زمستان فرا رسیده است و شما چند گزینه در اختیار دارید . می توانید تمام روز خود را در مقابل تلویزیون سپری کنید و یا می توانید با آغوش باز به سراغ سرما بروید و زمستان خود را با لذت هرچه تمام تر در طبیعت سپری کنید .
نکته ی کلیدی برای سپری کردن سفرهای زمستانی ، آماده بودن با وسیله های مناسب از قبیل لباس و از همه مهم تر نگرش شماست .
ما لیستی شامل ” 10 نکته ی مهم برای گرم نگه داشتن خود در کوهپیمایی های زمستانی “برای شما آماده کرده ایم ..
امیدواریم ، این نکات به شما اطلاعات و دلگرمی لازم برای تجربه ی این صعودهای زمستانه را بدهد . اگر بعد از خواندن این پست سوال های بیشتری راجع به پوشش های زمستانی دارید ، مقاله ی ” چگونه در زمستان به سلامت کوهنوردی نماییم ” را در مطالعه کنید .
دسته: کوهنوردی
-
10 نکته برای گرم ماندن در کوهپیمایی های زمستانی
زمان مطالعه: 6 دقیقه -
ضرورت نوشیدن آب در کوهنوردی های زمستانی
زمان مطالعه: 3 دقیقه
چرا نوشیدن آب در کوهنوردی مهم است؟
شاید در شیب های کوهستان، تعریق زیاد و خیس شدن لباس هایمان را دیده ایم که فقط محدود به لباس های زیرین نبوده و آب ناشی از تعرق حتی به لباس های میانی و رویی هم رسیده است.
زیر کوله پشتی مان خیس عرق می شود و در پایان برنامه نمک های به جای مانده از عرق بدن نشان از دفع آب زیادی از بدن دارد.
آب بدن از طريق پوست (تعريق)، بخار همراه با بازدم (تنفس)، ادرار و مدفوع، خارج مي شود. -
انواع گام برداری در برف
زمان مطالعه: 7 دقیقهگام برداری در برف و یخ
گام‌برداری در برف یک مهارت کلیدی در کوهنوردی و فعالیت‌های زمستانی است که با توجه به شرایط برف و شیب مسیر، روش‌های مختلفی دارد. به طور کلی، روش‌های اصلی شامل گام‌برداری مستقیم، بغل به شیب (به ویژه برای برف سفت)، و زیگزاگ (برای شیبهای تند) هستند. انتخاب روش مناسب، به حفظ تعادل، جلوگیری از خستگی زودرس و ایمنی در هنگام حرکت کمک می‌کند.
روش‌های اصلی گام‌برداری در برف:
- گام‌برداری مستقیم (پنجه پا): این روش برای برف‌های نرم و عمودی مناسب است. در این حالت، با استفاده از پنجه پا، به طور مستقیم به سمت بالا یا پایین حرکت می‌کنید.
- گام‌برداری بغل به شیب (لبه کفش): این روش برای برف‌های سفت و یخی مناسب است. با استفاده از لبه داخلی یا خارجی کفش، به سمت شیب حرکت می‌کنید. این روش به شما کمک می‌کند تا تعادل بهتری داشته باشید و از لغزش جلوگیری کنید.
- گام‌برداری زیگزاگ: برای شیبهای تند، از این روش استفاده میشود. با حرکت به صورت زیگزاگ، از فشار زیاد بر روی پاها و خستگی جلوگیری می‌کنید.
✅ نکات مهم در گام‌برداری در برف:
-
شیب و نوع برف: روش گام‌برداری را متناسب با نوع برف (نرم، سفت یا یخی) و شیب مسیر انتخاب کنید.
-
حالت بدن:
-
هنگام صعود: کمی به جلو خم شوید و زانوها را خم نگه دارید تا تعادل حفظ شود.
-
هنگام فرود: زانوها را بیشتر خم کنید و مرکز ثقل بدن را بین پاها نگه دارید.
-
-
پاشنه پا: هنگام صعود، پاشنه پا را به سمت پایین فشار دهید تا از فرو رفتن بیش از حد در برف جلوگیری شود.
-
استفاده از ابزار: از باتوم یا کلنگ کوهنوردی برای حفظ تعادل و کمک به حرکت استفاده کنید.
-
گام‌های کوتاه: در برف عمیق، با گام‌های کوتاه و پیوسته حرکت کنید تا انرژی کمتری مصرف شود.
-
استراحت منظم: در طول مسیر، به طور منظم توقف کنید تا بدن فرصت ریکاوری داشته باشد.
-
توجه به مسیر: در شیبهای تند از مسیرهای پاکوب استفاده کنید و از مسیرهای نامشخص یا خطرناک پرهیز کنید.
-
تنفس صحیح: از طریق بینی نفس بکشید و از دهان بازدم کنید تا اکسیژن‌رسانی بهتر و خستگی کمتر شود.
در حالت کلی عواملی مانند نوع صعود، میزان شیب، داشتن یا نداشتن کلنگ ( یا هر ابزار حرکت دیگر) و نوع برف تعیین کننده روش گام برداری در برف و یخ می باشند
گام برداری در بالا رفتن بدون داشتن کلنگ عموما و بسته به شرایط مسیر به سه صورت زیر انجام می گیرد:
تراورس(عبور عرضي):
در شيب هاي كم با لبه ي كناري كفش و در شيب هاي زياد داراي برف سفت با پنجه(نوك) كفش انجام مي شود.
در اين حالت بايداز ضربدری شدن پاها جلوگيري کرد.(اصول حرکت و گام برداری در برف و یخ).زيگزاگ(مارپيچ):
حركت زيگزاگ را به دو طريق مي توان انجام داد:
الف: پاي سمت كوه به سمت نقطه هدف به صورت زاويه دار با خط افق، زاويه ۴۵ درجه و پاي دره هم به صورت افقي قرار مي گيرد. براي ادامه گام برداري پاي دره از پاي كوه بالاتر و جلوتر آمده و به همان صورت افقي روي سطح برف قرار مي گيرد.سپس پاي سمت كوه با همان زاويه ۴۵ درجه گام بعدي را برمي دارد و صعود به همين ترتيب تا آخر ادامه مي يابد.
ب: در اين روش هر دوپا به صورت افقي قرار دارند. در هر گام پاي سمت دره كمي جلوتر و بالاتر از پاي سمت كوه قرار مي گيرد.
| با خوندن مقاله “اصول گام برداری در کوهنوردی” یاد می‌گیری چطور با کمترین انرژی و بهترین تعادل مسیر رو طی کنی. از دستش نده! |
تعويض جهت در زيگزاگ
در برف نرم:پاي سمت دره را مانند روال معمول جلوتر وبالاتر از پاي كوه قرار مي دهيم، سپس پاي سمت كوه را ۱۸۰ درجه مي چرخانيم به طوريكه پنجه آن رو به جهت جديد حركت قرار گيرد .(در اين حالت پنجه ي پاها در خلاف جهت يكديگر قرار دارند).
سپس پاي دره را كه اكنون به پاي كوه تبديل شده تغيير جهت داده و جلوتر و بالاتر از پاي سمت دره قرار و حركت را به همين شكل ادامه مي دهيم.(اصول حرکت و گام برداری در برف و یخ).نكته:تمام اين حركات با لبه هاي كفش صورت مي گيرد.
در برف سفت:
براي تعويض جهت در برف سفت ابتدا با پنجه پاي كوه، ضربه اي به برف زده و آنرا درسطح برف قرار مي دهيم.سپس پنجه پاي دره را كنار پاي قبلي قرار مي دهيم. در مرحله بعد پنجه پاي قبلي را كه اكنون به پاي دره تبديل شده در راستاي جهت جديد حركت قرارو پاي بعدي را نيز به طرف جهت جديد قرار مي دهيم و به همين ترتيب تا آخر تكرار ميكنيم.
مستقيم (عمودي):
حركت مستقيم در برف نرم با پنجه پاها صورت مي گيرد،در برف سفت مي توان براي كاهش خستگي به صورت بغل به شيب و با لبه ي كفش ها عمل صعود را انجام داد. البته تركيب اين دو روش نيز امكانپذير است. بدين صورت كه مي توان صعود را با لبه ي داخلي پاي راست و پنجه پايچپ(روش ساعت ۳) و يا با لبه داخلي پاي چپ و پنجه پاي راست (روش ساعت ۹) انجام داد.
دقت كنيد كه در اين روش عمل صعود را پاي عمودي انجام مي دهد،يعني پاي افقي نبايد از پاي عمودي بالاتر بيايد.
ضربه پاي افقي بايد به صورت كات دار باشد تا بتواند سطح بيشتري از برف را تراش داده و جاي پاي محكم تري ايجاد كند.
صعود بغل به شيب را ميتوان هم به صورت ضربدري(در هر گام پاي دره بالاتر از پاي كوه) وهم به صورت پلكاني(بعد از اينكه قدم جديد با پاي كوه برداشته شد پاي دره در جاي قبلي پاي كوه قرار مي گيرد) انجام داد.(اصول حرکت و گام برداری در برف و یخ).
ضربه هايي كه توسط لبه هاي كفش زده مي شود بايد به صورت آونگي (پاندولي) باشد. تا بتواند سطح بيشتري از برف را تراش داده و جاي پاي محكمتري را ايجاد كند.
انواع شیب
۱– شيب زير ۳۰ درجه:
دراين شيب ها مي توان به صورت مستقيم صعود كرد زيرا تقريبا كل كف كفش بر روي سطح زمين قرار مي گيرد و تعادل بدن به خوبي برقرار مي شود.
۲- شيب بين ۳۰ و ۵۰درجه:
چون با صعود مستقيم در اين شيب ها كل كف كفش در سطح برف قرار نمي گيرد،انرژي زيادي براي گام برداري صرف شده و خستگي نيز بيشتر مي شود. به همين دليل با صعود بهروش زيگزاگ و در نتيجه افزايش طول مسير مي توان ميزان صرف انرژي و خستگي را كاهش داد.
۳- شيب بالاي ۵۰ درجه:
به دليل اينكه صعود زيگزاگ در اين شيب ها به سختي و با صرف انرژي و زمان بيشتر و تعادل كمتر صورت مي گيرد. در اين شيب ها صعود به صورت مستقيم انجام مي شود.(اصول حرکت و گام برداری در برف و یخ).در درست کردن مسیر برای نفرات بعدی (برف کوبی)باید در مصرف انرژی صرفه جویی کرد.
باید آهسته صعود کرد که در این میان فاصله پاها نباید زیاد باشد، در برگشت نیز باید از مسیر دیگری استفاده کرد تا مسیر صعود خراب نشود.
کوهنوردان در سربالایی تند بهتر است. مارپیچ بالا بروند تاچندان خسته کننده نباشد. همیشه باید از شکل طبیعی کوه استفاده کرد و در انتخاب مسیر باید دید که مسیر بنا بر ساعات روز روی سطح برف فشرده انجام می شود یا برف نرم.
در شیبهای تند برف دار، مسیر را باید کاملاً عمودی به طرف بالا انتخاب کرد. کوهنوردان در عبورمتمایل از شیبهای تند با برف یخ زده نباید به طرف درون خم شوند. بلکه باید عمود ایستاده و پاها را نیز عمود بر سطح برف بگذاشت.
گام برداری در فرود (برگشت) بدون كلنگ
برگشت مستقيم به سه روش صورت مي گيرد:
۱- پشت به شيب:
از اين روش در شيب هاي كم استفاده مي شود؛ بدين صورت كه روي بدن به سمت دره قرار دارد. پاها به اندازه ي عرض شانه باز هستند. بدن از سه مفصل مچ پا، زانو و لگن خم شده و حالت نيمه نشسته به خود مي گيرد. گامها را بايد با ضربات محكم پاشنه ها بر روي برف برداشت.هر چه شيب بيشتر باشد بدن بايد حالت نشسته تري داشته باشد تا تعادل بهتر برقرار شود.
۲- بغل به شيب:
از اين روش در شيب هاي متوسط و زياد استفاده مي شود. برگشت با اين روش فقط به صورت پلكاني انجام مي گیرد. يعني پس از اينكه پاي دره يك قدم پايين رفت. پاي كوه در جاي قبلي آن قرار مي گيرد.مي توان براي رفع خستگي جاي پاهاي كوه و دره را عوض كرد.
- در اين روش براي شروع برگشت پاي دره دو جاي پا ايجاد مي كند.
- بهتر است براي برگشت از جا پاهاي مسير رفت استفاده كرد تا انرژي کمتری مصرف شده و فرد كمتر خسته شود.
۳– رو به شيب:
اين روش در شيب هاي متوسط و زياد استفاده مي شود. بدين صورت كه بدن رو به كوه قرار گرفته و پايين رفتن با پنجه هاي پاها انجام مي شود.در شيب هاي زياد دست ها نيز براي تعادل بيشتر بر روي برف قرارمي گيرند.(اصول حرکت و گام برداری در برف و یخ).
مقاله پیشنهادی :چگونه در زمستان به سلامت کوهنوردی نماییم!
✅ نکات ایمنی کوهنوردی در برف:
-
آشنایی با منطقه: قبل از شروع، مسیر و منطقه را بررسی کنید و از شرایط آب و هوایی مطلع شوید.
-
لباس مناسب: از لباس‌های گرم و چندلایه مناسب کوهنوردی در برف استفاده کنید.
-
همراه داشتن تجهیزات لازم: باتوم، کلنگ، کفش مناسب، عینک آفتابی، کرم ضد آفتاب و سایر تجهیزات ضروری را همراه داشته باشید.
-
همراه داشتن کمکهای اولیه: همیشه جعبه کمکهای اولیه را برای مواقع اضطراری به همراه داشته باشید.
-
توجه به علائم هشداردهنده: به تابلوها و علائم هشداردهنده در مسیر توجه کنید و از ورود به مناطق خطرناک خودداری کنید.
-
عدم صعود در شرایط نامساعد: در صورت نامساعد بودن شرایط آب و هوایی یا وجود خطرات احتمالی، از صعود صرف‌نظر کنید.
-
زمان مناسب برای تعویض تجهیزات کوهنوردی
زمان مطالعه: 5 دقیقه
خاطراتی که کوه نورد با تجهیزات کوهنوردی خود در فتح قله ها و شرایط دشوار دارد ارتباطی عاطفی با این تجهیزات کوهنوردی برقرار و جدایی از آنها را دشوار می‌کند. از طرفی هزینه خرید تجهیزات جدید دشواری دیگری برای کوهنوردان است. اما نهایتا کوهنورد نیاز تعویض تجهیزات کوهنوردی خواهد داشت و فهمیدن زمان مناسب این تعویض باعث ایمنی بیشتر کوهنوردی خواهد بود. (بیشتر…)
-
استفاده ، نگهداری و تمیز کردن چادر
زمان مطالعه: 6 دقیقه
راهنمای استفاده از چادرکوهنوردی
خرید کوله پشتی و چادرکوهنوردی سرمایه بزرگی به حساب می آید. با این حال شما با رعایت یک سری نکات و راهنمای استفاده ازچادرکوهنوردی می توانید طول عمر چادر را افزایش دهید . سالهای زیادی را از آن استفاده کنید . فقط کافی است که زمان کمی را برای نگهداری، تعمیرات و تمیز کردن صرف کنید. در حالی که انواع مختلفی از چادر های کوهنوردی وجود دارد . روش های نگهداری آن ها اساسا مشابه است .
اینجا تکنیک ها و روش هایی که طی سالهای زیاد فرا گرفته ام را با شما در میان میگذارم. عموما ارتباطاتی با شرکت هایی که این وسایل را میفروشند دارم . این ابزارها برای تعمیر چادر کوهنوردی بسیار مفید هستند.
-
۱۰ راهکار برای آسیب کمتر به محیط زیست در کمپینگ
زمان مطالعه: 3 دقیقهتوجه نکردن به مسائل محیط زیستی و صرفه جویی در کمپینگ می‌تواند باعث تولید زباله حتی بیشتر از زندگی شهری شود. کمپینگ سبز و سازگار با محیط زیست تفاوت چندانی با زندگی سبز ندارد و با علاقه به حفظ محیط زیست و اندکی برنامه‌ریزی ممکن است.
۱. غذا و میان وعده‌ها را خود آماده کنید
به مدیریت پسماندهای خود در محیط زیست توجه کنید و به جای استفاده از نگهدارنده های یک بار مصرف بطری فشاری پلاستیکی تهیه کرده و مواد مورد نیاز خود را در آن پر کنید. همچنین به جای استفاده از غذای آماده مواد مورد نیاز خود را به صورت فله ای و در مقدار زیاد تهیه کرده و آنها را پارچه‌های beeswax که قابل شستشو و استفاده مجدد هستند بقچه کنید تا در محیط زیست زباله‌ای برجای نگذارید.
