خانه / راهنمای صعود قله ها / راهنمای صعود به قله کینو- طرح سیمرغ
قله کینو

راهنمای صعود به قله کینو- طرح سیمرغ

قله کینو در ارتفاعات زاگرس و در میانهٔ خوزستان و چهارمحال و بختیاری قرار دارد. دریاچهٔ تِمی نیز که از آب برف پر می‌شود در پای همین کوه قرار دارد. قله کینو محل ییلاق کلیهٔ عشایر دامدار استانهای همجوار خود است و در بیشتر اوقات سال، پوشیده از برف است. کوه کینو با توجه به موقعیت خاص خود، دوستی و رفاقت عشایر دامدار لُر زبان در بازفت از چهار محال و بختیاری، ازنا از استان لرستان و اندیکا و لالی از استان خوزستان را مستحکم می‌کند.

کوه کینو دارای قلل متعددی است ودره های زیبای آن برفچالهای زیبایی را تشکیل داده است بروی خط الرس طویل این کوه چاله های پربرف جلوه خاصی دارد و چال معروف ( گرگ کش ) دریاچه کوچک وزیبایی را بوجود آورده است که چشم را خیره میکند . این کوه از جنوب غربی به طرف روستای شیمبار (شیرین بهار)و از شمال شرقی به طرف منطقه لبد منطبق است . 

اطلاعات مسیر
مسیر رایج صعود روستای لبد بازفت، یال شرقی
مسیرهای صعود
بهترین مسیرهای صعود به کینو در جنوب از تنگ آب سرده از شمال غربی از احمدفداله از مسیر ایل راه عشایری  از شمال از لیروک و از شرق از گردنه تاراز یا شهرک لبد است که مسیر اخیر در بین مسیرهای دیگر در دسترس تر میباشد ضمن اینکه اختلاف ارتفاع پای کوه تا روی خط الراس در مسیرهای جنوبی و شمال غربی بسیار زیاد است به طوری که گرمای طاقت فرسا و سرما را میتوان همزمان در برنامه تجربه کرد.
مسافت پای کار تا قله  ۷٫۷۵۷ کیلومتر 
دسترسی به آب 

دریاچه تمی 

 

وضعیت آنتن دهی موبایل 

عدم آنتن دهی تلفن در کل منطقه

محل شب مانی  جانپناه ندارد
نزدیک ترین مرکز درمانی  خانه بهداشت روستای لید و امداد نجات کوهستان جاده تاراز
مشخصات کلی 
ارتفاع قله : ۳۷۰۱
 ارتفاع پای  کار : ۲۲۴۰
موقعیت جغرافیایی :

از شمال به رودخانه آب بختیاری و آب زالکی و استان لرستان

از شمال غرب و غرب به دریاچه کوهستانی تمبی و بخشهایی از رودخانه آب بید

از شرق به دره لبد ، رودخانه بازفت ، گردنه تاراز و جاده چهارمحال به خوزستان

از جنوب به دشت شیمبار و مناطقی از خوزستان

مختصات  قله :: ۴۹٫۵۳۶۹۳۲ ، ۳۲٫۵۸۱۳۸۸
بهترین فصل صعود : پاییز 
وجه تسمیه : 
پوشش گیاهی : انواع درختان بلوط، ارژن، کیکم، شن بلالیم، الف ، گلخونگ ، بنه ، ستن ، دره ، بیدوحش‌ی ، گردو ، انجیر ، عناب زالزالک و تیره‌های مختلف گون، چویل ، جو وحشی ، نعناع ، پونه ، گزنک ، پرسیاووشان ، زنبق ، والک و همچنین لاله‌های واژگون 
گوناگونی جانوری : خرس قهوه‌ای، پلنگ، گرگ ، خوک،بزکوهی ، کفتار ،خرگوش ، روباه ، عقاب ، شاهین ، کبک ، اردک و مرغابی وحشی و نیز بلبل کوهی و سهره 
وضعیت آب و هوای قله : مشاهده در سایت هواکوه 
رشته کوه : زاگرس 
ترک مسیر(Gps) : ترک مسیر قله کینو  

 

تصاویر قله کینو

قله کینو
قله کینو

در صورتی که تجربه صعود به این قله را دارید با ما در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید .

درباره‌ی الناز محمدی

همچنین ببینید

سها

روزشمار و جزئیات ماجرای «سها»؛ از اعلام مفقودی تا کشف جسدناشناس

ماجرای دختری که از حدود یک ماه پیش در منطقه حفاظت شده «جهان‌نما» در شهرستان …

یک نظر

  1. وحید نصراللهی

    گزارش صعود به قله کینو
    ارتفاع : ۳۷۴۷ متر
    این کوهستان در رشته‌کوه زاگرس و در غرب کوه‌های زردکوه بختیاری قرار گرفته است و مرز میان دو استان چهارمحال‌بختیاری و خوزستان را تشکیل می‌دهد.
    در برخی نقشه‌ها این کوه را مُنار نامیده‌اند.
    قله این کوه در استان خوزستان واقع است و به همین دلیل بلندترین قله این استان و از قلل ۳۱ گانه استانی ایران محسوب می‌شود.
    پنج شنبه هفدهم مهرماه ساعت شش صبح در قالب گروه هفت نفره از شیراز به مقصد خوزستان با مینی بوس حرکت کردیم .
    مسیر عبور ما از شهرهای اباده و شهرکرد و دو راهی مسجد سلیمان به منطقه بازفت بود.
    بعداز بازفت نرسیده به روستای لبد کنار دکل مخابرات که مبدا صعود ما به قله کینو بود رسیدیم.
    مسیر فرعی منشعب از جاده اصلی حدود سیزده کیلومتر است که به پای کوه منتهی میشود ، کاملا اسفالته میباشد .
    در ساعت بیست و یک به پای کوه نزدیک دکل مخابراتی رسیدیم هوا کمی سرد بود و باد می وزید .
    همنوردانی که قصد صعود به این قله را دارند به اندازه کافی اب با خود ببرند زیرا ابتدای مسیر و در طول پیمایش ( در این فصل ) هیچگونه چشمه ابی وجود ندارد .
    پس از برپایی کمپ شب مانی و صرف شام به استراحت پرداختیم.
    و ساعت ۵:۴۵ روز بعد و در تاریکی صبحگاهی صعود را شروع کردیم. هوا کمی سرد بود.
    اول مسیر یک شیب تند بود که به بالای تپه‌ای می‌رسید و سپس از سمت راست (غرب) دویست متر ارتفاع کم می‌کرد تا به یک نقطه کفی که گوسفندسرایی کوچک قرار داشت،ختم می‌شد.
    بخاطر پوشش گیاهی منطقه (بوته‌های خار گُوُن) مجبور به استفاده از گتر شدیم.
    پس از پیدا کردن پاکوب اصلی ، صعود را بر روی یالی پهن و پرشیب ادامه دادیم.
    این شیب تا ارتفاع حدود سه هزار متری بالا می‌رود و به یک گوسفند سرای دیگر می‌رسد. از این به بعد تعدادی برف‌ چال‌ روی شیب‌ها وجود داشت .
    در ساعت هشت و نیم مشغول صرف صبحانه شدیم.
    ساعت نه و نیم صبح، شیب‌های منطقه به پایان رسید و به یک میدان کوهستانی بزرگی رسیدیم که قله اصلی دقیقاً در روبروی ما و در انتهای دره کم‌ شیبی بود که با دو یال چپ و راست بهم می‌رسید.
    ما مسیر سمت راست (غربی) را انتخاب کردیم که با فراز و نشیب ملایمی در ساعت یازده همگی اعضای گروه به سلامت به قله اصلی رسیدیم.
    پس از شکر گزاری بخاطر صعود موفقیت امیز ، مشغول گرفتن عکسهای یادگاری با نماد قله شدیم .
    حدود ساعت دوازده فرودمان را از یال سمت شرق آغاز کردیم .
    پس از رسیدن به بالای شیب برف‌ چال‌های پایین‌تر ، کمی به طرف غرب انحراف مسیر دادیم تا کمتر درگیر عبور از شیب‌های تند آنها شویم.
    قسمتی کوتاه از مسیر برگشت ، از طریق شن اسکی پایین امدیم .
    نهایتا در ساعت شانزده به محل استقرار مینی بوس رسیدیم .
    پس از صرف نهار و جمع اوری وسایل در ساعت هفده از طریق جاده شهرکرد ، یاسوج ، بسمت شیراز حرکت کردیم .
    نهایتا ساعت چهار بامداد به شیراز رسیدیم .
    طول مسیر رفت و برگشت پیمایش: حدود هفده کیلومتر
    مدت زمان رفت و برگشت پیمایش : حدود ده ساعت
    انتن دهی موبایل : تقریبا در طول مسیر تا قله موبایل انتن ندارد .تاریخ صعود هجدهم مهرماه نودو نه
    همنوردان شرکت کننده :
    اقایان :
    کیهان والی : سرپرست گروه
    علی صالحی : مسیر یابی با gps
    رضا نکو خلق: عقبدار گروه
    محمدحسن فلاحتی
    حسین معصومی نژاد
    رضا کشاورز
    وحید نصراللهی : تهیه گزارش
    @vahid_nasrollahii

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *