوع پوشش، پوشش های چند لایه ای در فصل بهار هستند. تریمبل توصیه می کند از سه لایه پوششی ( لایه اصلی و یا زیرین، لایه میانی و لایه بیرونی که شامل کاپشن و یا سویشرت های پشمی می شود ) استفاده کنید . اگر در گزارش هواشناسی، اشاره ای به بارش باران شده است، حتما از یک لایه بیرونی ضد آب استفاده کنید.

    تریمبل توصیه می کند که بجای استفاده از کت های حجیم و سنگین، از پوشش های چند لایه ای سبک استفاده کنید. ” با استفاده از این پوشش ها، نگرانی بابت تغییرات دما و آب و هوا ندارید و به راحتی می توانید آن ها را کم و یا زیاد کنید . “

     

    2 – بهار، فصلی برای حیات وحش :

    بهار فصلی برای آغاز کوهنوردی دوباره و جفت گیری حیوانات می باشد.

    بهار،عموما فصلی برای جفت گیری حیوانات محسوب می شود. اگر در مسیرتان به حیوانات مختلف برخوردید ، آرامش آن ها را بهم نزنید . بیش از حد به آن ها نزدیک نشوید و سعی کنید ساکت باشید. اگر در حال جفت گیری بودند، کاملا از آن ها دور شوید و به مسیر خودتان ادامه دهید . خیلی از حیوانات هنگام نزدیک شدن به شما به توله هایشان، حالت تهاجمی به خود می گیرند، پس سعی کنید تنها از دور نظاره گر آن ها باشید.

    از گرفتن سلفی و عکاسی خیلی از نزدیک از حیوانات مسیر خودداری کنید . به قلمرو آن ها احترام بگذارید و سعی کنید تنها با دوربین های عکاسی آن ها را شکار کنید !

     

    3 – خطر آفتاب سوختگی :

    در هنگام کوهنوردی در فصل بهار ، از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید.

    با اینکه خطر آفتاب سوختگی در فصل تابستان، بسیار بیشتر از بهار می باشد، اکثر کوهنوردان فراموش می کنند تا مقداری ضد آفتاب در فصل بهار با خود داشته باشند ! تریمبل توصیه می کند حتما از ضد آفتاب های با کیفیت و برند های معتبر استفاده کنید .

    گرمازدگی، یکی از اصلی ترین مشکلات کوهنوردان در فصل بهار و تابستان می باشد . پس سعی کنید آب رسانی به بدنتان را صحیح و به موقع انجام دهید !

     

    4 – جریان سریعتر رودخانه و دریاچه ها :

    قبل از شروع کوهنوردی ، رودخانه و نهرهای مسیر را با به خوبی شناسایی کنید.

    معمولا رودخانه ها و نهرها در فصل بهار، بسیار پر آب تر و خروشان تر از دیگر فصل ها می باشند. دلیل این پر آبی، آب شدن برف های زمستان می باشد.

    این رودخانه و نهر ها در ابتدای بهار، بسیار پر آب می شوند و گذر از آن ها بسیار خطرناک می باشد. تریمبل توصیه می کند قبل از صعود به مقصدتان، رودخانه و نهر های مسیر را به خوبی شناسایی کنید. گزارش هواشناسی و اخبار را به خوبی بررسی کنید و اگر امکان طغیان این رودخانه ها و خطر سیل وجود دارد، صعودتان را کنسل کنید.

     

    5 – مسیر های برفی و یخ زده :

    برای کوهنوردی در مسیر های برفی و یخ زده ، از زنجیر های یخ شکن استفاده کنید.

    تریمبل می گوید : ” زمانیکه در فصل بهار کوهنوردی می کنم، دیگر کوهنوردان را به استفاده از یخ شکن ها، گتر و … ترغیب میکنم !”

    شاید خیلی ها فکر می کنند جاده های یخی و برفی، فقط در ارتفاعات بلند دیده می شود، اما در فصل بهار ممکن است در ارتفاعات پایین نیز به جاده های یخی و یا باتلاق ها برخورد کنید !

    زنجیر های یخ شکن، ابزاری سبک و کاربردی برای گام برداری در برف می باشند. این زنجیر ها به راحتی روی کفش و یا بوت های شما وصل می شود . سعی کنید حتما از برند های معتبر استفاده کنید. تریمبل می گوید : ” همیشه در فصل بهار، این زنجیر ها را داخل کوله پشتی خودم قرار می دهم و همیشه نیز با خودم میگویم شاید پشت این درختان انبوه، جاده ای برفی در انتظارم باشد ! ” 

    باتوم های کوهنوردی نیز از دیگر تجهیرات کاربردی در مسیر می باشند که به شما تعادل بیشتری می بخشند.

     

    6 – خطر ریزش بهمن :

    یکی دیگر از خطرات کوهنوردی در فصل بهار ، ریزش بهمن در مسیر می باشد.

    در بعضی از مناطق کشور، برف هنوز هم مشکل خیلی از کوهنوردان در فصل بهار می باشد.

    با وجود برف ها، امکان ریزش بهمن نیز در کوهستان ها وجود دارد. حتی اگر برفی نیز در مسیرتان مشاهده نکردید، ممکن است در ارتفاعات بالاتر، تکان و یا آب شدن تکه یخ ها، موجب ریزش بهمن شود. تریمبل توصیه می کند حتما قبل از صعودتان، با چند ایستگاه کوهنوردی مشورت کنید تا از عدم ریزش بهمن در مسیر، اطمینان حاصل کنید .

     

    7 – مصدومیت به دلیل عدم فعالیت :

    سعی کنید برای آغاز دوباره کوهنوردی، سراغ  مسیر های آسان و کوتاه تر بروید.

    اولین صعودتان در فصل می تواند بسیار جذاب و خاطره انگیز باشد، اما تریمبل توصیه می کند اگر مدتی از کوهنوردی کناره گیری کرده اید، برای اولین صعودتان سراغ مسیر های آسان تر و کوتاه تر بروید .

    تریمبل می گوید : “من به کوهنوردان توصیه می کنم کمی انتظار خود را پایین تر بیاورند و در ابتدا با انتخاب مسیرهای کوتاه و آسان تر، به بدنشان اجازه دهند تا با فصل جدید کوهنوردی سازگار شوند !”

    تریمبل می گوید همانطور که در روز های فصل جلوتر می روید، می توانید سختی و میزان مسافت مسیر را افزایش دهید .

    مقاله پیشنهادی : تمرین های کوهنوردی

     

    8 – افزایش حشرات و کنه ها :

    تریمبل می گوید : در مناطق جنوبی و گرم تر، با شروع فصل بهار، حشرات و کنه ها نیز فصل جدید خود را جشن می گیرند ! "

    حشرات و کنه ها، از مواردی هستند که اکثر کوهنوردان پس از یک دوره عدم فعالیت در کوهنوردی، آن ها را از یاد می برند !

    تریمبل می گوید : در مناطق جنوبی و گرم تر، با شروع فصل بهار، حشرات و کنه ها نیز فصل جدید خود را جشن می گیرند ! “

    تریمبل می گوید حتما یک قوطی اسپری حشره کش را داخل کوله پشتی خود قرار دهید .سعی کنید از برند ها معتبر و سازگار با محیط زیست استفاده کنید تا آسیبی به طبعیت نزنید .

    مقاله پیشنهادی :۱۰ راهکار برای اینکه با محیط زیست خود، مهربان تر باشید

    منبع : Accuweather

     

    9 – گل و لای مسیر و سقوط درختان در اثر طوفان :

    این دو مورد، یکی از شایع ترین مشکلات در مسیرهای کوهنوردی می باشد. هر ساله در تمام کشورها، افرادی بابت رفع این مشکلات در مسیر، داوطلب می شوند تا تجربه لذت بخش تری به کوهنوردان منتقل شود . سعی کنید در صورت مشاهده هر کدام از این مشکلات در مسیر، به نزدیکترین ایستگاه کوهنوردی و امداد کوهستان خبر دهید !

    اگر امکان آن وجود دارد، خودتان دست به کار شوید و درخت را جابجا کنید. زمانیکه کوهنوردان یکی پس از دیگری از اطراف گل و لای و باتلاق عبور می کنند، همین کار باعث گشاد شدن باتلاق خواهد شد و کار را برای دیگر کوهنوردان سخت تر خواهد کرد. سعی کنید تعادلتان را در این مسیرها با باتوم های کوهنوردی افزایش دهید .

     

    10 – جاده های ناهموار :

    سعی کنید وضعیت مسیر خود را قبل از صعود به خوبی بررسی کنید . بسیاری از جاده ها در زمستان بسته شده اند و ممکن است هنوز هم باز نشده باشند . بعضی از آن ها نیز بسیار لغزنده و پوشیده از برف هستند و استفاده از آن ها می تواند بسیار خطرناک باشد. همچنین چند مورد نیز ممکن است بر اثر آسیب های سیل و یا وضعیت کلی آن بسته شده باشد . سعی کنید اخبار مربوط به جاده و راه های کشور را به خوبی بررسی کنید تا صعودی آسوده را تجربه کنید .

     

    لذت های کوهنوردی در فصل بهار :

    لذت های کوهنوردی در فصل بهار

    حالا که کارمان با خطرات کوهنوردی در فصل بهار تمام شده است ، بگذارید مقداری از لذت های آن بگوییم :

    • برگ های سرخس که با بادهای ملایم در طول مسیرتان جابجا می شوند
    • مشاهده ی قطرات باران روی درختان در زمان طلوع آفتاب
    • بوی مطبوع درختان و گیاهان در طول مسیر
    • آبشار ها با آب شدن برف ها پر آب و خروشان شده اند
    • شکوفه های درختان، گل ها و گیاهان رنگارنگ، مسیرتان را درخشان تر کرده اند
    • کوهنوردی بدون حشرات موذی

    منبع : WTA

     

    انتخاب تجهیزات و پوشش مناسب در فصل بهار به دلیل تغییرات آب و هوایی سریع و وضعیت متنوع جاده ها، اهمیت دو چندانی دارد. جدا از اینکه در کجای دنیا قصد کوهنوردی دارید ، فصل بهار در همه جای دنیا پیام آور باد و طوفان های شدید ، بارش های رگباری ، گل و لای در مسیر و مه می باشد.

    لیست تجهیزات کوهنوردی در فصل بهار : اصول اولیه

    راحتی، ایمنی و لذت از اصول اولیه و اساسی کوهنوردی در فصل بهار هستند !

    راحتی، ایمنی و لذت از اصول اولیه و اساسی کوهنوردی در فصل بهار هستند ! برای شروع کار، از راحتی و ایمنی شروع خواهیم کردو در پایان هم لذت و سرگرمی را به آن اضافه می کنیم. بالاخره در هر فعالیتی باید ” لذت و سرگرمی ” نیز وجود داشته باشد !

    برای شروع لیستمان ، به چند مورد تجهیزات اساسی در آب و هوای سرد و خنک اشاره خواهیم کرد.

    اصول اولیه برای کوهنوردی لذت بخش در فصل بهار :

    در فصل بهار دمای هوا متغیر و شاهد طوفان های شدیدی خواهید بود.

    اگر شما جزو آن دسته از افرادی باشید که در تمام طول سال کوهنوردی می کنند،احتمالا با آب و هوای سرد و خنک فصل بهار کاملا آشنایی دارید. اما اگر تنها در فصلی خاص کوهنوردی می کنید و برای اولین بار می خواهید کوهنوردی در فصل بهار را تجربه کنید، حواستان باشد که با آب و هوای سرد و طوفان های شدید در مسیر متعجب نشوید ! ( مخصوصا در مکان هایی که توسط درختان سبز احاطه شده اند و یا ابرهایی نزدیک به زمین مشاهده می کنید )

    همچنین شاید برایتان جالب باشد با هر 1000 فیت افزایش ارتفاع ( 304 متر ) ، دمای هوا 3.5 درجه کاهش می یابد. پس این نکته ها را به خوبی به خاطر بسپارید تا هم از لحاظ فیزیکی و هم روانی آمادگی رویارویی با شرایط جوی فصل بهار را داشته باشید.

    نکته ی آخر، نوسانات دمایی در فصل بهار و رطوبت شدید آن می باشد. برای حل این مشکل، باید سراغ پوشش های خود برویم !

    پوشش راحت برای کوهنوردی در فصل بهار :

    توصیه ما برای پوشش مناسب در فصل بها ، انتخاب پوشش لایه ای ( حداقل 3 لایه ) می باشد

    توصیه ما برای پوشش مناسب در فصل بهار ، انتخاب پوشش لایه ای ( حداقل 3 لایه ) می باشد. لایه ی اولیه ، لایه میانی و لایه ی بیرونی .

    • لایه اولیه : نیازی به لباس های زیر بلند نیست اما سعی کنید یک جفت ساق پوش و یک لباس زیر راحت داتشه باشید . اگر احساس می کنید نیازی به پوشیدن ساق پوش ندارید و از ناحیه پاها ، احساس سرما نمی کنید ، می توانید از پوشیدن آن ها صرف نظر کنید.
    • لایه میانی : یک تی شرت ویا پیراهن که رطوبت را به خوبی جذب می کند و یک شلوار نایلونی ضد آب. سعی کنید یک سویشرت و یا هودی پشمی نیز در کوله پشتی خود در صورت کاهش شدید دما با خود داشته باشید .
    • لایه بیرونی : یک کاپشن ضدآب و یک شلوار بارانی اضافه در کوله پشتی خود داشته باشید .

    تجهیزات یدکی با خود داشته باشید !

    اگر سرمایی هستید ، حتما قبل از صعودتان یک دستکش و کلاه پشمی نیز به لیست پوشش های خود اضافه کنید و زمانیکه که در مسیر توقف کرده اید و بدنتان تحرکی ندارد ، کلاه و دستکش های پشمی را به تن کنید.

    اگر سرمایی هستید ، حتما قبل از صعودتان یک دستکش و کلاه پشمی نیز به لیست پوشش های خود اضافه کنید و زمانیکه که در مسیر توقف کرده اید و بدنتان تحرکی ندارد ، کلاه و دستکش های پشمی را به تن کنید. همچنین برای گرم ماندن بالاتنه خود ، سراغ یک جلیقه ضخیم بروید و هر زمانی احساس گرما کردید به راحتی آن را در آورید.

    پوشش های ضدآب برای بدن ، کوله پشتی و وسایل الکتریکی خود را فراموش نکنید. به محض اینکه اولین قطره باران را روی پوست خود حس کردید، سریعا جایی توقف کنید و پوشش های ضد آب را رو کوله پشتی و بدنتان بکشید. کلاه خود را نیز فراموش نکنید.

    اصول ایمنی برای کوهنوردی در فصل بهار :

    در فصل بهار در مسیرتان شاهد گل و لای و لجن زار ، ریزش کوه ، فرسودگی سنگ ها ، سطح لیز جاده و بعضا صعب العبور بودن بعضی از آن خواهید بود .

    اکثر مواقع در صعودتان در فصل بهار، شاهد آب شدن برف های زمستان و ریزش باران خواهید بود. این بدین معناست که پاهای شما اکثرا خیس خواهد بود و در مسیرتان شاهد گل و لای و لجن زار ، ریزش کوه ، فرسودگی سنگ ها ، سطح لیز جاده و بعضا صعب العبور بودن بعضی از آن خواهید بود .

    برای جلوگیری از خیس شدن پاهایتان، سراغ کفش و بوت های ضد آبی بروید که تا ساق پا بالا می آیند. همچنین گترهای کوهنوردی، از شلوار و کفش های شما در برابر گل و لای و برف ها حفاظت می کنند. ( در مواجه با گل و لای ، سعی کنید از دور زدن آن جلوگیری کنید و با بوت های خود به صورت مستقیم از روی آن رد شوید. با دور زدن و رد شدن از کنار گل و لای ها ، حجم آن را گسترش می دهید ! )

    زنجیر کفش های کوهنوردی را فراموش نکنید و در صورت نیاز حتما آن ها را به بوت های خود متصل کنید. اگر قصد صعود به مناطقی دارید که حشرات زیادی در آن نقطه ساکن هستید ، حتما یک قوطی حشره کش نیز با خود بیاورید. همچنین به علت وزن ناچیز پشه بند ها ، حتما یکی از آن ها را در کوله پشتی خود داشته باشید تا اگر قصد خوابیدن در طبعیت باز را داشتید ، بدون آزاد و اذیت حشرات این کار را انجام دهید.

    عبور از رودخانه و آب ها :

    قبل از صعودتان در فصل بهار، یک نقشه کلی از مسیرتان تهیه کنید و رودخانه های بدون پل و منطقی که نیاز به عبور از آب دارید را مشخص کنید.

    قبل از صعودتان در فصل بهار، یک نقشه کلی از مسیرتان تهیه کنید و رودخانه های بدون پل و منطقی که نیاز به عبور از آب دارید را مشخص کنید. همیشه از لحاظ روحی و روانی آماده رویارویی با پل های فرسوده و صعب العبور باشید. به یاد داشته باشید اگر در نقشه شما نیز وجود پل تایید شده بود، این بدین معنا نیست که این پل هنوز کارایی قبل را داشته باشد !

    اگر تجربه کافی ندارید و می خواهید از یک رودخانه خروشان عبور کنید ، به یاد داشته باشید که با هر بار قدم زدن در این آب های خروشان ، خودتان را در معرض غرق شدن قرار خواهید داد ! اگر مجبور به این کار هستید، حتما از باتوم های کوهنوردی استفاده کنید تا تعادلتان را در مسیر افزایش دهید. همچنین اگر احساس می کنید برای عبور از این آب های خروشان تجربه کافی ندارید ، خیلی راحت مسیر خود را بازگردید. نقشه خود را باز کنید و روخانه را علامتگذاری کنید. هر گاه احساس کردید مهارت و تجربه ی کافی برای عبور از این رودخانه ها را بدست آوردید ، دوباره این مسیر را انتخاب کنید.

    برای افزایش مهارت در عبور از رودخانه ها ، از آب های کم عمق شروع کنید و کم کم سطح آن ها را برای عبور افزایش دهید. به یاد داشته باشید که یکی از مهم ترین موارد در عبور از رودحانه ها ، تخمین عمق و قدرت آب می باشد.

    چند مورد ایمنی دیگر :

    در فصل بهار، به علت بلند بودن روزها و متغیر بودن دما، صعود شما بیشتر و مقداری نیز سخت تر خواهد شد، پس به فکر آوردن غذا و آب بیشتری با خود باشید. همچنین باید مهارتی هرچند اندک در اندازه گیری دما و آب و هوا داشته باشید .

    به یاد داشته باشید ممکن است در شروع صعودتان در فصل بهار، هوا آفتابی و صاف باشید اما به محض اینکه چند کیلومتر پیاده روی کردید و وارد مناطق کوهستانی شدید، هوا به سرعت ابری و بارانی شود. حتما قبل از صعودتان، گزارش های هواشناسی را بررسی کنید. هم چنین با مراجعه به سایت هواکوه می توانید از آخرین وضعیت آب و هوایی کوه ها با خبر شوید.

    لذت کوهنوردی در فصل بهار :

    سعی کنید یک لیست راهنما از گیاهان و جانواران آن منطقه تهیه کنید . آن ها را در مسیرتان شناسایی کنید و با مراجعه به لیست راهنما، اطلاعاتی مفید راجع به آن ها مطالعه کنید .

    حالا وقت آن رسیده است تا مقداری لذت و سرگرمی را نیز به لیست تجهیزات مورد نیاز خود برای صعود در فصل بهار اضافه کنیم ! بهار فصل زنده شدن دوباره طبعیت می باشد. پس سراغ طبیعت گردی بروید و از زیبایی های خلقت استفاده کنید. همچنین این فصل، فصل جفت گیری حیوانات نیز می باشد، پس حواستان به حیوانات کوچکی که تازه متولد شده اند نیز باشد.

    سعی کنید یک لیست راهنما از گیاهان و جانواران آن منطقه تهیه کنید . آن ها را در مسیرتان شناسایی کنید و با مراجعه به لیست راهنما، اطلاعاتی مفید راجع به آن ها مطالعه کنید . همینطور سعی کنید مقداری از وقتتان را نیز به هوا خوری در طبیعت، گوش کردن به موسیقی و شاید یک ضیافت ساده در کنار دوستانتان اختصاص دهید !

    روی یک صخره بشینید و مقداری ذهنتان را آزاد کنید. ده دقیقه سکوت کامل در طبعیت را به همه شما کوهنوردان توصیه می کنیم ! همچنین پیدایش رنگین کمان در طبعیت یکی از محتمل ترین پدیده های آسمان است . پس حتما یک دوربین عکاسی با خود داشته باشید تا این مناظر زیبا را ظبط کنید. حواستان باشد حتما یک قاب ضد آب و ضربه گیر برای دوربین و گوشی خود تهیه کنید.

    موارد دیگر برای راحتی و ایمنی بیشتر در مسیر :

    هر کوهنوردی ، ممکن است یک لیست از تجهیرات مهم برای احساس راحتی و ایمنی بیشتر در مسیر با خود داشته باشد. حتما آن ها را به کوله پشتی خود اضافه کنید ، اما حواستان به وزن کوله پشتی نیز باشد !

    مثال :

    • شاید از آن دسته افرادی باشد که یک صندلی تاشو برای کمپ با خود می آورید ! درست است که مقداری به وزن کوله پشتی اضافه می کنید اما اگر احساس راحتی بیشتری می کنید حتما آن را به کوله پشتی خود اضافه کنید ! ( همچنین می توانید از بالشتک های بادی برای استراحت روی سنگ و محیط ناهموار کمپ استفاده کنید. )
    • شاید دلتان می خواهد یک فلاسک چای و یا قهوه داغ نیز با خود داشته باشید تا اگر احساس سرما کردید ، سریعا سراغ آن ها بروید.

    تغذیه برای صعود :

    بدن شما برای ثابت نگه داشتن دمای بدنتنان ، کالری بسیار زیادی می سوزاند!

    شاید تعجب کنید که بدن شما چه مقداری کالری برای ثابت نگه داشتن دمای بدنتان می سوزاند ! همین سوزاندن کالری بدن، هرلحظه شما را گشنه تر می کند ! پس به فکر یک ناهار مقوی و مفصل باشید. همچنین در مسیر کوهنوردی، چند خوراکی انرژی زا و مقوی نیز با خود داشته باشید ، مثل شکلات ها و آبنبات های انرژی زا. هرگاه احساس گشنگی و خستگی کردید، یک آبنبات کوچک را درون دهان خود بگذارید و با راه خود ادامه دهید تا به زمان ناهار برسید.

    حداقل یک لیتر آب برای صعود روزانه خود کنار بگذارید و هر گاه احساس تشنگی کردید از آن استفاده کنید . اگر منابع آبی در مسیر شما وجود دارد، می توانید مقداری کمتری آب با خود داشته باشید و بجای آب، چند بطری خالی با خود داشته باشید . ( حتما آب را تصفیه کنید )

    به یاد داشته باشید تا با نوشیدن آب در هوای گرم ، خطر گرمازدکی را به شدت کاهش می دهید. سعی کنید آبرسانی به بدنتان را به موقع و بسیار انجام دهید . ( حتی اگر تشنه نیستید ، هر از چندگاهی سراغ بطری های آب خود بروید ! )

    از صعود خود لذت ببرید !

    با هر بار صعود ،  طبیعت و محیط زیست را تمیز تر از لحظه ی ورود خود بکنید !

    اینجا پایان کار است ؟ مگر نه ؟؟ از آب و هوای متغیر، محیط سرسبز، صدای جیک جیک پرندگان و بوی مطبوع طبعیت پس از زنده شدن دوباره ، لذت ببرید ! با دوستان خود صعود کنید و زیاد بخندید ! با اینکار علاوه بر تقویت عضلانی خود، از لحاظ روحی و روانی نیز تقویت می شوید. استوار و محکم از روی گل و لای های مسیر رد شوید . اگر لباستان نیز کثیف شد به آن فکر نکنید ! خیلی راحت می توانید آن را در خانه تمیز کنید ! کلی عکس بگیرید و خاطرات شیرین برای خود بسازید . با دوستان خود در مسیر صحبت کنید و از تجربیات آن ها نیز استفاده کنید .

    درآخر ، یک قانون را نیز فراموش نکنید ! ” با هر بار صعود ، طبیعت و محیط زیست را تمیز تر از لحظه ی ورود خود بکنید ! ” پس دست به کار شوید و مقداری از زباله های مسیرتان را کاهش دهید تا این نعمت خدادادی برای نسل های دیگر نیز باقی بماند .

  • وظایف سرپرست در گروه های کوه نوردی

    وظایف سرپرست در گروه های کوه نوردی

    زمان مطالعه: 6 دقیقه

    سرپرستی، مهم‌ترین مسئولیت در یک گروه کوه‌نوردی است. اهمیت نقش و جایگاه آن وقتی برای ما روشن‌تر می شود که بدانیم تمام تصمیم‌های اصلی و مهم بوسیله‌ی سرپرست یا تایید او انجام می شود و سلامتی و جان افراد گروه در گروی این تصمیمات است. با این اوصاف مشخص است هر فردی نمی‌تواند سرپرست یک برنامه‌ کوه‌نوردی باشد. یک سرپرست مانند مدیر ارشد یک شرکت باید از شرایط ویژه‌ای برخوردار باشد که تجربه، دانش، توان (روحی و جسمی) و مسئولیت پذیری بخشی از آنها است. اما آنچه در این یادداشت به آن پرداخته می‌شود بیان شرایط احراز مسئولیت سرپرستی نیست، بلکه به شرح وظایف یک سرپرست در زمان‌های، قبل، حین و بعد از اجرای یک برنامه می‌پردازد.

    از لحظه اي كه برنامه به ذهن يك فرد مي رسد و با اجراي برنامه به عهده يك شخص گذاشته مي شود، مسؤوليت سرپرستي او نيز آغاز مي شود و شروع به برنامه ريزي و طراحي برنامه مي كند.

    سرپرست گروه کوهنوردی

    بعبارت دیگر سرپرست  : یعنی کسی که نقطه نظر افراد شرکت کننده در برنامه را می گیرد و با جمع بندی و حسن انتخاب بهترین آنها را بر می گزیند و به اجرا درمی آورد .

    او منعكس كننده نكات و نظرات مثبت و رفع كننده مشكلات و نظرات منفی است . او نقاط قوت وافرادی قوی ومبتكر را برای بهتر شدن برنامه و اجرای آن بكار می گیرد. تقسیم كار می كند و نظارت، نه اینكه نظاره گر باشد . او در بطن قرار دارد قویها را به كمك ضعیفها می گیرد و ماشین و موتور تیم را با درایت و تیز هوشی براه می اندازد و در حین حركت هم اگر با مشكلی برخورد نماید با كمك دیگر اعضاء صاحب نظر به رفع مسائل می پردازد .

    وظایف سرپرست به سه قسمت تقسیم می شود :
    وظایف قبل از اجرای برنامه
    وظایف در حین اجرای برنامه
    وظایف بعد از اجرای برنامه

    وظایف سرپرست قبل از اجرای برنامه:
    قبل از طراحی برنامه باید هدف از اجرای آن مشخص گردد و طبق آن برنامه ریزی گردد. هدف از این گونه طراحی، سازماندهی و انجام پیش بینی های لازم جهت اجرای موفقیت آمیز و لذت بخش یک برنامه کوهنوردی و اجتناب از خطرات بالقوه کوهستان می باشد.
    می توان ۳ عامل اصلی را برای طراحی و برنامه ریزی در نظر گرفت:
    ۱ – طبقه بندی افراد
    ۲ – طبقه بندی برنامه
    ۳ – هزینه برنامه
    وظایف سرپرست در حین اجرای برنامه:
    – در آغاز برنامه اوضاع روحی و جسمی نفرات و همچنین کوله و وسایل آنها و نیز وسایل عمومی را باید کنترل کرد تا در حین اجرای برنامه مورد و یا مشکلی برای گروه پیش نیاید.
    – آگاهی از کل اوضاع در حال جریان و کنترل آنها می تواند جلوی خسارتهایی به برنامه را بگیرد.
    – در برخی موارد گرفتن راهنمای محلی و با خبرشدن از اوضاع کنونی منطقه ضرورت پیدا می کند ولی همیشه نمی توان به گفته ها و اطلاعات محلیان اطمینان کرد به خصوص از بابت زمان بندیهای برنامه. اما در عین حال باید به عقاید و رسوم آنها احترام گذاشت و افراد گروه را از این بابت توجیه کرد.
    – مسیریابی و شناسایی معابر از روی نقشه و اطلاعات قبلی گاه در برنامه ضرورت پیدا می کند و ازآن جهت یک سرپرست باید به این فنون آگاهی داشته باشد.
    – پیدا کردن محلهایی مناسب برای زمانهای استراحت و نیز شب مانی و کمپینگ در احیای انرژی و رفع خستگی گروه مؤثر است و نیز تنظیم زمانهای استراحت به موقع و کنترل آنها در این مورد نقش مهمی را داراست.
    – انتخاب صحیح نفراتی برای مسؤولیت جلوداری و عقب داری گروه بدین صورت که این نفرات از افراد برجسته و قوی گروه باشند تا بتوانند ریتم مناسبی برای حرکت گروه به وجود آورند و نیز این امکان را به سرپرست بدهند تا نظم خوبی برای تیم به وجود آورد و بتواند ابتدا و انتهای گروه را کنترل نماید.
    – یک سرپرست باید در طول برنامه اطلاع دقیقی از وضعیت روحی و جسمی افراد داشته باشد و نیز از وضعیت امکاناتی آنها از بابت کوله، مواد غذایی و آشامیدنی ها و … با خبر باشد تا در موقع لزوم تدابیر لازم را به کار برد.
    – ایجاد نظم و هماهنگی و کنترل ریتم حرکت گروه و نظارت بر حرکت فرد و جلوگیری از پراکندگی آنان بهترین صعود را به وجود خواهد آورد – برخورد مناسب سرپرست با افراد گروه بر روحیه تیم تأثیر بسیاری خواهد داشت. هر عکس العملی از جانب او در نظر افراد جلب توجه خواهد کرد مانند چهره ی شاد، عبوس، نگران، گرفته و یا آرام و …. که تیم بر آن تأثیر می گیرد و می تواند احساس شادمانی، نگرانی ، دلهره و یا آرامش خاطر را در گروه به وجود آورد، به خصوص در موقع دشوار و خطرناک که توان روحی و جسمی افراد ممکن است تقلیل یابد، نقش سرپرست بسیار مهم و تعیین کننده خواهد بود. تشویق ها و روحیه دادن ها و آرام کردن گروه در مواقع بحرانی باعث خواهد شد تیم، سلامت و شاداب برنامه را به اتمام رساند.
    وظایف سرپرست بعد از اجرای برنامه:
    معمولاً وظایف سرپرست با خاتمه برنامه تمام نمی شود، بلکه برخی کارها است که بعد از اجرای برنامه، سرپرست باید بدانها توجه داشته باشد. دادن گزارش برنامه با نقشه و کروکی دقیق و پیگیری کار گزارش نویس برنامه از آن جمله است.
    پیگیری موارد مالی و برخی تصمیمات در باب آنها و نیز برخی تدارکات باقی مانده، اطلاع حاصل کردن از اوضاع و سلامت افراد بعد از خاتمه برنامه، پیگیری وسایل فنی و عمومی برنامه و کنترل کردن آنها و بازگرداندنشان به گروه و یا صاحبانشان، در صورت تمایل برگزاری جلسه پیشنهادانتقادات و بحث در مورد برنامه .

     

    | اگر علاقه‌مند به یادگیری طراحی مسیر کوهنوردی با استانداردهای حرفه‌ای هستید، این دوره می‌تونه فرصتی عالی برای شما باشه تا به دنیای جدیدی از چالش و ماجراجویی وارد بشید. |

    سرپرست گروه کوهنوردی

    خصوصیات یک سرپرست :

    • برنامه ریزی در هر کاری بخصوص در اداره امور حائز اهمیت خاص است ، سرپرست باید از روشهای بهبود کار مطلع باشد و برای حل مشکلات راه حلهای مطلوب را جستجو کند .
    • سرپرست باید بداند که چگونه کار کند و اصول و چگونگی کار محوله را که برای آن جمع شده اند به نحو مطلوب بداند و اطلاعات جامع در آن زمینه دارا باشد .
    • باید بداند که چگونه می توان افراد را آموزش داد و میزان اطلاعات آنها را بالا برد .
    • همچنین باید قادر باشد افراد را برای پذیرش مسئولیتهای لازم توجیه و انتخاب نماید .
    • او باید بداندکه چگونه صحبت کند ، چطور گوش بدهد ، و چطور بخواند و چگونه نظرات خود را برشته تحریر در آورد و مبادله افکار و عقاید بنماید .
    • او باید بداند چطور حجم کارها را مورد بررسی قرار دهد و دستور کار خود را تنظیم کند.
    • آشنایی با راهبری و سرپرستی در کوهنوردی نیز از ویژگی‌های سرپرست کوهنوردی می باشد که به او این امکان را می‌دهد تا تیم را به‌خوبی هدایت کرده، تصمیم‌های مناسب بگیرد و ایمنی اعضا را حفظ کند.

    حال با توجه به آنچه گفته شد می توان خصوصیات یک سرپرست را بطورخلاصه به صورت زیربیان کرد :

    • آشنایی با اصول ابتدایی کوهنوردی و سنگنوردی و یخ و برف و همچنین گذراندن برخی دوره ها از جمله جهت یابی ، هواشناسی ، خطرات کوهستان ، نقشه خوانی ، تغذیه در کوهنوردی ، کمکهای اولیه و . . .
    • کنترل روانی و روحی خود در طول برنامه
    • تجربه شرکت در چندین برنامه کوهنوردی
    • اخلاق نیکو
    • شناخت از خود ( نقاط قوت و ضعف ، جسمی ، روحی و. . . . )
    • انعطاف پذیری :
    • مشورت با افراد و یا برخی از آنها و تصمیم گیری توسط خودش ، اصرار نورزیدن بی مورد بر اجرای کامل برنامه در صورت غیر ممکن بودن و یا خطر ریسک ننمودن
    • در هنگام خطر خونسرد ، قاطع و سریع باشد
    • باید آمادگی تحمل سخترین شرایط را داشته باشد
    • واقع گرایی و تابع احساسات نشدن
    • برخوردار بودن از توانایی روحی و جسمی بالا
    • تا حدودی توان خلاقیت و مدیرو مدبر بودن و قدرت کنترل
    • قابلیت پذیرش انتقاد و یا پیشنهاد ازجانب افراد گروه

    در آخر باید این مورد را در نظر بگیریم که همیشه نمی توان یک سرپرست کامل بود و امکان خطا و اشتباه وجود دارد و نباید به خود غره شد و برنامه هایی اجرا کرد و افرادی را با خود برد که از حد توان ما خارج است . باید حد و حدود تواناییهای خود را بدانیم و آن را قبول کنیم و بر طبق آن برنامه ریزی کنیم ، زیرا اگر خدای نکرده اتفاقی در برنامه ای که ما سرپرست آن هستیم بیفتد موجب پشیمانی ها و مسائل جبران ناپذیری خواهد شد ، چه بسا که کوهنوردان خوبی به همین دلایل کوهنوردی را کنارگذاشته اند .

    مقاله پیشنهادی :نحوه طرح ریزی برنامه کوهنوردی

    منابع :http://kohram.ir

    http://bamdadclub.ir

    http://www.kziran.com

  • همه چیز راجع به صندل ها

    همه چیز راجع به صندل ها

    زمان مطالعه: 8 دقیقه

    آیا تا بحال به این فکر کرده اید که جایگزین بسیار سبک تری نسبت به بوت و کفش های کوهنوردی برای صعود و طبیعت گردی وجود دارد ؟ درست است که امروزه کفش های ورزشی،  وزن کمی دارند اما باز هم در مواقعی باعث خستگی پاهای شما خواهند شد ! راه حل مناسب برای شما، صندل های ساده می باشند

    این صندل ها برای دوست داران طبیعت طراحی شده اند تا بدون حمل وزن اضافی بوت ها و کفش های سنگین، از پاهایتان محافظت کنید و به صعود بپردازید. این صندل ها به دلیل کاربرد زیاد در طبیعت ، مقاومت زیاد و وزن کم، یکی از بهترین انتخاب ها برای شما هستند.

    اگر قصد شما، خرید صندل جدیدی برای طبیعت گردی می باشد، شاید کار سختی پیش رو داشته باشید. از آنجایی که این صندل ها هر کدام با ویژگی ها و فرم های مختلف عرضه می شوند، انتخاب بهترین مدل ممکن است  کمی برایتان گیج کننده باشد. اما نگران نباشید. در این مقاله قصد داریم تا شما را با ویژگی ها و شکل های مختلف صندل ها آشنا کنیم تا در کوتاه ترین زمان،مدل مناسب خود را انتخاب کنید . با ما همراه باشید.

    مقاله پیشنهادی : لیست کامل تجهیزات کوهنوردی

    راهنمای خرید صندل ها :

    اگرچه شاید ساخت این صندل ها به نظر شما ساده بیاید، اما در واقعیت، از مواد اولیه زیادی برای ساخت و شکل گیری صندل ها استفاده شده است.

    اگرچه شاید ساخت این صندل ها به نظر شما ساده بیاید، اما در واقعیت، از مواد اولیه زیادی برای ساخت و شکل گیری آنهاها استفاده شده است. سعی کنید قبل از خرید، راجع به مواد اولیه و جنس آن خود اطلاعاتی کسب کنید. در ادامه مقاله به ویژگی و اشکال مختلف صندل ها اشاره خواهیم کرد.

     مدل های لا انگشتی و بسته :

    تمام صندل ها به دو دسته ی اصلی تقسیم می شوند : صند های لا انشگتی و صندل های بسته.

    تمام صندل ها به دو دسته ی اصلی تقسیم می شوند : صند های لا انشگتی و صندل های بسته. شاید نام این صندل های کمی برای شما گیج کننده باشد اما در حقیقت معنی ساده ای دارند.  مدل های لا انگشتی دارای یک بند میان شصت پا و انگشت دومی هستند. صندل های بسته فاقد این بند ها می باشند اما دارای یک بند سراسری می باشند که درست بالای انگشتان قرارگرفته است تا آن ها را نزدیک هم نگه دارند.

    مدل های لا انگشتی شاید متداول ترین صندل ها در بازار باشند . محبوبیت زیاد آن ها بخاطر این است که در زمان کوهنوردی و یا قدم زدن، انگشتان پای شما را ثابت نگه می دارند و تعادل بیشتری به شما می بخشند . با این حال، عادت کردن به این نوع صندل ها ( بخصوص اگر تازه کار هستید )، کمی زمان بر می باشد .

    مدل های بسته از طرف دیگ ، توسط برند های سنتی و قدیمی به محبوبیت رسیده اند . امروزه، صندل های بسته زیادی در بازار وجود دارند که هم از نظر راحتی و هم از نظر کارایی می توانند با صندل های لاانگشتی رقابت کنند. این صندل ها برای قدم زدن معمولی، ورزش های آبی و گردش در نزدیک کمپ، بسیار مناسب می باشند.

    اکثر افرادی که سراغ صندل های بسته می روند، در ابتدای کار متوجه می شوند که پاهایشان در سطوح شیب دار کمی به سمت جلو لیز می خورد . این مورد شاید برای خیلی ها آزار دهنده باشد اما در حقیقت نوع های بسته، تعادل و پشتیبانی بیشتری را نسبت به مدل های لا انگشتی به شما می بخشند . به همین دلیل می توانید از صندل های بسته در مسیر های ناهموار نیز کمک بگیرید.

    نوع بندها :

    صندل های ساده، برای جلوگیری از افزایش وزن، از بند های سنگین و بزرگ اجتناب می کنند تا به سبک ترین حالت خود برسن

    صندل های ساده، برای جلوگیری از افزایش وزن، از بند های سنگین و بزرگ اجتناب می کنند تا به سبک ترین حالت خود برسند . بیشتر برند های این صندل ها، از بند های مخصوص خود استفاده می کنند که به صورت اختصاصی برای کوهنوردی و طبیعت گردی طراحی شده اند .

    در بعضی از صندل های بسته از زنجیربند های سنگ نوری به عنوان بند استفاده می شود. این بند ها بسیار مقاوم و سبک می باشند و در طول مسیر نیز، خیالتان از نیش حشرات راحت می باشد.

    مدل های لا انگشتی معمولا برای وزن کمتر و سادگی، از بند های نازکتری استفاده می کنند . مدل های مختلف این نوع صندل ها شاید انتخاب را برای شما کمی سخت کند اما در ادامه مطلب، به چند نکته کلیدی در هنگام خرید آن ها اشاره خواهیم کرد.

    میزان راحتی صندل :

    هنگام خرید به دنبال صندلی باشید که در آن احساس راحتی کنید تا به پوست شما آسیببی نرسد .

    مطمئنا هیچ کس دلش نمی خواهد با صندلی که موجب تاول بشود، پا در طبیعت بگذارد . سعی کنید دنبال صندلی باشید که دارای بند های نرم و راحت باشد. یکی دیگر از مزایای بند های نرم این است که در برخود با پوست شما بسیار لطیف می باشند. توجه داشته باشید که راحتی در هر فرد درجه و تعریف خاصی دارد، پس هنگام خرید به دنبال صندلی باشید که در آن احساس راحتی کنید تا به پوست شما آسیببی نرسد .

    مقاومت صندل :

     بند های کنفی، مقاومت خوبی ندارند و با کوچکترین فشاری پاره می شوند !

    آخرین چیزی که در صعود خود به طبیعت و یا کویر، احتیاج دارید، این است که بند صندل شما پاره شود ! پس دنبال یک جفت صندل با کیفیت و مقاوم باشید. بعضی از کمپانی ها از کنف های بافته شده به عنوان بند صندل استفاده می کنند زیرا وزن سبکی دارند، نرم هستند و با طبعیت نیز سازگار می باشند ! اما متاسفانه این بند ها مقاومت خوبی ندارند و با کوچکترین فشاری پاره می شوند ! پس بهتر است از این نوع بند ها روی صندل خود استفاده نکنید !

    ضخامت کف پا :

    توصیه ما این است که طبیعت گردانی که می خواهند سراغ صندل بروند، از صندل هایی با کفی ضخیم تر شروع کنند .

    در ساخت صندل ها معمولا از کفی های نازک استفاده شده است . این بخاطر این است که کفی های ضخیم، وزن بیشتری دارند و معمولا شیوه ی راه رفتن ما را نیز عوض می کنند . در آنها، از کفی های 5 میلی متری تا 12 میلی متری استفاده شده است . صندل های 12 میلی متری، شاید بیشترین ضخامت را بین صندل های ساده داشته باشند اما هنوز هم راحتی خود را در مسیر های ناهموار حفظ کرده اند. صندل های 5 میلی متری کمترین حفاظت را از پاهای شما دارند و شاید تنها نکته ی مثبت راجع به آن ها، راحتی فوق العاده پاهای شما می باشد. سعی کنید دنبال کفی بین 5 تا 12 میلی متری باشید که هم در آن احساس راحتی کنید و هم از پاهای خود حفاظت کنید.

    توصیه ما این است که طبیعت گردانی که می خواهند سراغ صندل بروند، از  مدل هایی با کفی ضخیم تر شروع کنند . این بخاطر این است که تمام ما به استفاده از کفش ها عادت کرده ایم. کفش های ورزشی با داشتن لایه ای نرم از پاهای ما در برابر صخره ها، چوب ها و خس و خاشاک مسیر محافظت می کردند. علاوه بر این، استفاده از صندل هایی با کفی نازک و عادت کردن به آن ، کمی زمان بر خواهد بود و در ابتدای کار شاید خواسته ما را از لحاظ سرعت و حفاظت، برآورده نکنند. سعی کنید در چند صعود ابتدایی خود با یک صندل کفی ضخیم شروع کنید و کم کم پس از عادت کردن به آن، سراغ کفی های نازک تر بروید .

     

    [adrotate group=”1″]

    میزان اختلاف بین پاشنه و قسمت جلویی کفش ( Zero Drop ):

    در دنیای کفش ها، واژه ی دراپ به معنی اختلاف پاشنه ها , قسمت جلویی کفش در حالت ایستاده می باشد

    در دنیای کفش ها، واژه ی دراپ به معنی اختلاف پاشنه ها , قسمت جلویی کفش در حالت ایستاده می باشد . این مقدار در واحد میلی متر اندازه گیری می شود . در کفش های ورزشی استاندارد، این  اختلاف چیزی بین 8 تا 10 میلی متر می باشد اما در بعضی از کفش ها، این مقدار بالاتر نیز می رود !

    این مفهوم که نسبتا در دنیای کفش ها جدید می باشد در اواخر دهه 70 معرفی شد. همانطور که افراد بیشتری رو به دوندگی آورند، کفاشان به این فکر افتادند که قرار دادن یک کوسن ( لایه نرم ) در قسمت پاشنه کفش، می تواند فشار را از روی ساق پا و آشیل در هنگام دودنگی به شکل محصوصی کاهش دهد .

    راه رفتن با صندل ها، شباهت زیادی با پاهای برهنه دارد. به همین دلیل اختلاف پاشنه با سطح جلویی در صندل ها، نزدیک به صفر می باشد. در اکثر این صندل ها اختلاف بین پاشنه و قسمت جلویی کفش ها به صفر رسیده است و این صندل ها با ویژگی Zero Drop عرضه می شوند .

    طرفداران دو با پاهای برهنه عقیده دارند که دویدن با اختلاف ارتفاع ناچیز بین پاشنه و کف پا، باعث می شود که سرعت و تعادل بیشتری در مسیر داشته باشیم . اگر به تازگی سراغ این کفش ها رفته اید سعی کنید تا عادت کردن کامل به آن ها از صعودهای بزرگ خودداری کنید. چند صعود کوچک و یا پیاده روی ساده با آن ها انجام دهید تا کم کم به شیوه ی راه رفتن با آن ها عادت کنید .

    تو کفی ها :

     تو کفی ها فواید و کاربرد زیادی دارند : تناسب کفش ، چسبندگی ، جذب تعرق و آب و ... .

    انواع مختلفی از تو کفی ها در میان صندل ها وجود دارد. انتخاب صحیح توکفی بر اساس نیاز های شما، دارای اهمیت خاصی می باشد. تو کفی ها فواید و کاربرد زیادی دارند : تناسب کفش ، چسبندگی ، جذب تعرق و آب و … .

    افراد تازه کار، ممکن است در ابتدا متوجه شوند که هنگام راه رفتن قسمتی از پاهایشان درون صندل لیز می خورد . این مورد هم می تواند ناشی از عادت نداشتن ما به مدلهای مختلف و هم لیز بودن تو کفی صندل باشد ! معمولا تو کفی های پارچه ای و برزنتی دارای بیشترین چسبندگی و تو کفی های چرمی و مصنوعی سطح لیزتری دارند.