۲. زباله های دور ریز و قابل بازیافت را جدا کنید
در کمپینگ چه در محیط دورافتاده و بکر و چه در محیط پر تردد آسان‌ترین راه کمک به حفظ محیط زیست دسته بندی زباله‌ها است. برای این کار حداقل دو کیسه زباله قابل استفاده مجدد بیاورید و در یکی زباله‌های دور ریز و در دیگری زباله‌های قابل بازیافت را بریزید. اگر محل کمپینگ مکانی برای جمع آوری زباله‌های قابل بازیافت نداشت زباله‌ها را به همراه خود برگردانده و از بازیافت آنها مطمئن شوید.
۳. ازغذایی ارگانیک استفاده کنید
کشاورزی ارگانیک آسیب و تخریب زیست محیطی کمتری از کشاورزی مرسوم دارد. کشاورزی مرسوم از کودها و حشره‌کش های شیمیایی استفاده می‌کند که برای محیط مضر است. از این پس هنگام خرید در میوه‌فروشی و سوپرمارکت ها به ارگانیک بودن محصول توجه کنید.
۴. از صابون و خمیردندان تجزیه‌پذیر استفاده کنید
صابون و خمیردندان اثری نامطلوب در محیط زیست داشته و تجزیه آنها نیاز به مدت زمانی طولانی دارد. از محصولات تجزیه‌پذیر در محیط زیست استفاده کنید، همچنین هنگام استفاده از صابون یا خمیر دندان حداقل ۶۰ متر از منابع آب فاصله داشته باشید تا باعث آلودگی منابع آبی نشوید.
۵. استفاده چندباره، اجاره و تعمیر کردن تجهیزات
با نخریدن تجهیزات و محصولات جدید کمترین آسیب به محیط زیست را داشته باشید. قبل از خرید تجهیزات جدید گزینه‌های خرید تجهیزات دست دوم، اجاره یا تعمیر تجهیزات را در نظر بگیرید.
۶. پاکسازی محیط را تبدیل به یک سرگرمی کنید
پاکسازی مکان کمپینگ می‌تواند تبدیل به تفریح و سرگرمی برای همه مخصوصا کودکان شود. برای این کار کیسه زباله‌های قابل استفاده مجدد استفاده کرده و پیدا کردن آخرین زباله باقیمانده را تبدیل به یک سرگرمی و ماجراجویی کنید.
۷. هیچ اثری از خود باقی نگذارید
اصول زیر را به خاطر بسپرید. قوطی های فلزی و آلمینیومی را بسوزانید ( چرا که باعث آلودگی هوا و خاک میشود)، همچنین پوست میوه برای تجزیه شدن به زمان زیادی نیاز دارد ( مثلا تجزیه پوست موز دو سال طول می‌کشد).
۸. آب را آلوده نکنید
استفاده بیش از حد از کرم ضدآفتاب، لوسیون، لوازم آرایشی و دیگر محصولات حل شونده در آب می‌تواند باعث آلودگی رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌ها شود. همچنین از نفوذ مواد دور کننده حشرات و حشره‌کش به آب جلوگیری کنید چرا که برای آبزیان سمی است.
۹. از باتری های قابل شارژ استفاده کنید
برای جلوگیری از ایجاد زباله اضافه از باتری های قابل شارژ یا حتی باطری های خورشیدی استفاده کنید. بهترین مکان برای نگه داشتن باطری های قابل شارژ درون چراغ پیشانی اضافی است که با خود می آورید.
۱۰. از بطری های یکبار مصرف استفاده نکنید
با کمی برنامه‌ریزی نیاز به خرید بطری های پلاستیکی نخواهید داشت. برای استفاده در مسیر چندین بطری آب به همراه داشته و برای ذخیره آب در مناطق قابل دسترس از بشکه یا کیسه ذخیره آب مخصوص استفاده کنید.
-
۹ اشتباه متداول در کمپینگ
زمان مطالعه: 3 دقیقه
شاید مهارت کمپینگ در ۲۰ دقیقه، پختن غذا در طبیعت و جلوگیری از تاول زدن پا علیرغم حمل کوله‌ای سنگین را فرا گرفته و خود را کوه نورد و طبیعت گردی حرفه‌ای در کمپینگ بدانید. اما اشتباهاتی در زمینه کمپینگ وجود دارد که حتی حرفه‌ای ترین طبیعت گردان نیز از آنها در امان نیستند. در ادامه ۹ مورد از این اشتباهات را مرور می‌کنیم.
-
سرمازدگی در کوهستان + راه درمان سرمازدگی در کوهنوردی
زمان مطالعه: 5 دقیقه
سرما زدگی در کوهستان به دو صورت به بدن آسیب میرساند. افت دمای بدن (هایپوترمی) و سرمازدگی (Frosbite) از خطراتی هستند که در ورزش های زمستانی و کوهنوردی وجود دارد. این دو خطر روی یکدیگر تاثیر مستقیم دارند. پیشرفت هایپوترمی منجر به مرگ می گردد، حتی اگر یخ زدگی بافتی از بدن اتفاق نیافتد. پیشرفت سرمازدگی در کوهستان بایت منجر به قطع عضو یخ زده می شود، و به تنهایی (اگر به تدریج با هایپوترمی همراه نشود) موجب مرگ نمی گردد.
سرمازدگی در درجه حرارت های زیر صفر درجه سانتی‌گراد ایجاد می شود وناشی از انجماد و متعاقبا مرگ بافت ها می باشد .
کاهش دمای بدن را به زیر ۳۵ درجه سانتی گراد سرمازدگی می گویند.دمای بدن به آرامی افت می کند و سرما کم کم عملکرد دستگاه های بدن را مختل می کند. افراد پیر، کودکان، الکلی ها و کسانی که سوء تغذیه دارند بیشتر از دیگران در معرض سرمازدگی هستند. -
نحوه طرح ریزی برنامه کوهنوردی و اجرای آن
زمان مطالعه: 4 دقیقه
کوهنوردی یکی از ورزش های پرمخاطره که این روزها طرفداران بسیاری پیدا کرده است به همین دلیل طرح ریزی برنامه کوهنوردی برای یک صعود موفق، یکی از اصول اولیه کوهنوردی است و بیش از پیش مهم تلقی میشود.
برنامه هاي ورزش هاي كوهستاني از نيم روزه تا چند روزه ،از بهاره تا زمستانه و از آسان تا سخت در 3 مرحله اجرا مي شود:- پيش از اجرا
- به هنگام اجرا
- پس از اجرا
هر برنامه لازم به در نظر گرفتن مواردي هستيم كه ممكن است چگونگي آن در برنامه هاي آسان و سخت متفاوت باشد. در این مقاله به مباحث لازم پیش از اجرای برنامه یعنی طرح ریزی برنامه کوهنوردی میپردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.
-
کیف کمکهای اولیه و ضرورت آن
زمان مطالعه: 4 دقیقه
کیف کمکهای اولیه
حتما در مورد ضرورت به همراه داشتن کیف کمکهای اولیه مطالبی شنیده اید. كوهستان بعلت داشتن وضعیت خاص ذاتاً خطرناك است.
هر كسي كه به هر علتي وارد کوهستان میشود بالقوه در معرض اين خطرات قرار میگیرد . ممكن است در صورت بالفعل شدن خطرات، جان او و ديگر همراهانش به خطر بيافتد. بنابراین به همراه داشتن کیف کمکهای اولیه ضروری است.خرید کیف کمک های اولیه از فروشگاه آنلاین بریم کوه
خطرات بالقوه در کوهستان
با افزايش دانش و اطلاعات، استفاده از ابزار و تجهيزات مناسب، رعايت موارد ايمني، رفتار عقلايي در كوهستان و …، احتمال خطر به طور قابل قبولي پايين مي‌آيد؛ اما صفر نخواهد شد.
معمولاً در صورت وقوع حادثه، بسته به نوع، شدت و وسعت آن، آسيبهاي روحي و جسمي متعدد و مختلفي به افراد وارد شده و حتي موجب مرگ آنها میشود.
بهمين خاطر دانستن و فراگيري تئوري و عملي كمك هاي اوليه ، به همراه داشتن کیف کمک های اولیه، با نگاه ويژه به كوهستان، از ضروريات ورزش كوهنوردي است. هر كوهنوردي بايد بطور جدي در پي آن باشد.هيچ‌كس بدون اطلاع و رعايت اصول امداد، كوه‌نورد كاملي نخواهد بود.