    افرادی که در محیط های گرم زندگی می کنند و یا پاهایشان بیش از حدعرق می کنند، باید دنبال تو کفی باشند که تعرق آن ها را جذب کند. این تو کفی ها رطوب را از پاهای شما جذب می کنند و با تبخیر آن ها باعث می شوند تا احساس خنکی کنید. از آنجایی که چسبندگی تو کفی با تعرق پاها کاهش پیدا می کند، توجه خاصی به این نکته داشته باشید تا بهترین تو کفی را برای صندل خود انتخاب کنید .

    وزن سبک :

    یکی از بهترین فواید استفاده از صندل ها، سبک وزن بودن آن ها می باشد . مدل های مختلفی ازآنها در بازار وجود دارند و عموما جنس و مواد اولیه آن ها، میزن وزن آن ها را مشخص می کند. به طور کل ، صندل های چرمی سنگین تر از صندل های پارچه ای و مصنوعی هستند، اما دارای مقاومت بیشتری نیز می باشند.

    حرف آخر :

    شاید مهم ترین نکته میان این موارد، میزان راحتی صندل با پاهای شما باشد . سعی کنید قبل از خرید، آن ها را به پا کنید و تا عادت کردن کامل به آن ها، از صعود های بزرگ خودداری کنید . جنس و نوع مواد اولیه آن ها را بشناسید و با کفی های ضخیم تر شروع کنید . تو کفی متناسب با نیاز خود را انتخاب کنید و از میزان مقاومت آن ها در مسیر، اطمینان حاصل کنید . فرقی نمی کند فعالیت شما کوهنوردی، دویدن و یا یک قدم زدن ساده باشد! در همه حالات، می توانید از یک صندل با کیفیت کمک بگیرید !

    منبع : Arborexplorer

  • 7 نکته مهم کوهنوردی : برای کسانی که اولین صعودشان را انجام می دهند !

    7 نکته مهم کوهنوردی : برای کسانی که اولین صعودشان را انجام می دهند !

    زمان مطالعه: 8 دقیقه

    کوهنوردی، یکی از بهترین روش ها برای دیدن شگفتی های طبعیت است ! با این کار هم با خودتان کمی خلوت می کنید،هم رابطه ی خودتان را با طبیعت تقویت می کنید و هم شانس دیدن مناظری را دارید که انسان های کمتری به دلیل سختی راه  و فشار کوهنوردی ، فرصت دیدن آن را دارند ! کوهنوردی یک چالش فیزیکی برای شما می باشد اما بدون شک، مشاهده ی کوهستان ها، چشم انداز های اقیانوس ها و یا طلوع خورشید بر فراز آتش فشان ها، پاداشی ارزنده برای این چالش فیزیکی هستند !


    من تقریبا در هر قاره ای، تجربه ی یک صعود یک ساعته و یا چند هفته ای را دارم ! برای همین می توانم با اطمینان به شما بگویم کوهنوردی یکی از اندک فعالیت هایی است که در آن به زیبایی ها و شگرفی های طبیعت پی خواهید برد و مناظری خواهید دید که تا ابد در ذهن شما نقش خواهند بست ! به قول معروف ” زیبایی در طبیعت در نقاطی یافت می شود که جاده ای از آن رد نمی شود ! “

    اما من نیز این نکته را قبول دارم که کوهنوردی در ابتدای کار، برای بعضی از افراد می تواند سخت و طاقت فرسا باشد ! ( مخصوصا اگر استرس این را هم داشته باشید که نتوانید با سرعت گروه ادامه دهید و یا در میانه راه، از صعود خود منصرف شوید ! )، اما اگر بتوانید بدن و ذهنتان را برای کوهنوردی آماده کنید، سختی مسیر خیلی زود تبدیل به لذت خواهد شد !

    در مقاله زیر، به چند نکته اساسی برای کسانی که می خواهند اولین صعودشان را انجام دهند، اشاره خواهیم کرد! با رعایت این نکات، صعودی لذت بخش و آسان خواهید داشت !

    1 – همه چیز به پا و پوشش های آن ربط دارد !

    لازمه ی یک صعود موفق و لذت بخش، داشتن یک جفت پای توانا و پوشش های مناسب آن می باشد!

    لازمه ی یک صعود موفق و لذت بخش، داشتن یک جفت پای توانا و پوشش های مناسب آن می باشد! البته پوشش پاهای شما ( بوت و کفش ها ) ، تا حد زیادی به مسیر و جاده ی که در آن هستید، مربوط می شود . به قول گفتنی : بهتر است در صعود های کوتاه و مسیر های ساده، کفش های جدیدتان را امتحان و به آن ها عادت کنید !

    در کل، خود من طرفدار کفش هایی هستم که به پشتیبانی عضلات ماهیچه پا می آیند، ضد آب هستند و تعادلتان را در مسیر افزایش می دهند. شاید بوت های کوهنوردی از نظر من بهترین کفش ها برای کوهنوردی باشند، چون حسابی تعادلتان را در مسیر افزایش می دهن ، ضدآب هستند و قیمت نسبتا مناسبی نیز دارند !

    همچنین سعی کنید بندهای کفشتان را محکم کنید تا پاهایتان در بوت کاملا جفت شود. چند چسب زخم برای تاول های احتمالی با خود بیاورید. جوراب های ضخیم و جاذب تعرق و آب بپوشید. جوراب های پشم مارینو بهترین کیفیت را در بازار دارند، اما اگر شما نیز مثل من نسبت به آن ها حساسیت دارید  سراغ جایگزین دیگری بروید.

    همچنین استفاده از باتوم های کوهنوردی را به شما توصیه میکنم ، مخصوصا اگر مسیر سر پایینی را پیش رو دارید . من همیشه از آن ها برای کاهش فشار روی زانوها و افزایش تعادل در مسیر استفاده می کنم.

    2 – تمرین کنید تا با آمادگی کامل صعودتان را آغاز کنیـــد !

     

    بهترین راه برای تقویت جسمانی در هر ورزشی، انجام خود آن ورزش می باشد !

    بهترین راه برای تقویت جسمانی در هر ورزشی، انجام خود آن ورزش می باشد ! اگر می خواهید خودتان را برای صعودی بزرگ آماده کنید و هنوز راجع به تناسب اندام و آمادگی بدنتان در مسیر اطمینان حاصل نکرده اید، یک مسیر ساده و نزدیک به خود پیدا کنید و تمرین خود را به آنجا ببرید . اگر در شهر زندگی می کنید، سراغ باشگاه های بدنسازی بروید و تمرین stair climber و the elliptical را انجام دهید . بدنتان را مثل سنگ نورد ها آموزش دهید و سعی کنید تا جایی که می شود، پاهایتان را تقویت و از آن ها استفاده کنید !

    مقاله پیشنهادی :  تمرین های کوهنوردی

    اگر فردا، صعودی بزرگ پیش رو دارید و هم اکنون این مقاله را مطالعه می کنید، شاید کار کمی برایتان سخت باشد ! اما نگران نباشید ! شاید وقت زیادی برای تمرین نداشته اید و حالا هم وقت کافی برای انجام آن ها نیست ! بجای اظطراب و ترس ، نکته ی بعدی را بخوانید چون خیلی بدردتان خواهد خورد !

    3 – کوهنوردی فعالیتی ذهنی تا فیزیکی می باشد !

     کوهنوردی یعنی تحمل فشار !

    شاید خیلی ها فکر می کنند هر چقدر تناسب اندام بهتری برای کوهنوردی داشته باشیم، انجام آن بسیار لذت بخش تر خواهد بود ! این نظریه تا حد زیادی درست است ،اما توجه داشته باشید که این تمام لازمه های صعود نخواهد بود ! از نظر کوهنوردان حرفه ای، کوهنوردی یعنی تحمل فشار ! فشار هایی که بیشتر آن ها ذهنی خواهد بود !

    سعی کنید با تلقین به خود در مسیر، مثبت اندیش باشید ! کلماتی مثل ” نمی توانم و یا ” نمی شود ” را به کار نبرید ! اگر مثبت اندیش باشید و از این کلمات نا امید کننده نیز دوری کنید، خیلی زود متوجه می شوید که صعود برایتان بسیار آسان و لذت بخش تر خواهد شد ! همچنین وقتی که به پایان صعود رسیدید و مناظر زیبا و منحصربفرد را در ذهنتان ثبت کردید، می توانید مطمئن باشید که پاداش این چالش فیزیکی را گرفته اید !

    مقاله پیشنهادی : چرا کوهنوردی بهترین ورزش برای جسم و روان است ؟

    4 – به بدن خود احتـــــــرام بــــگذارید !

    کوهنوردی ورزشی رقابتی نمی باشد !

    کوهنوردی ورزشی رقابتی نمی باشد ! ( این چیزی است که هنوزم بعضی وقت ها آن را به خودم یادآوری می کنم ! ) این که چه کسی به عنوان نفر اول به نوک قله و یا انتهای مسیر می رسد، به هیچ وجه مهم نمی باشد ! بعضی افراد از دیگران سرعت بیشتری دارند و این یک حقیقتی است که باید آن را بپذیریم !

    هیچ گاه قدرت و تاثیر استراحت های 30 ثانیه ای را در مسیر، دست کم نگیرید. اگر نیاز به وقت بیشتری دارید، آن را به یک دقیقه افزایش دهید . اگر در مسیر سختی هستید، تا جایی که می توانید از این استراحت ها و وقفه ها استفاده کنید تا جانی دوباره بگیرید. اما سعی کنید آن ها را زیاد طول ندهید تا عضلات شما سرد نشوند !

    علاوه بر این، سعی کنید قبل از انجام یک صعود چند هفته ای، چند صعود کوتاه و روزانه انجام دهید تا با سختی ها و مشکلات مسیر، آشنا شوید .

    5 – خوب بخــــورید و خوب بیاشـــــامید !

    خوب غذا بخورید و آبرسانی به بدنتان را نیز به موقع و به اندازه کافی انجام دهید

    خوب غذا بخورید و آبرسانی به بدنتان را نیز به موقع و به اندازه کافی انجام دهید . اگر در طول مسیر گشنه و یا تشنه شدید، تغذیه و آبرسانی را به اندازه کافی انجام نداده اید ! به یاد داشته باشید که انرژی، کلید اصلی موفقیت در کوهنوردی است . یک صبحانه ی مفصل بخورید و چند خوراکی سبک و مغذی با خود بیاورید تا در طول مسیر از آن ها استفاده کنید .

    من به شما میوه های خشک و خشکبار را توصیه می کنم . این خشکبار ها نسبت به وزن کم خود، انرژی زیادی دارند . همچنین، فرقی نمی کند هوای بیرون سرد و یا گرم باشد، خشکبار ها در همه روزهای سال، خوشمزه هستند ! محصولات طبیعی که خوردن آن ها در هنگام راه رفتن بسیار آسان می باشد و نیازی به توقف در مسیر ندارید . من معمولا از خشکبار ها و یا شکلات های انرژی زا ( به دلیل شکر و انرژی بالا ) در مسیر استفاده می کنم.

    به یاد داشته باشید که باید در مسیرتان سوخت کافی داشته باشید و این سوخت تنها غذای شما می باشد ! آبرسانی به بدنتان را به موقع انجام دهید تا انرژی شما بیهوده تلف نشود و بیماری های دیگری مثل ( گرما زدگی و… ) سراغتان نیاید !

     

    مقاله پیشنهادی : در کوهنوردی چه غذایی بخوریم؟

    6 – نحوه صحیح آبرسانی به بدنتان را یاد بگیرید !

    بطری های آب یکی از سنگین ترین وسایل شما برای حمل و همچنین مهم ترین چیزی هستند که شما در مسیر به آن ها احتیاج پیدا خواهید کرد .

    بطری های آب یکی از سنگین ترین وسایل شما برای حمل و همچنین مهم ترین چیزی هستند که شما در مسیر به آن ها احتیاج پیدا خواهید کرد .


    در خیلی از مسیر های کوهنوردی در جهان مثل The Annapurna circuit و مناطقی مثل Patagonia و Switzerland، این شانس را دارید تا بطری های آب خود را با منابع آبی اطراف پر کنید ! اما در اکثر مسیر های کوهنوردی در جنوب غربی آمریکا، خبری از دریاچه و یا رودخانه نمی باشد ! پس سعی کنید قبل از صعود، مسیر خود را به خوبی بشناسید و اگر منبع آبی در مسیر شما بود، آب کمتری با خود حمل کنید و کوله خود را سبک تر کنید.

    کافی است تا مکان مورد نظر خودتان را گوگل کنید تا از وجود منابع آبی در مسیر، اطمینان حاصل کنید . سعی کنید چند روش برای تصیه آب با خود داشته باشید .( مثل نی های تصفیه ساز و یا استریپین ها ) . به یاد داشته باشید تصفیه آب در طبیعت یکی از مهم ترین موارد قبل از آشامیدن آن می باشد!

    مقاله پیشنهادی : همه چیز درباره نوشیدن آب در کوهپیمایی

     

    7 – صورتتان را بپوشانید، از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید و به صورت چند لایه ای لباس بپوشید !

     

    مناسب ترین پوشش در کوهنوردی و طبیعت گردی ، پوشش به صورت چند لایه ای است !

     

    مناسب ترین پوشش در کوهنوردی و طبیعت گردی ، پوشش به صورت چند لایه ای است ! اگر مسیر شما در ارتفاع بلندی واقع شده است، پوشش شما اهمیت دو چندانی پیدا می کند ! سعی کنید یک کوله پشتی با کیفیت که با آناتومی بدن شما تناسب دارد، با خود داشته باشید و وسایلتان را به شکل صحیح در آن بچینید !

    در جنوب شرقی آسیا، هوا بیشتر گرم و مرطوب می باشد اما در کوهنوردی 4 روزه در مسیر Rinjani ( از آنجایی که این مسیر در ارتفاعات بلندی واقع شده است ) ،به یک کاپشن احتیاج پیدا کردم ! حتی در مسیر صعود یک روزه به قله Mt. Kinabalu  درBoreno، به دلیل افزایش ارتفاع در نوک قله، سراغ یک کاپشن پشمی برای سرما رفتم !

    اما بر خلاف جنوب شرقی آسیا، اکثر مسیر ها در اوتاه و کالیفرنیا در تابستان بسیار گرم هستند و به همراه داشتن یک کاپشن، بیشتر شبیه به یک جوک می باشد ! در این شرایط، بجای کاپشن باید مقدار زیادی ضدآفتاب، یک کلاه و یک پوشش خنک و راحت داشته باشید. همیشه از آب و هوای مسیر خود اطلاع داشته باشید، زیرا بدون پوشش مناسب در مسیر، کارتان بسیار سخت می شود و حتی ممکن است جانتان نیز در خطر بیفتد !

    در آخر اگر قصد طبعیت گردی در جنگل دارید، حتما یک قوطی های حشره کش با خود داشته باشید.

     

    کلام آخــــر :

     

    با رعایت این نکات در کوهنوردی، هم از نظر ذهنی و هم از نظر فیزیکی، آمادگی بیشتری برای صعود خواهید داشت  و تجربه بهتری نیز از صعودتان ثبت خواهید کرد. به یاد داشته باشید که کلید اصلی در صعود، لذت بردن از آن، راحتی در طول مسیر، آبرسانی و تغذیه کافی و احترام به سطح و سرعت بدنتان می باشد !

    همچنین، سعی نکنید در طول مسیر مضطرب و پریشان باشید ! شما کوهنوردی می کنید تا مناظر زیبای مسیر را ببینید و از آن لذت ببرید !

    همانطور که در کوهنوردی پیش می روید و به ریتم و آهنگ آن عادت می کنید، این نکته را نیز به یاد داشته باشید که کوهنوردی، فعالیتی بسیار اعتیاد آور است ! اعتیادی که چیزی جز سلامت جسم و روان برای شما به ارمغان نخواهد آورد !

    پس آرام باشید و کوهنوردی کنید !

    منبع : Bemytravelmuse